Suomen afganistanilaisten järjestö ry

بیست و یکمین سالیاد رهبر شهید بابه مزاری طی سیمینار با شکوه در هلسینکی برگزار شد!

 

به تاریخ 12.03.2016 در فنلند شهرهلسینکی از بیست و یکمین سالگرد شهادت بابه مزاری تجلیل به عمل آمد.

این سیمینار با تلاوت از آیات کلام الله مجید توسط آقای محمد مشعوف و گردانندگی عبدالجلیل هزاره آغاز گردید.

 سپس با نواختن سرود ملی که درفضای سالن طنین انداز شد حضار با به پا خواستن شان در این گردهمایی وحدت و یکدلی شان را در سالروز شهید وحدت ملی “استادمزاری”به نمایش گذاشتند.

 

آقای علی جان دانش در رثای رهبر شهید با قرائت مثنوی که با رعایت تمام صنایع شعری ، احساس و ارادت خود را به پیشگاه شهید راه عدالتخواهی تقدیم نمود. که در قسمتی آن چنین امده بود:

تا ملک دوباره شام  شد

پرچم سبز پدرخونفام شد

 

خانم یلدا حازم  دراین محفل حضور یافته مقاله ی کوتاهی در رابطه بااین مراسم به خوانش گرفت که مورد توجه حضار مجلس قرار گرفت.

 

آنگاه آقای سناتور ارزگانی در جایگاه رفته ، سخن از عدالت و عدالتخواهی مزاری گفت ؛ و اجرای عدالت را زمینه ساز رفع دیگر مشکلات و مسائل مبتلابه مردم افغانستان دانست و در پایان؛ سخن ازعظمت مراسم تشییع و تدفین شهید مزاری که خودحضور داشته است یاد نموده ؛ و مزاری را الگوی بزرگ وحدت و عدالت دانست.

آقای داکتر عبدالعزیز عالمی در رابطه با آشنایی خود با شهید مزاری گفت؛ نحوه همکاری خود باشهید مزاری را شغلی دانسته و گفت: من در گذشته با شهید مزاری چندان موافق نبوده ام.اما با آشنایی که از نزدیک باایشان پیدا نمودم با درک و لمس افکار و اعمال شان در خیل موافقان شان پیوستم و از طرح مزاری برای حکومت فدرالی سخن به میان آورده گفت ؛ طرح شهید مزاری از حکومت فدرالی شبیه سیستم حکومت سویس بود.

شهید مزاری عزت ، برابری و مساوات را برای تمام ملیتها بدون هیج قید و شرطی خواستار بود و او روش حکومتهای فاشیستی را مردود میدانست.

 

 سخنران دیگر این سالیاد؛ داکتر حسین یاسا آگاه مسایل سیاسی مقیم کشور آلمان بود که درتجلیل از سالگرد شهادت استاد مزاری به ایراد سخن پرداخت؛ در قسمتی از سخنان خویش از روحیه عدالتخواهی مزاری بزرگ و درستی این خواسته ها به مرور زمان ثابت شده است.

 

در ادامه وی چنین گفت:یکی از مصوبات کنفرانس بن ، تقسیم مسولیت ها و مناصب به نسبت جمعیت مردم و ملیتهای متنوع افغانستان بود که متاسفانه با ترفندهای مزورانه عملی نگردید.

آقای داکتر یاسا در قسمت دیگر چنین گفت: شهید مزاری به خواسته هایش “عدالت اجتماعی” و ” مبارزه با ظلم و استبداد” اصرار و تاکید داشت.

درقسمتهای اخیر صحبت خویش چنین تاکید نمود: هیج قدرتی توان حذف دیگر ملیتها را از صحنه های سیاسی و اجتماعی نخواهد داشت و معادله حذف کار برد خودرا از دست داده است. و همچنین از عدم وجود قاطعیت در برخورد با گروه طالبان از طرف حاکمان کنونی افغانستان یاد نموده ، گفت: در کشور که هیچ راه حلی جدی برای رسیدگی واقعی به مسئله طالبان و همچنین امر مصالحه با این گروه سرکش و یاغی وجود ندارد[و این امر] سبب جری شدن و دست درازی و تعدی های مکرر و مدام شان در نقاط مختلف افغانستان و برهم زدن امنیت شهروندان گردیده است.

  

بعد از ایشان میزمدوری به ابتکار ستاد برگزاری سالگرد شهید مزاری دایر گردید که به بحران پناهجویان در اروپا به ویژه فنلند پرداخته شد.

میز گرد با شرکت؛ آقای احمد بهزاد نماینده مردم در پارلمان افغانستان ، اقای داوود رزمیار سفیر پیشین افغانستان در اتحاد جماهیر شوروی سابق ، آقای محمدرفیق رجا آگاه مسایل حقوقی ، آقای حامد شفایی عضوکمسیون حقوق بشر فنلند و مشاور امور پناهندگان در شهرداری هلسینکی و گرداننده گی آقای نبی قانع زاده روزنامه نگار در باره” مسایل پناهندگی” ایجاد شد. 

در این میز سیاستهای حاکمیت افغانستان در ارتباط با پناهجویان ، و حقوق پناهجو ، وفق یابی ، وتاثیر حضور مهاجرین در داخل و خارج مورد ارزیابی قرار گرفت و دقایقی هم حضار به ویژه پناهجویان به سوالاتی پرداختند که توسط این تیم پاسخ داده شد. 

 

پس از آن آقای نصرالله پیک تصویر بردار و مستند ساز دوران مقاومت سخنانی ایراد نموده و آنگاه جدید ترین محصول کاری خود را تحت عنوان ” مزاری و مردم” به نمایش گذاشت که دراین مستند صحنه های حمایتهای مردمی از بابه مزاری و سخنان پیشوای شهید منعکس شده بود  و این فیلم دیدنی تاثیر خاصی روی روح و روان حاضران در محفل گذاشت.

 

سخنران اخیر این گرامیداشت احمد بهزاد نماینده مردم در ولس جرگه بود ؛ وی که پس از دیدن فیلم های سخنرانی شهید مزاری و حمایتهای مردمی از بابه در پشت تریبون قرار گرفته بود شدیدن تحت تاثیر آن صحنه های بیاد ماندنی قرار گرفته و چند دقیقه ی از خاطرات خود از لحظات شنیدن خبر شهادت بابه مزاری را یاد آوری نمود. سخنان او که برخواسته ازعشق و عمق قلب این نماینده شجاع بود ؛ بر دل مستمعین می نشست . صحبتهای او که توام باگلوی بغض آلود و قطرات اشک همراه بود؛ فضای جلسه را منقلب نمود.

 

وی در قسمت از سخنان خود گفت : مزاری به عهد خود وفا کرد و مردم خویش را تنها نگذاشت او در اخرین سخنرانی خود گفته بود: “از خدا هیچ وقت نخواسته ام که من بدون شما ، به جایی بروم تا جان خود را نجات دهم و شما را در معرکه تنها بگذارم ، نه ، این را از خدا نخواسته ام خواسته ام که در کنار شما ، خونم اینجا بریزد و در بین شما کشته شوم و خارج از کنار شما ،زنده کی برایم هیچ ارزشی ندارد.”

 

در قسمت دیگری از سخنان اش چنین گفت : کسانیکه حاضر نبودند قضایای جدی ملی را روی میز بگذارند ,تا به حال هم حاضر نیستند که تن به مصالحه عادلانه بدهند.

در قمست دیگری چنین گفت: تقیه سیاسی در بین رهبران جهادی افغانستان را به این روز رسانده است ، مزاری با مردم خود صادق بود وقتیکه گفت ما می خواهیم که هزاره بودن جرم نباشد این نشان دهنده یک معضل عمیق در سر زمین بنام افغانستان بود و عده ی تلاش داشتند که این جرم بودن کتمان شود ، چنانچه تا به امروز حاضر نیستند که قتل عام های عبدالرحمانی را اعتراف کنند!

 

جرم بودن هزاره در دو طرف بود :

 1.در بین حاکمیتهای استبدادی که این جرم را عملی می ساخت.

2. در درون جامعه هزاره نیز رایج بود که با فربه کردن شعار های مذهبی این جرم را تقویت می کردند.

در همین راستا روشنفکران هزاره مانند علامه اسماعیل مبلغ متهم به کفر گویی و بیدینی شد مبلغ چیزی نگفته بود به جز اینکه می گفت : از دیدگاه اسلام برتری طلبی یک قوم نسبت به قوم دیگر وجاهت مذهبی ندارد. شهید مبلغ فقط این را می گفت که انسان هزاره مانند دیگران حق دارند که هویت قومی داشته باشند از دیدگاه اسلام تفوق طلبی و نابرابری نداریم.

اما مزاری امد و گفت: انقدر هزاره هزاره بگویید تا قباحت که ایجاد شده است از بین برود. مزاری خواهان برتری هزاره ها بردیگران را نداشت چه از نگاه نژاد و چه از نگاه عقیده و ایدئولوژی.

 

مزاری دین بزرگی بر ما دارد:

1. مزاری به عنوان یک عالم دین در تفسیر آیه ؛ ( ياأيها الناس إنا خلقناكم من ذكر وأنثى وجعلناكم شعوبا وقبائل لتعارفوا إن أكرمكم عند الله أتقاكم ) میگوید خداوند به بشریت خطاب می کند خطاب اش مومنین نیست مسلمین نیست مخاطب اش تمام انسانهاست. شما را شعبه ، شعبه و قبیله ، قبیله خلق کرده ایم بنا براین موجودیت هزاره خیر است و موجودیت پشتون خیر است و موجودیت تاجک و ازبک و سایراقوام خیر است چرا از این خیر اقوام محروم گردد؟

 

 اگر کسی بیاید و بگوید که نام ات را نبر مارا از خیری محروم ساخته است.

2. مزاری بالای روشنفکران و دیگر اندیشان حق بزرگی دارد ؛ دیگران از روشنفکران و دیگراندیشان بعنوان وسیله ای کار می کشیدند و حاضر نبودند که اینها را به رسمیت بشناسد و حاضر نبودند عناصر غیر مذهبی و سکولرها را به رسمیت بشناسد اما از انها کار می گرفتند اما مزاری امد آنها را رسمیت بخشید.

 

3.مزاری اختلافات مذهبی را کنار گذاشت؛ حالا در بعضی محافل گفته میشود که سنی ها تکفیری دارد در حالیکه چنین نیست، شیعه ها هم تکفیری دارد خطر تکفیری های تشیع به مراتب خطرناک تر هستند من به عنوان یک شیعه می گویم مزاری کاری بزرگی کرد راه را بر اصطکاک های مذهبی بست. و بایک جمله که گفت “در افغانستان شعارها مذهبی و عملکردها نژادی است”. بااین جمله و با این حرف بسیاری از دکانداران دین را رسوا کرد و بیشترین دشمنی که با مزاری صورت می گیرد از آدرسهای همانهاست که بنام دین صورت می گیرد و دشمنی انها پایان نخواهد یافت. و با این موضع گیری خود مزاری توانست تکفیری های شیعه را به حاشیه براند و ما امروز به این اندیشه نیاز مندیم.

در قسمتهای اخر سخنان خویش چنین اضافه کرد: بعضی ها می گویند تجلیل از مزاری یک نوع “مرده پرستی” است بیاید مسائل روز را بگویید. در حالیکه ما در رابطه با رهبر شهید بابه مزاری چنین باورمندیم؛ تجلیل از مزاری تجلیل از یک فرد نیست بلکه تجلیل از مزاری تجلیل از اندیشه های مزاری است و تجلیل از آرمانهای  است که مزاری در ان راه جان داد ، تجلیل از مزاری تجلیل از برابری ، عدالت خواهی و روا داری است. امروز افغانستان به چنین ارزشها نیازمند است و ما نیاز مندیم چرا که تا هنوز در افغانستان ستم و نا برابری وجود دارد.

 

در خاتمه آقای داکتر عبدالحسین مهدوی مسول ستاد مردمی سالیاد شهادت استاد مزاری در فنلند در جایگاه رفته از شخصیت والای رهبر شهید سخنانی گفته و از تمامی حضار که از راه های دور و نزدیک در این مراسم شرکت نمودهبودند و نیزاز کسانیکه در برپایی این گردهمایی بزرگ هرنوع کمکی نموده است تشکر و قدر دانی نموده و با ذکر دعا و درود به روح و روان شهدا به ویژه شهید استاد مزاری محفل را به پایان رسانید.

