فارسی (دری) – Page 90 – Suomen afganistanilaisten järjestö ry

دادگاه عالی ، با بررسی مجدد پرونده پر سر وصدای عباس رضائی، جوان بیست ساله ای که پنج سال پیش در هوگسبی به قتل رسید ، موافقت کرده است. عباس رضائی که رابطه ای با دختر یک خانواده داشت، توسط فامیل او با ضربات چاقو و ریختن روغن داغ بر روی او ، به قتل رسید.

برادر دختر خانواده، به چهار سال زندان در بخش نظارت بر جوانان محکوم شد در حالی که والدین دختر از اتهام قتل با انگیزه شرافت خانوادگی ، تبرئه شدند.

پس از اینکه پسر خانواده نظر و اعترافات خود را تغییر داد،تصمیم به بررسی پرونده در دادگاه عالی گرفته شده است. دادستان کل اعتقاد دارد که اگر دادگاه بدوی ، این مدارک جدید را در اختیار داشت، والدین دختر نیز محکوم به زندان می شدند.

در هنگام بازجوئی های اولیه ، مشخص شد که چندین نفر از خانواده دختر در انجام قتل همکاری داشته اند اما دادگاه نتوانست ثابت کند که چه کسانی و به چه میزان گناه کارند. به همین خاطر ، تنها برادر نوجوان دختر که اعتراف به قتل کرده بود محکوم شد او در تقاضای رسیدگی مجدد خود اعلام کرده است که پدر و مادر او این جنایت را انجام داده اند و او تنها در آپارتمان محل جرم حضور داشته است والدین دختر هم اکنون در بازداشت هستند تا تحقیقات برای دادگاه تجدید نظر انجام شود.

منبع زادیوسویدن

متهم به قتل

اولوف ويتا وکيل

اطلاعات بیشتر

Mordet på Abbas Rezai prövas igen

Alla nyheter relaterade till mordet

در مسابقات جهانی آی تی ایف تکواندو که در کشور کرویشیا برگزار گردید، افغانستان توانست به مقام دوم یا نایب قهرمانی دست بیابد.قهرمانی این مسابقات، نصیب هسپانیه شده و کشور میزبان، کرویشیا، مقام سوم را کسب نمود.به گفتۀ کمیتۀ ملی المپیک افغانستان، در این دور مسابقات جهانی، ورزشکاران افغان توانستند، چهار مدال طلا، دو مدال برونز و دو مدال نقره را از آن خود نمایند

گفته می شود که در بازی های انجام شده به شمول افغانستان، بیست و دو کشور جهان شرکت کرده بودند.

قابل یاد آوریست که ورزشکاران تکواندو هر بار که در مسابقات خارجی شرکت کرده اند، دست آور خوبی را به ملت شان به ارمغان برده اند.

voanews

اسماعیل افضلی جوان افغانی که دوسال می‌شود درآلمان درخواست پناهندگی داده، نگران است که مبادا ‏فردا دادگاه پناهندگی اش را رد کند. شماری از آلمانی‌ها به کمک او شتافته و برای حمایت ازاو به جمع ‏آوری امضا پرداخته اند.

اسماعیل افضلی 19 ساله است. او دو سال پیش از افغانستان به آلمان آمد. آن هنگام اسماعیل سواد نداشت و نمی توانست بخواند، نمی توانست بنویسد. حالا او آلمانی یاد گرفته است، بایسکل سواری می‌کند، و با کمپیوتر سر و کار دارد.

اسماعیل در این مدت با اسناد موقت دولت آلمان زندگی می‌کرد و اجازه ی کار نداشت. او هنگامی که پاسپورت افغانستان گرفت تا بتواند شامل کدام کاری شود، پولیس او را دستگیر و هشت روز بازداشت کرد. این باعث شد که دوستان اسماعیل در حمایت از او، در خیابان های شهر “پاساو”، در جنوب آلمان اعتراض کنند. حتا یک خانم آلمانی به مدت یک هفته در حمایت از اسماعیل اعتصاب غذا کرد.اسماعیل در دو سال گذشته تلاش کرده است تا با جامعه ی آلمانی خود را وفق دهد، اما اکنون دولت آلمان قصد دارد او را به افغانستان برگرداند. اسماعیل می گوید که در افغانستان خانواده ای ندارد و در صورت بازگشت با مشکلات زیادی روبرو خواهد شد

دادگاه اسماعیل فردا، چهارشنبه 11 ماه می برگزار می شود، و حکم نهایی را درباره ماندن یا نماندن او صادر می کند. در همین حال، دوستان اسماعیل در حمایت از او، به صورت آنلاین امضا جمع می کنند تا شاید مقامات آلمان را قناعت بدهند که اجازه بدهند اسماعیل در آلمان بماند و تحصیل کند.

دویچه وله / وصلت حسرت نظیمی

ویراستار: عاصف حسینی

نصیبه وقتی به او نگاه می کرد همه غم هایش را فراموش می کرد. او برایش یک دنیا ارزش داشت. به او گفته بودند طفل اول خیلی شیرین است. او اکنون این شیرینی را حس می کرد. حتا گاهی اوقات به خاطر او بسیاری کارهایش را فراموش می کرد. با او بازی می کرد، به او لباس می پوشاند و برایش بهترین غذا ها را می داد و ساعت ها خودش را سرگرم می کرد. این خوشی ها را با خلیل یکجا تقسیم می کرد. خلیل فکر می کرد پس از گذشتاندن یک دوره رنج و مشقت حالا او از خوشبخت ترین آدم ها است. از موقف، جایگاه، شهرت، ثروت و … برخوردار بود.

این خوشی ها دیری نپایید. آن روز که هوا خیلی دلپذیر بود، و بوی گل های بهار هرکسی را مست می کرد، با نصیبه و کریمه یکجا سوار موتر شدند و راهی تپه های سبز بادام دره شدند. کریمه زیبا تر از گل های بهار در چوکی جلو موتر به تماشای زیبایی های طبیعت پرداخته بود. او به سن 11 پا گذاشته بود.

موهای سیاه و پُرپشتش بر چهره‏ی سپیدش زیبایی ویژه یی بخشیده بود. نزدیکی های ظهر بود که بر بلندای تپه یی توقف کردند؛ تا از زیبایی طبیعت و هوای ملایم دقایقی لذت ببرند. نصیبه رفت تا سفره را پهن کند و خلیل هم پس از این که کریمه را پیاده کرد، موتر را در گوشه یی خاموش کرد.کریمه با چند عروسک ( گُدی ) خودش را مصروف ساخته بود. و پدر و مادرش از این حالت لذت می بردند. دقایقی نگذشته بود که کریمه به دنبال پروانه یی از شیبی تپه به پایین به دویدن آغاز کرد. گام هایش هر لحظه سریع تر می گردید. وقتی مادرش این را دید چیغی کشید و بی هوش بر زمین افتاد. خلیل هم هراسان و نگران به دنبال کریمه دوید. قبل از رسیدن او در یک چشم زدن کریمه به پایین تپه سقوط کرد و لحظه های خوشی آن ها را به غم تبدیل نمود.ساعت 2 پس از چاشت آن روز کریمه در شفاخانه‏ی شهر بستری گردید. پدر و مادرش از او پرستاری می کردند و از هیچ کاری لحظه یی فرو گذار نمی کردند.

