Suomen afganistanilaisten järjestö ry

سیما نوری | شهر ترومسو ناروی

دیروز پنج شنبه 12 جنوری سال 2012 میلادی شهر های مختلف شمال ناروی شاهد تظاهرات گسترده شهروندان نروژی و پناهجویان بود. این تظاهرات از سوی نهاد های مختلف حقوق بشری از جمله سازمان صلیب سرخ ناروی و عده ی از فعالان حقوق بشر برای حمایت از حقوق پناهجویان در این کشور برگزار شده بود.

 

تظاهرات کننده گان باحمل پلاک کارت هایی، اخراج اجباری پناهجویان را محکوم نموده واز دولت ناروی خواستند به حقوق پناهجویان احترام گذاشته و اخراج اجباری پناهجویان را متوقف کند.

پناهجویان و پناهنده گان افغانستانی مقیم شهر “ترومسو” نیز در این تظاهرات شرکت نموده و قطع نامه ی را به حمایت از پناهجویان در جمع تظاهرات کننده گان قرائت نمودند. پناهجویان افغانستانی در قطع نامه خود، اوضاع نابسامان افغانستان و نبود ضمانت امنتی برای پناهجویان اخراج شده را یاد آور شده و از دولت ناروی خواستند با در نظر داشت حقوق پناهندگی به درخواست های پناهجویان رسیدگی نموده و اخراج اجباری پناهجویان به خصوص کودکان بی سرپرست و زیر سن قانونی جلوگیری کند.

 

اکنون در کشور ناروی تعداد زیادی از پناهجویان افغانستانی که مدت ها است در کمپ های کشور ناروی بی سر نوشت مانده اند، در وضعیت بد روانی قرار دارند. از سوی دیگر پس از قرار داد شرم آور وزارت مهاجرین دولت حامد کرزی با کشور ناروی، اکثریت در خواست های پناهجویان افغانستانی بررسی نمی شود و آنان بدون کدام دلیلی جواب رد می گیرند. این افراد طبق قرار داد صورت گرفته بین دولت ناروی و دولت حامد کرزی، بدون هیچ ضمانتی به افغانستان برگردانده می شوند.

2

3

5

 6

7

8

9

منبع: www.hazarapeople.com

 

 

 

هلسینکی- فنلند

 هلسینکی – فنلند

10.1.2012

   

 هلسینکی – فنلند

10.1.2012 

داکتر جماهير انوری وزير امور مهاجرين و عودت کننده گان افغانستان و هيئت همراه ايشان جهت يک سفر رسمي 3 روزه به تاريخ 10/1/2012 وارد فنلند شدند. اولين ملاقات ايشان با عدۀ از افغانهای مقيم فنلند در سالن کتابخانۀ مرکزی هلسينکي انجام شد. در اين ديدار دهها تن از افغانهای مقيم فنلند از شهرهای مختلف به شمول مسئولين انجمنهای افغانها و شخصيتهای فرهنگي، علمي و هنری حضور داشتند. همچنين سکرتر شعبۀ روابط بين المللي وزارت داخلۀ فنلند به همراه ترجمانش شرکت داشت.

 

اين نشست به خواهش وزير امور مهاجرين افغانستان و با هماهنگي و همکاری وزارت امور داخلۀ فنلند و انجمنهای افغانها ترتيب يافته بود.

 قبل از ورود هئيت دولت افغانستان به مکان جلسۀ، افغانهای حاضر در بارۀ دو موضوع مهم که عبارتند بودند از مسايل مهاجرين، مخصوصا” اوضاع و مشکلات پناهجويان افغاني در فنلند و موضوع دوم امکان تشکيل اتحاديۀ سراسری افغانها در فنلند که تمام انجمنهای افغانها عضويت آنرا داشته باشند، تبادل نظر نمودند. بيشترين صحبتها روی مسايل مهاجرين و آجندای ملاقات با هيئت افغانستان انجام شد. موضوع تشکيل اتحاديه سراسری، مورد حمايت مسئولين انجمنها و حاضرين در مجلس قرار گرفت، اما فيصله شد که در ماههای آينده جلسۀ مخصوصي در اين رابطه برگزار گردد.

در ساعت 5 بعد از ظهر، هيئت افغانستان و سکرتر شعبۀ امور بين الملل وزارت داخلۀ فنلند وارد مکان جلسه شدند. به مدت 15 دقيقه تفريح اعلان شد و حاضرين چای و ميوه صرف نمودند. از مجموع اعضای هيئت، داکتر جماهير انوری وزير مهاجرين و عودت کننده گان و ذوالفقار خان اميد رئيس ادارۀ عمومي روابط بين المللي رياست جمهوری افغانستان در جلسه حاضر بودند و سه تن از اعضای ديگر هيئت يعني آقايان احمد رامز مومن زاده رئيس امور مالي وزارت مهاجرين، اسلام الدين جرئت رئيس نشرات وزارت امور مهاجرين و محمد همايون يونوسي مسئول روابط بين الملل وزارت امور مهاجرين يکروز ديرتر وارد فنلند شدند و در نشست با افغانهای فنلند حضور نداشتند.

