عارف نظری

طالبان با گذشت هر روز بر خلاف ادعاهایشان که آنها برای آزادی افغانستان می جنگند این ادعا ثابت و مستحکم شده میرود. اخیراً دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا در پیام توییتری خود در واکنش به این مسئله که روسیه برای طالبان پول می دهد تا آمریکایی ها را بکشند از این مسله پرده برداشته و نگاشته است که طالبان قاتلان اجاره ای و کرایی هستند که هر که برایشان پول بدهد آنها برای شان کار خواهند کرد. اما حالا آمریکا طالبان را برای یک مدت طولانی  به اجاره گرفته است. او ( دونالد ترامپ) در ادامه سخنان خود نگاشته است که در حقیقت طالبان نتوانسته اند سربازان ما را بکشند ، طالبان فقط افغانان را کشته اند. پس روسیه باید پول خود را از طالبان پس بگیرد. ما ( دولت آمریکا) طالبان را برای یک مدت نا معلوم به اجاره گرفته ایم تا بعد از این به خواست و به اساس منافع ما به کشتن خود ادامه بدهند. طالبان پول پرست هستند و حاضر هستند برای پول دست به هر کاری بزنند. حتی حاضر هستند تا خود را بکشند. در حقیقت طالبان در کشتن و خلق ترور و وحشت بهترین هستند . آنها در این مدت صد ها هزار افغان را کشته و هنوز هم به ترور و وحشت خود ادامه میدهند . طالبان از قتل مردم لذت می برند ما آنها را اجازه گرفته ایم تا به عنوان پیشمرگه های ما  برای منافع ما کار کنند. آنچه از سخنان دونالد ترامپ بیرون میشود حقیقت است که تا کنون جز حکومت افغانستان دیگر هیچ کشور حاضر نشده است تا واقعیت های موجود در این گروه را برملا سازد. اما واقعیت همین است که گروه طالبان سربازان نیابی و پیشمرگه های کشور های بیرونی اند که افغانستان را میدان بازی های سیاسی خود قرار داده اند. این گروه به شدت و بطور همه جانبه برای منافع پاکستان می جنگند و پاکستان این گروه را هم از لحاظ سیاسی ، نظامی ، تجهیزاتی و مشورتی کمک میکند و این مورد را پاکستان بار ها آشکار کرده است که طالبان را حمایت میکند و نفوذ قابل ملاحظه ای بر این گروه دارد و رهبران این گروه در خاک این گروه زندگی میکنند. جمهوری اسلامی ایران همچنان بار ها بخاطر اینکه امریکا، دشمن خود را در افغانستان زیر فشار قرار داده باشد این گروه را از لحاظ مالی و تجهیزاتی یاری رسانیده است که اسناد و شواهد بی شماری در این مورد وجود دارد. روسیه نیز از زمان که دونالد ترامپ رئیس جمهوری ایالات متحده آمریکا شد و پاکستان را متهم به حمایت از تروریسم نمود و کمک های خود را به این کشور کاهش داد و پاکستان در مقابل به روسیه نزدیک شد ، همکاری های این کشور با گروه طالبان بیشتر گردید و حتی سربازان روسی در صفوف این گروه به خاطر آموزش این گروه دیده شد. چین نیز از آنجا که متحد استراتیژیک کشور پاکستان است در تبابی با سیاست های پاکستان همکاری های خود را با این گروه داشته و در موارد این گروه را از طریق کشور پاکستان کمک های مالی و تجهیزاتی نموده است و بار ها تاکید داشته است که آماده همکاری در پروسه صلح و نشست های بین الافغانی میباشد که این خود نشان میدهند تا چی حد چینایی ها با طالبان نزدیکی دارند. عربستان سعودی ، امارات متحده عربی و قطر  از حامیان سرسخت این گروه اند که از لحاظ مالی و بخشیدن جایگاه سیاسی این گروه در حمایت از این گروه قرار دارند و صفوف این گروه را حمایت های مالی میکننند تا این گروه بتوانند خواسته های استخباراتی و استراتیژیک این کشور های را در افغانستان تحقق ببخشند. با توجه به روابط این گروه با کشور های منطقه آنچه دونالد ترامپ میگوید واقعیت عینی است که همه مردم افغانستان از آن آگاهی دارند. در غیر آن اگر این گروه افغانان این کشور باشند هرگز دست به کشتار هموطنان خود در مساجد ، سرک ها و کنار جاده ها نمی زنند.  در حالی که واقعیت همین است که گروه طالبان دست به انتحار ، انفجار میزنند و کسانی که در این رویداد ها کشته و زخمی میشوند افغانان هستند . پس به گفته خود طالبان جهاد را که اینها آغاز کرده اند سود آن در کجاست؟ اینها فقط اعمال غیر انسانی خود را که ناشی از ترور و وحشت برای تحقق منافع بیرونی ها است پشت پرده اسلام توجیه میکنند. اما واقعیت همان است که این گروه هرگز برای منافع افغانستان صدا بلند نکردند جز منافع کشور های بیرونی ولی با صیغه دینی دادن به اعمال خود مردم را فریب داده اند. ولی حالا مردم نیز آگاه شده اند که دیگر فریب این گروه را نمی خورند. به خصوص ادامه جنگ که پس از صلح با آمریکا انجام داده اند برای مردم افغانستان واضح شد که طالبان سربازان نیابتی کشور های بیرونی پیش نیستند و در مورد سربازی برای آمریکا آن هم بطور اجاره به مدت نامعلوم پیمان صلح این گروه با آمریکا سند محکم است که بعد از امضای آن این گروه اعلام کردند که جنگ ما با آمریکایی ها خاتمه یافته است و با اردوی ملی افغان ادامه خواهد داشت . جنگ که هیچ  گونه دلیل منطقی و شرعی ندارد جز ادامه سناریوی جنگ های این گروه به نفع کشور های بیرونی

