Suomen afganistanilaisten järjestö ry

شعر: آدمک ها

آدمك ها

——–

این جهان از آدمک ها پر شد

آدمی اندر میان اش گم شده

مکر و نیرنگ و فریب و هم دغل

کیش و آیین همه مردم شده

 

یک طرف حرفی ز محشر میزنند

از خدا و از پیمبر میزنند

وآن طرف با صد هزار درنده گی

بی گناهی را به خنجر میزنند

 

جای دل در سینه ها شان سنگ است

اندرونش پر ز هر نیرنگ است

رحم بر مظلوم ندارند ذرهء

هر طرف بینی که جنگ و جنگ است

 

سروری ! پایان ندارد این ستم

رنگ صلح در کشورم کم رنگ است

 

ع.م. سرورى

 

٦ جون ٢٠٠٩ هلسينكى

 

پیمایش به بالا