پس از صرف چای و ميوه، در آغاز حامد شفايي به نمايندگي از افغانهای حاضر در جلسۀ به وزير امور مهاجرين و آقای اميد خوش آمد گفت و بعد جناب وزير و محترم اميد متقابلا” از حاضرين تشکری نمودند. سپس وزير امور مهاجرين در رابطه با سفر شان به فنلند و ديگر کشورهای اروپايي و همچنين مسايل مهاجرين و فعاليتها و طرحهای وزارت امور مهاجرين افغانستان بطور مشروح صحبت نمودند.

وزير مهاجرين گفت: ” اهداف سفر ما به فنلند بخاطر عودت مهاجرين و پناهجويان افغان به کشور شان نيست. ما برای امضای قرارداد عودت مهاجرين به اينجا نيامديم؛ بلکه هدف ما تحکيم روابط دوستانۀ بين افغانستان و فنلند و جلب حمايت دولت فنلند از طرحهای وزارت مهاجرين افغانستان است. ما به هيچ وجه خواهان اخراج افغانها از فنلند و ديگر کشورهای اروپايي نيستيم، حتي اگر قراردادهايي در گذشته امضاء شده باشند، ما کوشش ميکنيم که ملغي گردند. ما در افغانستان با مشکلات زيادی از ناحيۀ بازگشت و اخراج مهاجرين از کشورهای همجوار افغانستان مواجه هستيم. در سالهای گذشته صدها هزار مهاجر به افغانستان بازگشته اند، اما بدلايل نا امني، نبودن کار، مسکن و ديگر مشکلات، تعداد زياد شان دوباره مهاجر شده اند.”

 

وزير امور مهاجرين به وضعيت مهاجرين افغانستان در ايران اشاره کرد و گفت که  در ايران حدود دو مليون مهاجر افغاني بسر مي برند که گفته مي شود حدود يک ميليون و چهار صد هزار نفر از مجموع آنها فاقد مدارک اقامت مي باشند و دولت ايران تلاش دارد که آنها را به افغانستان بازگرداند. ما با اخراج آنها مخالفت کرديم و کدام قرار دادی را امضاء ننموديم. بارها هيئتهای ما و دولت ايران با هم ملاقات کردند و ايران وعده داد که تنها افراد مجردی را که کارت و برگۀ اقامت نداشته باشند به افغانستان باز گرداند و دوباره به آنهايي که مايل باشند با داشتن پاسپورت افغاني به آنها ويزای ايران را دهد و بطور قانوني در ايران زندگي کنند. مشکل ديگر دولت افغانستان اين است که فعلا” پاسپورت نيست. برای چاپ پاسپورت اقدام شده و قرار است که 450 هزار پاسپورت چاپ شده، بزودی وارد افغانستان شوند.

داکتر جماهير انوری در رابطه با طرحهای وزارت مهاجرين اظهار داشت که دولت روی ايجاد يک استراتيژی جديد در امور مهاجرين کار ميکند و ما در اين رابطه با جامعۀ بين المللي مشورت ميکنيم، يکي از اهداف سفر ما به فنلند نيز همين موضوع است. در استراتيژی جديد ما موضوع ساخت شهرکهای مسکوني برای مهاجرين، ايجاد کار، مسايل وفق دوبارۀ آنها به جامعه و ديگر تامينات و خدمات اجتماعي، اهميت دارند.

 

پس از ختم صحبت مقدماتي وزير امور مهاجرين، اشتراک کننده گان سئوالها و نظرهای خود را مطرح کردند و وزير امور مهاجرين به آنها پاسخ دادند.

سئوال: آجندای سفر شما در فنلند چيست؟

آقای اميد، عضو هيئت: ما با اعضای پارلمان فنلند، مقامات وزارتهای خارجه و داخله، ادارۀ مهاجرت فنلند، سازمان بين المللي مهاجرت (آی. او. ام) و همچنين يکي از کمپهای مهاجرين ديدن ميکنيم.

يکي از حاضرين:

در فنلند و ديگر کشورهای اروپايي افغانهای تحصيل کرده اقامت دارند که دارای تخصص و تجارب کاری و مسلکي مي باشند. آنها البته مشکل اقامت نداشته و بعضي هايشان تابعيت اين کشورها را دارند، بعضي از آنها آرزو دارند که به کشورشان خدمت کنند، پيشنهاد مي شود که از دانش و تجارب آنها استفاده شود.

