بیست چهارمین سالگرد شهادت رهبر شهید بابه مزاری منادی عدالت خواهی در افغانستان را گرامی میدایم:
زمان: 09.03.2019 از ساعت 14:00 تا 17:00
مکان: Stadin ammttiopisto
آدرس:Vilppulantie 14 00700 Helsink
نهاد بین المللی آوارتی شعبه فنلند بیستمین سال فعالیت خود را در مراسم باشکوهی در تاریخ ۲۴ ماه ژانویه در ساختمان اجتماعات دولت جشن گرفت. در این مراسم که وزیر فرهنگ, ورزش و اروپای کشور فنلند آقای سامپو ترهو و همچنین خانم ملیسا استوک سردفتر نهاد بین المللی آوارتی در لندن هم حضور داشتند.کانون افغانستانیهای فنلند اجازه فعالیت خود را بعنوان نماینده پیشبرد فعالیتهای آوارتی برای افغانستانیهای منطقه پایتخت از خانم ملیسا استوک دریافت کرد. که این مجوز توسط آقای نوید اخوند زاده معاون کانون در یافت گردید در این مراسم همچنین حدود چهل جوان مدال های خود را از وزیر فرهنگ, ورزش و اروپا آقای سامپو ترهو دریافت کردند.
21 فوریه یادآور روزی است که دانشجویان بنگلادشی در سال 1952 برای به رسمیت شناخته شدن زبان خود- بنگلا – به عنوان دومین زبان رسمی کشور تظاهرات کردند و تعدادی از آنها توسط پلیس داکا پایتخت کنونی کشور، کشته شدند. اما ایستادگی و مقاومت دانشجویان، اساتید دانشگاه ها و فعالان فرهنگی بنگلادش سبب شد که در سال ۱۹۵۶ مجدداً زبان بنگالی به رسمیت شناخته شود.
مراسم روز ملی زبان مادری در بنگلادش همه ساله در ۲۱ فوریه با شکوه خاص برگزار میشد تا اینکه در ۱۷ نوامبر ۱۹۹۹ سازمان آموزشی، علمیو فرهنگی ملل متحد (یونسکو) پیشنهاد رسمیکشور بنگلادش را برای اعلام ۲۱ فوریه به عنوان «روز جهانی زبان مادری» پذیرفت و ۱۸۸ کشور عضو یونسکو از جمله جمهوری اسلامیایران به آن رأی داده و آن را تائید کردند.
برای گرامیداشت این روز هرساله سازمان تربیتی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد (یونسکو) مراسم گوناگونی را در بسیاری از کشورهای جهان برگزار می کند و از دولت ها می خواهد که حقوق اقوام ساکن کشور خود را برای آموزش به زبان مادری شان به رسمیت بشناسند و زمینه تدریس زبان آنها را در نظام آموزشی کشورشان فراهم آورند.
ایرینا بوکوا، دبیرکل یونسکو زبان های مادری را، هویت انسان ها می داند که با نگهداری آن ها ما در واقع از خود محافظت می کنیم. وی در پیامی که منتشر نموده، نوشته است: “به مناسبت روز جهانی زبان مادری، تقاضا می کنم که ظرفیت آموزش چندزبانه در نظام های اجرایی و آموزشی، ترجمان فرهنگی و رسانه ها، فضای مجازی و تجارت و در همه جا به رسمیت شناخته شود.”

در وب سایت یونسکو نیز آمده است: یونسکو روز جهانی زبان مادری را در ۲۱ فوریه ۲۰۱۷ تحت عنوان “پیش به سوی آینده ای پایدار از طریق آموزش چندزبانه” گرامی می دارد. برای میدان دادن به توسعه پایدار، دانش آموزان بایستی به زبان مادری و سایر زبان ها آموزش ببینند. از طریق تسلط بر زبان اول یا زبان مادری است که فراگیری مهارت های اساسی من جمله خواندن، نوشتن و حساب میسر می شود. زبان های محلی به ویژه زبان های اقلیتی یا بومی دریچه انتقال فرهنگ ها، ارزش ها و دانش سنتی محسوب می شوند. بنابراین، این زبان ها نقش مهمی را در پیشبرد آینده ای پایدار ایفا می کنند.

امروز در جهان مردم به 6700 زبان مختلف باهم حرف می زنند. نصف این تعداد از این زبان ها در خطر ازبین رفتن هستند. چنانچه در طول شصت سال اخیر بیش از دویست(دو صد) زبان از بین رفته اند. به گمان کارشناسان تا پایان قرن بیست و یکم، نیمی از این زبان ها از بین خواهد رفت. بر اساس اطلس یونسکو درباره زبان های در خطر نابودی جهان، ۹۶ درصد این زبان ها، توسط چهار درصد از جمعیت جهان استفاده می شوند.

زبان، بازتابدهنده فرهنگ مردمی است که به آن زبان سخن میگویند، پدیدهای است که همچون موجودی جاندار با مردمان خود زندگی میکند، آنها را در بازگو کردن دنیایشان یاری میدهد، در کنارشان میبالد و تغییر و تحول پیدا میکند و حتی گاهی میمیرد. مرگ هر زبان به معنای مرگ گوشهای از فرهنگ بشری است.
دیوید هیکس، سردبیر یک سرویس خبری فعال در زمینه زبانهای کوچک اروپایی معتقد است: «تنوع زبانی، قسمتی از تنوع زیستی است. وقتی حیوانات و جانوران از بین میروند، به ضرر سیاره ما است اما بهنظر من اگر زمانی زبانهای دیگر از بین بروند و تنها انگلیسی و فرانسه یا چینی باقی بمانند، جهان ما فقیرتر شده است».

برای حفظ این تنوع زبانی و تنوع فرهنگی، سازمان ملل متحد، سال ۲۰۰۸ را «سال جهانی زبانها» نامید. سال زبانها، همزمان با «روز جهانی زبان مادری» بهصورت رسمی در مقر یونسکو در شهر پاریس با سمیناری آغاز شد که در آن شرکتکنندگان از سراسر دنیا، برنامههای منطقهای و ملی خود را برای حفظ تنوع زبانی اعلام کردند.
“سوسانه ماریانه امپراطوری” می گوید: “زبان مادری آن وسیلهای است که کودک با آن هویت خود را میسازد”. زبان مادری تنها و اولین وسیله ارتباطی کودک با افراد نزدیک خود، پدر و مادر بزرگ، خویشاوندان و دیگر نزدیکان و عزیزان او است. بدیهی است که برای حیات اجتمایی یک انسان، ایجاد هویت و ریشه انداختن در بین افراد نزدیک، در زندگی فامیلی، بخصوص در دوران کودکی رل حیاتی بازی میکند. کودکی که به دلایلی از زبان مادری و زبان مشترک با خویشاوندان نزدیک محروم شده است، قأعدتا نمیتواند با نزدیکان خود مثل پدر پزرگ و مادر بزرگ علیرغم دلبستگیهای عمیق آنها به او، ارتباط زبانی و احساسی و شناختی برقرار کند. در واقع او احساس تعلق خود را به جمع خویشاوندان نمیتواند رشد دهد و احساس میکند که به فضای جمع خویشاوندان متعلق نیست. لذا از حکایات، شوخی ها و محبت ها و اصولاً رابطه گیری با آنها هیچ لذتی نمی برد.

این در حالی است که خطوط شخصیت هرفرد از کودکی با همین ارتباطات با نزدیکترین خویشاوندان و صمیمیت با آنها ترسیم میشود. کودکان خوشبخت و آسوده از نظر روحی آن دستهای هستند که از این محبت محروم نیستند و به سادگی ارتباط عاطفی خود را با کسانی که به آنها از نظر بیولوژیکی نزدیک هستند برقرار کرده اند و این تنها از طریق زبان مادری ممکن است .