نصیبه هرآن به گونه ها و چشمان او بوسه می زد و صدقه و قربانش می شد. چند روزی گذشت. بر بی قراری های مادرش افزوده می شد. بالآخره دکتوران نظر دادند که پای راست کریمه در اثر افتیدن به شدت آسیب دیده و امکان بهبودی آن نیست و باید از قسمت زانو قطع گردد. یک بار دیگر دنیا بر سر خلیل و خانمش سیاه و تاریک گردید و بر آینده‏ی کودک شان نگران شدند.وقتی کریمه بزرگ تر شده می رفت، در محل از این و آن حرف های ته و بالایی زیادی می شنید که بر ناراحتی اش می افزود. با این همه آن دو، همه غم ها را تحمل کردند و دختر معلول شان را بیشتر از پیش مورد ناز و نوازش قرار دادند؛ تا او این کمبود را احساس نکند و مانند دیگران زندگی کند. چند سالی گذشت، خلیل پس از کریمه صاحب دو پسر دیگر گردید. کم کم فضای خانه حالت اولی اش را می یافت. کریمه نا راحت نبود. به درس هایش ادامه می داد و از برادرانش نگهداری می کرد. حُسن و زیبایی اش زبانزد همه شده بود. ***نیمه های شب بود که دروازه تک تک شد.

خلیل به مشکل از جایش بلند شد چراغ دستی اش را روشن کرد و رفت تا ببیند که در این وقت شب چه خبر است. باران به شدت می بارید و جوی های باریک آب گل آلود به هرطرف راه کشیده بود. وقتی دروازه را باز کرد با دو مردی که خیلی خسته به نظر می رسیدند برخورد. باران همه لباس های شان را تر ساخته بود. هر کدام پشتاره یی با خود داشتند. خلیل در اول آن ها را نشناخت؛ اما وقتی دقیق شد، دید پسران کاکایش ( سلیم و نجیب) هستند.

آن ها همدیگر را در آغوش گرفتند و داخل خانه شدند. صبح وقتی چشم گشودند، باران بند آمده بود و آفتاب از میان ابرهای پراگنده چشمک می زد. سلیم خمیازه یی کشید و نجیب را بیدار نمود. نجیب گفت : شانه هایم هنوز هم درد می کند. بی انصاف ها هیچ دل شان نمی سوخت. خلیل چای صبح را آماده کرد و از آن دو خواست که بیایند سر سفره ی چای. بچه های خلیل مثل آن که بیگانه یی به خانه شان آمده باشد خاموشانه به آن ها نگاه می کردند. سلیم رو به پسر کاکایش کرد و گفت : بچه‏ی کاکا نام خدا بچه ها کلان شده، مگم نگفتی ینگیم شان کجاستند؟ – زنده باشی! نصیبه رفته خانه‏ی پدرش، شاید همی ساعت ها پیدایش شوه. راستی شما قصه کنین از ایران بعد از دوازده سال آمدین؟سلیم گوشه‏ی سفره را جمع کرد و گفت : « راست گفتی بعد از دوازده سال آمدیم، شب ده مسیر راه دزدا موتر ما ره ایستاد کردند و دار و ندار ماره گرفتند. فقط لباس های مان با ما است بس.»خلیل سرش را به علامت تأسف تکان داد و سفره را جمع نمود. نجیب با بچه های خلیل مصروف بازی بود که نصیبه با کریمه یکجا وارد شدند. نصیبه با تعجب نگاه کرد، در اول آن ها را نشناخت، اما وقتی خلیل برایش گفت که سلیم و نجیب است به آن ها خوش آمدید گفت و از آمدن شان خیلی خوشحال شد. کریمه شرمیده شرمیده با آن ها احوال پرسی کرد و زود خانه را ترک گفت. نجیب متردد پرسید: ینگه جان ، ای دختر شرمندوک کی بود؟ نشناختمش. نصیبه با تعجب گفت : چطور نشناختین ؟

همو وقتی که شما می رفتین او شش ساله بود. – خو ببخشین که او وخت خورد بود، درست به یادم نمانده، حالی نام خدا جوان شده.خلیل موترش را روشن کرد تا آن دو را تا نزدیک ایستگاه موتر ها ببرد. نجیب و سلیم با همه خدا حافظی کردند و رفتند.

هنگام خدا حافظی نجیب به عقبش نگاه کرد که کریمه دارد ظرف می شوید. با او هم خدا حافظی کرد و رفتند. آن دو وقتی به خانه رسیدند، پس از یک مدت طولانی باعث خوشحالی همه گردیدند. خورد و بزرگ محل جوقه جوقه به دیدن شان می آمدند و از آنان می خواستند که از مسافرت و مصروفیت های شان در مُلک مردم قصه کنند. مدتی از این دید و باز دید گذشت. و سلیم و نجیب با پدرش به کار زمین داری و كشاورزي شان مصروف شدند.

در نزدیکی های شام یک روز که مادرش مصروف پختن نان بود، نجیب آمد و نزدیک تنور نشست تا از نان گرم برآمده از تنور تناول کند. وقتی مادرش از پختن نان فارغ شد نگاهی به دور و برش انداخت و به پسرش گفت : نجیب بچیم، منتظرت بودم که بخیر از مسافرت بیایی؟ حالی که آمدی ده زنده بودن مه آرزو دارم هوس و آرمانته ببینم. نجیب دانست که مادرش چه می خواهد. پیش از این چند بار دیگر نیز از او خواسته بود تا دختر مورد نظرش را انتخاب کند که برود برایش خواستگاری. دختران زیادی را از محل برایش پیشنهاد کرده بود، اما او هیچ کدام آن ها را نپذیرفته بود.

پس از دقایقی بلآخره نجیب حرف دلش را برای مادرش گفت و از او خواست تا برای خواستگاری خانه‏ی پسرکاکایش ( خلیل ) برود : مادر غیر از کریمه کسی دگه به دلم نمیشینه؛ اگر مره خوش می سازی …پیش از این که حرف نجیب تمام شود، مادرش حرف اش را قطع کرد و گفت : « بس کو دگه، ای قدر شه نمی خواستم. تو از چه کم استی که یک دختر لَنگ و بی پایه خوش کدی. شرم کو. ماره ده بین مردم شرمنده می سازی.»نجیب که مدت زیادی را در بیرون از افغانستان گذرانده بود، یاد گرفته بود که در مورد جایگاه یک معلول در جامعه چگونه فکر کند. او به همین خاطر خواست با ازدواج با دختر معلول پسر کاکایش این فکر منفی را از ذهن خانواده و مردم دور کند؛ مگر تلاش هایش بی نتیجه ماند و مادرش گفت اگر از این موضوع نگذرد شیرش را حلالش نخواهد ساخت. پس از آن روز نجیب آهسته آهسته منزوی و گوشه گیر شد و از این حالت در رنج و ناراحتی غرق گردید.

مادرش هم از موضوع زن گرفتن و خواستگاری دیگر چیزی نگفت. نجیب آن صبح تازه از خواب بلند شده بود که صدای خلیل را شنید که در صحن حویلی با سلیم صحبت می کرد : فردا بخیر کریمه جان میره پشت بخت خود. اگر همرای زن کاکایم یکجایی بیایین، خوش می شوم.نجیب فکر کرد هنوز هم خواب است و این موضوع را خواب می بیند. چشمانش را مالید و دروازه را باز کرد تا برود از نزدیک ببیند و بشنود؛ مگر خلیل رفته بود. دستش را به پیشانی اش گذاشت و دیگر نفهمید چه شد.