يکي از حاضرين:

در بعضي از کشورهای اروپايي مانند يونان حقوق مهاجرين و پناهجويان نقض مي شود؛ وقتي يک متقاضي پناهنده گي داخل اين کشورها مي گردد، درخواستش بررسي نمي شود. به اين دليل پناهجويان ناچار مي شوند که به کشورهای ديگر اروپايي رفته و درخواست پناهنده گي کنند، اما در آنکشورها طبق قرارداد دوبلين با آنها رفتار مي شود و آنها را پس به کشوری باز ميگردانند که از آنجا آمده اند. در نتيجه پناهجويان مانند يک توپ فوتبال از کشوری به کشور ديگر شوت مي شوند و سالها بدون تعيين سرنوشت، سر گردان و نا اميد ميگردند. شما با مقامهای رسمي فنلندی در مورد مشکلات پناهجويان افغاني در اروپا صحبت کنيد تا حقوق آنها مطابق به قوانين بين المللي مهاجرت رعايت شود. همچنين مطابق به مادۀ 39 قانون اساسي افغانستان، دولت موظف به حمايت از اتباع خود در خارج از کشور است. شما منحيث وزير امور مهاجرين افغانستان، چه راه حلها و طرحهايي را در اين زمينه داريد؟

 

پاسخ وزير امور مهاجرين:

ما در سفرهايي که به اروپا داشتيم از مشکلات مهاجرين افغان اطلاع يافتيم. در يونان حدود 60000 پناهجوی افغاني در شرايط بسيار خراب بسر مي برند. آنها زن و مرد در پارکها و اماکن نا مناسب زندگي مي کنند. هزاران نفر بخاطر گرفتن نان در پيش کليساها جمع مي شوند. من شخصا” از پارک ويکتوريا که خيلي از هموطنان ما در آنجا زندگي ميکنند، ديدن کردم. بسيار درد آور و ناراحت کننده است. بخاطر کمک به افغانها و دادن خدمات، سفارت افغانستان در بلغاريا به يونان منتقل مي شود. ما برای حل مشکلات هموطنان خود تلاش مي کنيم.

سئوال يکي از حاضرين:

در فنلند خيلي از پناهجويان افغاني درخواست پناهنده گي شان پذيرفته نشده است. اکثريت آنها را به اين دليل جواب منفي داده اند که در افغانستان امنيت است. شما مي دانيد که در هيج جای افغانستان امنيت نيست. علاوه بر جنگ و خشونتهای موجود، تامينات اوليه زندگي وجود ندارد. همچنين در فنلند مدت بررسي درخواستهای آنها بسيار طولاني است. غالبا” مدت يک تا سه سال را در بر ميگيرد. شما در ملاقاتهای خود با مسئولان ادارۀ مهاجرت اين واقعيت را که در افغانستان امنيت نيست بيان کنيد و همچنين خواهش نمائيد که درخواستهای آنها زود تر بررسي گردند.

پاسخ وزير امور مهاجرين:

درست است. ما اعتراف مي کنيم که در تامين امنيت ناکام بوده ايم. رئيس جمهور ما آقای کرزی نيز اين را اعتراف کرد؛ اما برای تامين امنيت تلاش مي کنيم. اردو و پوليس ملي را تقويت مي نمائيم. ما قبول داريم که فعلا” مشکلات امنيتي وجود دارد. ما در داخل کشور علاوه با مشکل نا امني مشکلات ديگر نيز داريم. بعنوان مثال، 800 هزار بيجا شده گان داخلي داريم. ما به هيچ وجه خواستار برگشت مهاجرين از کشورهای اروپايي نيستيم، مخصوصا” شرايط برای بازگشت اطفال زير سن مساعد نيست. ما با مقامات کشورهای اسکانديناوی در تماس و گفتگو هستيم تا از بازگرداندن اطفال زير سن به افغانستان جدا” خود داری کنند.

سئوال:

شما برای مبارزه با قاچاق انسان چه طرحهايي را در نظر داريد؟

پاسخ وزير امور مهاجرين:

قاچاق انسان توسط کساني انجام مي شود که در ديگر جرايم سازمان يافته مانند قاچاق اسلحه و قاچاق مواد مخدر و غيره دست دارند. ما پروگرام آگاهي دهي را شروع کرديم و تلاش ميکنيم که به مردم آگاهي و معلومات داده شود  تا قاچاقبران انسان از آنها سو استفاده نتوانند.

 وزير مهاجرين:

ما به شما اطمينان ميدهيم که سفر ما به فنلند بخاطر امضای کدام قرارداد برای بازگشت پناهجويان افغاني نيست. هر قرارداديکه امضاء مي شود بايد اول از طرف وزارت عدليه و پارلمان و وزارت امور خارجي افغانستان بررسي و تائيد شود. ما آمديم تا روابط بين افغانستان و فنلند تقويت شود.