تهیه گزارش ستاد مردمی برگزاری سالگرد شهادت بابه مزاری

عکس ها از : بصیر پیک ، فایق قانع زاده، کاوه رجاء و مرتضی حسینی

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

َ 

واقعیت ها, تغییرات و درست باید کردها !

محمد رفیق رجاء 

واقعیت ها, تغییرات ودرست باید کردها !

مدت ها است در فضای مجازی وواقعی در جامعه افغانستان “هزاره سنی” از هویت نژادی وقومی اش سخن می گوید. جستجوی هویت قومی هزاره های سنی که با تهدید های مشخص همرا بود, با استقبال بی نظیرگروهای اجتماعی هزاره شیعه مواجه شد. نفس این مسئله نشان می دهد که جامعه کرخت وسنتی در افغانستان به تناسب اوضاع مشخص سیاسی وفرهنگی در حال ریزیش وزایش است. ریزیش فهم ها وداده های وارونه وتحمیلی وزایش تحول وحد اقل آگاهی بخش برای بستر سازی جامعه جدید وعاری از تحمیل ها وسنت های تاریخی جزیره های اجتماعی در یک کشور.

جستجوی هویت قومی یک امر طبیعی ,انسانی وعقلای است که انسان حق دارد از هویت قومی ومذهبی اش سخن بگوید. نکوهش این پدیده از موضع مذهبی ویا سیاسی نیز یک واکنش قابل پیش بینی است. زیرا آن عده از مردمی  که؛  احساس می کند بخش از او جدا شده وواقعیت دومین قدرت قومی اورا سخت به خطر انداخته است ممکن به خشونت وتهدید روی اورد. به تناسب همان تهدید ها؛ دعوت عده ای از هزارهای شیعه , از؛ هزاره های سنی که: ” بیائید ما همه شیعه باشیم” آزار دهنده است. درین نوشته مختصر,به چند مسله ای اساسی این گفتمان مداوم ومتحول می پردازم:

اول. واقعیت ها ی جامعه ای ما:

1:  هویت قومی , فرهنگی ومذهبی واقعیت های جامعه انسانی واز جمله کشور ما است. ملیت ها واقوام در افغانستان هر کدام ازهویت ویژه نژادی ومذهبی بر خوردار اند. ملیت ها شاخه های درخت است بنام” انسان” که در تاریخ ظهور نموده وهر کدام به نام ها ی متفاوت شناخته می شود. این تفاوت ها, گاه زمینه ای جنگ های خونین گردیده است. به هر اندازه که انسان در تاریخ آگاهی وتوانایی یافته ومدنی شده ؛از زندگی گروهی وگله ای فاصله گرفته از خشونت وجنگ به دلیل تفاوت های نژادی ومذهبی پرهیز نموده ؛ فرهنگ ومعنویات مشترک را برای زندگی پدید اورده است. جنگ های مذهبی ونژادی در تاریخ ,ریشه در “طبعیت انسان ” ندارند که به مجرد آگاهی از تفاوت به جنگ هم رفته باشد. اما تفاوت نژادی ومذهبی درشرایط نادانی وفقدان مدنیت ادمی, زمینه های رافراهم نموده تا گروهای قدرت وسیاست به وسیله ان؛ به تداوم قدرت وحاکمیت ونیزاسارت مذهبی وقومی بپردازد.

2: هویت مذهبی ونژادی در افغانستان  پس ازتجاوز روسها وجنگ مقاومت؛ با فروریختن  دیوارهای ستم واستبداد قومی در آسمان سیاست وفرهنگ افغانستان سبزشد. فهم وآگاهی از هویت قومی ومذهبی چون در شرایط غیر طبیعی پدید آمد؛ به جای ایجاد گفتگو وساختن زمینه های مشترک سیاسی وپس ازآن اعمارفرهنگ مشترک ملی ومدنی ؛ به دلیل خامی وفقدان تجارب طبیعی , وسیله ای قدرت وسیاست گروهای افراطی  قرار گرفت. در فقدان سازمانها وگروهای ملی ومترقی , احزاب سنتی, خشن ومذهبی, که صلاحیت ایجاد حکومت اسلامی را نداشتند, از این تفاوت ها برای ادامه بقاء سیاسی خودسود بردند.از سوی دیگرعوامل خارجی به بهانه ای تجدید حاکمیت سنتی قومی در افغانستان, جنگ ها واختلافات قومی ومذهبی را نهادینه ساختند. در تشکیلات احزاب سیاسی , جامعه مدنی وحتا درساختار حکومت,  اکنون گروهای قومی وهویت های نژادی رسمیت یافته ونقش تعیین کننده ی درگمراهی سیاسی وناتوانی در ایجاد “افغانستان نوین”  ایفا می نماید. اندیشه سیاسی محور تجمع وفعالیت های سیاسی نیست بلکه روابط عشیره ای , طایفه ای وقومی است که معادلات سیاسی را رنگ ورونق می بخشد.

3: هزاره های شیعه به دلیل تفاوت های نژادی ,فرهنگی ومذهبی با دیگر اقوام وملیت های کشورستم های مضاعف را تحمل نمودند. به همین دلیل مبارزات طولانی وجسورانه ای را سازمان دادند, ونیز شرایط داخلی و منطقه ای بگونه ی کمک کرد که؛ هویت قومی هزاره ها در کنار دیگر اقوام وملیت های کشور,حد اقل اکنون درسطح ملی درین مرحله ای تاریخی صرفا مطرح گردد.

4: تبعیض قومی چنان عمیق وگسترده در تاریخ کشور صورت گرفته است که  مافیای احزاب اسلامی  شیعه وسنی, در خدمت حاکمیت قبیلوی تا هنوز نتوانسته است آن را از ذهنیت, عینیت ودرون جامعه ای افغانی پاکسازی نماید. مافیای احزاب اسلامی  در بدل زندگی ورفاه با استفاده از عقاید دینی مردم وایجاد ترس از طالبان, خواست های مدنی اقوام وملیت های افغانستان را به گروگان گرفته اند. استقلال وتمامیت ارضی کشورتاراج گردیده , عدالت اجتماعی ,امنیت وحداقل حقوق اساسی مردم وسرنوشت ملی اسیر مافیای قدرتی به نام “رهبران قومی” که به شبکه ای قدرت های خارجی وصل است, می باشد.

دوم. تغییرات وتحولات اجتماعی:

الف: خودآگاهی اجتماعی وانسانی در اثرتحولات زندگی در زمانه ای ما, تغییرات مثبتی را پدید اورده است. مهمترین آن بحث” حق انسان” واز جمله گروهای اتنیکی ومذهبی است. هزاره های سنی وبه خصوص روشنفکران ونسل جوان آن, به طور گسترده ای همبستگی هزاره های سنی را برای احیاء “هویت قومی” اگاهی رسانی می نمایند. این نشان از بیداری وآگاهی آنها است, که بگویند ما هویت قومی جداگانه داریم, باکسانی که هوشیارانه مارا در لحاف دین پیچانده ودنیا اش را آباد نموده واز هویت قومی ومذهبی ما نماینده گی می نماید؛ بدون اینکه نفرتی داشته باشیم , از تبار واحدی نیستیم.

ب: شناخت وبیان هویت قومی ویا مذهبی حق است که باید به پای آن ایستاد. شوراهای قومی ترکمن ها , سادات ,عربها وقزلباش ها … دها اقلیت قومی داریم که اکنون از طریق ایجاد شوراهای قومی, هویت خودرا در عرصه های سیاسی واجتماعی افغانستان نشان داده اند. اما این پاره ها بعنوان تکه های از فرهنگ وهویت مدنی ملی, اگر نتواند موقعیت جدید خود را برخواسته های انسانی وهویت فرهنگ مدنی ملی تبیین نمایند؛ بازهم بگونه ای دیگر,جزیره های بسته اجتماعی را افزایش می دهد.

رواج ,شور وشوق احیاء هویت قومی به غرض خواسته های معین اجتماعی وسیاسی است.این پدیده باز تاب تبعیض و تفاوت های در درون جامعه ی افغانی است که؛ راهای اساسی تر ومعقول تری برای حل آن وجود ندارند. به همین خاطر بخشی  از مردم افغانستان می خواهند خواسته های سیاسی و برابری اجتماعی را از این طریق تامین نمایند.

سوم. درست باید کرد ها؟

الف. به تکراربیان شد که ابراز هویت اتنیکی ومذهبی حق است که زمانه ای ما ,با دها دلیل انسانی وحقوقی ان را به رسمیت شناخته ومی پسندد. ونیز گفتیم اقوام وملیت های افغانستان به وسیله ی علایق قومی واعتقادات دینی ومذهبی,اسیرمافیای احزاب است که اکنون سرنوشت ملی مارا بدست گرفته است. جدا شدن از هر کدام این “جزیره ” وایجاد کتله خوردتر,اما درست با همان ماهیت وتفکر وساختارسنتی غیر مدنی, قومی ویا مذهبی راه مارا بسوی فردای روشن هموار نمی سازد. بلکه پاره ای دیگری این مردم  است که به چنگ گروه “خورده مافیای” دیگر مذهبی ویا قومی می افتد.این کتله های قومی ویا مذهبی بنا بر شرایط خاص کنونی افغانستان خواسته های درست ومنطقی دارند وممکن حمایت مردمی را نیز پشت سر داشته باشد ,اما به دلیل ساختارسنتی قومی ویا مذهبی در کشور,انچه بدست می اورد؛ با دست اورد های اقوام وملیت های بزرگ در کشور” تفاوت ماهیتی” ندارند. فقط عده ای به گوشه ای از شبکه ای مافیای حاکم قومی وصل و شریک می شوند. این روند هر گز به تامین عدالت اجتماعی وبرابری در کشورنخواهند انجامید. تصور کنیم اگر”هزاره های سنی” با خلق حساسیت های گوناگون در جغرافیایی زندگی خود, ریسک نموده وبیایند به جامعه هزاره شیعه بپیوندند ویا بشکل مستقل خواسته های را طرح نمایند, بدون حمایت یکی از اقوام نیرومند تر, چه دست اورد خواهند داشت. در صورت پیوستن به این یا آن,  فقط عده ای انها عضوشبکه ای حاکم ومافیای مذهبی هزاره شیعه میشوند وممکن به مقام وثروت هم دست یابد. اما انچه بی هیچ تردیدمشخص است این است که: راه را برای رستگاری وبرابری هموار نمی سازند وسنگلاخی دیگری است در راه دشوار ازادی ها ی مدنی!

ب. ضرورت امروز جامعه ای افغانستان پیوستن به اردوی مدنی دفاع از “حق انسان افغانستانی” است. برجسته کردن “حق انسان افغانستانی “می تواند به هدف احیاء جنبش نیرومند ملی بانجامد. پشتون فقیروگرسنه که بمب به کمر می بندد تا هزاره جوالی وکارگر تاجیک را دربیمارستان وفرزندان آنهارا در مکتب به قتل برساند , پدیده است که شناخت مسئولانه را می طلبد. دیگر مشی سیاسی گذشته که از آن رهبران به سود وسودای دست یافتند کهنه شده وکاربرد عملی ندارد. وقت اقوام وملیت های  جامعه ما, اکثریت به چنین فضای ونبرد نفس گیر میان زندگی ومرگ نفس می کشد, دشمن مشترکی را در برابر خود می بینیم. درینجا هزاره وپشتون هردودربند اعتماد قومی ومذهبی خود گیر مانده است. اگر هزاره ای “جوالی ” از ان پشتون بمب گذاروانتحاری , کینه می ورزد واز ان” دام پردوام” هرگز رهای نمی یابد؛ روشن است که رهبران اقوام محروم وحاکم هر دو در ارگ به انها می خندند وبر حماقت شان از ته دل خوشحال می گردد. اوضاع موجود بدون هیچ ابهامی نشان می دهند که ؛ مردم افغانستان اقوام وملیت ها  در یک طرف ؛ باحاکمیت سیاسی احزاب قومی موجود که بقاء شان  به حمایت خارجی ها تعلق یافته اند؛ هردو سرنوشت جداگانه دارند. از جهنمی اکثریتی, زندگی اقلیتی آباد گردیده است.