بزکشی یکی از ورزش های هیجانی است که در سرزمین ما از قدامت دور برخوردار بوده ، در صورت برنامه ریزی این ورزش جایگاهی خاصی در جهان پیدا خواهد نمود.

هیئتی سه نفری ازآمریکاه به کابل امده تا زمینه های انتقال این ورزش را به امریکاه فراهم سازند. گزارش ویدئویی دراین زمینه ببینید:

https://www.youtube.com/watch?v=ZWScZD5Y9Ts

وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان یکجا با اداره علمی فرهنگی سازمان ملل متحد در این کشور، روز بین المللی آزادی بیان را تجلیل کردند.
وزیر اطلاعات و فرهنگ افغانستان و شمار دیگر از مقامات در مراسمی که به این مناسبت به روز یکشنبه برگزار گردیده بود، از دست آورد ها در زمینه آزادی بیان و مطبوعات در این کشور سخن زدند.

نمایندهء اداره علمی و فرهنگی سازمان ملل نیز از حمایت های یاد آوری کرد که برای آزادی بیان و مطبوعات در جریان سال های گذشته فراهم گردیده است.

آزادی بیان و تعدد نشرات چاپی، تصویری و صوتی در افغانستان از عمده ترین دستاورد های افغانستان پس از طالبان خوانده می شود.

یک نگاه گذرا به غرفه های کتابفروشی ها و جاده ها در کابل و شماری از شهر های بزرگ افغانستان، این مطلب را به ساده گی بیان می کند که هر روز به حجم نشرات چاپی افزوده می شود و شبکه های تلویزیونی و دستگاه های رادیویی نیز یکی پی دیگر قد بلند می کنند.

اما آیا این رسانه ها، خواننده، بیننده و یا شنونده یی دارند، آیا مسلکی عمل می کنند و می توانند اطلاعاتی به افغان های تشنه به معلومات و اطلاعات فراهم کنند.
مردم هم به نکته های مهمی انگشت می گذارند.
یک تن از باشنده گان کابل در مورد می گوید:
« زیاد شدن رسانه تاثیر مثبت حتماً دارد ولی به اندازهء که خواست جامعه و مردم است، تاثیر نداشته است. دلیلش این است که از یک سو مردم از سواد کافی برخوردار نیستند و سوی دیگر مشکلات اقتصادی دامنگیر شان است و به اصطلاح هر کس به غم خود غرق است.»

ارقامی که از سوی وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان و برخی از نهاد های دیگر در اختیار قرار گرفته نشان می دهد که در این کشور جنگ زده حالا بیشتر از سه صد نشریه چاپی، اضافه از سی دستگاه نشرات تلویزیونی و نزدیک به یکصد دستگاه نشرات رادیویی فعالیت می کنند که عمدتاً برنامه های متعدد از جمله مسایل تفریحی و خبری را پخش می نمایند.

اما خبرنگاران افغان تا هنوز هم از عدم دسترسی به اطلاعات لازم و مشکلاتی سخن می زنند که در راستای کار با آن رو به رو هستند.
یک تن از خبرنگاران در مورد گفت:
« مینه حبیب خبرنگار روزنامهء چراغ استم. تا جای که دیده می شود تا هنوز هم آزادی بیان در کشور ما تحقق نیافته و ژورنالیستان با چالش های زیاد مواجه اند، ژورنالیستان آنطوریکه می خواهند حقایق را انعکاس دهند، نمی توانند. بسیار محدویت ها تا هنوز سر راه ژورنالیستان قرار دارد و دولت هم تا هنوز نتوانسته است که مشکلات ژورنالیستان را مرفوع کند.»

نهاد های دفاع از خبرنگاران در افغانستان می گویند که روند خشونت ها در برابر خبرنگاران در افغانستان ادامه دارد و این برخورد ها نه تنها از سوی مخالفین دولت افغانستان، بلکه در مواردی از سوی نیروهای امنیتی و مسوولین دولتی نیز صورت می گیرد.

ولی داکتر سید مخدوم رهین که در جریان کمتر از ده سال گذشته دو بار به عنوان وزیر اطلاعات و فرهنگ افغانستان برگزیده شده است، می گوید که همواره تلاش کرده و تلاش می کند تا زمینه های بهتر برای آزادی های بیان و مطبوعات در افغانستان فراهم شود.
وی در ادامه گفت:
« من همیشه در سنگر دفاع از آزادی بیان بودیم و در مواردی دفاع از خبرنگاران عزیز ما، مرا در فشار ها، تنگنا ها و مشکلات خاص قرار داده است.
امیدوار هستیم که کاروان آزادی بیان را با همت شما به سر منزلی برسانیم که هیچ کس نتواند که از رسیدن به سر منزل مقصود مانع اش شود.»

یکی از مشکلات اساسی رسانه های خبری و مطبوعاتی در افغانستان مسالهء مالی است که بسیاری از آنان وابسته های دارند و بر همین اساس مجبور هستند تا زبان آزادی و بیان آزاد، نه بلکه زبان افراد و گروه های باشند که از جیب آنان تغذیه می شوند.

این مساله خود در بسیاری موارد رسانه های افغانستان را با دشواری ها و بحران عدم اعتماد در میان مردم رو به رو کرده است.

فعالیت های مطبوعاتی و نشراتی در افغانستان پیشینهء بیشتر از هشتاد سال دارد، اما هنوز هم سال های زیاد در کار است تا جاده برای مردمی شدن مطبوعات و رسانه ها در افغانستانی که هنوز گلوله باران است، هموار شود.

برشنا نظری

azadiradio

جامعه جهانی بعدازسقوط طالبان عناصرفعال جنگی ورهبران طالبانراتسویه ننمودند وبرای آنان فرصت دادتادوباره باحمایت استخبارات نظامی پاکستان احیاگردد ودرطی مدت دهسال برخی ازکمکهای اقتصادی جامعه جهانی به افغانستان از را ه های گوناگون دراختیارگروه طالبان قرارگرفته وطالبان رابه یک نیروی جنگی تروریستی فعالترتبدیل کرده است. جامعه جهانی درجریان تدویرکنفرانس بن اشتباه سیاسی بزرگیرا مرتکب شدکه لابیهای قوم حاکم ذهنیت جامعه جهانی را درآن زمان بنفع خویش تغییردادند چون لابیهای آنان درکنفرانس ازاکثریت برخوردارواقای کرزی رادرغیا ب وی درراس اداره موقت تعین نمودند.

اگرجامعه جهانی درکنفرانس بن یکی ازنخبگان سیاسی اقوام محروم رادرراس قدرت قرارمیدادند امروزمشکلات کمتردرافغانستان میداشتند زیراوی نیروهای فعا ل جنگی طالبان راسرکوب وازحیف ومیل کمکهای بین المللی جلوگیری وزمینهء رشدمجدد طالبان بحیث یک نیروی جنگی رامحدودترمیساخت.جامعه جهانی درسالهای اخیردرتصمیم گیریهای سیاسی ونظامی خویش باحکومت کابل نیزدرتقابل واختلاف نظر دیدگاه هاقراردارندزیراحکومت کابل خودرابا ممالک مخالف غرب وصل نموده تاغرب را واداربقبول پروگرامهای قومگرایانه ونظام استبدادیش نماید.

مسافرت ماه جنوری سال 2011 م ریس جمهورافغانستان بروسیه ونزدیکی دیدگاه های سیاسی کابل با -اسلام اباد – تهران و چین نشاندهنده تمایل اینکشورهای همسایه جهت دوری افغانستان ازمتحدین غربی آن بوده است.