ديدار هيئت افغانستان با افغانهای مقيم فنلند و مسئولين انجمنهای افغاني، در فضای صميمي و آرام انجام و پايان يافت.

 تهيۀ گزارش:

کميتۀ فرهنگي، کانون افغانستانيهای فنلند

 <iframe width=”560″ height=”315″ src=”http://www.youtube.com/embed/2Ho6rgut47E” frameborder=”0″ allowfullscreen></iframe>

 

 

 

یوناما گفته که در گزینش شفاف کمیشنران حقوق بشر، با حکومت افغانستان همکاری می کند.

یوناما گفته که در گزینش شفاف کمیشنران حقوق بشر، با حکومت افغانستان همکاری می کند. 

دوره کاری 9 تن از کمیشنران کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان در شانزدهم دسامبر سال 2011 میلادی به پایان رسیده است. هنوز کمیشنران این کمیسیون به صورت رسمی از کار شان برکنار نشده اند، اما ریاست جمهوری افغانستان گفته است که حامد کرزی افراد جدیدی را به جای چهار کمیشنر این کمیسیون تعیین می کند.

ایجاد تغییرات احتمالی در کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، نگرانی هایی را در میان نهادهای حقوق بشری و فعالان مدنی برانگیخته است. آنها نگران اند که مبادا در اثر این تغییرات، مستندسازی هایی که در مورد جنایات جنگی و نقض حقوق بشر صورت گرفته است، ضایع گردد.

دفتر نمایندگی سازمان ملل متحد، یوناما، روز دو شنبه 12 جدی 1390/ 2 جنوری 2012، در اعلامیه ای گفت که حفظ استقلالیت کمیسیون مستقل حقوق بشر، مسوولیت عمده حکومت افغانستان است.

کمیشنران کمیسیون حقوق بشر برای دوره پنج ساله از سوی رییس جمهور تعیین می شوند. کمیشنران کمیسیون حقوق بشر برای دوره پنج ساله از سوی رییس جمهور تعیین می شوند.دفتر نمایندگی سازمان ملل افزوده است: «قوانین افغانستان حکومت را ملزم می سازد که استانداردهای بین المللی کثرت گرایی، شفافیت، تنوع و مشاورت را در روند تعیین (کمیشنران) رعایت کند».

یوناما همچنان افزوده است که رییس جمهور افغانستان براساس قانون باید افرادی با دانش اکادمیک و تجربه در بخش حقوق بشر، بی طرف، مستقل و متعهد به ارزش های حقوق بشری را به عنوان کمیشنران کمیسیون مستقل حقوق بشر برگزیند.

نمایندگی سازمان ملل متحد گفته است که براساس اصولنامه پاریس در مورد نهادهای ملی حقوق بشر، تعیین کمیشنران حقوق بشر باید شفاف و با مشوره گسترده صورت گیرد. همچنان، برای انتخاب بهتر، باید این پست ها به صورت عام اعلان گردد تا از میان داوطلبان متعدد و واجد شرایط، کمیشنران انتخاب گردند.

یوناما گفته است که سازمان ملل و جامعه بین المللی از روند تعیین کمیشنران به صورت مشورتی، فراگیر و بی ریا، حمایت می کنند. به گفته یوناما، در این صورت افراد واجد شرایط که انعکاس دهنده جامعه گونه گون افغانستان از نظر مذهبی، قومی، زبانی، منطقه یی و جنسیتی باشند، انتخاب خواهند شد.

عارف فرهمند

ویراستار: روح الله یاسر

منبع: دویچه وله 

 

 مصطفی وهریز (رنجبر) 

“بود نه بود”

در کشور، شهر، ده، هر یک ما

مردی تنهای بود!

او تنها و تنهاترین،

مرد دنیایی ما بود!

خانه و لانه،

محل بود باش،

هیچ چیز نداشت. !

جز

کلوله باری،

که در آن،

جا، نان و آب،

غم و رنج و مهنت

روزگاری مابود.

او تنها بود،

مقصدش نامعلوم،

و ناپیدا بود.

هیچ نمیدانست:

که از کجا آمد و به کجا خواهد رفت!

اما “هی میدان وطی میدان”

همیشه روان بود،

می رسید در هر محل،

آن محل گنگ، و ناآشناه،

و حرفهایش نامفهوم

و برای او بی معنی بود!

او مرد تنهایی روزگاری ما بود،

مسافر تنها،

او تنهاو تنهاترین ،

مرد تنهایی دنیای ما بود.

 

 

 عباس دلجو

06/01/2012

«حاکمیت ملی» متشکل از دو کلمه ی «حاکمیت» و «ملی» بوده و از جمله مقوله های است که با پسوند ملی در ادبیات سیاسی کاربرد داشته است . برای یافتن معنی اصلی حاکمیت ملی باید نخست کلید واژه ها (حاکمیت) و (ملی) را تعریف کرد. 