 هرگاه رهبری وهدایت جنبش مدنی , حقوق وازادی های انسانی وحق تعیین سرنوشت ملیت هارا, احزاب سنتی وماهیتا غیر مدنی به عهده بگیرند, به ” مافیای قدرت” می انجامد. زندگی در زندان مافیای هزاره وپشتون تفاوت ندارد. هردو زندان است فقط تفاوت در این است که زندان بانان” هزاره شیعه” باسوء استفاده از اعتماد مذهبی وقومی به این قدرت دست یافته, اما زندان بانان پشتون, با زور وسر نیزه! در “جنبش تبسم ” تمام اقوام وملیت های افغانستان به “طفل سربریده هزاره” با غم واندوه انسانی, اشک ریختند. اما رهبر مذهبی وقومی هزاره به این جنبش لعن ونفرین گفته وهزاره هارابه سکوت وپذیریش هر ذلت وخواری فراخواندند. وقتی “صندوق رای” هزاره  نمی گذارند ,تا دولت مافیایی به خواسته های انسانی انها پاسخ روشنی دهند, تامین حقوق انسانی وبرابری از طریق انها انتظارات بی هوده ای است . تردید نباید کرد که ادامه این” راه “هر گز به ازادی وتامین عدالت اجتماعی نمی انجامد. ما در شرایط زندگی می کنیم که هیچ کسی شک ندارند, در اینکه اکنون هیچ قومی در افغانستان به انچه می خواستند یعنی تامین برابری نه رسیده وبا “وجود حاکمیت قومی کنونی” که با ترساندن مردم از طالبان به عمر خود ادامه می دهند, به هیچ کدام از خواسته های مدنی وانسانی نه خواهند رسید. بلکه روز به روز اوضاع پیچیده تر شده وموانع موجود سخت جان تر می گردد. آنگاه برای عبور از ان هذینه های بیشتر باید پرداخت.

 نتیجه: هزاره سنی وابراز هویت قومی او, ویا احیاء هویت هر قوم وقبیله ی دیگر, زمان تغیرات بنیادی مدنی را ,در فرایند اجتماعی تولید می نمایند که در مسیرایجاد فرهنگ ویا اندیشه های مدنی باشد؛ فرهنگ واندیشه های مدنی که ؛ هویت انسان وحقوق اورا بر تابد. به تعبیر دیگر؛شبیه سازی گروهای قومی ومذهبی سردرگرمی های نسل مارا افزایش می بخشد. زیرا شیعه باشیم یا سنی , هزاره باشیم ویا تاجیک, فرق نمی کند, اسیر زندان هستیم که خود ساخته ایم. مهم وانسانی این است که در سیاست, اقدام های دموکراتیک راترجیح دهیم. در روابط اجتماعی به” اساسات حقوقی انسان” همت نماییم. در فرهنگ واعتقادات, تلقی را بر گزینیم که انسان افغانستانی را از انتحار, راسیزم قومی, جنگ , فقر,خشونت وتعصب جدا نموده واورا به عشق انسان ومحبت ادمی درروابط انسانی ومدنی آشنا سازد.چرخیدن وماندن بردایره بحث های شیعه وسنی مارا از محرومیت های فکری ,تبعات وتباهی های ان نجات نمی دهد. به خصوص که برخی باورهای دینی ومذهبی در کشور ما انحتار, کینه ونفرت می آموزاند. معرفت بشری وآگاهی های انسانی, مارا به انسان های دیگر پیوند می دهد. “فربه” شدن فرهنگ ومدنیت در افغانستان اقوام وملیت هارا, حس مشترک وانسانی می بخشد. در حال که ” فربه شدن” گرایشات افراطی مذهبی شیعه وسنی؛ کینه , نفرت, امتیاز وتبعیض را نهادینه می سازد .این نهاد ها, نه تنها جنگ وفقر را توجیه می سازد, که بردگی اقوام وملیت هارا, به چند خانواده رهبران قومی “مشروعیت الهی” می بخشد.

سمينار بررسي و تکميل پروگرام ملي فنلند در امور حقوق اساسي و حقوق بشر برای سالهای 2016 تا 2020

پيشنهادات کانون افغانستانيهای فنلند

متن اصلي اين بيانيه به زبان فنلندی بوده و در تاريخ 4.2.2016 در سمينار مذکور از طرف نماينده کانون قرائت شد و در وبسايت وزارت عدليه فنلند و همچنين در بخش فنلندی وبسايت کانون نشر شده است. اين متن ترجمه آن است.

نماينده کانون در سمينار: « حضار محترم، روز شما بخير! تشکر از اينکه از کانون افغانستانيهای فنلند به اين سمينار مهم دعوت شده است. اکنون به نماينده گي از کانون افغانستانيهای فنلند پيشنهادات ذيل را برای تکميل پروگرام ملي فنلند در امور حقوق اساسي و حقوق بشر برای چهار سال آينده قرائت مي نمايم».

در فنلند بيشتر از 10 هزار افغاني زندگي مي کنند. افغانيهای فنلند اکثرا” پناهنده هستند. در مقايسه با ساير گروههای پناهنده، افغانستانيها در جامعۀ فنلند تقريبا” خوب وفق يافته و يک اقليت موفق بوده اند.

افغانستان کشوری است، که از سال 1978 تا بحال در آن جنگ و نقض حقوق بشر جريان داشته است. قريب به 40 سال است که جنگها بدون وقفه در آنکشور ادامه داشته اند. افغانستانيها در شرايط و اوضاع بسيار دشوار زندگي کرده اند، که در هر لحظه ای آن نقض حقوق بشر رخداده است. بطور عموم تمام مردم و بخصوص اطفال فرصت و امکان اين را نداشته اند، که در محيط امن زندگي کنند و رشد و پيشرفت داشته باشند. در افغانستان تمام شهروندان آن از اثر جنگ ها و بي عدالتي ها رنج برده اند، اما زيادترين مشکلات و رنج ها را اقشار آسيب پذير جامعه مانند اطفال، زنان و اقليتها تجربه کرده اند.

خيلي از افغانستانيها در کشور خود محروميت، بي عدالتي، نژادپرستي و خشونت را با تمام وجود شان تجربه کرده اند. در خيلي از خانواده های افغاني ممکن است، که افراد معلول باشند، که ضرورت به کمکها و امدادهای مخصوص دارند. وقتي که پناهنده ها و پناهجويان افغاني به فنلند مي آيند اين مسايل مهم را بايد در نظر داشت و به آنها توجه کرد. هر افغاني قرباني جنگ و پيامدهای ناشي از آن بوده و احتياج به مکان زندگي امن، وقت و فرصت برای جدب و وفق يابي به مکان و محيط زندگي نو دارد.

انسان ها از راه معاشرت و رابطه با يکديگر مي آموزند. ما به اين نظر هستيم، که خارجي ها تازه آمده از طريق رابطه و معاشرت با ديگران با فرهنگ فنلندی آشنا مي شوند و به جامعۀ فنلند جذب شده و وفق مي يابند. با اينکه انتظار مي رود تا هر خارجي که به فنلند مهاجرت مي کند، بايد رفتارش مانند يک شهروند فنلندی باشد، اين خواست و انتظار به مرور زمان تحقق خواهد يافت، بدليل اينکه وفق يابي يک پروسه است و زمان مي برد. مهاجريني که به فنلند آمده اند، نياز به وقت و امکانات دارند تا زبان ملي اين کشور را بياموزند و با فرهنگ فنلندی و قوانين و مقررات فنلند آشنا شوند. به اين خاطر نياز است که بنا بر ارزشهای حقوق بشر مردم فنلند، صبر و بردباری داشته باشند و رفتارهای غير معمول آن عده از مهاجريني که تازه آمده اند، را تحمل کنند.

کانون افغانستانيهای فنلند از دولت فنلند بخاطر مديرت درست و خوبش درامور پناهجويان و مهاجرين سپاسگزاری مي نمايد. همچنين از فنلنديها بخاطر احساس و درک انساني و تحمل و شکيبائي شان در امور مهاجرين قلبا” سپاسگزاريم!

کانون افغانستانيهای فنلند بعنوان يک ارگان سرتاسری و همچنين ساير انجمن های افغاني در فنلند، ما آمده ای همکاری با شارواليها و دولت و ديگر نهادهای فعال در امور مهاجرين و پاهنجويان هستيم. ما آمده ايم که در کنار سکتور دولتي به هموطنان خود در فنلند کمک نماييم.

کانون افغانستانيهای فنلند پيشنهادهای ذيل را در رابطه با پروگرام ملي دولت در امور حقوق اساسي و حقوق بشر در فنلند برای چهار سال آينده ارائه مي کند:

1. اغلب خارجي ها از کشورهايي مي آيند، که در آنجا حقوق بشر رعايت نمي شود. ارزشهای حقوق بشر در کشورهای شان آموزش داده نمي شود. حتي در بعضي کشورها صحبت کردن از حقوق بشر، ممکن است جرم تلقي شود و خطر ناک باشد. مي دانيم، که ارزشهای حقوق بشر اساس سياست و قوانين فنلند را تشکيل مي دهند. برای اينکه خارجي های تازه آمده با ارزشهای حقوق بشر آشنا شوند و تمام کساني که مقيم فنلند هستند، همگي دارای ارزشهای والای انساني و حقوق بشری باشند، نياز است که حقوق بشر برای آنها آموزش داده شود. پيشنهاد مي دهيم، که اين کار به سه طريق ذيل انجام شود:

اول) آموزش حقوق بشر بخشي از پروگرام وفق يابي مهاجرين باشد و همراه با آموزش زبان و فرهنگ فنلندی، تاريخ فنلند و مسايل اجتماعي چون زندگي، کار و تحصيل، چيزهای اساسي حقوق بشر نيز آموزش داده شود.

 دوم) آموزش حقوق بشر از طريق صوتي و تصويری، مخصوصا” از طريق فيلم مستند که به زبانهای مختلف باشد، اين کار بهتر امکان پذير است.

 سوم) در همکاری با انجمن های خارجي مقيم فنلند، سمينارها و ورکشاپهای حقوق بشر سازماندهي شوند.

 2. وفق يابي مهاجرين يک پروسۀ نسبتا” طولاني است، که نياز به همکاری همه جانبه در سطح وسيع دارد. در کنار سکتور دولتي که مسئوليت اصلي وفق يابي مهاجرين را به جامعۀ فنلندی برعهده دارد، انجمن های خارجي نيز مي توانند نقش و تاثير گذاری زياد در وفق يابي خارجي داشته باشند. هرچه خارجي ها زيادتر به فنلند مهاجرت کنند، به همان اندازه ضرورت بيشتر به همکاريهای انجمن ها است، مخصوصا” نياز به همکاری انجمن های خود خارجي ها. انجمن های خارجي معلومات و تجارب وفق يابي را از گروه زباني و فرهنگي خود را دارند و همچنين از جامعۀ فنلندی و چگونگي کارکرد آن اطلاعات دارند و مي توانند نقش موثری را در وفق يافتن سريعتر مهاجرين گروه خود، مخصوصا” در آغاز پروسه وفق يابي، ايفا نمايند. سکتور دولتي که مسئوليت اصلي وفق يابي مهاجرين را برعهده دارد، مي تواند از اين منبع و امکان استفاده نمايد. علاوه بر مسايل مربوط به وفق يابي، انجمن های خارجي مي توانند در مسايل مربوط به حقوق بشر، مخصوصا” در پژوهش و آموزش حقوق بشر و پيام رساني، مساعدت و همکاری نمايند.

3. پيشنهاد مي کنيم، که  بخاطر ملاحظات بشر دوستانه، درخواستهای اطفال و جوانان زير سن 18 ساله زودتر از ديگر درخواست ها بررسي و تصميم گيری شوند، هم در اداره مهاجرت و هم در محکمه اداری، زيرا اطفال و نوجوانان زير سن نياز سريعتر به آمدن و الحاق خانواده های شان دارند.

4. الحاق خانواده: مطابق به قانون، اعضای خانواده بايد برای درخواست اقامت شان شخصا” به نماينده گي فنلند مراجعه کنند. از آنجايي که در اکثر کشورها، فنلند نماينده گي ندارد، بنا” اين کار مشکلات را برای متقاضيان دارند. اين مشکلات برای پناهنده ها بسيار زيادتر است و خانواده های بعضي از پناهنده ها نمي توانند درخواست بدهند و حق آنها پايمال مي شود. بعنوان مثال سفارت فنلند در کابل درخواست های پناهنده گي را نمي پذيرد. افغانها بايد به هندوستان و يا ايران بروند. اول در شرايط بحراني و جنگي رفتن و آمدن کل اعضای خانواده از منطقه ای به منطقه ای ديگر خطرناک است. دوم اينکه گرفتن ويزای کشور ديگر برای يک افغاني مشکل است. سوم اينکه اين کار خيلي پر هزينه است و برای يک افغاني مشکل است، که تمام اعضای خانواده اش را با طياره به کشور ديگر ببرد و درخواست اقامت کند. چهارم مشکل زبان و ترجمه است. ديگر اينکه حتي بعضي وقت ها باعث شده است، که دوبار برای مصاحبه و تکميل درخواست خواسته شده اند. اين کار را مي توان با زيادتر کردن بودجه و امکانات سفارت فنلند در کابل حل کرد و يا اينکه اين خدمات توسط سفارت خانه های کشورهای اروپايي بخصوص کشورهای اسکانديناوی در کابل به نمايندگي از فنلند ارائه شود تا اين مشکل حل گردد.