شمس حقجو

در این روزها که از یک طرف بحث گفتگوهای صلح طالبان با دولت افغانستان مطرح  است و انتظار ها از پاکستان همسایه جنوبی افغانستان برای حاضر نمودن طالبان به میز مذاکره و گفتگوهای صلح با نتیجه، با دولت افغانستان بالا است، عمران خان نخست وزیر پاکستان، اسامه بن لادن رهبر سازمان تروریستی القاعده را شهید خوانده و قتل وی را در ایبت آباد پاکستان، شرم تاریخی برای پاکستان دانسته است. به نظر وی، پاکستان باید از وی محافظت می نمود و نمی گذاشت بن لادن در پاکستان کشته شود.

این اظهارات در حالی صورت می گیرد، که پیش از این پاکستان خود را در مبارزه با تروریزم متعهد می دانست و از این درک، سالانه میلیون ها دالر را از آمریکا به دست می آورد و ادعاهای مقامات افغانستان را مبنی بر حمایت آن کشور از شبکه های تروریستی و تندروان مذهبی، نادرست می خواند اکنون رهبر شبکه القاعده متهم درجه اول حوادث تروریستی 11 سپتامبر را علناً شهید خوانده و قتل وی را نکوهش می نماید.

از سویی هم، گزارش­های معتبر وجود دارد که طالبان با القاعده هنوز روابط پیچیده و تنگاتنگ داشته و رهبران القاعده از فعالیت های طالبان حمایت مالی، تسلیحاتی و روانی می نمایند این گزارش ها از سوی مراجع معتبر آمریکایی تأیید گردیده است سران القاعده طی اعلامیه های مطبوعاتی در سایت خویش از طالبان تمجید و ستایش نموده و حملات آن ها را مؤثر خوانده است و مقامات افغان نیز مدعی اند که طالبان با القاعده روابط داشته و در تبانی با هم حملات را علیه نیروهای امنیتی و مردم افغانستان راه اندازی می نمایند.

از آنجایی که امروزه نقش پاکستان در حمایت از تروریستان بر هیچ کسی پوشیده نمانده، اینکه سران طالبان و القاعده در پاکستان زندگی می کنند معاملات و داد و ستدهای آن ها در قلمرو پاکستان صورت می گیرند، جایدادهای آن ها در این کشور وجود دارند، مقامات پاکستانی ضمن این که از روابط طالبان با القاعده آگاهی دارند باز هم از این گروه به صورت آشکارا حمایت مالی نموده به نفع آن ها در منطقه لابی می کنند و دیدگاه استراتژیک نسبت به طالبان داشته و از آن در راستای منافع امنیتی خویش در منطقه به خصوص سیاست خارجی خود نسبت به افغانستان کار می گیرند.