 

«حاکمیت»( ‎Sovereignty ‏) : “حق انحصاری دولت برای نظارت بر یک قلمرو ارضی معین است.”{1} یا براساس تعريف علمي حقوقدانان و انديشمندان : “«حاكميت» همان قدرت برتر و عاليه اي است كه در هر جامعه، بلامنازع و مافوق همه قدرت هاست و داراي دو بعد اساسي است : نخست، بعد ملي آن كه موجب اطاعت مردم از اين قوه  برتر مي شود و ديگر بعد بين المللي آن است كه بر اساس آن كشورهاي ديگر حاكميت يك كشور را به رسميت مي شناسند.”{2} 
واژه «ملي» : “امروزه اصطلاحي متعلق به فلسفه سياسي و علوم اجتماعي است و از لحاظ لغوي در زبان هاي لاتين از ريشه” زاده شدن”، “خويشاوندي داشتن” و “هم تباري” مي آيد .  لذا “ملي” نظير “مليت” مفهومي است که عمري دويست ساله در دنيا دارد و معطوف به مفهوم “ملت” در معني اقتصادي-اجتماعي- سياسي (فراديني و فرا ايلي آن) است . “{3} 
در تعريف كلاسيك از مفهوم ملت، “اساسا ملت در تعلق به ديگرى معنا پيدا ميكند و خود فى نفسه معنائى ندارد و اين ديگرى يا سردارى، اميرى و از اين قبيل است كه يك حكومتى را تشگيل ميدهد و مردم به عنوان رعاياى اين حاكم مفتخر به عنوان ملت ميشوند . “{4} 
اما برخلاف تعریف کلاسیک و قدیمی از ملت، در تعريف جدید، “ملت به مجموعه انسان هایی که در یک سرزمین واحد زندگی کرده و حاکمیت سیاسی واحدی را مبتنی بر آرای جمعی بوجود آورده اند، اتلاق میگردد . “ درین تعریف مدرن از ملت، حاکمیت ملی اصلا مستقل از قلمرو اراده ملت مشروعیت نمی یابد . زیرا حاکمیت ملی از تبلور رای و اراده جمعی شکل گرفته، قوام یافته و بمثابه نماد و مظهر اراده جمع ایفای نقش میکند. 
«حاکمیت ملی» در مفهوم جدیدش بار حقوقی داشته که بعد از مشارکت آزادانه مردم در انتخابات و تراکم آراء اکثریت، اوتوریته اِعمال قدرت سیاسی، به شخص و یا نهادی موقتا تفویض شده و آن شحص یا نهاد، بمنزله مظهر و نماد اراده و خواست مردم، قدرت اجرایی حاکمیت را در جغرافیای معین بدست گرفته هم در سطح ملی و هم در عرصه بین المللی، روابط داخلی و خارجی دولت را تبیین کرده و حاکمیت ملی را رهبری میکند . با این تعریف از حاکمیت ملی، مشخص میگردد که حاکمیت به ملت تعلق دارد و دولت صرف وظیفه تعمیل اراده ملت را بعهده دارد . یا به عباره دیگر، حاكميت و سيادت از آنِ تمامى مردم است و مردم با تراکم آرای شان، پروسه انتخاب نماينده و تفویض موقتی قدرت را به شخص یا اشخاصی برعهده گرفته و با نظارت بر عملكرد دولت، از هر گونه انحصار در روند تصميم سازى و چيرگى گروه و فكر خاص بر سرنوشت عمومی جلوگيرى مى كنند . 
مردم در یک کشور پلی اتنیک جزء مجموعه اقوام تشکیل دهنده آن کشور هستند و حاکمیت ملی در چنین کشوری کثیرالاقوام، به معنی حاکمیت همه ملیت ها و اقوام بر سرنوشت سیاسی شان، قابل تعریف است که این حاکمیت در برابری حقوق سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی آنان در حاکمیت ملی تبلور مییابد . زیرا ” اصل حق تعین سرنوشت، بر پایه نظریه حق حاکمیت مردم استوار است.”{6} پس با این تعریف، مرجع قدرت حاکمیت، اراده و خواست مردم است که با متراکم ساختن رای شان در واقع اوتوریته ایجاد کرده و آنرا به شخص یا اشخاصی موقتا تفویض می کنند و با تفویض این قدرت است که حاکمیت مشروعیت مییابد . 