حکومت کابل؛به بزرگنمایی گروهکهای بنیاد گرای تروریستی، طالبانرافرزندان افغان مینامند درحالیکه مردم مناطق هزارستان-شمال، شمال شرق، وغرب افغانستان نسل کشیهای وحشیانه و زمین سوختهء طالبان را طئ بیش ازنیم دههءکه ارتش پاکستان القاعده و آنانرا براین سرزمین مسلط کرده بود؛ خوب بیاد دارند گرچه پیشنهادهای یکجانبه ازسوی حکومت کابل مبنی برمذاکره با طالبان،همواره ،باپاسخ عملیات خونین انفجاری وانتحاری ازطرف طالبان مواجه شده است اما باوجودرخدادهای حوادث مقروزارت دفاع و قتل یکتعداد نظامیان امریکائی درمیدان هوائی کابل وفراردادن بیش ازپنجصدتن اززندانیان طالبان از زندان سرپوزه قندهارکه باتوافق میان مقامات کابل باگروه طالبان وپاکستان صورت گرفته است.

روابط افغانستان با پاکستان بخصوص درسه دهه اخیر،همیشه با دوگانگی گفتاروکردار پاکستانیها،به پیش رفته است و رهبران این دوکشوربا وجود همه دل نگرانیهای مردم ،به معاملات پشت پرده خود ادامه میدهندکه مقامات پاکستان درچنین حالت بحیث نماینده طالبان واردمصالحه میگرددتا راه رابرای حاکمیت دست نشاندگان خود هموار گرداند.

خطرناکترین انکشاف در پاکستانیزه شدن امورافغانستان تشکیل شورایعالی صلح مشترک جدید دولتین میان کابل واسلام اباد بخاطر مذاکره با مخالفین دولت افغانستان وهمکاریهای استراتژیک درعرصه نظامی با پاکستان است که پاکستان به شدت مایل است آمریکا وهند ازروند مذاکرات کنونی با طالبان کنار گذاشته شوند.چون استخبارات نظامی پاکستان اعتقادی برمذاکره باتروریستان ندارندواین موضوع رابرخلاف عمق استراتیژیک کشورش میدانند.ازدست دادن تروریستان برای استخبارات نظامی پاکستان به مثابه خودکشی وتسلیم شدن دربرابرجنگ نامتعارف علیه هند میباشد.

محتویات درخواست پاکستان ازمقامات کابل نشان میدهد که پاکستان تبدیل افغانستان بیک ایالت پاکستان فدرال را درسر میپروراند.درحالیکه همه نشانه ها وشواهد پاکستان راحامی القاعده وتروریسم ثابت میسازد، اما حکومت کابل موقف روشن درقبال سیاستهای دوگانه پاکستان ندارد چون، درارگ ریاست جمهوری کسانی هستند که مشترکات اندیشه ای با گروه طالبان وگروه القاعده و شبکه استخبارات پاکستان داشته و بحیث کارگزاران سیاست پاکستان عمل میکنندکه ، وابستگی شماری ازین عناصربا مقامات پاکستان سبب تداوم سیاستهای دوگانهء پاکستان شده وافغانستان رابه لقمۀ آماده برای ISI مبدل وشرایط را برای پاکستانیزه شدن کشورمهیا میسازد.

عوامل اصلی بحران درافغانستان تیم حاکم کابل ,گروه طالبان – پاکستان وعربستان سعودی بوده است.درحالیکه حکومت کابل به سوی فراهم آوری زمینه های به پیش میرود که خشنودی مخالفان مسلح و حامیان آنها راموجب گردد، زندانیان مخالفان مسلح رابه دلایل ومناسبتهای مختلف رها و زمینه های مساعد فعالیت رابرای عناصرمربوط به این نیروها مساعد میسازدکه تاکنون ده هزار طالب زندانی که 1600آ نها قوماندانان طا لبی اند اززندانها رها شدندو برای راضی نمودن گروه طالبان وبرای طالبانیزه کردن جامعه وبه اصطلاح اعتمادسازی با مخالفین وزيرحج واوقاف افغانستان ازايجاد اداره امروبه معروف ونهي ازمنكر،درچارچوب اين وزاررت به اصطلاح به منظورجلوگيري ازانتشاربرنامه‌هاي غيراخلاقي ومبتذ ل خبردادکه این اداره درزمان طالبان نيز وجود داشت كه با خشونت فراوان همراه بوده است.

تشکیل شورایعالی صلح بخاطرمذاکره با مخالفین دولت افغانستان بازی دیگری میان کابل واسلام آباد است که ترکیب اکثریت رهبری شورایعالی را یکعده ازاعضای سابقه گروه طالبان وحزب اسلامی حکمتیارتشکیل میدهند که روابط اين افراد با مقامات پاكستاني آنقدرحسنه ونزديك است كه پاكستان آنانراهرگزبيگانه نميداند چون تیم حاکم کابل میخواهدازشهرت وچهره غیرپشتونی اقای ربانی بهره برداری سیاسی به نفع حکومت تکقوم خویش نموده ودربرابررقبای سیاسی وجامعه جهانی چهره غیرپشتونی اقای ربانی را به نمایش گذاشته تا تمایلات قوم گرایانه حکومت راازنظرمردم جهان واقوام محروم کشورپنهان سازدوازین شورا برای انسجام وتحقق اهداف نظام تکقومی خویش استفاده نماید.

سازماندهی کوچیهای طالبی برای تهاجم به مناطق هزاره نشین که درینروزهای آغازین تابستان کوچیهای طالبی دربرخی ازساحات ولایات وردک ,غزنی ودایکندی جابجا شده است ودرانتظارهدایت اندتا مجددا کشتارجمعی ,غارت وچپاول را امسال نیز دربرخی ازساحات هزارستان براه بیندازند وحاکمان کابل وگروه طالبان تلاش دارندتا اقوام محروم کشوررامانندگذشته دورازقدرت نگهدارندودرتصامیم مهم کشوراقوام دیگررابیشترازقدرت حذف نماید وبرای مخفی نگهداشتن معاملات پنهانی کابل با اسلام آباد درین اواخیرحکومت کابل اقای عمرداودزی رئیس دفتر پیشین ریاست حمهوری ویکی ازاعضای حزب اسلامی حکمتیاررابحیث سفیردرپاکستان تعین نموده است تا پروسه معامله با پاکستان ومذاکره باگروه طالبان رابصورت مخفی به پیش ببرد.

جامعه جهانی درموردحل معضلهء افغانستان به چالشهای جدی مواجه بوده که با سپری شدن تقریبا دهسال حضورنظامی همراه بامصارف سالانه صدهامیلیارددالروهزاران تن تلفات نظامی وقربانی شدن هزاران تن افرادملکی تاهنوزدستاوردلازم درجنگ افغانستان نداشته است وعدم کارائی راه برداستراتژیک اوباما درجنگ وتنش ميان سياستمداران كاخ سفيد ونظاميان پنتاگون برچگونگي پايان دادن به این جنگ وناکارآمدی برنامه‌ جنرال ديويد پترائوس،فرمانده نيروهاي آمريكايي وناتودرافغانستان وتقررجنرال جان آلن بجاي وی درین مقام و تحولات سياسي خاورميانه نيزباعث شده است كه آمريكا با چالشهاي مالي و نيروي انساني بيشتري مواجه شود.