اهمیت زبان مادری در این سخن “نلسون ماندلا” بیشتر آشکار می شود که می گوید: “اگر با یک انسان به زبانی که آن را می فهمد سخن بگویید، سخن شما به مغزش راه خواهد یافت. اما اگر با انسانی به زبان مادری اش سخن بگویید، آن سخن به قلب او نفوذ خواهد کرد.”

منبع:
Pars today
به تاریخ 10.02.2019 سیمیناری با اشتراک ده ها تن از علاقه مندان در کتابخانه مولوپورو هلسینکی بر گزار گردید.
این برنامه توسط مجری این سیمینارخانم زهرا شیرزاد آغاز گردید.
در شروع برنامه آقای خادمی و خانم هاشمی درباره این پروژه که توسط دو ارگان فنلندی و کانون افغانستانی های فنلند بطور مشترک برای فارسی زبان ها پیش برده میشود توضیحات برای حضار ارایه نمودند.
آقای خادمی درآغاز صحبتهای خود در باره پروژه اوپینتو پولوت که از طرف شهرداری هلسینکی برای کمک و راهنمایی والدین مهاجر و تشویق اطفالشان به تحصیلات و آشنایی با زندگی کاری در فنلند ایجاد شده است ؛ چنین گفت : این پروژه تقریباً به مدت یک ونیم سال ادامه دارد واین پروژه کار مشترک بین دیاک، مونی هلی و انجمنهای شش زبان مختلف است : (انگلیسی، فرانسوی، دری، کردی، عربی و سومالیایی) من ( کِن خادمی) به نمایندگی از طرف کانون افغانستانی های فنلند این پروژه را تعقیب می کنم.
در ادامه ایشان چنین گفت : هدف اصلی این پروژه تشویق و کمک به والدین مهاجر برای تحصیلات فرزندان شان و همچنین آشنایی از روند اجرای این پروژه و جذب والدین مهاجر به درک و فهمیدن آنها میباشد تا ازاین طریق بهتر آنها بتوانند اطفال شان را به روشهای درست در جامعه فنلند در جهت تخصص و کار هدایت کنند و با وجود اینکه فنلند از نظر تحصیلات یک کشور موفق است، اطفال همیشه در قسمت تحصیلات به کمک والدین نیازمند هستند.
در قسمت آخر ایشان چنین گفت : برای تبلیغات این پروژه نمایندگان هر شش زبان فعالیت های زیادی را انجام داده اند تا بتوانند اهمیت این پروژه را به بطور مطلوب به سمع والدین برسانند نمایندگان شش زبان تلاش می کنند تا به زبان خودشان ضرورت این پروژه را به اطلاع شان برسانند که خوشبتانه ما امروز توانستیم اولین سیمینار را با شما به زبان دری برگزار کنیم.
در ادامه خانم ایوا توسلی یک تن ازفعالین افغانستانی تبار درعرصه های اجتماعی در جنوب فنلند ، از تجربیات زندگی خود درکشور فنلند برای حضار مطالب مفیدی را ارایه نمود که در ابتدای از صحبتهای خود چنین گفت: من در سنین نوجوانی وارد کشور فنلند شدم و توانستم از ظرفیتهای موجود استفاده های خوبی نمایم و در ادامه چنین یادآورشد: وارد اجتماع شدن برای یک مهاجر دراین جامعه ممکن است بسیار مشکل باشد و این مشکلات بیشتر گریبانگیر جامعه زنان مهاجر است به عنوان مثال در صد بیکاری در بین زنان مهاجر بسیار بالا است.و بخشی دیگری از صحبتهای خود از معضلات دیگر که جامعه را تهدید می کند؛ چنین گفت: در سالهای اخیر به مشکلاتی مانند افراط گرایی جوانان بر خورد کردیم که این مشکل باید به نحوی درست راه حلهای برایش جستجو گردد و اینها مشکلاتی هستند که تا حدی خود مهاجران می توانند در چهار چوب خانواده از بروز آنها جلوگیری کنند و از سوی دیگر جامعه و تصمیمات سیاسی نقش مهمی در جلوگیری از بروز مشکلات دارد.
در قسمت دیگر از صحبتهای خود چنین گفت : در امر ادغام مهاجران، آموزش و درس خواندن نقش موثر دارد. درس خواندن درهای موفقیت را برای مهاجران باز خواهد نمود و هر قدر بیشتر روی درس خواندن خودمان و کودکانمان اهمیت بدهیم و ارزش بگذاریم، بهتر می توانیم موقعیت خودمان را در جامعه محکمتر خواهیم نمود و هر قدر والدین روی پرورش اولادشان کوشش کنند، بهتر میتوانند روی بالای توانایی خود باور داشته باشند و فکر نکنند که در اینده کشور فنلند تاثیر ندارند. انها تاثیر گزار باشند.
در آخر صحبتهای خود چنین یادآور شد : ما هم عضوی از این جامعه هستیم و جزء از منبع و پتانسیل آینده ی این کشور خواهیم بود.
در ادامه این سیمینار آقای نبی قانع زاده یکی از فعالین فرهنگی اجتماعی و مسئول کانون افغانستانی های فنلند صحبت نمود ؛ در ابتدا در باره شکل گیری این سیمینار توضیحات ارایه نمود و گفت ؛ چندی قبل ما سیمیناری را تحت عنوان چگونه به هدف برسیم که توسط جوانان کانون سازمان دهی شده بود که در این برنامه ما بیشتر روی تحریک انگیزه جوانان بحثهای را مطرح کردیم ولی در این محفل ضرورت ادامه این بحثها را حس نمودیم که بعد از آن ، در انجا مصمم شدیم که سه سیمیناردیگری را همراه با دو نهاد معتبر فنلندی دیاک و مونی هلی برنامه ریزی نماییم که امروز ما در حال برگزاری اولین سیمینارآن هستیم که برنامه امروزی ما سیستم تحصیلی فنلند را از دوره کودکی تا دوران لیسه (دبیرستان) را مورد ارزیابی قرار خواهیم داد در دو برنامه بعدی که بتاریخ 23.02.19 و در تاریخ 14.03.19 در باره تحصیلات عالی و سایر مواردیکه در زندگی جوانان تاثیرگزار خواهد بود برنامه ریزی نموده ایم که امیدمیرود که خانواده ها و جوانان از این فرصتها بطور مطلوب و شایسته استفاده نمایند.
در ادامه ای از صحبتهای خود چنین گفت: ما که در کشورفنلند زندگی می کنیم و این کشور از نظر آموزش پرورش از اولین ها در سطح جهان محسوب میگردد ما چقدر توانسته ایم از این فرصتها استفاده نماییم؟ تقریبا از اواخر سالهای دهه 1990 به بعد مهاجران افغانستانی در کشور فنلند امده اند نزدیک به دو دهه است که ما در این کشور حضور داریم در این مدت والدین و خانواده ها چقدر توانسته اند که اطفال و اولادهایشان را کمک کنند که به مدارج بالای تحصیلی برسند؟ آیا آمار دانشجویان ما با آمار تعدادی افغانستانی های که در فنلند زندگی می کنیم از یک توازن و تعادل برخوردار است؟
آقای قانع زاده در باره اهمیت تربیت خانواده ؛ چنین گفت: مراحل تربیتی را که سه مرحله است شش ، دوازده و هجده سال را مهم دانسته ، که در هرمراحل نیز مراحلی وجود دارد بطور مثال ؛ کودک از چهار ماهگی در رحم مادر تاثیر پذیر میگردد بعد از تولد تا شش ماهگی بخشی مهمی از دوران نوزادی است. وی از دکتر فرهنگ هلاکویی یک تحقیق و پژوهشی را یادآورگشت و گفت : اگر یک کودک از دوره شش ماهگی تا دوازده ماهگی دو بار مورد نوازش نگیرد و در آغوش گرفته نشود تحقیقات نشان میدهد که این کودک می میرد.