لهذا برای دستیابی به امنیت عمومی، حفاظت مردم در برابر حوادث تروریستی و مبارزه مؤثر با تروریزم، ایالات متحده آمریکا و متحدین شان باید در برابر پاکستان وارد اقدامات عملی گردیده و عملیات های خویش را برای جستجو و هدف قرار دادن تروریستان در عمق پاکستان به پیش ببرند. آنگونه که رهبر القاعده را هدف قرار داد و همانگونه که ملا منصور دادالله یکی از رهبران طالبان را در آن کشور به قتل رساند سایر رهبران و  اعضای طالبان- القاعده را نیز باید هدف قرار داده به قتل برسانند همچنان فشارهای دیپلماتیک و اقتصادی نیز بر پاکستان وارد گردیده تا این کشور وادارا گردند دست از تمویل و حمایت تروریستان دست بردارند در غیر آن، جامعه جهانی و منطقه همچنان در برابر تهدیدات تروریستان آسیب پذیر خواهند ماند، گروه های دهشت افگن زیر چتر حمایت پاکستانی ها، منافع منطقه و جهان را آسیب خواهند زد، گروه های تروریستی جدید زاده خواهند شد و جهان همچنان شاهد حوادث ناگوار تروریستی خواهند بود.

عارف نظری

قطع روابط گروه طالبان مطابق به پیمان صلح آمریکا با گروه طالبان یکی از بندهای مهم این توافقنامه است . اما دیده میشود که طالبان روابط خود را با گروه القاعده کماکان حفظ کرده اند و حتی بعد از پیمان صلح آمریکا و طالبان این روابط بیشتر گسترش یافته و بر اساس گزارش های سازمان ملل متحد در سال ۲۰۲۰ رهبران القاعده با گروه طالبان و همین طور رهبران گروه طالبان با رهبری گروه القاعده در افغانستان بر سر مذاکرات بین الافغانی و مذاکرات صلح با آمریکا چندین بار دیده و تبادل نظریات کرده اند. اما سوال که مطرح میشود این است که چرا طالبان روابط خود را با القاعده حفظ کرده اند؟ آیا این روابط میتواند بر پیمان صلح آمریکا و طالبان تاثیر منفی بگذارد یا خیر و اگر قرار است تاثیر بگذارد چی نوع تاثیر را خواهد گذاشت؟ در این نوشتار تلاش میکنیم تا به این سه سوال بطور مختصر جواب ارایه کنیم. در رابطه به روابط گروه طالبان با القاعده باید گفت که روابط این گروه رابطه چند ساله نیست که با یک توافقنامه صلح با آمریکا قطع شود. بلکه رابطه این دو گروه با هم در چندین جهت  گره خورده است که باز کردن آن ساده به نظر نمی رسد که اینجا به بعضی از آنها اشاره می کنیم.

۱- رابطه ایدئولوژیک دینی: رابطه گروه القاعده با گروه طالبان رابطه ایدئولوژیک دینی است این دو گروه هر دو خود را مجاهد میخوانند و دشمن خود را مشترک می دانند که آمریکا و حامیان آمریکا باشد.روی همین دلیل در مقابل دشمن به صف واحد میروند. بناءً با توجه به روابط ایدئولوژیک دینی گروه های دیگر در جهان و تداوم روابط شان خیلی سخت است که با توافق نامه چون توافق نامه صلح طالبان با ایالات متحده آمریکا روابط این دو گروه با هم قطع شود حتی به فرض اگر رهبری گروه طالبان با رهبری گروه القاعده قطع رابطه کند باز هم فرماندهان نظامی و یک عده از سیاسیون طالبان و این گروه روابط را ادامه خواهند داد که به نوع خود تاثیر گذار خواهد بود.