انتصاب جنرال ديويد پترائوس بعنوان رئيس “سيا وتعین رئیس فعلی سازمان سیا بحیث وزیر دفاع وتعویض سفیرامریکا درکابل واعلام خبر مرگ بن لادن مردم جهانرا بهت زده نمودچون بعد ازتغیرات سیاسی درممالک عربی اسامه بن لادن برای مقامات امریکائی اکنون بیک مهره سوخته مبدل شده بود اما پاکستان تاهنوزمانع نابودی رهبرالقاعده میشد درحالیکه بن لادن در یک شهرک نظامی نزدیک به اسلام آباد دریک قصربه هلاکت رسید که نشاندهنده حمایت قطعی پاکستان ازالقاعده میباشد.امکان دارد پاکستان ترجیح داده باشد تا مواضع دوگانه خود راکنار گذاشته وبرسربن لادن با آمریکا معامله کند اگر پاکستان ادعا کند که دراین عملیات ولودرحدهمکاریهای اطلاعاتی با آمریکاییها مشارکت داشته به شدت منفورگروه های،افراطی مسلمانان داخلی وخارجی خواهد شد.

امااینکه چرااین زمان برای کشته شدن بن لادن انتخاب شده است،شاید به دلیل نزدیک شدن انتخابات ریاست جمهوری آمریکا وخروج آبرومندانه ازافغانستان انجام شده باشد تا مانند اتحاد جماهیر شوروی سابق درهنگام خروج ازافغانستان دست خالی و شکست خورده نباشد البته پاکستان نیزدربدل همکاری درقتل بن لادن امتیازی بزرگی را ازغرب درمسایل افغانستان بدست خواهد آورد. حضور درازمدت جامعه جهانی درافغانستان به نفع اقوام محروم وبه سود کشوربوده و برای تحکیم ثبات و تحقق دموکراسی نوپا درافغانستان مساعدت خواهد نمود. وخطراتیکه پس ازخروج نیروهای ائتلاف بین المللی، ثبات و امنیت این کشور را تهدید می نماید، یکی هم حملات تروریزم بین المللی و مداخلات عریان همسایگانش است.

حضوردارزمدت امریکا درافغانستان باید با درنظرداشت منافع ملی مردم کشوربرقرارو شورای ملی مطابق برمنافع ملی افغانستان فیصله و تصمیم اتخاذ نمایند تقویت توانایی نیروهای نظامی افغانستان و واگذاری مسوولیت تامین امنیت به این نیروها ازیکسو، حمایت ازمساعی صلح با نیروهای مسلح مخالف، وموضعگیری حکومت افغانستان به سود راه حل منطقوی است ولی نقش پاکستان برای جلوگیری از حضور درازمدت جامعه جهانی و مانع رشد دموکراسی درکشور بوده است زیراهمین اکنون حلقاتی تلاش میورزند که تا از این پدیده در راستای منافع انحصارگرایانه خویش استفاده نماید ونباید اجازه داده شودتا ازحضورنظامی امریکا دراین کشور بعنوان ابزارمخالفت علیه ارزشهای دموکراتیک ومدنی،استفاده سوء صورت گیرد.

اگرجامعه جهانی برای حل مشکل افغانستان نیت صادقانه داشته باشندباید جبهه فراگیرووسیع سیاسی راکه دربرگیرنده تمامی نخبگان سیاسی اقوام گوناگون وازطیفهای وسیع و بزرگی ازمخالفین حکومت کابل را زیرنام طرفداران تامین صلح سراسری درافغانستان ایجادتا ازیکه تازیهای تکقومی حکومت کنونی وگروه طالبان ومداخلات همسایگان طماع افغانستان جلوگیری شده بتواند وگزینه مناسبی که میتواند موقعیت دولت افغانستان را در برابرکشورهای خارجی وگروه‌های مخالف داخلی تقویت نماید تمرکز واقعی برافزایش همگرائی داخلی، پذیرش روحیه مشارکت جمعی با سایربخشهای درون حاکمیت دراداره کشورومقابله با قانون گریزی است که بحیث یگانه راه حل در پیش روی دولت کنونی قرارداردچون عدم حضورفعال مردم درتصمیم گیریهای حکومت باعث تقویت مخالفان حکومت میشوند.

اقوام محروم افغانستان وخاصتا اقوام هزاره نسل کشی وزمین سوخته وشهادت یگانه رهبرسیاسی دلسوزشان عبدالعلی مزاری را بوسیله گروه طالبان- القاعده وکوچیهای مسلح طالبی درسرزمین بخون غلطیده شان متحمل گردیدند که قتل بن لادن ودیگر رهبران تروریست جهانی رابه فال نیک گرفته وتطبیق عدالت رابالای هرکدام آنان خواستارند وبرای جامعه جهانی هشدارمیدهند که نگذارند تیم حاکم کابل دوباره ازطریق سازشهای پنهانی باطالبان وپاکستانیها زمینه بازگشت مجدد گروه های تروریستی طالبی رادرسرزمین بلاکشیده افغانستان هموارومردم افغانستان رامجددا اسیرگروه ترورووحشت نماید.برای جلوگیری ازبحران دیرپای کشوراقوام محروم میتواند موثریت لازم برای حل بحران افغانستان داشته باشند.

نتیجه:- پاکستان درطی مدت بیش ازسه دهه علیه دولتها ومردم افغانستان و بخصوص دریک دهه اخیربوسیله عوامل داخلیش جنگ وخونریزی رادرکشورما صادروتوسط گروه طالبان ودیگرگروه های افراطی به بهانه به اصطلاح جهاد علیه نیروهای ناتورادرمناطق جنوب وجنوب شرق افغانستان تشدید کرده است که عمدتا تاوان این جنگ را بیشترمردم این مناطق کشوربا قربانی دادن هزاران انسان بیگناه وخسارات بزرگ اقتصادی وفرهنگی میپردازند.معامله پنهانی با پاکستان بالای سرنوشت سیاسی مردم افغانستان یکبازی خطرناکیست که گروه طالبان وحزب اسلامی حکمتیارمنحیث عوامل استخبارات نظامی پاکستان درین قضیه دخالت دارند ودرمعامله وسازش پنهانی اقوام وقبایل غیورپشتون تبار افغانستان نظربه دیگراقوام کشورضررونقصان بیشترخواهد داشت زیرامناطق مردم جنوب وجنوب شرق کشوربطورسنتی ازلحاظ نزدیکیها ومشابهت ها ,ساختاراجتماعی- فرهنگی واقتصادیکه با مردم مناطق قبایل سرحدی پاکستان دارندبیشترازدیگراقوام افغانستان آسیب پذیرترمیباشند.

بناء نزدیکی بیشترباپاکستان مناطق متذکره آسیب پذیرتربوده وبه آسانی تحت اشغال آن کشوردرخواهدآمدودرضمن بعد ازتسلط پاکستان درین مناطق بصورت طبیعی رسمیت خط دیورند منتفی وپاکستان سرحد میان افغانستان وپاکستان رادرمناطق جنوب وجنوبشرق کشورتعین خواهد کرد زیرا اقوام غیرپشتون افغانستان بشکل سنتی ازلحاظ ساختاراجتماعی ,فرهنگی,اقتصادی ودورافتادگی جفرافیائی ودشمنی های ایجاد شدهءدیرینه وآسیب های راکه ازحکومتهای پاکستان دیده است چندان آمیزیش وهمگرائی بامردم قبایل سرحدی پاکستان نداشته وتحت تاثیرواشغال آن کشورقرارنخواهند گرفت و بمقاومت دادخواهانه علیه آن دست خواهد زد که درین حالت خطرتجزیه افغانستان را تهدید خواهد نمود.

