امریکا در جنگ افغانستان زمین گیر شده است. در جنگ واقعی شرکت کرده نمی تواند. تمام تلاش هایش حفظ نظامیان اش در افغانستان است . که برخی اوقات به نارضایتی شدید مردم می انجامد. نظامیان امریکا با طالبان بر نامه جنگ ندارند.

 یکی از دوستانم از شمال فنلاند زنگ زد وگفت کسی از یاران قدیمم  امده در هیلسینکی  وجنرال است , می خواهی بیایم برویم دیدن او؟  گفتم از کجا امده . گفت هئیت رسمی است از افغانستان ! چاره برای رد کردنش نبود . امااز ته دل به سر زدن کسی که نمی شناسی ان هم از مقام داران اوغانی روانا خیلی سخت است . چند بار چنین تجارب فراموش ناشدنی  دارم. یک بار کسی آمده بود به این شهر از مامورین عادی دولت که اگر در افغانستان باشی شاید وقت نکنی اورا بیبینی اما من به خاطر شنیدن اخبار از کشورم  رفتم به دیدن اش . بعد با افسرده گی بر گشتم وبا دست خالی .  برایم جالب نبود  ادم خیلی معمولی خیال می کرد رعیت برونی به استقبال اش امده واو باید رسمی  از دولت ودست اورد های اش  لاف بزند. وخود را جزء ارکان مهم این دولت بداند.  به هر صورت  حرف ما به  جای های خوب نه کشید نه او از برونی ها چیزی شنید که علاقه مند بود ونه من ازوطن چیز های را که انتظار داشتم . دوستم از شمال  امد ومن همرایش رفتم برای دیدن مهمان در هوتل. شاید مهمان را که ما ددیدیم راضی نباشد نام اش را ذکر کنم اینجا.  مهمان ادم زرنگی بود باکمک  تجربه نظامی وزبان انگلیسی جزء پالیسی سازان وزارت دفاع  ومصروف دید وباز دید از کشورهای مختلف دنیا . درین جا هم جلسه  برخی از اعضاء ناتو بوده که شرکت نماینده ی از افغانستان هم  در ان ضروری . پس از احوال پرسی , بحث کمی  مطابق حوصله مجلس صورت گرفت.  مهمانان که یکی از وزارت خارجه افغانستان بود همه نظر دادند . همه ما پس از اظهار نکته های  به این نتیجه رسیدیم که طالبان دیر یا زود امدنی است. اروپا علاقه مند ادامه حضور در افغانستان نیست. نفع از حضوراش در افغانستان نمی برد . مردم این کشور ها فشار را بر دولت هایش بیشتر خواهد کرد برای مخالفت با جنگ .  امریکا در جنگ افغانستان زمین گیر شده است. در جنگ واقعی شرکت کرده نمی تواند. تمام تلاهایش حفظ جان نظامیان اش در افغانستان است .  نظامیان امریکای مستقردر افغانستان زمان که کدام خبری را راست یا دروغ شنید توسط جنگنده های نظامی اش بر ان مناطق بشکل تمرینی حمله می کند . قواماندانان برای عبور کار های کاملا عادی از یک منطقه به منطقه دیگر به ارتش افغانستان دستور می دهد تا پیش از پیش ترتیبات امنیتی برای شان گرفته شود. مردم صدها متر دور تر از کاروان نظامی ایستاد شود.  از مردم عادی می ترسد. همه ی افغانها را طالب می بیند. این ها بر خورد های عادی نظامیان امریکای است که برخی اوقات به نارضایتی شدید مردم می انجامد. نظامیان امریکا با طالبان بر نامه جنگ ندارند. تلاش دارند خود را در انجا حفظ کند.در ولایات جنوب وغرب بیشترین ساحه در اختیار طالبان است . فقط در چند کیلومتری پادگان نظامی خارجی در ان مناطق طالب نیست. این مسله باعث شده تا برخی فکر کند که امریکابا بر پایی پادگان نظامی در افغانستان علاقه مند است در اسیای میانه , ایران وچین وپاکستان کارهای سیاسی ونظامی واستخباراتی اش را انجام دهد. این حدث وگمان ها هم در اثر ظاهر عاطل وباطل نیروهای امریکای در افغانستان در ذهن ادم می اید.  از رقم کار وبار امریکای ها چنین فهمیده می شود که به افغانستان اصلا کار ندارند. استحکام وایجاد نظام دموکراتیک در افغانستان یک اتهام است به امریکای ها . ان ها ازین حرف ها اصلا خبر ندارند. بی خیالی امریکای ها نسبت به حضور رو به گسترش طالبان تصورات گوناگونی را خلق کرده است .برخی فکر می کنند که:   شاید منظور امریکایها این باشد که خود افغانی ها یاد بیگیرند که چطور از خود در برابر طالبان دفاع کند. وزارت دفاع ونیروهای مدافع قوی هم تا هنوز ایجاد نه گردیده است. در برابر طالبان سیستم  که از خود دفاع کند وجود ندارد.از یک سو رفتن نظامیان خارجی به معنی سقوط کامل دولت است. دولت راهش را در دل جامعه  باز نه کرده است.کسی ویا جریان سیاسی که شور وشوق وایمان کار برای مردم داشته باشد وجود ندارد. دولت مجموعه از ارگان های است که تلاش دارند به بهانه مسایل افغانستان  از دنیا پول بیگیرد. دولت در واقع ادارات از انجوهای است که هرکدام برای ایجاد کار وبار برای فامیل ودوستان اش واگر زیاد عرضه کند برای قومای نزدیک خود  کار وبار اقتصادی جور کند.خود همین شبکه های جنگی  ونظامیان امریکای بدلیل بیکاری در کشور خودش برای کار های اقتصادی به  افغانستان می اید . در واقع برای جمع اوری پول و تجارت مواد مخدر, افغانستان  بازار کار وبار اقتصادی  برخی از شبکه های برونی گردیده است. حرف جدی در برابر جریان جدی طالب هنوز وجود ندارد. گفتنی ها درین جا به پایان رسید . سرم چرخ خورد گفتم خدایا باز این مردم  چه قدر تاوان باید بدهند تا به نماینده گی اش  سیاستمداران تجارت کند. … وتا کی این وضع ادامه خواهد یافت. ایا باور کنم که مردم ما تا این حد بی چاره شده است که حتی به کمک خارجی ها نمی تواند روی پای خود ایستاد شود؟ !                                                       