5. تقويت روابط حسنه بين اقوام و گروههای مقيم فنلند: سياست روابط دوستانه و حسنه بين اقوام و مليتها تقويت شود. هر روز جمعيت خارجي فنلند زيادتر مي شود. با زيادتر شدن جمعيت خارجي ها اين احتمال نيز وجود دارد، که تنش ها و خشونت ها بين آنها بيشتر شوند. اين مشکل در بعضي از کشورهای اروپايي که در آنها خارجي زياد است، ديده شده است و يم مشکل اجتماعي مي باشد. به اين خاطر پيشنهاد مي شود، که به اين امر مهم توجه جدی شود. سازمان اتنو ETNO يک بستر خوب برای تقويت اين سياست است. جا دارد، که از دولت فنلند بخاطر تاسيس اتنو ETNO تشکری شود و همينطور از اتنو که در اين زمينه تاکنون کارهای قابل قدری را انجام داده است، تشکری گردد.

6. جمعيت پناهنده ها و پناهجويان در فنلند زياد شده است. به همان اندازه مشکلات آنها نيز به مراتب زيادتر از ديگر گروههای خارجي  هستند. برای حمايت و تقويت و هماهنگي امور پناهنده ها و پناهجويان پيشنهاد مي نماييم، که شورای منتخب پناهنده ها تحت نظر دولت تاسيس گردد.

7. نقش مديا در نشر خبرهای خارجي ها: همه مانند يک ديگر نيستند. همگي جنايتکار و خطرناک نمي باشند. اگر چند نفر معدودی جرم مي کنند، در عوض هزاران تن ديگر انسانهای خوب و شريف هستند، که به قانون احترام مي گذارند و شهروندان خوب فنلند هستند. بر اساس قانون، مجرم بر اساس قانون سزاوار مجازات است. جرم يک فرد را گروه متعلق به آن فرد نمي پردازد. اما بعضي رسانه ها وقتي يک فرد خارجي مرتکب جرم مي شود، سعي مي کنند، که ريشه يابي کنند تا آن فرد از کدام کشور است و نام کشور و يا مليت آنرا مي نويسند. اين کار افکار مردم را نسبت به  آن گروه تحريک مي کند و انزجار و تنفر را مردم را از آن گروه قومي تقويت مي نمايد. بعنوان مثال نوشته مي شود، که آن متهم افغاني، سومالي، عرب و …، است. تنها يک فرد متهم به ارتکاب جرم است، اما از طرف مديا يک گروه مجازات مي شود. در فنلند هزاران خارجي از هر گروه  و کشوری زندگي مي کنند و آنها بخشي از جامعه فنلند هستند. اغلب خارجي ها چون فنلنديها به قانون احترام مي گذارند و فنلند را چون وطن خود دوست دارند و برای پيشرفت آن صادقانه تلاش مي کنند. سياست فنلند وفق يابي بوده است، طوری که فرهنگ و هويت خود فرد خارجي نيز حفظ مي شود و يک خارجي با افتخار و آزادانه مي گويد، که او دارای چه هويتي است و از کجا مي باشد. اما  تحريک مردم بر ضد خارجي ها توسط مديا مي تواند افکار ضد خارجي و خشونت ها را زياد کند و امنيت فردی و گروهي را با خطر مواجه سازد. اين کار اگر ادامه يابد ممکن است، که خيلي از خارجي ها ديگر نتوانند ازادانه هويت و فرهنگ خود را بيان کنند و ناچار خواهند شد، که آن را بخاطر امنيت خود پنهان کنند. تقاضا مي گردد، که با مسئولان رسانه ها صحبت شود تا از نشر خبرهای تحريک کنندۀ خشونت اجتماعي خود داری کنند و يا احتياط بيشتر را بخرج دهند.

8. توجه به وفق يابي، تحصيل و پيشرفت زنان خارجي ها بخصوص پناهنده ها: بعضي از خارجي ها از کشورهايي مي آيند که اوضاع زنان در آن کشورها خيلي بد است. زنان از حقوق اساسي شان محروم اند و زنان موفق به تحصيل و پيشرفت نشده اند. پيشنهاد مي کنيم، که به تحصيل و پيشرفت زنان خارجي که اين فرصت ها را در کشور خود نداشته اند، بيشتر توجه شود تا برابری در عمل اجرا گردد.

9. دادن معلومات در باره قانون: اغلب خارجي ها، مخصوصا” پناهده ها، از کشورهايي مي آيند، که در آنجا خشونت خيلي زياد است و رخداد خشونت در آن کشورها يک امر روزمره است. در آغاز ورود خارجي ها به فنلند بايد معلومات لازم در بارۀ قانون به آنها داده شود، مخصوصا” در رابطه با قانون تامين حقوق اطفال و قانون جزاء.

هلسينکي 4.2.2016

کانون افغانستانيهای فنلند

برای خوانش متن اصلي بيانيه به پيشنهادات کانون به زبان فنلندی لينک ذيل را کليک کنيد

http://www.afghanistan.fi/kanun/

   پیام کانون افغانستانی های فنلند، به مناسبت شهادت هفت تن از خبرنگاران رسانه ی” تلویزیون طلوع “در افغانستان

کانون افغانستاني های فنلند، کشتار کارمندان رسانۀ طلوع را بشدت تقبيح مي نمايد و خواستار به محاکمه کشاندن عاملان اين جنايت هولناک و تامين امنيت کارمندان رسانه ها مي شود.

رسانه ی” طلوع “آفتاب طلعت آزادی” مردم است، که هرگزغروب نخواهد کرد!

انفجار وانتحار، متاسفانه پی هم از مردم ما قربانی می گیرد. 

پرپر شدن “گل های طلوع” آخرین واولین این سریال غم انگیز نیست. “رسانه ها” اکنون نه بعنوان” قدرت  چهارم” که گفته اند، بلکه حالا در افغانستان کنونی مطبوعات ورسانه ها، جرقه ی” امید ها” وتنها ترین ” کبوتر آزادی است، که صداها و حرفهايي “مردمی را می سرایند و انعکاس مي دهند. مردمي که سالها است، برای استقلال وطن اش می جنگد ودر برابراهریمن نادانی وسیاهی “مقاومت” می کند. ” طلوع ” که اکنون سیاهکاری های سیاست مداران وانهايي که قدرت واقعی را با رائ مردم بدست گرفته اند بر آفتاب افگنده اند؛ مورد چنین تهاجمی قرار گرفته اند. “طلوع ” جنگ علنی وکشتار بی پروای مردم ما، در شهر ها را، شجاعانه باز تاب می دهد وبا صدای رسا و استوار می گوید که: هنوزهم در سرزمین ما کسانی از درون جامعه ی ما هستند که ؛گله وار، در دروازه های” دشمنان استقلال وازادی افغانستان”  صف کشیده اند تا وسایل انتحار,انفجار وقتل عام مردم ما را فراهم نماید.

مطبوعات مستقل، در شرایط کنونی، که حکومت و سیاست مداران در منجلاب ذلت ومصلحت روی اورده اند، بر آفتاب آگاهی، جسورانه می درخشند. درزمانه ی که هیچ صدای رسای وهیچ عیاری نیست تا عیاری کند و از مردم به قیمت خوف وخون وخطرحمایت نماید؛ نسل مستقل وامید وار، با رسانه هایش، به میدان آمده اند.آنها لحظه به لحظه اشکی را می سراید وغمی را نجوا می نماید وگاه لبخندی را بر” نسل دود واندوه” می تراود. به همین دلیل مردم باید در کنار رسانه ها ایستاد شود واز انها حمایت نماید. کانون افغانستانی های فنلند نیز هم صدا با “عزای ملی” در حالي که اشک ماتم، برعزیزان رسانه هارا، بر جبین دارد، بر شجاعت ومقاومت طلوعیان وتمام سربازان امید وآزادی درود می فرستد وشهادت آن شهیدان زنده تاریخ افغانستان را، به خانواده ی مطبوعات و رسانه ها،  تهنیت می گوید. ما امید واریم؛ ما توانایی داریم؛ ما مصمیم؛ ماپیروز می شویم!

کانون افغانستانی های فنلند.23.1.2016

   

 

 

 اطلاعیه کلاسهای آموزش زبان مادری در هلسینکی!

*** 

بدینوسیله به اطلاع افغانستانی های عزیزمقیم در جنوب فنلند رسانیده میشود:

کلاسهای آموزش زبان مادری (فارسی دری) برای اطفال عزیز مانند گذشته ادامه دارد.

بدلیل تغییرات در هیئت مدیره سالن جوانان پوکین مکی باعث تعطیلی سه هفته ایی برنامه های ما گردید.

و از تاریخ 24.01.2016 هر یکشنبه از ساعت 13:30 الی 15:30 تمامی کلاسهای ما دایر میباشد.

همچنین اطفال عزیز که علاقه مند به شرکت در این کلاسها هستند می توانند با مراجعه به این مکان هر یکشنبه بعد از ظهر ثبت نام نموده از فرصتهای آموزشی ما بهرمند گردند.

آدرس:

Säterintie 2, 00720 Helsinki

ایمل تماس

kanun244@gmail.com

کانون افغانستانی های فنلند

 

سمينار افغانستان در فنلند

در روز دوشنبه تاريخ 7.12.2015 برابر با 17 قوس 1394 هجری خورشيدی، سمينار افغانستان در فنلند برگزار شد. اين سمينار با همکاری اکادمي- فنلند افغانستان، وزارت خارجه فنلند، کانون افغانستانيهای فنلند و اداره کل مهاجرت فنلند بطور مشترک برگزار گرديد.

هدف از برگزاری اين سمينار تبادل معلومات از اوضاع افغانستان، دلايل آمدن هزاران پناهجوی افغاني به فنلند و همچنين نگاهي به زندگي و وفق يابي افغانها در فنلند بود.

حدود 70 نفر در اين سمينار شرکت کرده بودند، که شامل کارمندان و مقامهای دولتي و شارواليها، منجمله از وزارت خارجه، اداره مهاجرت فنلند، وزارت داخله، وزارت کار و امور اقتصادی، شاروالي هلسينکي، سازمانهای غير دولتي، مانند صليب سرخ، سازمان های حقوق بشر، کيسه لوکيو، دهها تن از شخصيت های علمي و فرهنگي افغاني، بخصوص اعضای شورای رهبری کانون افغانستاني های فنلند، اعضای شورای رهبری اکادمي فنلند- افغانستان و همچنين تعداد زيادی از اعضای شورای علمي آن، حضور داشتند.

سمينار در سالن اداره کل مهاجرت فنلند، ساعت 11 قبل از ظهر شروع شد. در آغاز رئيس اداره کل مهاجرت، خانم يانا ووريو Jaana Vuorio به اشتراک کننده ها خوش آمد گفت و اظهار داشت، که اين سمينار مهم است. خانم ووريو گفت:

 اکثر پناهجويان افغاني که امثال به فنلند آمده اند، از سه قوم هزاره، پشتون و تاجيک مي باشند. هزاره ها بيشترين پناهجويان افغاني را تشکيل مي دهند. در سال 2015 حدود 5000 پناهجوی افغاني آمده اند، که %41 آنها، افراد زير سن 24 ساله هستند. رقم پناهجويان افغاني هر روز زيادتر مي شود و آمارها نشان مي دهند، که در هر هفته از هفته پيش تر، تعداد زياد تر مي آيند. 

رئيس سمينار، دکتور انتيرو ليد زينگر Antero Leitzinger گفت: جنگ در سراسر افغانستان گسترش يافته است، اما از مقدار تلفات در جنگها آمار موثق و دقيق وجود ندارد. به هر حال، بر اساس آمار يوناما حدود 1500 تا 1600 نفر غير نظامي در جنگهای امسال کشته شده اند.