روز جهانی مادر به همه ای مادران به خصوص مادران افغانستانی مبارک باد!

سایت کانون ضمن تبریک روز مادر ، بدین مناسبت کلمات قصار از بزرگان را انتخاب کرده ، خدمت تان تقدیم می نماید:

يك مادر خوب به صد استاد و آموزگار مي ارزد.((ژرژ هربرت))

هيچ گلي عطر، رنگ و زيبايي مادر را ندارد.((ارنست همينگوي))

درسهايي كه بر زانوي مادر آموخته شده و آموزش هايي كه پدر داده، همراه با داستانهاي شيريني كه در كنار بخاري به گوش رسيده، يادگارهاي شيريني است كه هرگز به طور كامل از ياد نمي رود.((لامنه))

هيچ گاه در زندگي نمي توانيد محبتي بهتر، بي پيرايه تر و حقيقي تر از محبت مادر خود بيابيد.((اونوره دو بالزاك))

در زمان خريد پارچه حاشيه ي آن را خوب نگاه كن و در زمان ازدواج درباره ي مادر عروس تحقيق كن.((مثل آذربايجاني))

برگزيدن پدر و مادر، دست خود انسان نيست، اما برگزيدن مادرشوهر و مادر زن دست خود انسان است.((پرل پاك))
مادر، جلوه حق است، رضايت خدا است؛ بايد خدا را خشنود نگاه داشت.((آناتول فرانس))

عشق منطقي؛ اين ويژه ي كساني است كه نگران اين مسئله هستند كه آيا طرف مقابل شان در آينده پدر يا مادر خوبي براي فرزندانشان خواهد شد؟ عشقي كه مبتني بر منافع و دورنماي مشترك است؛ پايبند به اصول منطق و خردگرايي و همبستگي براي اهداف و منافع مشترك.((پراگما))

تاك را از خاك خوب و دختر را از مادر خوب و اصيل انتخاب كنيد.(( مثل چيني))

آينده ي كودكان بسته به تربيت پدر و مادر است.((ويكتور هوگو))

صالح ترين فرزندان آنهايي هستند كه با اعمال خود باعث افتخار پدر و مادر خود شوند.((ويكتور هوگو))

اگر مادر نباشد، جسم انسان ساخته نمي شود و اگر كتاب نباشد، روح انسان پرورش نمي يابد.((پلوتارخ))

نه تنها كسب دانش، بلكه «تكرار» نيز مادر يادگيري و تربيت است.((ژان پل))

مادر، يگانه موجودي است كه حقيقت عشق پاك را مي شناسد.((اونوره دو بالزاك))

انسان از مادر، آزاد آفريده شده است.((ژان ژاك روسو))

مادر، فردي نيست كه به او تكيه كنيم، بلكه كسي است كه ما را از تكيه كردن به ديگران بي نياز مي سازد.((دوروتي كانفيلد فيشر))

اگر در كارتان موفق نيستيد، پدر و مادر خود را سرزنش نكنيد، از ناليدن دست بكشيد و از خطاهاي خود درس بگيريد.((بيل گيتس))

پيش از آنكه شما متولد بشويد، پدر و مادر شما هم جوانان پرشوري بودند و تا به آن اندازه كه اكنون به نظر شما مي رسد، موجب آزردگي خاطر نبودند.((بيل گيتس))

تار و پود روح مادر را از مهرباني بافته اند.((رالف والدو امرسون))

تنها مادر و پدر خواسته هاي فرزند را بي هيچ چشم داشتي بر آورده مي سازند.((اُرد بزرگ))

بسياري از استعدادهاي بشري در نتيجه بيخبري و ناداني پدر و مادر از ميان مي رود. بسا كودكاني كه ممكن بود اگر ايشان را آزاد بگذارند و دنبال فني بفرستند، مردان بزرگي در فنّ خود بشوند و اما استبداد رأي و يك نوع خودخواهي كه در مربيان و راهنماي ايشان بوده، آنها را بر رشته اي راهنمائي كرده است كه با كمال بي ميلي و اكراه آن را پذيرفته اند.((سعيد نفيسي))

كمال زن در مادر بودن است. زني كه مادر نباشد موجود ناقصي است.((اونوره دو بالزاك))

ميهماني هاي فراوان از ارزش آدمي مي كاهد، مگر ديدار پدر و مادر.((اُرد بزرگ))

اولين درسي كه پدر و مادر بايد به فرزندان خود بياموزند، راستي و درستي است.((آرتور شوپنهاور))

پدر و مادر، زندگيشان را با فروتني به فرزند مي بخشند.((اُرد بزرگ))

استاد، پرورنده روان است و پدر و مادر، پرورش دهنده جان.((عنصرالمعالي))

تكرار، مادر مهارت است.((آنتوني رابينز))

شما وظيفه داريد در برابر پدر و مادر خود، با ادب، سنجيده، شكيبا و داراي روحيه ي همكاري باشيد.((ريچارد تمپلر))

مادر، تابلوي آفريدگار است.((پابلو پيكاسو))

پدر و مادر زندگي مي كنند تا به كودكان بياموزند، همچنين بايد آنچه را كودك به آنها مي آموزد، فرا بگيرند. كودك مي‌تواند مطالب [ =جستارهاي ] زيادي به آنها بياموزد.((آرنلد بنت))

راهي براي مادر بي كم و كاست بودن نيست، ولي ميليونها راه براي مادر خوب بودن وجود دارد.((جيل چرچيل))

پدر و مادر، بيشتر، آنچنان سرگرم پرورش فيزيكي كودكان هستند كه شكوه پدر يا مادر بودن را از دست مي‌دهند. درست همان گونه كه شكوه درختان با جمع كردن برگها از زير آنها از بين مي رود.((مارسلين كاكس))

آسمان، پدر و مادر طبيعت است و انسان، فرزند آن دو.((ارسكين كالدول))

آسمان، مادر مهرباني است كه اگر نبود، زمين از تشنگي و خشكي مي‌مرد.((چارلز رابرت داروين))

در قبال پدر و مادر خود، كمي احترام و بخشندگي داشته باشيد.((ريچارد تمپلر))

پدر و مادر هرگز نبايد فرزندان خود را به داشتن پيشه اي وادار كنند.((فلورانس اسكاول شين))

مادر، شاهكار طبيعت است.((گوته))

قدرت نفوذ هيچ‌كس بر ما به اندازه‌ي مادر نيست.((سارا ژوزفا هال))

هنگامي كه مادر مي‌شويد، حتي در دنياي گمان‌تان هم تنها نيستيد. با فرزندانتان و همه ي كساني كه در زندگي شما نقش دارند، ارتباط داريد. مادرها هميشه بايد دوبار بينديشند؛ يك‌بار براي خودشان و يك بار براي فرزندشان.((سوفيا لورن))

مادر، واسطه‌اي‌ است كه از راه آن، كودك نورسيده وجود خود را به صورت يك انسان اجتماعي ديگرگون مي‌كند.((بيتا رانك))

بنا نيست فرزندان ما هميشه از آن ما باشند. آنها در آينده، شوهران و همسران اشخاص ديگر و پدر و مادر نوه‌هايمان خواهند بود.((مري. س. كالدرون))