۲- همکاری های مالی و نظامی آموزشی: از گذشته های دور شبکه القاعده منابع مالی بزرگ، تجهیزات نظامی و آموزگاران دینی و نظامی را در اختیار گروه طالبان قرار داده است و این گروه را بخاطر رسیدن به اهداف شان یاری رسانیده است حالا این همکاری های تبدیل به یک نوع رابطه عمیق میان سربازان ، فرماندهان نظامی و رهبران سیاسی این دو گروه شده است. بناءً باز هم اگر تلاش شود تا با یک پیمان صلح این روابط را قطع کرد خیلی سخت و غیر ممکن است .

۳- القاعده می ماند و آمریکا میرود: نکته اساسی دیگر این است که بعد از توافق صلح گروه طالبان با آمریکا ، آمریکایی ها خواهند رفت ولی القاعده خواهد ماند. حتی اگر طالبان با این گروه قطع رابطه کنند این گروه در مناطق تحت کنترول خود فعالیت خواهد نمود و به آن ادامه خواهد داد و از طرف این رابطه آنچنان عمیق است که اگر رهبری قابل به قطع روابط شود در سطح پایین تر جنگجویان و فرماندهان نظامی از این امر مستثنی خواهند بود. بناءً طالبان با توجه به همین مسئله که با القاعده سالهای متمادی دیگر خواهند ماند نمی خواهند دوست دیرینه خود را از دست بدهند.

و در مورد ادامه همکاری های طالبان با القاعده و تاثیر آن بر پروسه صلح میتوان گفت که بدون شک که ادامه همکاری های این گروه ها میتواند در سیاست های ایالات متحده آمریکا و حکومت افغانستان نسبت به پروسه صلح تغییر ایجاد کند زیرا اگر دشمن آمریکا که به گفته آنها القاعده باشد هنوز هم در افغانستان فعالیت کند این به معنی شکست آمریکا و ادامه تهدید های از سوی این گروه به آمریکا خواهد بود بناءً به این کشور اصلاً قابل قبول نخواهد بود و حتماً تدابیر وقایوی را مدنظر خواهد گرفت و ممکن این تدابیر به تعویق انداختن خروج نیروهای خارجی از افغانستان، کاهش همکاری با این گروه در سطح بین الملل و ادامه جنگ از طریق نیرو های دفاعی افغانستان خواهد باشد بناءً به هر صورت این گروه با اتخاذ چنین تصمیم بازنده میدان خواهند بود. حکومت افغانستان نیز از آنجا که تا کنون اراده نیک برای آوردن صلح در کشور داشته و تلاش ورزیده است تا اراده نیک خود را نشان بدهد که نمونه آن رهایی پیش از ۳۰۰۰ هزار زندانی این گروه از زندان های کشور است نام برد. ممکن دیگر در سیاست های صلح جویانه خود با توجه به فریب کاری های گروه طالبان تغییر ایجاد کند و این پروسه به تعویق بیفتد و جنگ ادامه پیدا کند. ادامه جنگ که در واقع به سود هیچ یک از طرف ها نیست بدون شک که برای طالبان بیشتر زیان خواهد رساند زیرا فرصت خوبی که اکنون برای صلح بوجود آمده است بعد از به تعویق افتیدن آن و شدت جنگ در به شکل امروزی اش مهیا نخواهد شد

نیلوفر مستعد

با توجه به عهد شکنی گروه مسلح طالبان مبنی بر کاهش خشونت ها بعد از توافق صلح با ایالات متحده آمریکا به یقین میتوان گفت که این گروه به این زودی ها حاضر به آتش بس نخواهند شد و در حال حاضر هیچ برنامه ای برای آتش بس در دستور کار این گروه قرار ندارد بلکه آتش بس بهانه ای برای سبوتاژ و استفاده جویی ها از پروسه صلح میباشد که در این مورد دلایل زیادی وجود دارد که این ادعا را صحت می بخشد که در این نوشتار به بعضی از آنها اشاره خواهد شد.