سخنراني سفير فنلند در افغانستان، خانم آنني ميسکاننAnne Meskanen

سفير فنلند خانم ميسکانن، در مورد اوضاع جاری افغانستان گفت: اوضاع امنيتي افغانستان ضعيف شده است. يکي از دلايل آن خروج اکثر نيروهای ناتو از افغانستان بوده است. در حال حاضر يک سوم (3/1) خاک افغانستان در کنترول دولت افغانستان است و يک سوم آن در کنترول طالبان و ديگر گروههای مسلح مخالف مي باشد. يک سوم ديگر آن نا معلوم است و مي شود گفت، که نه در کنترول دولت و نه در کنترول طالبان است، بلکه توسط سران اقوام و متنفذين اداره مي شود. در جنگها ميزان تلفات غير نظاميان افزايش يافته است. از جانب ديگر گروه نو بنياد داعش نيز در افغانستان حضور دارد و در جامعه، ترس و نگراني ايجاد کرده است. تخمين مي شود، که داعش حدود 3000 نفر نظامي در افغانستان داشته باشد، که حدود 500 تا 600 نفر آنها خارجي و بقيه شان افغاني مي باشند. بيشتر ساحات نفوذ داعش در حال حاضر مناطق شرقي افغانستان است. روسيه و کشورهای آسيای مرکزی از وجود داعش در افغانستان اظهار نگراني نموده اند. از جانب ديگر برای کشورهای آسيای ميانه کنترول مرزهايشان دشوار است. چنين تصور مي شود، که اهداف اصلي داعش اسيای مرکزی باشد.

 

سفير فنلند در ادامۀ صحبتهايش گفت: مشکلات اجتماعي افغانستان بي شمار است. %60 مردم فقير اند. %30 آنها در زير خط فقر قرار دارند. مردم به پوليس اعتماد ندارند. ميزان فساد اداری در دولت بالا است. اداره عدلي و قضايي افغانستان تاهنوز خوب و درست ايفای وظيفه نمي کنند. وضعيت زنان و اطفال شديدا” نگران کننده است. تخمين مي شود، که حدود %50 مردم بيکار باشند. مواد مخدر يکي از چالش ها و مشکلات اساسي افغانستان است. واليان در ولايات حکومت مي کنند و حکومت از مرکز تسلط چندان بر آنها ندارند.

بر اساس تحقيقات بنياد آسيا که يک موسسه پژوهشي قابل اعتماد است، با اينکه ميزان بيکاری به نسبت سال 2013 کمتر است، اما با آن هم، فقط %30 مردم افغانستان بر اين باور هستند، که اوضاع بسمت درست پيش مي روند و ديد مثبت به وضعيت فعلي دارند. اکثريت مردم نسبت به اوضاع کشورشان ناراض هستند. مردم زيادتر از وضعيت اقتصادی و امنيتي نگران مي باشند و اعتماد شان به دولت کاهش يافته است.

سفير فنلند گفت: روند مهاجرت در افغانستان کاهش نخواهد يافت و اين يک معضل سياسي است. در ميان مهاجران، تحصيل کرده ها و مغزهای متفکر نيز از کشور خارج مي شوند و اين برای افغانستان بسيار يک زياد کلان است. انتظار ما اين است که افغانستان پناهجوياني را که قبول نمي شوند، پس بپذيرد. مذاکرات ما در اين رابطه جريان دارد. چنانچه افغانستان قبول نکند، ما در کمکهای خود تجديد نظر خواهيم کرد. همانطوری که کشور ناروی اين کار را کرده است.

سفير فنلند، گفت که دولت افغانستان با جامعه بين المللي قرار دادهايي را امضاء کرده است، اما اين قراردادها خوب رعايت نمي شوند. در يک دهۀ گذشته افغانستان از لحاظ تحصيلي و اقتصادی پيشرفت کرده است، که نتيجه آن رشد طبقه متوسط جامعه است. حالا که وضعيت اقتصادی افغانستان خراب تر شده است، اين طبقه متوسط بسوی اروپا و ديگر کشورهای غربي در حال مهاجرت هستند. به هر حال وضعيت طوری است، که افغانستان بدون کمک جامعۀ جهاني نمي تواند از پس مشکلات خودش بر بيايد. از جانب ديگر جامعۀ جهاني از اشتباهات گذشته درس عبرت نگرفته است. آنچه که مسلم است اين است، که افغانستان هنوز هم نياز به کمک و حمايت دارد و کشور فقير و نا امن است.

 

سفير فنلند در ادامۀ صحبت هايش گفت، که مالکيت مهم است. اين موضوع که افغانستان خودش را صاحب خاک و مسئول اداره و رهبری کشورش بداند اهميت دارد. اين نيز مهم است، که افغانستان به تعهدات خود عمل کند. دو کنفرانس بين المللي در سال آينده برای افغانستان برگزار خواهد شد، که يکي در تابستان در پولند برای مسايل امنيتي و نظامي و ديگری در خزان در بروکسل برای مسايل اقتصادی و کمکها خواهد بود. علاوه بر همکاريها و کمکهای بين المللي، بايد به همکاريهای منطقه ای نيز توجه شود، چون افغانستان در يک منطقه خيلي دشوار قرار دارد و ضرورت به همکاريهای منطقه ای است.

يک مشکل اين است، که همسايه های افغانستان هر کدام فقط منافع خود را دنبال مي کنند و اين مسئله يکي از دلايل دوام مشکلات در افغانستان بوده است.

فنلند در همکاری با جامعه جهاني برای بهبود اوضاع و حکومت داری خوب در افغانستان تلاش مي کند. قوای نظامي فنلند بعد از سال 2015 نيز در افغانستان خواهد ماند و نيروهای ما در مزار شريف و کابل به پوليس و اردوی ملي افغانستان آموزش مي دهند. فنلند به حمايت خود از دولت افغانستان ادامه خواهد داد. در امور تعليم و تربيه، امور حقوق بشر و بهبود جايگاه و وضعيت زنان، به افغانستان کمک مالي مي کند. از نظر ما در افغانستان بهبود اوضاع امنيتي و اقتصادی هردو مهم هستند. مردم اگر امنيت، کار و در آمد نداشته باشند، ناچار خواهند شد، که مهاجرت کنند. به کمک های مالي برای توسعه ای اقتصادی و همچنين حمايت های سياسي و بشردوستانه، برای ثبات و تامين امنيت نياز است.

سحنراني دکتور واک

سخنران بعدی، دکتور غلام احمد واک از اعضای شورای رهبری اکادمي فنلند- افغانستان بود، که در رابطه با تاريخ 40 دهه افغانستان به زبان انگليسي صحبت نمود.

دکتور واک گفت: افغانستان يک کشور کوهستاني است و در چهار راه آسيا موقعيت دارد، که آنرا قلب آسيا نيز مي گويند. افغانستان از زمانهای قبل از ميلاد تاکنون تاريخ طولاني دارد. در زمان انتشار اسلام، افغانستان بنام خراسان و بعد از سال 1747 بنام افغانستان نام گذاری شد. سرحدات افغانستان در هر دوره تاريخي کوچکتر و کوچکتر شده است. در طول تاريخ، جهان گشايان زيادی به افغانستان حمله کرده اند و افغانستان بارها بر اثر جنگها خراب شده و دوباره ساخته شده است. همچنين جنگجويان زيادی از افغانستان پناه خواسته و مردم افغانستان اکنون از نژادها و اقوام مختلفي هستند و به زبانهای متعددی تکلم مي نمايند. مردم افغانستان با تمدن های مختلف در طول تاريخ کهن شان در تماس و ارتباط بوده اند.

تخمين مي شود، که افغانستان حدود 30 ميليون جمعيت داشته باشد. در افغانستان حدود 40 نژاد متنوع زندگي مي کنند. پشتون، تاجيک، هزاره، ازبک، ترکمن، ايماق، پشه ای، بلوچ، نورستاني و ديگر اقوام و نژادها در افغانستان بود و باش دارند. %99 مردم، مسلمان هستند و %1 هندو و سيک مي باشند. در افغانستان حدود 30 زبان است و در ميان آنها زبان های پشتو و دری و ازبکي مهم تر هستند.

 

مطالعه افغانستان، نياز به يک تحقيق وسيع و دقيق دارد و اين مسئوليت به دوش نسل جوان افغانستان خواهد بود. اميد جامعه به نسل جوان افغانستان بيشتر است تا روی مسايل افغانستان مطالعه و تحقيق نمايند.

دکتور واک در ادامۀ سخنراني اش گفت: در سال 1964 با تدوين قانون اساسي جديد، تعدادی از احزاب فعال شدند، که از جمله حزب دموکراتيک خلق افغانستان و احزاب اسلامي نفوذ بيشتر پيدا کردند و آنها اغلب از سوی کشورهای همسايه حمايت مالي مي شدند. احزاب اسلامي را پاکستان و حزب دموکراتيک خلق را اتحاد جماهير شوروی سابق حمايت مالي مي کردند و همين مداخلات باعث اختلافات و نزاعها بين احزاب راست و چپ شد، که از سال 1973 تشديد آن شروع و تا سال 2001 ادامه يافت. در سال 1978 حزب دموکراتيک خلق افغانستان در طي يک کودتای نظامي به قدرت رسيد و در مقابل آن احزاب اسلامي به مخالفت پرداختند و نام آنرا جهاد ناميدند. سر انجام، گروههای مجاهدين در سال 1992 قدرت را تصاحب شدند و جنگهای داخلي ميان آنها ادامه يافتند. دوام جنگها بين گروههای مجاهدين باعث بوجود آمدن طالبان شد. گروه طالبان در سال 1996 کابل را تصرف کرد و با گروههای مجاهدين وارد جنگ شد. اين گروه بزودی بر اکثر نقاط افغانستان مسلط گرديد.

در سال 2001 حکومت طالبان توسط ائتلاف بين المللي سقوط کرد و فصل نو در تاريخ افغانستان با حضور جامعه جهاني بوجود آمد. دولت جمهوری اسلامي افغانستان تحت رهبری حامد کرزی تشکيل شد. حامد کرزی دوبار رئيس جمهور افغانستان انتخاب شد. در سال 2014 رئيس جمهور اشرف غني به قدرت رسيد و حکومت ائتلافي وحدت ملي را ايجاد نمود.

بعد از سقوط حکومت طالبان، تاکنون سه بار لويه جرگه تشکيل شده است. لويه جرگۀ اول، قانون اساسي را تصويب کرد که بر اساس آن دولت افغانستان دارای يک رئيس جمهور، قوه قضائيه و قوه مققنه که شامل ولسي جرگه و مشرانو جرگه است.

جنگ ها در افغانستان دوام يافته اند. متاسفانه ائتلاف بين المللي نتوانسته است، که جنگ را خاتمه بدهد. قوای بين المللي خروج شان را از افغانستان آغاز کردند، که اين کار باعث دوام جنگها خواهد شد و افغانستان به يک بحران جدی مواجه مي گردد.

 

دکتور پاولي ياروين پا Dr. Pauli Järvenpää

دکتور پاولي ياروين پا، سفير سابق فنلند در افغانستان و فعلا” رئيس مرکز مطالعات و پژوهش بين المللي در امور امنيتي و دفاعي، در خصوص اوضاع امنيتي افغانستان صحبت نمود: پلان امنيتي جامعه جهاني در افغانستان اين بود که سطح قوای مسلح افغانستان تا سيصدو پنجاه هزار نفر ارتقاء يابد، که در تشکيلات اردو، پوليس و امنيت ملي افغانستان برای تامين امنيت آن کشور خدمت کنند. البته حالا معلوم نيست، که رقم دقيق نيروهای مسلح افغانستان چقدر است. امکان دارد، که دوصدو سي هزار تا دو صدو چهل هزار نفر نيرو در کل قوای مسلح افغانستان باشد. چهار ميليارد دالر در سال مخارج قوای مسلح افغانستان است، که از طرف جامعه جهاني، مخصوصا” سازمان نظامي ناتو و ايالات متحده امريکا به افغانستان کمک مي شود. انگيزه و فساد مالي از مشکلات و چالش های بزرگ در دستگاه امنيتي و نظامي افغانستان بوده است. تلاش شده است، که سطح آموزش های نظامي با کيفيت باشند، ولي يک مشکل مقدار سواد نظاميان بوده است.  تنها يک ششم (6/1) نيروهای مسلح افغانستان با سواد هستند. در اين سمينار گفته شد، که حدود يک سوم (3/1) خاک افغانستان در تصرف طالبان و ديگر گروههای شورشي است، من اين موضوع را نه تائيد و نه رد مي کنم، چون در تحقيقات چنين چيزی را نديده ام. بنظر من، رقم يک چهارم (4/1) نزديک تر به واقعيت است تا رقم يک سوم (3/1. گفته مي شود، که طالبان در ولايت های چون قندهار، ميدان وردک، هلمند و زابل پايگاههای ثابت دارند و حضور آنها در آنجا قوی تر از ديگر ولايت ها است. در مناطق دور افتاده و دهات نفوذ و حضور طالبان بيشتر از شهرها است و برای نيروهای دولتي افغانستان دشوار است که طالبان را در آن مناطق دور افتاده شکست دهد. نفوذ طالبان در مناطق جنوبي و شرقي زيادتر و قوی تر از ساير مناطق است.