همینطور دوران تربیت کودکی تا سن چهار سالگی را ، از دوران اساسی برای تربیت یک طفل به حساب می آید و هر مرحله ای از دوران نوزادی و کودکی طفل باید بطور درست توسط والدین مورد دقت قرار گیرد و این مراحل توسط پدر مادر ها مورد توجه جدی قرار گیرد.
وی دوران کودکی را مهم دانسته و از دوشخصیت تاریخی نام برده و گفت ؛ هیتلر و استالین در دوران کودکی خود دچار مشکلات بوده اند که در نتیجه آن اسیبها روی شخصیت بزرگ سالی انها تاثیراتی گذاشته است و در پژوهش که از زندگی دوران کودکی عاملین قتل های زنجیره ای شده است نشان می دهد که اکثریت آنها در دوران کودکی خود دچار اسیبهای بوده اند و آنها باعث شده است که در دوران بزرگ سالی نتیجه منفی دهد که از انها یک جنایتکار ساخته شود.
آقای قانع زاده در پایان از سخنان خود در باره اهمیت زبان مادری ؛ گفت : من به حیث معلم زبان مادری ، چنین یادآور شد در کشورفنلند که به این مهم اهمیت داده شده است که در شخصیت یک کودک مهاجر خیلی تاثیرگزار است والدین گرامی توجه جدی نمایند.
این سیمینار با صحبتهای آقای حامد شفایی مشاور خدمات امورمهاجرت در شهرداری هلسینکی و کارشناس امورتعلیم تربیت با ارایه پاور پاینت که تهیه دیده بودند به حضار ارایه گردید در شروع صحبتهای ایشان یک ورکشاپ کوتاهی بین حاضران صورت گرفت که در باره این عناوین بین حاضران محفل روی سه موضوع بحث شد که حاضران در سه گروه تقسیم شدند و روی این موضوع بحث کردند:
- اول : چه چيزها برای اطفال زير سن 7 ساله مهم هستند؟
- دوم : اين دوره از زندگي يک طفل چقدر اهميت دارد؟
- سوم : چه چيزها مي توانند در زندگي و رفاه اجتماعي آنها تاثير داشته باشند؟
که بعد از بحث گفتگو نمایندگان سه گروه نتایج بحثهای خودرا هریک آقایان عباس شایگان ، مرتضی شیرزاد و رضا پویا برای جمع به نمایندگی از گروه ها ارایه کردند.
انگاه آقای شفایی روی این موضوعات صحبتهای خودرا ارایه کردند؛ از تولد تا فراغت از مکتب و برای دوران کودکی این هشت مورد را خیلی مهم و اساسی دانستند: 1. سلامتی . 2. زبان مادری. 3.توجه و تشویق به رشد استعدادها. 4. غذا، خواب ، مراقبت و تعلیم تربیت. 5. فعالیتهای مثبت مانند بازی و ورزش. 6.دوستان و هم سن سالان. 7.خانواده. 8. آسایش و امنیت و رفاه اجتماعی.
سپس مراحل تربیتی و سیستم تحصیلی در کشور فنلند را از کودکستان تا دانشگاه ، چنین تشریح کرد:
کودکستان Päiväkoti
- بعد ازسن 9 ماهگي تا سن 6 سالگي در کودکستان
- کودکستان اختياری است، نه اجباری
- انواع کودکستان ها (خانگي، شهرداری و شخصي) به زبان های مختلف
- پرسنل مسلکي و با کيفيت
- در بعضي شهرداری ها وقتي سرپرست کودک در خانه باشد، کودک تمام روز پذيرفته نمي شود، بلکه نيمه روز نگهداری مي شود.
- هدف کودکستان ها: مراقبت، رفاه، بازی، تفريح و يادگيری و رشد استعدادهای طفل است، همچنين اينکه سرپرستان کودک بتواند از طرف روز به کار و درس و ديگر کارهای خود برسند
- اصولا” انسان موجود اجتماعي است که در ارتباط با يکديکر مي آموزد.
و در باره مراحل امادگی پیش ازمکتب رفتن اینگونه توضیح دادند:
آموزش مقدماتي قبل از مکتب/ Esikoulu
- کودکان در سن 6 سالگي تا سن هفت سالگي برای يک سال کامل
- در مکتب يا در کودکستان
- درس های شامل اين دوره (الف با، استفاده از کاغذ، قيچي، يادگيری شماره ها، نقاشي، کار دستي، آشنايي با مکتب، نشستن روی چوکي مکتب، اجازه گرفتن، علامت عبور از پياده روی، نظم و …،)
- نصف روز درس
- نصف روز ديگر يا در کودکستان نگهداری مي شود و يا در خانه
- از نصف روز درس مقدماتي پول گرفته نمي شود و رايگان است
- پول نگهداری کودک بستگي دارد به مقدار در آمد خانواده اش
در زمینه شروع مدرسه و مکتب چنین گفت:
مکتب ابتدائيه Peruskoulu
- 9 سال درس (از هفت تا شانزده سالگي )
- شامل 6 سال دبستان ala-aste و 3 سال راهنمايي ylä-aste
- تمام اطفال مقيم فنلند چه آنهايي که اقامت دارند و چه آنهايي که اقامت ندارند، اما در فنلند زندگي مي کنند، همگي حق رفتن به مکتب را دارند.
- مکتب ابتدائيه اجباری است و هر نوجوان بايد اين دوره را بگذراند
- مکتب ابتدائيه برای بزرگ سالان حدود 2 سال است
- شرط قبولي يادداشتن زبان فنلندی و يا سوئدی است
- دوره آمادگي Valmistava 6-17 v.
در سیستم تحصیلی و مدارس دولتی فنلند اموزش زبان مادری و باورهای دینی شهروندان احترام گذاشته میشود و به مدارس در هفته دوساعت برای زبان مادری و اموردینی وقت گذاشته میشود و تدریس میگردد:
آموزش زبان مادری و مسايل ديني
- هر کودک و نوجوان مطابق به قانون فنلند حق دارد که در مکتب به مدت 2 ساعت در هفته زبان مادری و همچنين 2 ساعت در هفته مسايل ديني اش را بياموزد؛ البته والدين هر کودک بعنوان سرپرست و ولي کودک حق تصميم گيری را دارند.
- زبان مادری و آشنايي کودک با ارزش های ديني اش مهم است و بخشي از هويت و فرهنگ او مي باشد، که کمبود آن ها، بخصوص زبان مادری کودک را با کمبود در هويتش مواجه مي سازد.
- در امر فراگيری زبان مادری کودک نبايد غفلت کرد
- بهترين وقت برای يادگيری زبان مادری دوران کودکي است
- پايه های شخصيت انسان در کودکي شکل مي گيرد
در ادامه اموزش تحصیلی مدارس یک دانش اموز می تواند به مکتب حرفه ای برود یا که در لیسه (دبیرستان) ادامه تحصیل دهد.