   کمیل

16.5.2009

بعد از تهاجم سالهای اخیر کوچیها و قتل و یغماگری آنها در بهسود و مناطق

 همجوار، و به دنبال آن اعتراضات از سوی نمایندگان مردم هزاره در پارلمان،

 ادعای تازه ی مطرح شده که گویا کوچی ها سندی از ادوار قدیم در دست

 دارند

اما در این اواخر بر اساس ضرورت و مقتضیات زمان، برنامه ریزان پشت پرده برای توجیه اینگونه اعمال و رفتار کوچیها تلاش نموده اند که مستمسک به اصطلاح قانونی دست و پا کنند. اما نکات چندی در مورد این ادعا و تهاجم کوچیها در بهسود و مناطق همجوار آن  قابل ذکر و بررسی است.

 

یک) ساختگی بودن این سند:

این سند شاید واقعا وجود نداشته باشد بلکه پروژه سندسازی آن خلق و ابداع کرده باشد. چه اینکه پروژه ی که می تواند آبا و اجداد و تاریخ دیگران را با تمسک به “پته خزانه” مصادره کنند جعل چنین سندی برای آنها امر بسیار سهل و ساده ی خواهد بود. براستی در عصری که خون و مال و عرض انسان هزاره مباح بوده است، برای تهاجم کوچیها به مزارع و اموال آنها دیگر چه ضرورتی به سند و مجوز قانونی احساس می شده؟ از طرفی چگونه قابل باور باشد که این نیروهای داوطلب قتل و غارت نیاز به مجوز قانونی احساس می کرده اند؟

 

دو) فقدان مشروعیت و بطلان این اسناد :

1- مخالفت صریح با تعالیم و دستورت شرعی دین مقدس اسلام.