 

دکتور ياروين پا گفت: حملات انتحاری تبديل به يک واقعۀ روز مره در افغانستان است و هر روز در نقاط مختلف افغانستان رخ مي دهد. اصل انديشه ای حمله انتحاری از بيرون از افغانستان به آن کشور آمده و يک پديده وارد شده به افغانستان است. حدود 5 يا 6 سال قبل روش استفاده از حمله انتحاری وارد افغانستان شد. پيش از اين در فرهنگ افغاني، حمله انتحاری نبوده است. انتحار کننده ها مغز شويي مي شوند و به آنها وعده های رفتن به بهشت داده مي شود. در حملات انتحاری، بيشترين قربانيان افراد ملکي، مخصوصا” زنان و اطفال بوده اند.

اوضاع امنيتي افغانستان در سال 2015 کمي متفاوت تر از سالهای قبل آن بوده است. در اين سال، مسئوليت تامين امنيت بر عهده خود نيروهای افغانستان بوده است. از جانب ديگر شکل حملات مخالفان دولت نيز متفاوت تر از سالهای قبل بوده است. طالبان روش های حملات خود را سال به سال تغيير داده اند. قبلا” طالبان با تمام توان شان به نيروهای افغاني و خارجي حمله مي کردند، اما حالا آنها اين کار را کمتر مي کنند. طالبان در حال حاضر زيادتر به مراکز پوليس، بازارها و جشن های عروسي حمله مي کنند تا باعث وحشت و ترس در جامعه شود.   

آيندۀ افغانستان: داکتر پاولي ياروين پا، در ادامه سخنانش به آينده افغانستان اشاره داشت. وی گفت: در حال حاضر موقعيت زنان و اطفال نسبت به سالهای قبل، ضعيف تر شده است، اما چيزهای مثبت نيز در افغانستان زياد اند. مخصوصا” در عرصه های تعليم و تربيت و امور صحي. داکتر ياروين پا گفت، بنظر من هردو جانب درگير در جنگ خسته شده اند. وضعيت طوری است، که هردو جانب در گير، مانند دو بوکسور در ميدان مبارزه آخرين زور آزمايي شان را انجام مي دهند. مشت های يک بوکسور خسته چندان شديد و خطر ناک نيستند. دوام سالها جنگ، جنگجويان را خسته ساخته است و با تمام خطرها، حملات آنها زياد نگران کننده نيستند.   

سخنراني دکتور اوللي روهومکي Olli Ruohomäki

دکتور اوللي روهومکي، مسئول امور جنوب آسيای وزارت خارجۀ فنلند، در خصوص روابط فنلند- افغانستان سخنراني کرد. وی گفت: من تاکنون سفرهای زيادی به افغانستان داشته ام. از اين سفرها خيلي لذت برده ام. افغانستان کشور بسيار زيبا است، که دارای فرهنگ و تمدن کهن بوده و در گذشته در مسير جاده ابريشم قرار داشته است. من از افغانستان و مردم آن خوشم مي آيد. افغانها مردم مقاوم و قوی هستند، که از چالش ها و خطرها موفق بيرون مي شوند. طبيعت افغانستان، طوری است که زندگي در آن آسان نيست، اما افغانها در آنجا بزرگ شده و اين طبيعت دشوار آنها را مقاوم و موفق پرورانده است.

 

افغانستان از اولين کشورهايي بود، که استقلال فنلند را برسميت شناخت. در سال 1928 قرار داد دوستي بين دو کشور امضاء شد. فنلند و افغانستان در سال 1956 روابط ديپلماتيک برقرار کرد. فنلند از سال 2002 تا سال 2015 به مبلغ 254 ميليون يورو به افغانستان کمک کرده است، که برای يک کشور کوچکي چون فنلند، اين رقم، مبلغ زياد است. ميزان کمک های ما به افغانستان، سالانه 30 ميليون يورو است. زيادتر اين کمک ها در امور قضايي و امنيتي برای ثبات و بهبود حاکميت قانون مصرف شده است، مسايلي چون آموزش نيروهای پوليس و اردوی افغانستان، امور عدلي و قضايي برای حکومت داری خوب، امور حقوق بشر، امور تعليم و تربيت، مخصوصا” برای آموزش زنان و دختران، همچنين در امور باز سازی افغانستان برای ما اوليت داشته اند. کمک های فنلند از طريق سازمانهای معتبر بين المللي و يا ملي ارائه گرديده اند.

تا بحال حدود 2000 هزار عسکر فنلندی در تشکيلات قوای ايساف در افغانستان خدمت کرده اند. فنلند در افغانستان نام نيک و موقعيت خوب دارد. روابط اقتصادی ما با افغانستان رو به افزايش بوده است. صادارت افغانستان به فنلند 7.6 ميليون يورو در سال بوده است و صادرات فنلند به افغانستان حدود 2 ميليون يورو بوده است. بيشتر صادارت ما در شرکت مخابرات تلي سونورا بوده است که در کمپني مخابراتي روشن اشتراک دارد. کمپني روشن بيشترين ماليات را به افغانستان مي دهد، که رقم آن %5 بودجه افغانستان است. لذا فنلند در عايدات سالانه دولت افغانستان از طريق کمپني تلي سونورا که شريک کمپني روشن است، نقش دارد. ما در امور معادن افغانستان علاقمند هستيم. افغانستان کشور سرشار از معادن و منابع طبيعي است.

ما خواهان آن هستيم، که در افغانستان صلح و امنيت برقرار شود و اوضاع آن کشور بهبود يابد.   

افغانستان وضعيت شکننده دارد. انکشاف و توسعه بايد در آن ادامه يابد. يک مشکل عمده، که مسئله روز نيز است، مهاجرت مي باشد. تعداد زيادی از افغانها مهاجر شده اند و به فنلند نيز آمده اند.

يک سوم (3/1) افغانستان در تصرف و کنترول گروه های شورشي است. يک سوم آن در کنترول دولت و يک سوم ديگر آن نامعلوم است، که احتمالا” در کنترول سران قومي و افراد بانفوذ و زورمند است.

در انتقال قدرت به دولت افغانستان، سه مسئله اساسي مهم بوده است: اول انتقال مسئوليت امور امنيتي، دوم اقتدار و ثبات سياسي و سوم امور اقتصادی.

در ساعت يک بجه تفريح اعلان شد و از شرکت کننده گان پذيرايي گرديد.

از ساعت 13.10 سمينار دوباره ادامه يافت.

 

سخنراني آقای ياسين رضايي

آقای ياسين رضايي، نماينده کانون افغانستاني های فنلند در رابطه با اينکه چرا افغانها مجبور به ترک وطن خود مي شوند و مهاجرت مي کنند، معلومات داد. در آغاز، آقای رضايي خود را معرفي کرد و گفت: من ياسين رضايي هستم. در سال 2001 از طريق سازمان ملل به فنلند مهاجرت کردم. در فنلند تحصيلات خود را گذرانده و از دانشگاه فارغ التحصيل شدم. اکنون در شاروالي ميککلي Mikkeli مشغول وظيفه در امور کاريابي برای مهاجرين هستم.

آقای رضايي در بارۀ اوضاع جاری افغانستان گفت: افغانها نمي خواهند، که از کشور خود خارج شوند، بلکه مجبور مي شوند که کشور شان را ترک کنند. چهار دليل اساسي وجود دارد که افغانها به کشورهای غربي آمده و تقاضای پناهندگي مي کنند. اول اينکه، کشورهای غربي بخاطر دوام جنگ ها خسته شده اند و تصميم گرفته اند، که قوای خود را از افغانستان خارج کنند. آن تعداد از نيروهای ائتلاف بين المللي که در افغانستان باقي مانده اند، نقش آنها از جنگ مستقيم با طالبان به آموزش قوای مسلح افغانستان تغيير کرده است. نيروهای دولت افغانستان به تنهايي مسئوليت تامين امنيت را برعهده گرفته اند. اين ها باعث تقويت روحيه طالبان شده و جنگهای خود را شدت داده اند، که در نتيجه ناامني ها زيادتر شده  و روی روحيه مردم تاثير منفي گذاشته است. همچنين فساد اداری در دستگاه دولت بالا است. خيلي از والي ها آغوشته به فساد هستند و واليان فاسد تقريبا” مستقل از دولت آنطوری که خود شان مي خواهند حکومت مي کنند. علاوه بر واليان، جنگ سالاران، طالبان و سران قومي نيز بخشهايي از کشور را تحت کنترول و نفوذ خود دارند. گروههای دهشت افگن داعش و القاعده نيز در افغانستان حضور دارند. اوضاع امنيتي افغانستان هر روز بدتر و وخيم تر شده است. دستگاه عدلي و قضايي افغانستان نيز خوب فعال نيستند.

دوم اينکه، دامنۀ جنگ ها به سراسر کشور گسترش يافته است. اکنون هيچ جای افغانستان امن نيست. در حال حاضر در بيشتر از 13 ولايت افغانستان در نقاط مختلف بشدت جنگ است. طالبان در بعضي نقاط پايگاههای ثابت دارند، که از کنترول دولت خارج هستند. در آن نقاط طالبان مطابق به شيوه های خشن خود حکومت مي کنند. همچنين طالبان پايگاههای غير ثابت دارند، که مطابق به پلانهای شان، جنگ ها را از يک منطقه به منطقه ای ديگر دوام مي دهند. لذا نمي توان گفت، که کدام ولايت های افغانستان امن و کدام ولايت های آن نا امن هستند، چون جنگها از يک منطقه به منطقه ای ديگر منتقل مي شوند و قابل پيش بيني نيستند. 

  

دليل سوم اينکه، بعضي از کشورهای همسايۀ افغانستان از جوانان مهاجر افغاني سوء استفاده مي کنند و آنها را در جنگها و اعمال سياست های خود شان بکار مي گيرند. در پاکستان، از جوانان افغاني برای جنگ درافغانستان استفاده مي شود. در ايران از مهاجرين افغاني برای جنگ در سوريه استفاده مي گردد. طبق گزارشهای رسانه های معتبر بين المللي مانند صدای امريکا، بي بي سي و غيره، هزاران جوان افغاني از سوی ايران به جنگ سوريه فرستاده شده اند. بنا بر اخبار رسانه های بين المللي بين ده تا بيست هزار جوان افغاني از سوی ايران در جنگهای سوريه فرستاده شده اند.

دليل چهارم مهاجرت افغانها اين است، که اقشار اسيب پذير جامعه مانند زنان، اطفال و اقليت های قومي و مذهبي با خطر زيادتر مواجه شده اند. در سال جاری، خشونت عليه زنان زياد تر شده است.  در مورد اقليت ها، بعنوان مثال مناطق مرکزی افغانستان نا امن شده است. راههای مناطق مرکزی افغانستان در محاصره طالبان است. مردم اين ولايات، مخصوصا” هزاره ها در مسير راهها امنيت ندارند. همچنين در جاده ها مانند راههای هرات- کابل مسافران هزاره از ميان ساير مسافران جدا کرده شده و ربوده مي شوند. در ماه گذشته، چندين غير نظامي هزاره که شامل چند زن و يک طفل نيز بود، از سوی گروه داعش و طالبان سربريده شدند، که مورد اعتراضات وسيع صدها هزار نفر در کابل و ديگر نقاط افغانستان قرار گرفت و اين جنايت در سطح ملي محکوم گرديد. بنا” نا امني و ديگر مشکلات باعث شده اند، که افغانها مجبور به ترک کشور شان شوند، که البته هنوز هم قشر اعظم آنها در کشورهای همجوار افغانستان بسر مي برند و در آنجا نيز زندگي شان با مشکلات روبرو است و ناچار مي شوند، که بسوی اروپا آمده و درخواست پناهندگي کنند.