مادر، گرانبهاترين دارايي يك ملت است و به اندازه اي ارزش دارد كه مي‌توان گفت، جامعه زماني به اوج مي‌رسد كه بتواند از كار و كردارهاي مادر پشتيباني كند.((الن كي))

هترين راهي كه يك پدر يا مادر مي‌تواند توجه فرزندش را جلب كند، اين است كه با آرامش به گفته هايش گوش دهد.((لين اولين هاوس))

نخستين پيشه ي من اين است كه مادر خوبي باشم.((في داناوي))

نقطه‌ي عطف، جايي است كه ديگر از حالت مادر و دختر، خارج و به افرادي بالغ و دوست يكديگر تبديل مي‌شويد.((ژامه لي كوريش))

من يك مادر عادي نبودم. البته هيچ‌گاه با فرستادن بچه‌هايم به مدارس شبانه‌روزي، آنها را از سر‌ِ خودم باز نكردم يا براي نمونه، هيچ‌گاه برايشان شيريني نپختم. البته شيريني را مي‌شود خريد، ولي عشق را هرگز.((راكوئل ولش))

قلب مادر به اندازه‌اي گسترده است كه هميشه مي‌توانيد بخشش و گذشت را در آن بيابيد.((اونوره دو بالزاك))

جواني، زماني است كه شما پدر و مادر خود را بابت هر چيزي گناهكار مي‌دانيد و پختگي، زماني است كه مي‌آموزيد همه‌ي گناه‌ها به گردن بي‌تجربگي نسل جوانتر است.((جرج برنارد شاو))

پدر و مادر نمي‌توانند از فرزندان خود چيزي بسازند و اين بچه‌ها هستند كه خويشتن را مي‌سازند.((آبراهام مازلو))

پدر و مادر، زماني در برابر فرزندان خود ناتوان هستند كه به گفته‌ها و رفتارشان باور ندارند و زماني، استوار و نيرومند و رُك برخورد مي‌كنند كه به خود باور دارند.((آبراهام مازلو))

بسياري از ما در بيشتر زمان‌ها، خودمان گوش فرا نمي‌دهيم، بلكه به بانگ درون‌فكن مادر يا پدر يا بانگ نهاد و بانگ افرادي كه توانمندند و به بانگ سنت‌ها گوش فرا مي‌دهيم.((آبراهام مازلو))

اگر بچه‌اي با تاييد و ستايش پدر و مادر خود زندگي كند، خواهد آموخت كه خود را دوست داشته باشد.((دوروتي نولته))

خرده‌گيري فرزندانتان، به اين چَم نيست كه شما پدر و مادر بدي هستيد؛ بلكه به اين چَم است كه شما پدر و مادر آنها هستيد؛ به همين آسودگي!((ران كافمن))

مادر، آنچه را فرزندش به زبان نمي‌آورد، مي‌فهمد.((مثل كليمي))

پدر و مادر ناخواسته فرزند خويش را شبيه خود مي كنند و نام “تربيت” را بر آن مي گذارند.((نيچه))

پدر و پسر بيش از مادر و دختر، نسبت به يكديگر ملاحظه كارند.((نيچه))

آسودگي، مادر هر روانشناسي است؛ آنگاه آيا هر روانشناسي تباهي است؟((نيچه))

خانه، بدلي براي بطن مادر؛ مسكني كه زماني براي انسان امن ترين و آسايش بخش ترين مكان بوده است و براي هميشه آرزوي آن را دارد.((زيگموند فرويد))

بدبختانه، شكست هيچ‌گاه بانگ برنمي‌آورد و هشدارهايش را همانند پدر و مادر، فرياد نمي‌زند.((جيم رآن))

راه درست براي بچه‌ها، هرگز همان راه پدر و مادر نيست، هرگز.((كريستين بوبن))

تكرار و تمرين، مادر مهارت است.((جيم رآن))

پدر و مادر، بزرگ‌ترين و باارزش‌ترين چيز در دنيا هستند.((پرمودا باترا))

هر مؤمني كه بر جنازه‌اي نماز كند بهشت او را واجب گردد مگر آنكه منافق يا عاق پدر و مادر باشد.((حضرت محمد (ص)))

نافع و مبارك‌ترين شيرها براي فرزند شير مادر است.((امام علي (ع)))

هر كه فرزند خود را ببوسد خدا حسنه‌اي براي او بنويسد و هر كه فرزند خود را شاد كند خدا او را در قيامت شاد كند و هر كه قرآن بياموزاند به فرزند خود در قيامت پدر و مادر او را بطلبند و دو حلّه به ايشان بپوشانند كه از نور آن دو حلّه روي اهل بهشت روشن شود.((حضرت محمد (ص)))

پنج كس هستند كه نفقه دادن ايشان واجب است: فرزند و پدر و مادر و زن و بنده و فرزند شامل فرزند فرزندان هم هست. هر چند پايين روند و پدر و مادر شامل جد و جده‌ي پدري و مادري هست هر چند بالا روند.((امام جعفر صادق (ع)))

جهاد كن در راه خدا كه اگر كشته شوي نزد خدا زنده خواهي بود و روزي در بهشت خواهي يافت و اگر بميري مزدت با خداست و اگر زنده برگردي از گناهان به در مي‌آيي مانند روزي كه از مادر متولد شده‌اي.((حضرت محمد (ص)))

سه چيز است كه خدا به هيچ وجه در آن رخصتي نداده است: اول پس دادن امانت از هر كه باشد خواه نيكوكار و خواه بدكار، دوم وفا به عهد و پيمان كردن خواه با نيكوكار و خواه با بدكار، سوم نيكي با پدر و مادر خواه نيكوكار باشند و خواه بدكردار.((امام محمد باقر (ع)))

كسي كه از روي خشم و غضب به سوي پدر و مادر نظر كند در وقتي كه بر او ظلم كنند خدا هيچ نماز او را قبول نكند.((امام محمد باقر (ع)))

هر كه خواهد خدا سكرات مرگ را بر او آسان كند بايد كه با خويشان خود احسان كند و با پدر و مادر نيكي كند اگر چنين كند حق تعالي سختي‌هاي مرگ را بر او آسان كند و هرگز در زندگاني او پريشاني نرسد.((امام جعفر صادق (ع)))

هر فرزند نيكوكاري كه از روي شفقت و مهرباني به سوي پدر و مادر نظر كند هر نگاه كردني ثواب يك حج مقبول براي او نوشته شود.((حضرت محمد (ص)))

نگاه كردن بر روي عالم عبادت است و نظر كردن به سوي پدر و مادر از روي ترحم و مهرباني عبادت است.((حضرت محمد (ص)))

هر كه ماه رجب را دريابد و غسل كند در اول ماه و ميان ماه و آخر ماه از گناهان بدر آيد مثل روزي كه از مادر متولد شده است.((حضرت محمد (ص)))

نظر كردن به روي امام عادل عبادت است و نظر كردن به روي عالم عبادت است و نظر كردن به روي پدر و مادر از روي مهرباني و شفقت عبادت است و نظر كردن به روي برادري كه او را براي خدا دوست داري عبادت است.((حضرت محمد (ص)))

حقيقتاً ‌آن چه در رحم مادر مقدّر شده است، به زودي محقق مي-شود.((حضرت محمد (ص)))