فراموش نگردد که حاکمیت زمانی ملی میگردد که اراده و رای تمام مردم کشور در ساختار آن دخیل بوده و در واقع حکومت، عامل اجرایی خواسته ها و تبلور دهنده ارمانهای تمام مردم کشور صرف نظر از تعلقات سیاسی، مذهبی و اتنیکی انان میباشد . این امر زمانی میسر است که دولت به نمایندگی از مردم در راستای تحقق عدالت اجتماعی تلاش ورزیده و عدالت در تمام شیون زندگی سیاسی، اجتماعی و اقتصادی همه رونما گردیده و زمینه برادری بر پایه برابری تمام اقوام شریف کشور را فراهم سازد . بنا بگفته جان راولز (John Rawls ) برابري درجوامع دموکراتيک برابر با عـدالت است “توصيف برابري کارآساني است. جزاين نيست که همگان را يکسان وصف کنيم و جايگاهي برابر، يعني وضعيتي همسان براي هر يک ازآنان نسبت به ديگران درنظر گيريم . آن ها همه داراي حقوق و قدرت هاي يکسان در راه و روشي خواهند بود که امکان دست يابي به هماوايي بين آن ها را فراهم خواهد آورد.”{7} 
پس با این برداشت از حاکمیت ملی به این نتیجه میرسیم که شرکت متناسب نمایندگان اقوام در ساختار حاکمیت نه تنها مشروعیت حاکمیت را محقق میسازد بلکه این حاکمیت را که تبلور دهنده خواست ها و اراده اکثریت شهروندان کشور میباشد تبدیل به مظهر، نماد و سمبل وحدت ملی، هم در سطح ملی و هم در عرصه بین المللی میکند . به همین لحاظ در قانون اساسی کنونی کشور، حاکمیت را مربوط به همه اقوام افغانستان که از مولفه های بنیادی در ساختار ملت – دولت، محسوب می شوند، دانسته است: ‏”حاکمیت ملی در افغانستان به ملت تعلق دارد که به طور مستقیم یا توسط نماینده‏گان خود، آن را اعمال می کنند.”{5 } 
در پرتو این برداشت به این نتیجه میرسیم که نه تنها حاکمیت های مستبد و انحصار طلب افغانستان در 260 سال گذشته که حتی حاکمیت موجوده کشور تحت ریاست آقای حامد کرزی و تیم تمامیت خواه او نیز هیچگونه مشخصه ای از حاکمیت ملی را درخود نهفته نداشتند و ندارد . سوگمندانه باید اعتراف کرد که امروز در افغانستان حتی با توجه به تحولات جهانی و رشد مناسبات فراگیر دموکراسی و تعالی فکری و روحی اقوام محروم و دربند، هنوز هم حلقات شیونیستی در اداره آقای کرزی با ذهنیت قبیله سالاری شان در مقابل طرح مشارکت ملی و تقسیم عادلانه قدرت، نقش عامل بازدارنده را ایفا می کنند . 
آقای کرزی باید به این واقعیت اذعان کند که در تمام دنیا، افکار عمومی بعنوان یک متغیر اصلی، تاثیر گذار بر روند تحولات به شمار میاید و کاهش حمایت افکار عمومی از اداره فاسد و قبیله گرای ایشان در سراسر کشور کاملا مشهود میباشد . زیرا مردم به فرایند دولت سازی بدون مشارکت همگانی مشکوک اند و توقع داشتند که باید دولتی فراگیر با قاعده وسیع ملی و با شرکت متوازن و متناسب نمایندگان واقعی اقوام شریف کشور ایجاد میگردید، اما اینطور نشد . انتظار داشتند که دولت آقای کرزی، امکانات جامعه جهانی و ظرفیت های بالفعل و بالقوه مردم را در راستای تامین امنیت، تثبیت حاکمیت ملی، مشارکت همگانی، از بین بردن فساد اداری، توزیع عادلانه ثروت، انکشاف متوازن همه ولایات کشور و … بکار گرفته و کشور جنگ زده و بلادیده ما را از گرداب جنگ، جهل، فقر، تروریزم، ناامنی، فساد، کشت تریاک و … نجات داده، صلح و امنیت و برادری و برایری و توسعه سیاسی و پیشرفت و ترقی را به مردم به ارمغان می آورد؟.
اما برخلاف توقع و خواست مردم کشور، رئیس جمهور و سایر شیونیست های قبیله گرا تلاش ورزیدند تا به تنهايي زمام حكومت را بر دست گرفته و بقیه اقوام را جزء رعیت های درجه چندمی قرار داده و آنان را از حلقه حاکمیت سیاسی به حاشیه راندند . فراموش کردند که تنها از طریق همگرائی ملي و مشاركت‌دادن نمایندگان واقعی اقوام و گروه‌هاي سياسي است که پروسه دولت – ملت‌ تسریع شده و پایه های حاکمیت ملی استحکام یافته و وحدت ملی بوجود خواهد آمد . 