ما از مقامات فنلند، تقاضامنديم، که درخواست های پناهجويان افغاني را با حوصله مندی و دقت بررسي کنند و به آنها جواب مثبت دهند، زيرا بحث سرنوشت و زندگي آنها مطرح است. از جانب ديگر، جامعه فنلند بشدت با کمبود نيروی کار مواجه است و پناهجويان مي توانند اين کمبود را برطرف کنند. اکثر پناهجويان جوانان هستند و آنها زبان فنلندی و سوئدی را زود مي آموزند و خيلي زود آماده کار مي شوند و و اين به نفع فنلند است، که آنها در فنلند مانده گارشوند و کمبود نيرو کار فنلند را جبران نمايند.

سخراني داکتر لينا کارتينن Dr. Leena Kaartinen

سخنران بعدی، داکتر لينا کارتينن بود، که در رابطه با پناهجويان افغاني در يونان صحبت کرد. داکتر لينا، که نويسنده و داکتر طب است، زيادتر از سي سال عمر عزيز خود را در دهات افغانستان در امور صحي برای خدمت به مردم فقير افغانستان سپری نموده و چندين کتاب در رابطه با افغانستان نوشته است، افغانستان را وطن دوم خود مي داند و به زبان دری صحبت مي کند. داکتر لينا اخيرا” به يونان رفت تا در آنجا به پناهجويان افغاني بطور داوطلبانه کمک نمايد. وی در اين سمينار از چشم ديدها و خاطرات تلخ و شرين خود در افغانستان و همچنين يونان معلومات داد. داکتر لينا از چشم ديدهای خود در افغانستان گفت، که چگونه در مناطق مرکزی زندگي مردم با مشکلات مواجه است. وی نيز مانند ديگر سخنرانان از اوضاع امنيتي افغانستان اظهار نگراني کرد. داکتر لينا از سال 1971 بعنوان داکتر در قريه های مناطق مرکزی افغانستان خدمت کرد و در سال 2006 تقاعد نمود. امسال داکتر لينا از طريق يک سازمان خيريه به يونان رفت و در آنجا به مهاجرين افغاني خدمات صحي، غذا، مکان استحمام رايگان تقديم نمودند. داکتر لينا توضيح داد، که عده ای از مهاجرين افغاني از ايران آمده اند و آنها از زندگي شان در کشور ايران شکايت داشتند، که با آنها برخورد تبعيض آميز مي شده است. بعضي ها هم بخاطری که اعضای خانواده شان در اروپا هستند، امده اند تا با آنها ملحق شده و يکجا زندگي کنند. 

 

 

سخنراني آقای حامد شفايي

آخرين سخن ران، حامد شفايي بود، که به نمايندگي از شاروالي هلسينکي در رابطه با تاريخچه مهاجرت افغانها به فنلند و زندگي و وفق يابي آنها معلومات صحبت نمود. آقای شفايي گفت: در سال 1993 که خودش نيز در آن زمان به فنلند مهاجرت کرده بود، فقط 13 نفر از افغانها در فنلند زندگي مي کردند، که عده ای از آنها پناهنده و عده ای ديگر شان با فنلندي ها ازدواج کرده بودند. تا سال 2000 تعداد افغانها کمتر از 1000 نفر بودند. بعد از آن، هر سال بين 100 تا 200 نفر پناهنده افغاني از طريق سازمان ملل به فنلند پذيرفته شده و در نقاط مختلف فنلند اسکان داده شدند. علاوه بر آنها، صدها تن ديگر از طريق الحاق خانواده و يا از راه پروسه درخواست پناهندگي قبول شدند و به اين طريق سال به سال تعداد افغانهای فنلند زيادتر شدند. اکنون زيادتر از 12 هزار نفر افغاني در فنلند زندگي مي کنند، که طبق آمار اداره کل مهاجرت حدود سه هزار نفر شان تابعيت فنلند را گرفته اند. حدود 5000 نفر پناهجوی افغاني در کمپ ها منتظر جواب درخواست پناهندگي شان هستند. افغانهای فنلند از اقوام و گروههای مختلف هستند. در ميان آنها هم اقشار مذهبي و هم سکولار وجود دارند، اما همگي بدون تنش و نزاع، بطور مسالمت آميز در فنلند زندگي مي کنند. افغانها در سراسر فنلند، مخصوصا” در شهرهای بزرگ زندگي مي کنند، اما در مناطق جنوب فنلند مانند شهرهای هلسينکي، تامپری، اسپو، توکو زيادتر هستند. در کل فنلند، حدود 10 انجمن افغاني فعال است، که اکثر آنها انجمن های محلي هستند. اولين نهاد افغاني ثبت شده در فنلند، سازمان حقوق بشر افغانستان بود، که در سال 1996 ثبت شد و در همان سال اولين کنفرانس بين المللي حقوق بشر در امور افغانستان در هلسينکي برگزار گرديد. بعد از آن، در سال 1999 تا 2000 انجمن افغانها در هلسينکي تاسيس شد، که پروسه تاسيس آن حدود شش ماه طول کشيد. سپس انجمن های افغاني در تامپری، نوکيا، يواسکوله و بعضي شهرهای ديگر ايجاد شدند. کانون افغانستاني های فنلند يک ارگان سرتاسری است، که در سال 2003 تشکيل گرديد. کانون تابحال يک نهاد بسيار فعال بوده است. در آغاز سال 2015 اکادمي فنلند- افغانستان با همکاری شخصيت های علمي افغانستان و فنلند و وزارت خارجه هردو کشور تاسيس شد. فعاليت های اکادمي در فنلند و افغانستان در حال توسعه است.

 

آقای شفايي، زندگي افغانها را در سه شهر فنلند مورد مطالعه و پژوهش قرار داده بود و نتايج تحقيقات خود را برای اشتراک کننده گان ارائه نمود. تحقيقات وی که شامل مصاحبه با افغانها در اين سه شهر بود، از طريق پاورپوينت بطور جامع در 10 صفحه ارائه گرديد و مورد توجه و علاقمندی اشتراک کننده ها قرار گرفت. طبق اين تحقيق، ميزان بيکاری افغانها در اين شهرها کم بوده و اکثر افغانها مشغول کار و تحصيل هستند. رشد کارهای خصوصي در بين افغانها بين 3 تا 5 في صد بوده است که اين رقم در حال توسعه است. در بعضي از شهرها مانند تامپره و يواسکوله اين رقم بالاتر است. همچنين عده ای از افغانها که کار دائم دارند، خانه های شخصي خريده اند، که اين يک گام مثبت در پيشرفت و موفقيت افغانها است.

بيشتر افغانها در مغازه ها و فروشگاهها، در کارهای اجتماعي و صحي، راننده گي تاکسي، موترهای سرويس، تعليم و تربيت، ترجماني و مکانيکي مشغول کار هستند. اغلب داکتران افغاني موفق شده اند که در رشته طب کار پيدا کنند و حتي عده ای از آنها دوره های تخصصي خود را در کنار کار پزشکي گذرانده و متخصص شده اند. بعنوان مثال از 18 داکتر افغاني که خارج از فنلند تحصيل کرده بودند، 13 نفر شان تاکنون بعنوان داکتر مشغول کار هستند و 6 نفر شان دوره 6 ساله تخصص خود را نيز موفقانه سپری کرده اند. بر خلاف داکتران که خيلي خوب موفق بوده اند، چون جامعه فنلند به آنها ضرورت مبرم داشته اند، عده ای از متخصصين افغاني که بازار کار فنلند به آنها نياز کمتر داشته اند، نتوانسته اند که در رشته های تخصصي خودشان کار بياند و مشغول کار شوند مانند انجينران، افسران نظامي، کارمندان ادارات دولتي افغاني، اغلب بيکار هستند. به هر حال افغانها مردم زحمت کش و پر تلاش هستند و اين را در پروسه وفق يابي آنها در فنلند نيز مي بينيم.

از سه شهر کوچک که پروسه وفق يابي افغانهای مقيم آن شهر ها مورد مطالعه قرار گرفت، يک شهر آن بعنوان نمونه در اين گزارش نوشته مي شود، تا موفقيت افغانها را نشان دهد: در آن شهر کوچک، جمعا” 134 نفر افغاني که حدود 22 فاميل مي شدند، زندگي مي کردند. مطالعه شد، که آنها فعلا” مصروف چه کارهايي هستند. اين پژوهش نشان مي دهد، که 10 نفر طفل زير 6 ساله افغاني مقيم آن شهر در کودکستان ها و يا در خانه ها از طرف روز نگهداری و مراقبت مي شوند. 18 نفر طفل و نوجوان افغاني در مکاتب ابتدائيه آن شهر مشغول درس هستند. 17 نفر جوان ديگر در ليسه ها و يا مکاتب حرفوی و فني درس مي خوانند. 37 نفر جوان افغاني مقيم آن شهر از ليسه ها و يا مکاتب حرفوی و فني فارغ التحصيل شدند و کلاه سفيد فراغت را با افتخار بر سر شان نهاده اند. 15 نفر افغاني در سن متوسط و کلان سال (بيشتر زنان) مشغول تمرين کاری و ياد گيری زبان فنلندی هستند و تمام روز را از طريق اداره کار مصروف پروسه وفق يابي شان مي باشند. 15 نفر از افغانهای آن شهر مصروف کار هستند. 5 نفر ديگر کارهای شخصي مانند رستورانت و پيتزا دارند. 5 نفر شان بيکار و يا تقاعد نموده اند. لذا، اکثر جمعيت 137 نفری آن شهر، که البته چند فاميل شان از آن شهر به هلسينکي نقل مکان نموده اند، مشغول تحصيل هستند. 37 نفر فارغ التحصيل صنف دوازه و 12 نفر شان وارد موسسات تحصيلات عالي شده و بعضي ها حتي ليسانس و يا ماستری خود را گرفته اند. همچنين آنهايي، که مشغول کار و يا کار آموزی هستند، جمعا” 35 نفر مي شوند. فقط 5 نفر فعلا” کار نمي کنند و يا در سن تقاعد هستند. اين واقعا” باعث افتخار است و بر افغانهای آن شهر بايد تبريک گفت!

 

مهاجرت و مسايل فرهنگي عامل موثر در وفق يابي هستند. تعدادی از افغانها از کشور ديگر به فنلند مهاجرت کرده اند، طوری که سالها در آن کشور زندگي کرده و فرهنگ آن جامعه بر آنها تاثير گذاشته است. آنها علاوه بر داشتن فرهنگ افغاني، در حقيقت فرهنگ آن جامعه ای را که در آنجا به مدت طولاني زندگي کرده اند، نيز بهمراه شان دارند. بعنوان مثال عده ای از افغانها از ايران، پاکستان، روسيه و هندوستان به فنلند آمده اند و ممکن است، که بعضي از فرزندان شان در کشورها متولد شده باشند. علاوه بر آنها، يک تعداد از افغانها از شهرها و عده ای هم از دهات افغانستان به فنلند مهاجرت نموده اند. زندگي در دهات افغانستان با زندگي در شهرهای مدرن فنلند کاملا” متفاوت است. افغانهايي، که در شهرهای افغانستان زندگي کرده اند، اغلب در خانه های شخصي زندگي نمودند، در حالي که در فنلند، بيشتر آنها در خانه های آپارتماني اسکان داده شده اند. عده ای از افغانها دارای تحصيلات بسيار بالا و عده ای هم ممکن است، که موفق به تحصيل نشده باشند، اين تفاوت ها در جامعه مهاجر و جنگ زده وجود دارند. لذا پروسه وفق يابي در فنلند برای تمام افغانها يکسان و آسان نبوده است. عوامل گوناگون در پروسه وفق يابي آنها تاثير داشته اند؛ اما روی همرفته، اين تحقيق نشان مي دهد، که افغانها يک گروه نبستا” فعال و موفق در فنلند بوده است. شرح کامل اين تحقيق بطور جداگانه در وبلاگ اکادمي فنلند افغانستان منتشر خواهد شد و علاقمندان مي توانند برای مطالعه به وبلاگ اکادمي در ذيل مراجعه کنند: https://afa15.wordpress.com/

در بين سخنرانيها عده ای از اشتراک کننده ها اظهار نظر و يا سئوال نمودند. از جمله آقای عبدالرقيب وهاب زاده، سابق کارمند سازمان آی او ام، سئوال کرد، که آيا ارتکاب جرم تاثيری در قبولي و يا اقامت شخص خارجي دارد؟ پاسخ داده شد، که بلکه تاثير دارد، اما بيشتر از آن توضيح داده نشد. سئوال ديگر آقای وهاب زاده اين بود، که در افغانستان دموکراسي است، با اين وجود، آيا از آن کشور پناهنده پذيرفته مي شود؟ در پاسخ اين سئوال سفير فنلند در افغانستان گفت، که اوضاع در افغانستان دائما” در تغيير است. علاوه از مشکلات امنيتي، وضعيت اقتصادی نيز باعث شده است که يک تعدادی به اين دليل بطرف اروپا مهاجرت کنند. بايد به افغانستان کمک مالي شود تا اوضاع بهبود يابد.