۱- عدم تعهد به کاهش خشونت ها: طالبان مطابق به توافق صلح با آمریکا تعهد کردند که به کاهش خشونت ها رو خواهند آورد و از حمله بر شهر ها که در آن افراد ملکی جان های خود را از دست میدهند جلوگیری خواهند کرد. اما در چند ماه که از توافق صلح این گروه با آمریکا میگذرد نه تنها که خشونت ها کاهش نیافته است که طالبان از یک طرف ماشین جنگی خود را تقویت کرده و صفوف جنگی خود را مرتب نموده اند که از طرف به حملات انتحاری و تهاجمی بر نهاد های ملکی نیز ادامه داده اند که نمونه بزرگ آن حمله به زایشگاه در دشت پرچی شهر کابل است گرچه طالبان حمله بر این شفاخانه را رد کردند اما چند روز قبل از آن نیز در مراسم جنازه ای در ولایت ننگرهار انتحاری صورت گرفت که تعداد کثیر از شهروندان کشته و زخمی شدند طالبان آنرا نیز رد کردند و فقط حمله بر کاروان نظامیان را در ولایت بغلان به دوش گرفتند اما واقعیت عینی برای همه واضیح است و آن این که جز طالبان هیچ گروهی توان انجام این چنین حملات را در کابل ندارند و اگر دارند بدون شک که به دستور گروه طالبان این حملات را انجام داده اند که در این مورد اسناد زیادی به دسترس همگان قرار گرفته است که طالبان اخیراً در تبانی با گروه های تروریستی دیگر اهداف نظامی خود را عملی میکنند بناءً گفته میتوانیم وقتی این گروه به کاهش خشونت ها که به آن تعهد کرده بودند پابند نیستند به آتش بس به این زودی ها پابند نخواهند شد.

۲- دوگانگی در رفتار : از یک طرف اعضای گروه طالبان در دفتر قطر در مورد آتش پس چنین دیدگاه دارند که پس از تکمیل روند آزادی زندانیان این گروه از بند حکومت افغانستان مذاکرات بین الافغانی آٰغاز خواهد شد و مقدمات آن نیز ریخته شده است. حکومت افغانستان نیز تا کنون پیش از ۳۰۰۰ هزار زندانی این گروه را از زندان های کشور رها کرده است اما از طرف دیده میشود که فرماندهان نظامی این گروه که ماشین جنگی این گروه را در دست دارند دیدگاه متفاوت نسبت به مسئله آتش بس و آغاز مذاکرات بین الافغانی دارند. مولوی منصور از فرماندهان نظامی این گروه اخیراً در صحبت با رسانه ها گفته است تا زمانی که نیرو های خارجی در افغانستان حضور دارند این کشور تحت اشغال است و پیش از خروج این نیرو ها بر قراری آتش بس امکان پذیر نیست و تا زمانی که آمریکایی ها اینجا هستند با حکومت کابل آتش بس نخواهد شد. سوال که اینجا مطرح میشود این است که آیا فرماندهان نظامی نقش اساسی در پروسه صلح دارند یا که رهبران سیاسی این گروه. با توجه به دوگانگی در رفتار گروه طالبان میتوان دو نتیجه از عملکرد نظامی و سیاسی این گروه گرفت. نخست این که گروه طالبان با ترفند های سیاسی میخواهند امتیازات بیشتر و جایگاه بهتر برای موقعیت خود ترسیم کنند و اذهان مردم افغانستان و جهانیان را مخشوش و در گرو خود داشته باشند و خود را متعهد به ارزش های انسانی و تحقق پروسه صلح بدانند. دوم: این که فرماندهان نظامی این گروه در تبانی با دفتر سیاسی قطر میخواهند ترفند های نظامی بازی کنند تا این پروسه تداوم یافته و دفتر قطر سود بیشتر سیاسی از وضعیت کنونی ببرد. ولی در مقابل این دیدگاه می تواند این مسئله همچنان وجود داشته باشد که اعضای دفتر سیاسی قطر این پروسه را در اختیار خود داشته باشند و فرماندهان نظامی دید متفاوت نسبت به عملکرد این دفتر داشته باشد به همین دلیل خواسته های خود را بطور جداگانه اظهار میکنند و یا این که دفتر قطر چندان صلاحیت در کاهش و افزایش جنگ در افغانستان نداشته و این فرماندهان نظامی این گروه اند که برای این گروه تعیین سرنوشت میکنند.