پی نوشت ها : 
1- گیدنز ، جامعه‌شناسی، ۱۳۸۴، ترجمهٔ منوچهر صبوری، نشر نی، ص ۸۱۱ .
2- دكتر عباس خواجه پيري- توسعه سياسي و قانون اساسي- 
http://www.hamshahrionline.ir/hamnews/1382/820527/news/thought.htm 
3- دکتر ضياء صدرالاشراف- کثرت قومی و هویت ملی ایرانیان
www.iran-federal.com/…/10.%20Sadrolashraf%20-%20kesrate%20ghowmi%20wa%20howiyat%20melli%20iran. 
4- چنگیز عباسی – دموكراسى و مسئله ملتها – www.ch-abbasi.com  
5- ماده ‏ چهارم قانون اساسی، افغانستان  مصوب 14 جدی 1382
6 –   Theodore S.Woolsey – The Amerecan Journal of International Law   pp 302 – 
7- برنوبرناردي، مردم سالاري درانديشه غرب، ترجمه دکتر عباس باقري، نشرني، تهران ۱۳۸۲، ص 150

منبع: نمای نزدیک  

سحرگل چهاردهساله که توسط برادراندرش محمدخان به ازدواج داده شده بود، بعد از  گذشت شش ماه حبس در تشناب منزلش، رها گرديد.

اين خانم نظر به گفتة خودش كه از طريق رسانهها به نشر رسيد، توسط خشو، ننو، شوهر، خسر و برادرشوهرش، بدون موجب، مورد لتوكوب قرار ميگرفته است.

 

 به محض دریافت خبر (حوالی 8 صبحِ پنجمِ ماه جاری (جدی))، تيمي از سوی دفتر ساحوي كندز، جهت بررسي قضيه و نظارت بر آن، عازم آنولايت شد و در قدم نخست، وارد شفاخانة ولايتي شد و با خانم سحرگل، كه به لحاظ صحي در حالت رقتباری قرار داشت، صحبت کردند.  خانم كاكايش كه به خاطر تیمارداری و تأمين امنيت او در شفاخانه با او بود، گفت: فاميلش از وي تقاضاهاي بيمورد داشتهاند و استفادة سوء از وي ميکردهاند؛ چون سحرگل سر باز ميزده، مورد شكنجه قرار ميگرفته است.

 هردو دست سحرگل بر اثر لتوكوب شكسته، موهاي سرش کشیده و کنده شده، پاي چپ وی بر اثر لتوكوبهاي مکرر از قسمت ران كبود شده، ناخنهاي هردو دستش كشيده شده، مژه و پلك چشم چپ او با سيخ داغ سوزانده شده است كه اثرات آن هنوزهم دربدن اوقابل رویت است و جایی که بتواند نمايندگي از سلامتي سحرگل کند، به چشم نمیخورد.

سحرگل كه گلهاي اميدش در چهادهسالگي پژمرده به نظر ميرسيد، از درد زياد ميناليد، اشك ميريخت و فرياد ميزد: آخِر من چه گناهي داشتم كه به اين سر نوشت مبتلا شدم؟ آيا من انسان نیستم؟ آيا صداي مرا كسي ميشنود؟ آيا همين كه من نگذاشتم افراد و اشخاصی به من نزديك شوند و از من سؤ استفاده کنند، گناه بود؟ و آيا كسي هست كه اين جنايتكارانِ نامسلمانان را جزا بدهد؟ همچنین ميگفت، خدا ميداند كه چه تعداد دختران و زنان به سر نوشت من مبتلا شده باشند!

پس از رسیدگی و تداوم فعالیتهای درمانی از سوی پزشکان موظف، قرار شد، سحرگل با تصمیم و تفاهم آنها و تلفونها و تأكيدهای مكرر نهادهاي مدافع حقوق زنان، جهت معاینات و رسیدگی بهتر و بيشتر، بعد از شستوشوي تمام بدنش، به يكي از شفاخانههاي مركز انتقال داده شود و چنین شد.  

  تيم نظارتي دفتر ساحوي كندز، در قدم نخست با آمر جنایي قومانداني امنية ولايت بغلان در تماس شده، در رابطه به قضيه خواستار معلومات بیشتر شد. آنان اظهار داشتند، پس از وصول خبر مربوط، به حوزه دوم وظيفه سپرده شد تا عاجل و بهموقع اقدام کنند. آنان فوراً سحرگل نام را برای تداوی به شفاخانه انتقال دادند. آمر حوزه دوم امنيتي قومانداني امنيه كه مسؤوليت گرفتاري غلامسخي و همدستان او را بر عهده داشت، گفت:

 «در تاريخ 4/10/1390، از اثر شكايت برادر و كاكاي سحرگل، با همكاري اهل خبره، داخل منزل امان نام شديم. بعد از جستوجو سحرگل را در حالي كه در تشناب تهكاوي قفل بود، يافتيم و او را با حالت خراب صحي كه داشت به حوزه و بعد از تحقيقات ابتدایي به شفاخانه انتقال دادیم. مادرشوهر و ننويش را دستگير و به آمريت جنایي تسليم داديم.