مکتب مسلکي و حرفوی/ هنرستان
Ammattikoulu
- از صنف 10 تا 12 (برای جوانان 3 سال و برای بزرگ سالان 2 سال)
- در رشته های گوناگون
- بطريق های مختلف حضوری و نيمه حضوری و يا انترنتي
دبيرستان / ليسه Lukio
- دوره ليسه يا دبيرستان معمولا” 3 سال طول مي کشد
- مدت آن بستگي دارد به خود شاگرد که به چه سرعت بخواند و کورس ها را بگذراند
- 75 کورس برای جوانان
- 47 تا 51 کورس برای بزرگ سالان (بستگي دارد به اينکه کورس های رياضيات طولاني و يا کوتاه)
- دبيرستان يا ليسه برای بزرگ سالان شبانه است ، 48 يا 44 کورس
- دبيرستان فقط آموزش مدني است و کسي در شغلي حرفه ای نمي شود، بلکه برای اطلاعات عمومي و رفتن به دانشگاه است
بزرگ سالان خارجي
- کسي که سن بالای 18 سال دارند و در کشور خودشان درس نخوانده اند و يا خيلي کم خوانده اند:
- اول يادگيری زبان حد اقل تا سطح 2
- مکتب ابتدائيه بزرگ سالان 2 سال
- مکتب حرفه و فن مخصوص بزرگ سالان 2 سال
کل اين مدت اگر بدون وقفه باشد 6 سال طول مي کشد
بعد امکان کار و ادامه تحصيل وجود دارد
کار و آموزش Oppisopimus
- کار و آموزش «اوپپي سوپيموس) (هم کار و هم درس، هم مدرک و هم معاش)
- يک مثلث همکار (مکان کار، مرکز آموزش و اداره کار/ خود شخص) امضای سه جانبه
- %85 کار و معاش
- ماه 2 تا 3 روز درس و بقيه روزها کار و آموزش عملي در محل کار
- راهنما در محل کار
- بعد از فراغت امکان کار دائم در همان مکان
- مدرک تحصيلي در سطح هنرستان (صنف 12 مکتب)
- مشکل پيدا کردن محل کار است
تحصيلات عالي Korkeakoulu
- 3 مرحله ای تحصيلي در تحصيلات عالي:
ليسانس ، فوق لسانس، دکترا (دکتورا)
- ليسانس 3 سال
- فوق ليسانس 2 سال
- دکتورا 4 سال
Ammattikorkeakoulu ja yliopisto دانشگاه و يا تحصيلات مسلکي
در موسسات تحصيلات مسلکي معمولا” 2 دوره است:
- دوره پايه سه و نيم سال (معادل ليسانس)
- دوره عالي يک و نيم سال (معادل فوق ليسانس)
- تفاوت اين دو فقط در اين است، که يکي بيشتر تئوری و ديگری بيشتر تجربي است
جمع بندی
- کودکستان
- دوره مقدماتي
- مکتب ابتدائيه
- مکتب حرفه و فن
- ليسه
- متخصص ويژه
- دوره های دانشگاهي (پوهنتون)
- متفرقه: صنف دهم، کار و آموزش، کار آموزی
این سیمینار با پرسش و پاسخ از اقای شفایی خاتمه یافت.
لازم به ذکر است که آقایان نبی قانع زاده ریئس کانون ، نویداخوندزاده معاون کانون ، زهراشیرزاد منشی کانون، عباس شایگان مسئول امورمالی کانون ، مرتضی شیرزاد از شورای اجرایی و اقای خادمی در تهیه تدارک این سیمینار همکاری مشترک داشتند.
تهیه گزارش: توسط یکی از اعضای شورای اجرایی کانون
عکسها: توسط یونس عبداللهی
بدینوسیله به اطلاع کاندیدان پارلمانی افغانستانی تبارهای فنلندی در سراسر فنلند میرسانیم کانون افغانستانی های فنلند اعلام میدارد ؛ عکسها و پوستر های تبلیغاتی خویش را برای ما بفرستید تا ما از طریق صفحات وب سایت و فیسبوک و…..خود برنامه های شان را به سمع هموطنان و همزبان مقیم فنلند برسانیم!
kanun244@gmail.com
محمد رفیق رجاء
افشار، تراژدی خونین قتل عام هزاره ها است؛ بدست زمامداران حکومت اسلامی، جهادی ،جمعیت اسلامی. بر خورد احساساتی و عقده مندانه در هیچ فاجعه تاریخی راه به جای نمی برد.افشارتصادفی نبود.غًضب میرغضب های جهادی بود که ریشه های قابل شناخت دارد.برخی از مهم ترین ریشه های فاجعه افشار: تفکربنیاد گرایانه وافراطی احزاب جهادی، فقدان صلاحیت ایجاد حکومت اسلامی،دروغ به نام وحدت ملیت های محروم از زبان احزاب اسلامی جهادی. اخلاق وبی رحمی سیاسی رهبران جهادی واسلامی در قتل عام مردم، بی رحمی ودشمنی عوامل مذهبی؛ درون اجتماعی مردم هزاره وفقدان تشکل محکم برای دفاع از مردم… این ها عوامل است که فاجعه افشار را خلق کردند.فاجعه افشاردرتقابل ملیت های محروم هزاره وتاجیک خلق نشد.اگر هردوملیت؛ عوامل فوق را که بر شمردم تحلیل نمایند، فاجعه افشار قابل شناخت است ومی شود از تکرار آن جلوگیری نمود.
به یاد “قتل عام خونین افشار”خاطره تاریخی را نقل می کنم. یک سال پس ازقتل عام افشاردردانشگاه مزارمحصل بودم.دوستی داشتم به نام “انجنیر ابرار”از بدخشان مسئول تشکیلات ، سازمان انقلابی زحمتکشان افغانستان« سازا». حزب مرحوم طاهر بد خشی».انجنیر ابرار ادم هوشمند وفرهیخته ای بود واست.روزی از روزها؛ یادم نیست که اودانشگاه امد یا من به خانه اش رفتم وتفاهم شد که برویم دراطراف شهرچکربزنیم ،غم غلط کنیم وقصه کنیم ورفتیم.قصه قصه ی جنگ کابل میان ملیت های محروم وریشه های این جنگ بود.من از او، سوال کردم که ریشه های اصلی این جنگ به نظر شما در کجا است؟. مزاری ودوستم، مسعود را، قبول نمودند که اوحکومت ایجاد نماید واساسات نظامی را پی ریزی نماید که دیگر؛حکومت استبدادی قومی ، درافغانستان تجدید نیابد. اگر جای اوهر سیاست مداری دیگری می بود، برای مزاری ودوستم بیش از آنچه می خواستند در کابینه نقش می دادند. چون کلیت نظام را جمعیت اسلامی تصاحب کرده است. شریک قدرت؛ طبعا کمتر از انکه امکانات حکومتی را تصاحب نموده است نقش دارند.
انجنیر ابرار، قصه ها کرد ودرین میان او چیزی های جالب گفت از جمله: چند ماه پس از ورود مجاهدین روزی در خیر خانه در کابل؛ خانه ای کسی مهمانی بزرگ بر پاه بود.سران جهادی وبه خصوص استاد ربانی واحمد شاه مسعود نیز، درین مجلس حضور داشتند.اومرا می شناخت که من سازای هستم ونظر خاص دارم.من بیشترتلاش داشتم برای احمد شاه مسعود بگویم که اگر بخواهید در افغانستان حکومت ملی ایجاد شود وملیت های محروم در کنار شما باشد، باید وحدت درونی خود را صادقانه مستحکم نمایید. تا “مسئله ملی” در افغانستان حل گردد واین کاری تاریخی به نام شما رقم بخورد.انجنیرابرار گفت: درین رابطه بحث های زیاد شد. اما انچه مرا تکان داد وهیچ گاهی از خاطرم محو نخواهد شد این بود که احمد شاه مسعود، پس از انکه جمله “حل مسئله ی ملی” را گفتم، او حرف ام را قطع کرد و ازجایش تکان خورد و کمی خود را چرخ داد ورو بسوی کوهای افشاروبا دست اشاره نمود وگفت که : تا آن کوها را نگیرم ومسلط بر فضای نظامی کابل نشوم با مزاری نمی شود تفاهم کرد..واین بود که بعدها فاجعه افشار، بر اساس همین استراتژی رخ داد.