گمان مبريد كه آمده‌ام صلح و آرامش را بر زمين برقرار سازم. نه، من آمده‌ام تا شمشير را برقرار نمايم. من آمده‌ام تا پسر را از پدر جدا كنم، دختر را از مادر، و عروس را از مادر شوهر. به طوري كه دشمنان هر كس، اهل خانه‌ي خود او خواهند بود. اگر پدر و مادر خود را بيش از من دوست بداريد، لايق من نيستيد؛ و اگر پسر و دختر خود را بيش از من دوست بداريد، لايق من نيستيد.((انجيل متي))

هر كه به خاطر من از برادر و خواهر، پدر و مادر و فرزند، خانه و زمين چشم بپوشد، صد چندان بيشتر خواهد يافت و زندگي جاويد را نيز به دست خواهد آورد.((انجيل متي))

همانا خداوند بزرگ با نيكي به پدر و مادر، عمر افراد را زياد مي¬كند.((‌حضرت محمد (ص)‌))

نيكي با پدر و مادر، عمر را زياد مي¬كند و دروغ، روزي را كم مي¬كند و دعا، پيشآمدهاي بد را دفع مي¬نمايد.((حضرت محمد (ص)))

بزرگ¬ترين گناهان عبارتند از شرك به خدا (كسي يا چيزي شريك خداوند قرار داده شود) ‌و عاقّ پدر و مادر و شهادت دروغ دادن.((حضرت محمد (ص)))

دو جا وجود دارد كه خداوند عقاب آن دو جا را به سرعت در همين دنيا مي¬دهد: طغيانگري (تجاوز بيش از حدّ به حقوق ديگران) و عاقّ پدر و مادر.((حضرت محمد (ص)))

نيكي به پدر و مادر جاي جهاد را مي‌گيرد. (يعني از نظر ثواب با هم، هم رتبه هستند زماني كه فرزند شوق رفتن به جبهه‌هاي جنگ را دارد ولي پدر و مادرش راضي نيستند.)((حضرت محمد (ص)))

رضايت خداوند،‌ در رضايت پدر و مادر است و خشم او در خشم آنهاست.((حضرت محمد (ص)))

بنده¬اي كه مطيع پدر و مادر و پروردگار خود است، در بهشت در مكان‌هاي بالا به سر مي¬برد.((حضرت محمد (ص)))

خدا لعنت كند كسي را كه به پدر و مادر خود لعن بفرستد.((‌حضرت محمد (ص)))

كسي كه به پدر يا مادر خود، ناسزا بگويد، ملعون است.((حضرت محمد (ص)))

ره پو

آمریکا، دولت افغاستان و رقبای سیاسی حامد کرزی در مورد آینده طالبان در این کشور اختلاف نظر دارند. کارل آیکنبری، سفیر آمریکا روز پنجشنبه در یک کنفرانس خبری در کابل گفت «مرگ اسامه بن لادن رهبر القاعده می تواند تلاش برای آشتی را تقویت کند و به طالبان – متحد دیرینه القاعده – فرصت دیگری دهد تا به روند صلح بپیوندد

روز پنجشنبه همچنین رقبای سیاسی دولت انتقادهای خود از تلاش دولت برای ادغام طالبان در جامعه افغان را شدت بخشیدند. عبدالله عبدالله، رهبر مخالفان خطاب به صدها نفر از طرفدارانش در کابل گفت آشتی با طالبان اشتباه است. وی تاکید کرد مردم افغانستان خواهان صلح هستند، اما به هر قیمتی نمی خواهند.

تا کنون هیچ گفت و گوی رسمی میان طرفین صورت نگرفته، اما حامد کرزی رییس جمهوری افغانستان تلاش کرده تا به طالبان نزدیک شود. وی به شورشیان قول داده که اگر خشونت را محکوم و قانون اساسی کشور را بپذیرند، می توانند بار دیگر در جامعه ادغام شوند.

آمریکا نیز از تلاش های آشتی با طالبان افغان حمایت کرده است، هرچند که ائتلاف نظامی به رهبری آمریکا به جنگ با شورشیان طالبان در سراسر کشور ادامه می دهد. ماه پیش حامد کرزی و یوسف گیلانی، نخست وزیر پاکستان موافقت کردند تلاش های مشترک برای صلح با طالبان را تقویت کنند. برخی از افغان ها می گویند طالبان بیش از انداره به دولت های خارجی نزدیک هستند و به آنان نمی توان به عنوان شریک صلح اعتماد کرد

voanews

سه دهه است که مردم افغانستان سرگردان وآواره هستند بعد از سقوط رژیم طالبان ، انتظار میرفت که آرامش وصلح درکشور جایگزین گردد ولی متاسفانه دراثر دهشت افگنی های طالبان و تروریست ها، امید مردم مبدل به یاس گردید وآغاز مهاجرت دوباره شروع شد. درسالهای اخیر مردم به کشورهای غربی رجوع نموده درخواست پناهندگی می نمایند.

فنلند یکی از کشورهایست که در این سالها مهاجران به آن توجه نموده وراهی این کشور می شوند. ولی تعدادی از درخواستهای پناهندگان دچار مشکل میشوند وجواب منفی دریافت می کنند.

بدین علت ده ها تن از پناهجویان افغانستانی به تاریخ 03.05.2011 درشهر هلسینکی پایتخت کشور فنلند دراعتراض به این روند دست به راهپیمایی زده خواستار حقوق پناهندگی خود شدند.

تظاهرکننده ها ار مبدا مقابل کلیسای بزرگ سفید حرکت نموده بعد ازطی چند خیابان به مقصد پارلمان فنلند راهپیمایی خویش را ادامه دادند آنها درمسیر راه علیه تروریست ها وطالبان شعار میدادند و خواهان رسیدگی به کیسها وپرونده های خود شدند.

دراین راهپیمایی که از چند کمپ از شهرهای مختلف فنلاند (تورکو، تامپره ، رووسی ، ساوالینا ویوانسوو……) شرکت داشتند. درمقابل ساختمان پارلمان فنلند تجمع نموده قطعنامه ای که بدین منظور تهیه وترتیب داده بودند به کارمندان پارلمان تحویل داده شد.

در پایان در گفتگوی کوتاهی که با بعضی این پناهجویان داشتیم آنها مدعی اند در خطر باز گردانیدن هستیم در اینصورت ما شدیدا دچار مشکل خواهیم شد اینها که از ولایات غزنی ، لوگر ، میدان ، پروان ، جلال آباد ، دایکندی، کابل و……. خود را معرفی میکردند به ما گفتند: تبعیضی که در حق پناهجویان اجرا می گردد ، قابل قبول نبوده ، بعضی ولایات ازنظرکشورهای اروپایی از امتیازات ویژه برخوردار میگردند ولی کیسهای ما جدی گرفته نمیشود و رد میگردد.درحالیکه اکثریت ما دچار مشکل هستیم.

پناهجویان معترض به این باور بودند که وضعیت امنیتی کشور مناسب نیست ودر اکثر نقاط کشور نقض حقوق بشر بطور اشکار صورت می گیرد.

ما در اروپا آمده ایم تا در پرتو دموکراسی از حقوق انسانی خود برخوردار گردیم ولی اکنون در حال محروم شدن از این حق هستیم.

اکثریت شان اظهار امید واری نمودند که مقامات کشور فنلند به خواسته های انسانی ما توجه جدی نموده شرایط وموقعیت ما را درک نموده نسبت به تصمیمات خود تجدید نظر نمایند.

دویچه وله / وصلت حسرت نظیمی

معلومات تماس

ما را دنبال کنید