سمونمل فضلالرحمن، امر حوزة دوم اظهار داشت، در اثر تحقيقات از محل آشکار شد كه اين فاميل، فاميلی بدنام بوده از سحرگل استفاده نامشروع ميکردهاند.

طبق معلوماتی كه از قومانداني امنيه به دست آمد، سحرگل قبلاً نيز  مورد لتوكوب قرار گرفته بود و در اثر تماس تلفوني همسايهها، پوليس جنایي اقدام به آوردن خشو و خسرش (همراه سحرگل) به قومانداني امنيه کرده بود، اما با وساطت وكيل گذر دوباره رها شده بودند.

آمريت جنایي در این مورد گفت، ما بیخبريم و هر قضية مربوط به خشونت را ما به رياست امور زنان ارجاع ميدهيم، شايد آنها وساطت کرده باشند.

وقتي با رئيس امور زنان صحبت کرديم، ايشان اظهار بياطلاعي کرد ولي توضیح داد:  در تاريخ 21/09/1390 در حالي كه خسر و خشوی سحرگل او را در راه رفتن كمك ميکردند، به رياست امور زنان مراجعه کرده گفتند، اين عروس ماست و از روزي كه عروس ما شد، تمام وجودش زخم داشت. ما همينقدر پول داشتيم كه برای او عروسي گرفتيم و حالا توان تداوي وي را نداريم. لطف کنید، او را به كلينيك يا شفاخانهای كه رايگان تداوي کند، معرفي کنيد. ما سحرگل را طي استعلام شماره 26 مورخ 21/09/1390، به شفاخانه معرفي کرديم اما اطلاع نداریم که از آن پس چه اتفاقاتی افتاده است و دوباره به ما مراجعه نکردند.

قواندان امنية ولايت بغلان، در مورد تلاشهایشان در تعقیب متهمان بیان داشت: در رابطه به قضيه، دو تن دستگير شده و قضيه تحت تحقیق و بررسی پوليس قرار دارد. در مورد دستگيري شوهر سحرگل كه سرباز اردوی ملي است پرسيدم، گفتند، اطلاع موثق در دست نيست كه در كدام قطعه و در كجا ايفاي وظيفه ميکند؛ ولی در تلاشیم، بهمجرد اطلاع، او را دستگير کنیم. همچنین در رابطه به دستگيري خسر او گفتند، ما در جستوجوي تمامي افرادي هستيم كه به اين خانم آسيب رسانيدهاند و انشاالله با كمك مردم محل آنها را شناسايي کرده به پنجه عدالت خواهيم سپرد.

قابل يادآوري است كه در چوكات قومانداني امنية ولايت بغلان اداره یا بخشي به نام «بخش خشونتهاي فاميلي» نیز وجود دارد كه بنابر عدم هماهنگي ادارات و نبود افراد مسلكي، چنین قضايایی در آن بخش مورد بررسي قرار نگرفته و توسط آمريت جنايي و در تفاهم با رياست امور زنان حلوفصل يا به مراجع قانوني مربوط ارجاع داده میشود که خود، نشاندهنده عدم همكاري و عدم رعايت اصول اداراي در قومانداني امنيه است.

  گفتنی است، در این اواخِر، نگرانيها در موردِ به بد دادن و به بد گرفتن و انواع و اقسام خشونتهای مغاير با دين اسلام و قوانين ملي و بينالمللي در كشور و بهخصوص ولايات كندز، بغلان و تخار، رو به افزايش بوده و روزي نيست كه شمار زيادي از هموطنان ما اعم از زنان، مردان و کودکان، مورد خشونت و بدرفتاري قرار نگيرند و كرامت انساني آنها پايمال نگردد و از حق حيات و دیگر حقوق بشری خود محروم نشوند.

بااحترام

 مطبوعات دفتر ساحوي كندز

 منبع: سایت، کمیسیون مستقل حقوق بشرافغانستان 

www.aihrc.org.af/fa/daily-reports/767/report-about-sahar-gul 

 

کا نون افغانستانی های فنلند سال نو 2012 میلادی رابه هم وطنان مقیم فنلند ودوستان عزیز در هرکجای این کره خاکی که هستند تبریک مگوید بدان امید که  سال نو میلادی سال صلح, دوستی , موفقیت ها, تحقق اروزها وامیدها, ارزش‌های والای انسانی, استقرار عدالت , صلح ,امنیت و رفا  در  سراسر گیتی  وبه ویژه افغانستان با شد.

کانون افغانیستانی های فنلند  

  

پیمایش به بالا