محمد رفیق رجا
امریکا می رود وطالبان می آید.قطع نامه،مصاحبه ها، روحیات وگفتمان تمام جوانب درنشست مسکو ادامه “افغانستان بن” است.امااین بار”مزاکره”برای اوردن طالبان وتوافق برای چگونگی تسلیم افغانستان بدست طالبان است.این تمام گپ نشست مسکو است. اما دلایل این سخن را کسانی که مشکوک اند وهنوزدر خواب وخلسه ی هدیه دموکراسی امریکای است در ذیل بخوانند.
اول. طالبان هیچ نرمشی نداشتند.نه درقبول قانون اساسی ونه در ساختارحکومتی ، هیچ انعطاف نداشتند.مصاحبه های هرکدام از نمایندگان طالبان وبیانیه ی استانکزی حرف اصلی طالبان است: قانون اساسی وحکومت کنونی محصول اشغال افغانستان است وبا پایان یافتن اشغال افغانستان ؛ تمام چیز های که به خارجیان تعلق دارد از افغانستان بیرون شوند. قطع نامه “نشست مسکو” حرف طالبان نیست.طالبان به صراحت درمصاحبه هایش گفتند که با امریکا برای خروج کامل نیروهای خارجی از افغانستان به توافق رسیده است.حتی از مصاحبه طالبان مفهوم شد که انها برای تسلیمی ضرورت ندارد سخت گیری کند.تا با سخت گیری انها؛ نیروهای را که برای تسلیم شدن ونزدیک شدن با طالبان سر ودست می شکند؛ مایوس نمایند وانها را مجبور نمایند متحد شوند.
دوم.اکثریت وعمده ترین شخصیت های طرف مزاکره با طالبان صاف وساده دستان شان را بالا بردند وبه طالبان تسلیم شدند.کرزی،قانونی، محقق،عطا محمد نور،اسمعیل خان… جزخوش امد گویی، هیچ حرفی برای گفتن نداشتند. حرف های جامعه مدنی وافغانستان امروز را که داکتر داود نجفی ولطیف پدرام بیان کردند، در هیاهوی صدای بلند تسلیمیان گم شد.فضای مسلط؛ نزدیکی با طالبان ، رسمیت دادند انها واعتبار بخشیدن به جریان طالبان بود.هیچ سخن جدی غیر از آن؛ از این نشست شنیده نشد.
سوم. در این گونه مزاکره واساسا در مزاکره سیاسی نوع افغانی آن؛ چندحالت قابل تصوراست.اول: اطراف مزاکره حرف های همدیگر را بشنوند وراهای قابل قبول برای دو طرف را انتخاب نمایند.دوم: طالبان حاضر شوند در قدرت سهم گرفته ودرساختارحکومت موجودبرای گرفتن سهمی با حکومت کابل مثل گلبدین، وارد مزاکره شوند.سوم: طالبان هیچ گاهی وهیچ نشانه ای ودر هیچ شرایط، حتی در شرایط حضورمسلط ناتو ؛ تا هنوزپس از صدها هزارکشته ، خون وخرابی ؛ مزاکرات نوع اول ودوم را نه پذیرفته است.حرف اصلی طالبان روشن است حکومت را که ازما امریکای ها در سال 2001گرفته بود برای ما پس داده است.به همین دلیل با دولت مزاکره نمی نماید.مزاکرات طالبان با مخالفین دولت کنونی است که از طریق انها نگذارند حلقات شکل گرفته وچند روزی در راه ورود طالبان مزاحمت ایجاد نمایند.
چهارم.اگرنیروهای سیاسی موجود،حکومت کنونی ونیروهای امنیتی؛ امدن طالبان را جدی نگیرند ومتحد نشوند وبرای بقاء خود وحفظ دست اورد های پس از یازده سپتامبر؛ برای مقاومت بسیج نشوند، طالبان می آید. شاید این بارهمان طالبان نباشد که برای گذاشتن ریش کسی را، لت وکوب کند اما اساسا همان طالبان است که با حقوق اساسی مردم، اقوام وملیت ها سر ستیز دارند وبرای بقاء خود؛ اگاهانه با دانش ،مکتب وازادی های مدنی مخالفت خواهند کرد.
پنجم.تباهی وفساد روحی شخصیت های سیاسی، بزرگترین فاجعه کنونی برای مقاومت ملی وبرای دفاع ازازادی،عدالت و منافع ملی در افغانستان کنونی است.درمیدان سیاست امروز افغانستان با تاسف که جریان وشخصیت جدی مقاومت به چشم نمی خورد.نسل کنونی بدون تشکل سیاسی ووسیله مقاومت برای ازادی، سرگردان وهنوزمنتظرمعامله تاجران سیاسی؛ به نام رهبران قومی وجهادی نشسته است.
نتیجه: اگرازدل اوضاع کنونی جریان مقاومت شکل نگیرند، به حکم زمان ونیازمندی های اقوام وملیت های افغانستان، این جریان ممکن در اثرشلاق وتازیانه طالبان شکل گرفته وسرانجام «افغانستان های دیگر»، از دل تجارب تاریخ و زندگی با طالبان متولد گردد.
نگارنده: نبي قانع زاده
*****
زمانیکه مطالب و مدخلهای دانشنامه را مطالعه می نمایی به مطالب برمی خوری که بیطرفی دانشنامه زیر سوال میرود زیرا این اثر در آینده و حال منبع و ماخذ محقیقین و پژوهشگران داخلی و خارجی قرار خواهد گرفت.
پس این کتاب منبع و ماخذ بنا به ادعای گردانندگان و یا شورای علمی این اثر، موضوعات را که طرح می کنند بیطرفانه است؟
اما زمانیکه این کتاب منبع را مطالعه می کنیم ، به مطالب بر می خوریم که اصل بیطرفی زیر سوال میرود آگاهانه و یا نا آگاهانه مدخل نویسها در مواردی در ذهن خواننده ها نظرات و دیدگاهای خودرا القا نموده است.
بی طرفی را دهخدا در فرهنگ لغت اش چنین معنا می کند: «بیطرفی یعنی؛عدم دخالت در دسته بندیهای سیاسی ،عدم تعصب و جانبداری.»
سوال اینجاست که آیا اصل بیطرفی رعایت شده است؟
و آیا عدم دخالت دردسته بندی های سیاسی و عدم تعصب و جانبداری در نظر گرفته شده است؟
قبل از اینکه وارد بحث شویم لازم است که یاد آوری گردد که نفس کار و اقدام به دانشنامه نویسی یک اقدام بزرگ و تاریخی است ولی اشتباهات که رخ داده است نیاز به اصلاح دارد.
به چند مورد که در دانشنامه موفق به مطالعه آن شده ام انگشت گذاشته و مورد بررسی قرار میدهم:
اول : در چند روز گذشته بخشی از نقدها و انتقادها از دانشنامه هزاره بیشتر روی کتاب جنجالی اسطوره شکسته چرخیده است منتقدین به این باورند که اسطوره شکسته بیشتر به یک فحش نامه می ماند تا یک اثر تحقیقی و علمی ، نویسنده بیشتر عقده های شخصی خودرا در این اثر بیرون ریخته است تا حدی که حتا نویسنده اش تا به حال حاضر نشده است که مسولیت این کتاب را به عهده بگیرد هرچند نام نویسنده این کتاب بنام غلام حسین آزادی است که این نام وجود خارجی ندارد واضح و روشن است که نام مستعار است اکثریت به این باوراند که نویسنده این کتاب مسیح ارزگانی است و تا بحال هم علی نجفی یا مسیح ارزگانی حاضر نیست که مسولیت این اثر را بپذیرد! شاید بعد از نشر در دانشنامه آقای مسیح ارزگانی مسولیت کتاب را متقبل گردد!