بناءً با توجه به آنچه تا کنون ذکر کردیم میتوان گفت که گروه طالبان به آتش بس برای فعلاً باورمند نیستند و این مسئله ممکن ناشی از عدم تعهد فرماندهان نظامی و یا ترفند های سیاسی و نظامی این گروه باشد و یا عدم صلاحیت اعضای این گروه در قطر و یا ممکن این گروه با همکاری تمامی جناح ها و حامیان خود خواسته است از این پروسه استفاده بیشتر نمایند الی این که مجبور به صلح شوند به صلح برای فعلاً روی نیاورند.

توفیق عظیمی

نشریه فارن پالیسی با نشر خبر از زبان سه چهره گروه طالبان در شهر کویته که نام از آنها نبرده است نقل میکند که ملا هیبت الله رهبر این گروه به دلیل بیماری کوید ۱۹ یا ویروس کرونا جان باخته است. چند قبل گزارشات دست به دست می شد که ملا هیبت الله به ویروس کرونا مبتلا شده و در یکی از شفاخانه های شهر کویته تحت تداوی میباشد.در عین حال چند ماه قبل مرگ او به دلیل انفجار در شورای کویته نیز مطرح شده بود، حالا سوال اساسی که مطرح میشود این است که آیا ملا هیبت الله در شورای کویته کشته شده است و یا این که به اثر مبتلا شدن به ویروس  کرونا تازه مرده است؟ اگر داده ها ، گزارش ها و تحلیل ها را در چند ماه اخیر در رابطه به مرگ ملا هیبت الله مورد بررسی قرار دهیم در خواهیم یافت که مرگ ملا هیبت الله به اثر ویروس کرونا پنهان کاری گروه طالبان از مرگ وی در انفجار شورای کویته بوده است و اکنون طالبان میخواهند به منظور حفظ و سلامت گروه خود مرگ او را مرگ کرونایی تلقی کنند. در حالی که دلایل زیاد وجود دارد که ثابت می سازد که ملا هیبت الله چند ماه قبل در اثر اختلافات درونی این گروه در انفجار شهر کویته کشته شده است. سه ماه قبل در نتیجه انفجار در جلسه در منزل حافظ عبدالمجید در کویته پاکستان که بخاطر حل اختلافات طالبان اختر محمد منصور و طالبان ملا عمر دایر شده بود و ملا هیب الله در آن حضور داشت که انفجار بوقوع پیوست و ملا هیبت الله کشته شد ، گفته می شد که این انفجار از سوی هواداران ملا برادر فرد شماره دوم گروه طالبان و مسئول دفتر سیاسی گروه طالبان در قطر صورت پذیرفته است. اختلاف میان ملا برادر و ملا هیبت الله با قرار گرفتن ملا برادر در راس دفتر سیاسی گروه طالبان در قطر به اوج خود رسید که در نتیجه در انفجار که در مسجد در کویته از سوی هواداران ملا برادر صورت گرفت برادر ملا هیبت الله ، ملا هبت الله نیز کشته شد و به تعقیب هواداران ملا هیبت الله  به منزل ملا برادر در پاکستان حمله ور شدند تا او را بکشند ولی هوادران ملا برادر در همسوی با هواداران ملا یعقوب موفق شدند تا ملا هیبت الله را از صحنه دور کنند و از زمان انفجار شورای کویته که در آن به شمول ملا هیبت الله نزدیکان او نیز کشته شدن تا کنون هیچ پیام صوتی ، تصویری از او و نزدیکانش به نشر نرسیده است حتی پیام عیدی او با نشر اعلامیه در صحفه این گروه خاتمه یافت. مجله فارن پالیسی به این نکته همچنان اشاره داشته و می نویسد که ملا هیبت الله در سه ماه گذشته در هیچ جای دیده نشده است  هیچ صوت و و تصویری ازاو نیز بخش نشده است این مورد خود نشان میدهد که ملا هیبت الله تازه به اثر ویروس کرونا نمرده است بلکه سه ماه قبل در انفجار شورای کویته کشته شده است در غیر آن طبق معمول حتماَ در سه ماه اخیر ، پیام صوتی و یا تصویری از او به نشر میرسد و یا در جای دیده میشد.