 

آقای ابرهيم روستا از جمله شخصيت های افغاني شرکت کننده در اين سمينار اجازه صحبت خواست و چند دقيقه ای به زبان دری صحبت نمود. آقای شفايي اظهارات وی را ترجمه نمود. آقای روستا از نحوه ای کمک های فنلند انتقاد کرد و گفت که در افغانستان فساد گسترده مالي وجود دارد. کمک های فنلند و ساير کشورهای خارجي بايد با دقت و نظارت بيشتر مصرف شوند. متاسفانه، اکثر کمک ها در افغانستان توسط افراد و ارگانها حيف و ميل شده اند. آقای روستا پيشنهاد کرد، که چرا فنلند کمک های خود را برای کارهای بنيادی و مانده گار به مصرف نمي رساند تا هم نام فنلند در افغانستان بماند و هم کارها موثر تر باشند، بعنوان مثال فرانسه و آلمان در افغانستان مکتب دارند و در بعضي کارهای ديگر نيز کارهای بنيادی تر انجام داده اند. از جانب ديگر در فنلند شخصيت های تحصيل کرده و مجرب افغاني وجود دارند، خيلي از آنها تابعيت فنلند را دارند. آنها مي توانند در امور افغانستان موثر واقع شوند، چرا از آنها تاکنون فنلند مشوره و کمک نخواسته است؟ در پاسخ آقای اوللي روهومکي مسئول امور جنوب آسيای وزارت خارجه فنلند گفت:

 

ما مانند کشورهای بزرگ در صدد آن نبوده ايم، که در افغانستان جايگاه و پايگاه داشته باشيم. بنام فنلند کدام جايي را داشته و بر بالای آن، بيرق فنلند را نصب کنيم، بلکه سياست حضور و کمکهای ما بر اساس ارزشهای مردم شمال اروپا بوده، که بنياد آنرا ارزشهای انساني و کمک های بشر دوستانه تشکيل مي دهند. لذا ما در صدد بالا کردن بيرق فنلند در افغانستان نبوده، بلکه در فکر بالا شدن بيرق افغانستان در آن کشور بوده ايم و تنها هدف ما کمک به مردم افغانستان و بهبود اوضاع آن کشور بوده است، برای کسب افتخار و جايگاه کار و فعاليت نکرده ايم. در مورد پيشنهاد دوم، که از قشر تحصيل کرده افغاني، کمک گرفته شود، نظر خوبي است، مي شود در آينده روی آن توجه شود.

همچنين استاد گلداد خان از شخصيت های سياسي و اکادميک، اظهار نظر نمود. آقای گلداد خان گفت: مشکل افغانستان، تنها مسايل داخلي افغانستان نبوده است، بلکه در آنجا جنگ های نيابتي از جانب خارجي ها و همسايه های افغانستان ادامه داشته است. در زمان اتحاد جماهير شوروی، افغانستان ميدان جنگهای دو بلوک شرق و غرب شد، اکنون نيز در افغانستان جنگهای پلان شده بطور نيابتي ادامه دارند و افغانها در حقيقت قرباني اين جنگ های ناخواسته بوده اند. مشکلات افغانستان، تنها از راه نظامي و کمک های اقتصادی حل نمي شود، بلکه بايد راه حل سياسي برای آن پيدا شود. فنلند يک کشور بيطرف است و مي تواند در اين مسئله موثر واقع شود و کمک کند. صحبت های آقای گلداد خان توسط حامد شفايي از دری به فنلند ترجمه شد.

 

حامد شفايي، نماينده شاوالي هلسينکي در سمينار و رئيس اکادمي فنلند افغانستان، سئوال کرد، که يک مشکل مهم افغانها که از طريق الحاق خانواده به فنلند مهاجرت مي کنند، اين است، که سفارت فنلند در کابل امور کنسولي را انجام نمي دهد. به اين خاطر، افغانها بايد به سفارت فنلند در دهلي و يا به تهران مراجعه کنند، که اين کار هم پرهزينه است و هم گرفتن ويزای هندوستان و ايران وقت گير و مشکل است. حتي در اين اخير ها، ديده شده است، که بعضي ها دوبار از افغانستان به هندوستان رفته تا فورمه های درخواست اقامت و مصاحبه خود را انجام دهند. اين مشکل، ممکن است باعث شود، که بعضي ها نتوانند به هندوستان و ايران بروند و از حق مهاجرت خود شان محروم شوند. در اين سمينار هم مسئولين بلند پايه اداره مهاجرت فنلند و هم از وزارت امور خارجه حضور دارند، لذا جای مناسب برای مطرح کردن آن است. لطفا” در اين زمينه توجه نماييد. در پاسخ: يک کارمند اداره مهاجرت گفت، که اين مسئله مربوط به وزارت امور خارجه است، چون در خارج از فنلند است. مسئول امور جنوب آسيا گفت، که بهتر است تا سفير ما به اين سئوال پاسخ دهد، که امکانات سفارت فنلند را در افغانستان بهتر مي داند. سفير فنلند در افغانستان، خانم ميسکانن گفت: اين مشکل يک واقعيت است، اما متاسفانه در حال حاضر بخاطر مسايل امنيتي ما قادر به ارائه خدمات کنسولي در کابل نيستيم، ولي در فکر يافتن راه حل خواهيم بود.  

در اخير، مجری و رئيس سمينار، دکتور انتيرو از تمام شرکت کننده ها، مخصوصا” از وزارت خارجه، کانون و اکادمي فنلند- افغانستان بخاطر سازماندهي اين سمينار قدرداني نمود و اظهار اميد واری کرد، که همکاريهای اين نهادها ادامه يابند.

مطابق به يک خبر موثق، پس از اين سمينار قرار است، که تصميم اخير اداره مهاجرت نسبت به پناهجويان افغاني و برداشت اداره مهاجرت از اوضاع افغانستان، دوباره مطالعه شود و در آن تجديد نظر بعمل آيد.

تهيه گزارش بطور مشترک توسط اکادمي فنلند- افغانستان “افا” و کانون افغانستاني های فنلند

عکس ها از: پیک  

 

بیانیه کانون افغانستانی های فنلند به مناسبت نودهشتمین  سالروزاستقلال کشور فنلند!

به نام خدای آگاهی و برادری

نودهشتمین سالگرد استقلال کشور فنلند را گرامی داشته و این روز را به همه شهروندان فنلند تبریک و تهنیت عرض میداریم.

ششم دسمبر سال 1917 یک روز تاریخی برای این کشور است و دراین روز مردم فنلند در اثر تلاش و فداکاری استقلال خود را از سلطه روسیه بدست آوردند.

فنلندی ها بعد از بدست آوردن استقلال خود، با همت و تلاش خویش توانست از کشورهای موفق جهان گردد و در بخشهای های اموزش ، پروش و رفاه اجتماعی وحقوق بشر از کشورهای رده اول ، درجهان قرار گیرد.

موقعیت جغرافیایی فنلند از ویژگی های خاص این کشور بوده و در اثر سیاست های دقیق و حساب شده اش توانسته با درایت و مدیریت شان از بحرانهای رقابت های جهانی موفقانه بیرون بیایند.

فنلند در سال 1917 و افغانستان 1919 استقلال خود را می گیرند و هردو کشور در آستانه صدمین سالگرد استقلال قرار گرفته اند و دراین صد سال فنلند توانسته است از جهات متعدد در صدر جدول قرار بگیرد و متاسفانه افغانستان درپایین جدول قرار دارد.

 کشورهای مترقی و پیشرفته از جمله فنلند می تواند الگوهای مناسب برای افغانستان و افغانستانی ها قرار گیرد و افغانستانیهای مقیم فنلند می توانند این نقش را با درایت بازی نمایند و این تجربه را تجزیه و تحلیل نموده سرمشق زندگی خود قرار دهند.

اکنون که کشور آبایی ما افغانستان در اثر جنگهای خانمانسوز که درچندین دهه ی که بر مردمش تحمیل شده است میلیونها شهروندش در سراسر جهان پراکنده گردیده به وِیژه در سالهای اخیر تعدادی زیادی  راهی غرب و اروپا شده اند و فنلند نیز یکی از کشورهایست که هزاران افغانستانی در این کشور اقامت گزین شده اند اکنون که این فرصت مناسب برای ما افغانستانی ها پیش آمده است و از آن باید استفاده های لازم را ببریم.

توانایی های فردی و جمعی را میتوان در نظر گرفت یکی از راههای استفاده از توانایی های جمعی نهاد های فرهنگی و اجتماعی میباشد که یکی از این نهادهاکانون افغانستانی های فنلند بوده که در زمینه رشد و تعالی هموطنان خویش تلاشهای مستمر در زمینه های حقوق بشر، کمک به پناهنده و پناهجو ،آموزش زبان مادری برای اطفال ، ورزش و برگزاری سیمینارهای متعدد و کسب عضویت در شورای اقلیت ها  “اتنو” و حضور در نمایشگاه و جشن واره های چند فرهنگی در طی چندین سال فعالیتهای مستمر در کارنامه سیزده ساله اش درفنلند ثبت است و این نهاد فرهنگی و اجتماعی توانسته است در مقابل بعضی ناملایمات و حرکتهای احساسی و شتاب زده موضع اصلاح گرایانه و معتدل داشته باشد و کانون  در طی یک نیم دهه فعالیت خود توانسته  همراه با مردم خود گام بردارد و آرزومند است تا افغانی های آبرومند در جامعه فنلند وفق پیدا نماید و این میسر نیست مگر با انتخاب یک روش معقول ، معتدل و خرد گرا.

در چنین مقطع حساس و تاریخی نکات که به نظرما مهم و ضروری میرسد و لازم دانستیم تا آنرا با شما هموطنان عزیز خود در این روز تاریخی در میان بگذاریم:

1- افغانستانی های فنلند به ویژه پناهجویان که به تازگی وارد این کشور شده اند تلاش ورزند تا با دقت بیشتر جامعه میزبان خود را درک نمایند و توجه جدی به خرج دهند تا به قوانین ، مقررات و آداب اجتماعی این کشور قانون مند احترام بگذارند.

2-نسل جوان ما از زمینه های پیش امده در اینجا با جدیت تمام بهره گیرند و از فرصت های شغلی و تحصیلی استفاده اعظمی را نمایند.

3- آرامش و امنیت که از خواسته های جوامع انسانی بوده ، در جهت نهادینه شدن آن وظیفه ی ما ایجاب می کند که در استقرار آن تلاش نماییم و آنرا در محور اولویت های زندگی خویش قرار دهیم و عوامل نا امنی را شناسایی نموده و نگذاریم که این پدیده در این کشور آرام رونما گردد یکی از عوامل ناامنی که امروز جهان را تهدید می کند رشد بنیاد گرایی و افراط گرایی است  و  این پدیده نامیمون هر روزه جان انسانهای بیگناه را گرفته تخم نفرت و تفکر تفرقه را ترویج می نمایند و ما باورمندیم که با روش معقول و معتدل باید با عوامل این پدیده شوم مبارزه نمود. و نگذاریم جامعه مهاجر افغانستانی در فنلند در چنین ورطه های سقوط نمایند.

4-انسجام و هماهنگی جامعه مدنی و نیروهای فکری و فرهنگی در جهت بهبود جامعه موثر بوده ، ما از هرحرکت معتدل که در جهت رشد و تعالی جامعه ای ما در فنلند تاثیر گذار باشد استقبال می نماییم نه تنها استقبال که آنرا یک ضرورت میدانیم.

5-فنلند را به مثابه ای کشور دوم خود دانسته در بهبودی و سربلندی این آب و خاک همه شهروندان افغانی مقیم در این کشور خود را سهیم دانسته و این ایده انسانی خویش را به فنلندی ها نیز منتقل نماییم.

در پایان حضور همه شما عزیزان را دراین محفل بزرگداشت گرامی داشته ، سربلندی و موفقیت همه ای تانرا را آرزومندیم.

باعرض احترام

کانون افغانستانیهای فنلند

پیمایش به بالا