برفرض پذیرش این ادعا ؛ که برای اسطوره شکسته هم جایگاهی در این دانشنامه تعریف کرد و دانشنامه نویسان عزیز هم چنین کرده اند.
در باره اسطوره شکسته در صفحه 444 دانشنامه هزاره بطورمفصل درباره کتاب توضیح داده شده است.
به نظر میرسد که اسطوره شکسته مطابق معیارهای نویسنده اش معرفی شده است اگر به شخص موهوم یعنی غلام حسین آزادی یا مسیح ارزگانی پیشنهاد میگردید که کتاب اسطوره شکسته را معرفی کنید همین را که در دانشنامه نوشته است ، می نوشت و غیر از این را نمی نوشت.
دانشنامه نویسان عزیز بعد از معرفی این اثر موهوم حتا دفاعیه نویسنده اسطوره شکسته را هم از قید قلم بیرون نمانده اند ، در صفحه 444 در اخر ستون دوم چنین آورده اند”ضمیمه این کتاب با عنوان «گفتگوهای مجازی و پاسخهای آزادی» به پاسخهای که مولف کتاب به دیدگاه ها و انتقادات خوانندگان داده ، اختصاص یافته است ”
دغدغه دانشنامه نویسان در اینجا چگونه قابل توجیه است؟
بهر حال! «اسطوره شکسته» مدعی و بیانگر یک دید و یک جریان سیاسی است و در مقابل این دید، دیدگاه و جریان دیگری است که «نشریه امروزما» از آن نمایندگی می کند، خدا انصاف دهند دانشنامه نویسان مارا که شرایط را طوری قرار دادند که نشریه امروزما را با اسطوره شکسته مقایسه نماییم !
ولی چاره نیست برای اینکه ما بتوانیم منظور خود را به مخاطبین این نقد منتقل کرده باشیم این مقایسه را انجام میدهیم!
زمانیکه دانشنامه نویسان عزیز می آیند امروزما را معرفی می کنند عدم بیطرفی در اینجا کاملا مشهود میگردد؛ «نشریه امروز ما» در صفحه 616 تقریبا در یک صفحه یعنی در دو ستون به معرفی گرفته میشود در بخشی از این معرفی چنین می خوانیم: «عزیزرویش در خاطراتش یاداور میشود که او در ماه دلو 1373 ش با نامه عبدالعلی مزاری به بخش فرهنگی دفتر حزب وحدت اسلامی افغانستان در پاکستان معرفی شده است.» در اینجا دانشنامه نویسان عزیز فراموش می کنند که در اینجا نقل قول می کنند در نقل قول باید دخل تصرف نگردد چنانچه در نقل قولها نسبت شهید صادقی نیلی این امر کاملا رعایت شده است بطور مثال در صفحه 207 در باره کتاب «ابوذرانقلاب »که نویسنده اش علی نجفی یا مسیح ارزگانی است کتاب به معرفی گرفته میشود در قسمت از معرفی آمده است ……..همچنین او در خاطراتی از همسنگران ، همراهان ، شاگردان و دوستان صادقی را باعنوان «شهید صادقی در آینه خاطرات» نقل میکند. مقاله ای دیگری هم با عنوان «طراحان و عاملان حادثه شهادت استاد » در اینجا در قسمت امانت نقل قولها اصول رعایت میگردد.
از همینجا دانشنامه نویسان عزیز بطور نرم و شاید هم نا آگاهانه پیش داوری های خودرا در این قالب به حافظه تاریخ و پژوهشگران آینده منتقل می کنند و به نکات ومسایلی که اهمیت آوردن آن در دانشنامه زیاد مهم نبوده است در این کتاب برجسته میگردد! مطالب مهم و تاثیرگزار نشریه (امروزما) فراموش میگردد در ارتباط با این نشریه به نکات روی می آورند که اصل بیطرفی زیرسوال میرود! ؟
مثلا ؛ در آخر ستون دوم چنین می نویسد:”امروزما درسبک نویسندگی اش متاثراز آثار علی شریعتی بود” ضرورت این داوری در اینجا چه بوده است؟
در صفحه 617 ستون اول از قول اقای محمد محقق یکی از رهبران حزب وحدت می نویسد:«محقق در نامه ای در تاریخ 20 سنبله 1374ش خطاب به نعمت الله بلاغی ، دکتر طالب و عباس دلجو مسولان سیاسی دفتر پشاور حزب وحدت ، ادعا کرد که نویسندگان این نشریه صراحتا مبارزه با مذهب را شروع کرده کرده اند….و از شورای مرکزی خواستار قطع بودجه امروزما را در خواست کرد.»
در ادامه واکنش منفی دیگری را از حزب حرکت اسلامی را برجسته کرده است و چنین آورده است:«در جبهه مخالف (حرکت اسلامی) گروه با نوشتن کتاب روشنفکر امروزما و جمع آوری فتوا سعی کردند نیات نویسندگان امروز ما را زیر سوال ببرند.»
در اینجا دو نکته وجود دارد:
اول : در اینجا اگر دیدگاه دانشنامه نسبت به اسطوره شکسته و امروز ما مقایسه گردد شاید شدیدترین واکنشها نسبت به کتاب موهوم اسطوره شکسته وجود دارد اما هیچ واکنش منفی نسبت به آن در دانشنامه منعکس نمی گردد.
دوم: اما واکنش های منفی نسبت به امروز ما در دانشنامه برجسته میگردد.
در حالیکه پشتبانی عمومی در سطح جامعه ، مردم ، محافل حوزوی ، علمی و دانشجویی بسیار شدید و چشمگیر بود اکثریت طلاب با قاطعیت از این نشریه حمایت میکردند و این حمایتها در نشریات ان زمان وجود دارد و عزیزان دانشنامه فقط دو واکنش منفی ومعنا دار که نسبت به این نشریه وجود داشته است برجسته نموده اند.
بطور مثال در شماره یازدهم صفحه 14 امروزما دو نامه که پشتیبانی از خط مشی نشرات امروز ما میباشد منتشر کرده است نقل قول می نماییم:
1.نامه یی از طرف کلیه کانون های فرهنگی حزب وحدت اسلامی ، مجامع ورزشی ، اصناف و اتحادیه های تعاونی ، انجمنهای اسلامی و دانش اموزان ، هیات عزاداری و طلاب و اساتید حوزه علمیه مشهد.
2.جمعی ازطلاب از دارالعلوم جعفریه پاراچنار.
تعجب آور اینکه تعدادی از عزیزان دست اندرکار دانشنامه در زمان فعالیت های نشراتی امروزما در محافل فرهنگی آن زمان حضور داشتند و معلوم نیست که چرا نسبت به آنها چشم پوشی شده است؟! آن همه پشتیبانی و استقبال را نادیده گرفته اند؟
بطور مثال خودم در آنزمان شاهد و……بودم اگر یک شماره این نشریه در یکی از شهر ایران میرسید و این نشریه با هزینه های شخصی توسط مردم تکثیر میگردید علاوه برآنکه نشر و تکثیر این نشریه در ایران مواجه به خطر های امنیتی نیزبود و تکثیر کنندگان آن با درک خطر به ریسک نشر و پخش ان می پرداختند تعدادی از کسانیکه ریسک تکثیر و نشر امروزما را متقبل شده بودند دچار مشکلات هم شدند تاونهای نیز پرداختنه اند و چطور این بخش را عزیزان ما فراموش کرده اند؟
حالا فرض را براین می گیریم که عزیزان دست اندرکار دانشنامه دست به نشرآن همه پشتیبانی را نمی زدند حداقل اقدام به بی انصافی هم نمی کردند! دو واکنش بسیار ضعیف ومنفی را نسبت به این نشریه وزین و تاثیرگزار را به حافظه تاریخ نمی سپردند توجیه این بی انصافی را نمیدانم چگونه تفسیر کرد؟
بطور نمونه دو نشریه که بیطرفانه به معرفی گرفته شده است در اینجا می آوریم:
الف: در صفحه 437 در دوستون نشریه استقامت ارگان نشراتی حرکت اسلامی کاملا بیطرفانه مطابق معیارهای دست اندرکاران نشریه استقامت معرفی میشود.