دلیل دیگر که میتواند مطرح شود این است که اگر ملا هیبت الله در سه ما اخیر دیده نشده است پس کجا بوده است ؟ آیا او این سه ماه را در قرنطین ویروس کرونا سپری کرده  ؟ در حالی که قرنطین ویروس کرونا از ۱۵ روز بیشتر نیست ، فرد مبتلا در ۱۵ روز یا صحت یاب میشود ویا می میمیرد به فرض اگر ملا هیبت الله ۱۵ روز قبل به ویروس کرونا مبتلا شده و اکنون مرده است ویا به فرض یک یا دو ماه قبل به این مرض مبتلا شده و مرده است و اکنون مرگ او به رسانه ها درز میکند  پس چرا ملا هیبت الله در مذاکرات میان ایالات متحده آمریکا با این گروه که قرار گفته های نماینده گان این گروه در قطر پیروزی این گروه در مقابل ایالات متحده آمریکا میباشد حضور رهبر این گروه با یک پیام صوتی و یا تصویری معلوم نشد و فقط اعلامیه نوشتاری از صفحه گروه مسلح طالبان از طرف او به نشر رسید که این مورد خود نشان میدهد که ملا هیبت الله زنده نبوده و قبل از توافق صلح کشته شده بود. زیرا اگر زنده میبود همانگونه که دونالد ترامپ مسئله صلح با گروه طالبان را مهم تلقی نموده و به سخنرانی در این مورد پرداخت او نیز برای جشن پیروزی و سخنان برای سربازان خود سخنرانی می داشت ولی نداشت. از طرف از دو سال به این طرف اختلاف های میان رهبری گروه طالبان به شدت به اوج خود رسیده است و این گروه را به چندین دسته تقسیم نموده است. تعداد از فرماندهان نظامی و سیاسی این گروه که خواستگاه شان در مذاکرات صلح با ایالات متحده آمریکا و حکومت افغانستان مطرح نیست و منفعت از آن به دست شان نمی آید دست از این گروه برداشته و شامل صفوف جنگی گروه داعش و القاعده شده اند که از سوی رهبری شبکه القاعده زیر فشار پنهان نمودن مرگ ملا هیبت الله میباشند تا کماکان روند پیوستن آنها به بدنه این گروه ادامه داشته باشد و تعداد نیز برای حفظ جایگاه  و قدرت خود مرگ ملاهیبت الله را پنهان نموده اند. طالبان در پنهان کاری مرگ رهبران خود دست بالا و از میانجی گری های رفع اختلاف های خوبی از قبیل ای اس ای پاکستان ، شبکه القاعده و شبکه حقانی برخوردارند . مرگ ملا محمد عمر نخستین رهبر این گروه همچنان برای مدت های زیاد از سوی رهبری  این گروه پنهان باقی مانده بود و معاون او ملا منصور بعد از فوت ملا  محمد عمر رهبری این گروه را اداره میکرد در حالی که اعضای نزدیک به ملا محمد عمر نیز از مرگ او خبر نداشتند. همین طور مرگ ملا منصور دومین رهبر این گروه باز هم در خفاء گذاشته شد. اما بر خلاف میل اسناد دست رسانه های بین المللی افتاد که نشان دهنده مرگ ملا منصور بود به همین دلیل این گروه نتوانستند که مرگ وی را تا دیر وقت پنهان نگه دارند. حالا از سه ماه به این طرف این گروه با حمایت ای اس ای و حامیان بین المللی شان تلاش نموده اند تا مرگ ملا هیبت الله  را پنهان نگه دارند تا به اهداف خود به پروسه صلح دست یابند ولی از آنجا که دیگر پرده از این پنهان کاری شان برداشته شده است در سدد آن شده اند تا مرگ او آشکار شود و چون راهی برای پنهان کاری مرگ او از اثر اختلافات درونی وجود ندارد ویروس کوید ۱۹ بهانه خوبی برای این گروه بوده است تا این گروه به منظور وحدت و عدم چند پارچگی و عدم افزایش اختلاف ها بر سر قدرت و معامله از آن استفاده کنند