ب: از نشریات جدید درزمان حاکمیت کرزی که منتشر شده است هفته نامه اقتدار ملی است این نشریه بیطرفانه معرفی میشود.
نکته که باید اینجا یاد آور شد که بعضی عزیزان دست اندرکار بدفاع از مستعار نویسی اسطوره شکسته استدلال میکردند که نشریات امروزما و حبل الله هم با نامهای مستعار مقاله داشتند در حالیکه این مقایسه فرق زیاد دارد امروز ما و حبل الله وابسته به آدرسهای مشخص و ارگانهای شناخته شده بودند اما اسطوره شکسته مربوط کدام ارگان بوده است ؟ و غلام حسین آزادی کیست؟
مشکل دیگر عزیزان ما در این رابطه اینست که اسطوره شکسته با اینکه یک اثر مجهول و موهوم است به حیث منبع استفاده شده است!
دوم: درصفحه 558 به معرفی آقای محمد اکبری می پردازد که این معرفی نزدیک به هفت صفحه میگردد ، در صفحه 559 در وسط ستون دوم آشکارا علیه شورای اتفاق موضع میگیرد و چنین می نویسند:«با پیوستن برخی عناصر ناهمگون به شورای اتفاق و ناتوانی در زدودن اختلافها ، بین دسته جات مختلف زیر مجموعه ای آن نزاع در گرفت که دامنه آن تا سالها و حتا پس از شکل گیری دولت موقت در کابل ادامه داشت» کلمه عناصر نا همگون از کدام منظر در اینجا استفاده شده است؟ آیا شورای اتفاق منحله این موضع و این نسبت را می پذیرد؟ آیا در اینجا اصل بیطرفی رعایت شده است؟
در ادامه در صفحه 561 در ستون اول در موضع دفاع از حزب محمد اکبری (پاسدارن جهاد اسلامی) میپردازد:«به باور برخی ، این دیدگاه که پاسدارن جهاد اسلامی با تشویق سپاه پاسداران ایران ایجاد شده ، صحت ندارد » بهترآن بود این تکه را در دانشنامه نمی آوردند، ضرورت آوردن این دفاعیه ، چه را میرساند؟
سوم: در صفحه 688 سید حسین انوری را معرفی می کند این معرفی به دو صفحه و چهار ستون میرسد نکات برجسته زندگی آقای انوری در متن مطابق معیارهای شخصی انوری معرفی میگردد اما نکته ایکه او در کنار نیروهای مسعود در مقاومت غرب کابل قرار گرفت ، میگذرد! انوری یکی اشخاص متهم در حادثه افشاراست ولی دانشنامه دفاعیه ای وتبرئه نامه آقای انوری را در ستون چهارم در صفحه 690 آورده است وچنین می نویسد:”انوری درسال 1391ش با صدور اعلامیه ای ، خودرا از این اتهام مبرا کرد خواهان برگزاری مناظره با حضور محمد قسیم فهیم ، کریم خلیلی ، عبدالرسول سیاف ، محمد اکبری ، و محمد محقق شد تا واقعیت برای مردم روشن شود”
نشر این دفاعیه در اینجا اصل بیطرفی دانشنامه را زیر سوال میبرد و آوردن آن در اینجا چگونه توجیه و تفسیر گردد؟
در عنوان معرفی مرحوم اقای انوری فعال سیاسی و نظامی ثبت شده است در حالیکه شهید ابوذرغزنوی درصفحه 209 به عنوان فرمانده مخالفین معرفی میگردد دو عنوان که جانبدارانه است.
چهارم: در صفحه 283کتاب احیای هویت در یک ستون در نیم صفحه معرفی میشود این کتاب که حاوی چند سخنرانی شهید مزاری است برای معرفی این کتاب در صفحه 284ستون اول در باره کتاب احیای هویت چنین می نویسد:”موضوع های عمده سخنرانی هاست:نقش نیروهای مردمی و جهادی در شورشها ، جنگهای داخلی کابل به خصوص جنگهای …….”
کلمه شورش در موضوع کتاب احیای هویت ، از کدام دید و زوایه آورده شده است؟
پنجم: در صفحه 527 در معرفی افشار، ضمن بررسی نکات تاریخی افشار، نکته ایکه در باره افشار می نویسد:”منطقه موسسه علوم اجتماعی و پلی تخنیک پایگاه فرماندهی عبدالعلی مزارای ، رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان شد” در حالیکه علوم اجتماعی مرکز حزب وحدت بود که در این مرکز رهبر حزب وحدت استاد مزاری حضور داشت. زیرکانه کلمات چیده است!
نکته ایکه در باره افشارباید می آمد مزار شهید اسماعیل بلخی میباشد که شاید از روی غفلت فراموش شده باشد.
یاد آوری از محقق افشار در بخش افشار خالی از لطف نبود چنانچه افراد کم وزن تر از وی در بخشهای دیگر به معرفی گرفته شده است.
ششم: در صفحه 718به معرفی کوتل اُونی می پردازد ضمن بر شمردن نکات تاریخی و مقاومت های که درچهارمرحله در این کوتل اتفاق افتاده است بررسی میگردد اما در مرحله سوم مقاومت که در این کوتل شکل گرفته است بعد از کوتادی 7 ثور است یکی از افراد کلیدی که در شکل گیری این مقاومت نقش اساسی داشت مرحوم ارباب غریب داد میباشد وافراد دیگری را نمی توان نقش آنرا نا دیده گرفت شهیدحاجی عبدالحسین محمدی و ارباب میر خادم است که به فراموشی گرفته شده است اما از ضامن علی محقق دیمیردادی و سید محمدحسین علوی(معروف به علوی قل غلام حسین) به نیکویی یاد میگردد و نقش شان دراُونی برجسته میگردد و این برجسته سازی ها و گرایشهای یک جانبه است که در بخشهای دیگر این نا متوازنها را نیز شاهد هستیم.
هفتم: تعدادی از افراد که باید جایگاهی در این کتاب میداشت به فراموشی سپرده شده است بطور نمونه از هزاره های کویته جواد ایثار ، از هزاره های خاوری ایران غلام رضا انصاری که دو دوره نماینده مجلس در ایران بوده است و از سران سازمان مجاهدین مستضعفین سید محمدعالم امینی نام گرفته نمی شود
و عزیزان دانشنامه نویس در بعضی جا سخت گیر میشوند از شیخ حسن اللهیاری و شبکه اهل البیت چشم پوشی می کنند و آثار دیگری را مانند این سه اثر آتی ؛ مانند «انقلاب کربلا از دیدگاه اهل سنت» نویسنده اش عبدالمجید ناصری داوودی است در صفحه 678 معرفی میگردد.
و یا در صفحه 653 ستون دوم اثری بنام «انجام شناسی تطبیقی براساس حکمت ملاصدرا و امام خمینی» را پیشکش خوانندگان میکنند که نویسنده اش محمدامین صادقی ارزگانی است.
در صفحه 669 ستون اول به معرفی کتابی تحت عنوان«انسان کامل از نگاه امام خمینی و عارفان مسلمان» به بررسی گرفته میشود که بازهم نویسنده اش محمد امین صادقی ارزگانی است.
هشتم: در صفحه 190 ابراهیم بیگ نرگس تخت عنوان میران شورشی دوره عبدالرحمن معرفی میگردد و در صفحه 193 ابراهیم خان گاو سوار از رهبران ضد حکومتی لقب داده میشود این معیار را عزیزان ما از کجا در آورده اند؟
واژه شورش برای قیام و دفاع مردم هزاره در مقابل حاکمیت جبارانه عبدالرحمن خان توجیه کردنش بسیار سخت خواهد بود.
نهم: در چیدن معرفی شخصیتها روابط شخصی ، عاطفی و…..و….. دست اندرکاران دانشنامه نسبت با شخصیها کاملا مشهود است برای بعضی افراد سنگ تمام گذاشته شده ، مثلا برای عزیزان شاعر و داستان نویس حد اکثر تلاش شده که بطور مطلوب و شایسته ازانها اسم برده شود ویا مثلا برای آبی میرزا در صفحه 63نزدیک به دوصفحه نوشته شده است در حالیکه نسبت به شخصیتهای موثرو تاثیر گذار در تاریخ و جامعه بسیار سطحی و حتا کم لطفی هم شده است.
دهم:در صفحه 119 در باره آشک چنان توضیحات ارایه میگردد که فکر می کنی که این کتاب آموزش آشپزی است در حالیکه باید توضیح داده میشد که ربط آشک به هزاره ها چیست؟
یازدهم: علیرغم ادعای علمی عمل نمودن دوستان ، متاسفانه به منابع استناد میگردد که درمحافل علمی قابل اعتبار نیستند مثل استناد به ویکی پیدیا ، وبلاک ها و…… مثلا دانشجویان در محافل علمی اگر مقاله ای بنویسند از ویکی پیدیا استفاده کنند اعتبار مقاله را پایان خواهد آورد.
شخصیتهای که در مقدمه کتاب ردیف شده است آدمهای بااعتباری هستند خود شان با اسم رسم خود بنویسند نیاز به مستند سازی به وبلاگ فلان شخص موهوم و ویکی پیدیا نیست.
دوستان عزیز یاداوری این نکات به این معنی نیست که کار ارزشمند شما را ارج گزاری نکنیم کارتان قابل ستایش است.
امیدواریم که کارها با اصلاحات در آینده ادامه یابد و یک اثر ماندگاربرای تاریخ و نسلهای اینده و پژوهشگران تقدیم گردد.
نکته ای را که قابل یاد اوری میدانم اینست بعضی اصول پذیرفته شده وجود دارد مانند قیام های آزادیبخش ، استقلال طلبانه ، عدالتخواهانه و مبارزات آزادیخواهانه در تاریخ وجود دارد که نمیشود تحت عنوان بیطرفی در مقابل آنها بی خاصیت بود مانند حرکتهای ، گاندی ، چیگورا و……دوستان شورای علمی در دایره دانشنامه هزاره در محذوریت خود را قرار ندهند با جرات و شهامت اسنادی را به محققین تقدیم نمایند که هویت واقعی هزاره ها به آیندگان معرفی گردد.
من نمونه های از دانشنامه معتبر انگلیسی زبان(بریتانیکا) را در باره شخصیتهای مانند احمدشاه مسعود و ملاعمر را که معرفی می کند دانشنامه موضع میگیرد بی خاصیت نیست.
احمدشاه مسعود:
https://www.britannica.com/biography/Ahmad-Shah-Masoud
ملاعمر:
https://www.britannica.com/biography/Mohammad-Omar
ویا فردیکه ولیعهد اتریش را کشت:
https://www.britannica.com/biography/Gavrilo-Princip
نمونه های دیگری نیز وجود که دوستان می توانند برای اطلاعات بیشتر به این دانشنامه و دانشنامه های دیگر مراجعه نمایند.
نوید آخوند زاده
با شروع درسهایش در مقطع جدید کارش را تعطیل کرده بود. بعد از مدتی پس انداز ناچیزی که داشت تمام شد و او ناچارا در پی کاری پاره وقت که بتواند در کنار درسهایش انجام دهد میگشت.
بعد از مدتی پرس و جو کاری را که پیدا کرده بود مترجمی بود. به ظاهر کاری مناسب بود. چرا که میتوانست در کنار درسهایش انجام دهد. از آنجاییکه هر کاری مستلزم تواناییهای خاصی است و هر فردی برای انجام کاری به بهترین نحو آن باید که علاوه بر دارا بودن شرایط اولیه تواناییهای خاص لازمه برای هر کار را در خود تقویت کند که این تواناییها هر روز با افزایش تجربه صیقل یافته و بهتر میشوند. او نیز تلاش میکرد که با پیمودن پستی و بلندیهای کار روزبهروز خود را بهتر بشناسد و ازاین طریق مهارتها و تواناییهای خود را افزایش دهد.
اما همانطور که در حال تجربه اندوزی در کار جدیدش بود متوجه میشد که براستی ترجمه کردن خود بسی دنیای بیکران و عظیم دارد چرا که در ترجمه کردن چندین عنصر دخالت دارد که هر کدام به نحوی مهم میباشد. در امر ترجمه علاوه بر مهارت بر زبان مبدا و مقصد باید که ساختارهای فرهنگ مبدا و مقصد را هم در نظر گرفت.
در ترجمه کردن بسیار به این شرایط برخورده ایم که انتظار میرود که مثلا یک جمله طولانی و یا یک عبارت را میشود خیلی خلاصه کرده و برای فرد بیان کرد و یا بالعکس چرا که مقصود غایی انتقال معنا است. یا که در ترجمه متنی هم بسیار شنیده ایم که گفته میشود که پیام اصلی نویسنده باید که حفظ شود.
کوچکتر که بود با خود فکر میکرد که چرا زبانهای متفاوت وجود دارد و آیا زبانهای متفاوت که وجود دارد در آنها تمام مفاهیم و معانی به نحو یکسانی بیان میشود. این انتقال مفاهیم و معانی به خصوص وقتی مهم میشود که زبانها و فرهنگها مخصوصا در دنیای دیجیتال امروزی با هم تقابل و تعامل می کنند. چرا که بعضی مفاهیم و معانی مختص فرهنگ خاصی هستند که این به نوبه به پیشینه اجتماعی، تاریخی و جغرافیایی آن بستگی دارد.
آیا این امکان وجود دارد که در با کمک بعضی از زبانها بتوان مفاهیم و معانی را بهتر بیان کرد و یا اینکه در کل انتقال کلی معنا زیاده خواهی بیش نیست و در حقیقت پذیرفتن این کامل نبودن ترجمه را امکانپذیر میسازد.
علاوه بر در نظرگرفتن تمام موارد مربوط به ترجمه از قبیل زبان و فرهنگ و تاریخ نباید دخالت خود مترجم را هم فراموش کرد.
در اولین مصاحبه که برای کار ترجمه رفته بود به او گفته بودند که در هنگام ترجمه مترجم به مانند صدایی است که در محیط حضور فیزیکی ندارد و فقط بعنوان مبدل عمل میکند. چیزی که در حالت تئوری گفتن آن آسان است ولی در حالت عملی بسا که غیر ممکن است.
در این رابطه بحثی را به یاد داشت که یکی از فلاسفه ی پرجنجال بیان میکرد که بی ربط به بحث ترجمه و بیان و انتقال معنا نیست.
در این رابطه وحی و نزول قرآن را بررسی میکردند که چگونه قرآن بر پیامبر اکرم نازل میشده و سپس قرآن امروزی ما از زبان خود پیامبر بیان میشده است. آن فیلسوف حتی ادعا میکرد که در این بین تجربیات و تحصیلات خود پیامبر در انتقال مفاهیم قرآنی بدون دخالت نبوده و از این رو بحث خود را قرآن محمد گذاشته بود.