از آنجا كه با استناد اين سند يا اسناد احترام به جان، مال و عرض مردم هزاره همواره هتك شده  و جنايات كوچي ها با آن توجيه مي گردد لازم است كه ارزش و قابليت استناد به اين اسناد را از اين منظر به صورت موجز به بررسي بگيريم.

در اسلام خون مال و عرض افراد مصون و محفوظ است. حقوق و آزادی های مشروع افراد مورد حمایت قرار گرفته و هر گونه تجاوز به جان افراد و مال آنها جرم قابل تعقیب و کیفر در دنیا، و گناه مستوجب آتش در آخرت دانسته شده است.[1] تجاوز به مال و عرض مردم نیز چنین است و موجب کیفر و مجازات دنیوی و اخروی بوده و مستلزم اعاده حيثيت و برگرداندن اموال و جبران خسارت وارده مي باشد. یک نگاه مختصر به احكام شرعي از دیدگاه تمام مذاهب فقهی اسلامی نشان می دهد که مسلما اعمال و رفتار که کوچیها در بهسود امر غیر قابل پذیرش و نا مشروع به لحاظ احكام ديني است.

 در اسلام حتی در جهاد مشروع علیه کفار محدودیت های زیای را برای مبارزین مشخص نموده است که در مجموع فقط با جنگجویان دشمن باید مبارزه کنند و از هرنوع قتل افراد غیر مبارز و زنان و کودکان و تخریب وغارت بپرهیزند، حال چگونه ممکن است که به کوچی ها در تهاجم علیه مسلمانان این اجازه را بدهد. همچنین در راستای احترام به امنیت و حقوق مردم مجازات سختی را برای قطاع الطریق ها و افراد دزد، عاصب و متلف در نظر گرفته است که خود نشان دهنده حرمتی است که دین برای احترام به حقوق مالي و آزادی های افراد در نظر گرفته است. در اسلام آزار و ایذاء مردم حرام است و اعمالی که موجب اخافه و ترس مردم گردد اصلا عنوان مجرمانه خاص خود را دارد که عبارت از محارب بودن است. به هرحال کوچیها با ارتكاب قتل و غارت  که در بهسود مرتکب شده اند، قابل تعقیب کیفری اند. چون هم جرم قتل عمد و بدون مجوز قانونی و هم غارت و نابود كردن اموال مردم در شرع و در تمام سیستم های حقوقی دنیا جرم بوده و کیفر دارد. و طبق قانون شرعی اولیاء دم حق قصاص قاتلین را دارند و اين حق مشمول مرور زمان نيز نخواهد شد.

 

2- مخالفت با حقوق بنیادین بشر.

بدیهی است که در افغانستان حقوق و تکالیف در گذشته مبتنی بر تبعیض بوده است. مخصوصا در مورد هزاره ها که این تبعیض سبب محرومیت از حقوق بشری شان و محکومیت همیشگی به تکالیف شاق مثل عسکری و مالیات و خراج سرانه و زمین[2] بوده است. با یک نگاه مختصر به منشور بین المللی حقوق بشر و اساسا در همه اسناد و معاهدات مربوط به حقوق بشر متوجه می شویم که بلا استثنا و حتی به کرات در یک سند، این تاکید صورت گرفته است که تبعیض به هر نحوی که باشد ممنوع است، چون تبعیض در واقع مادر و منشاء تمامی نقض های دیگر حقوق بشر محسوب شده و همه نقض های دیگر معلول این علت بوده و فجایع عالم کلا بازگشت به همین یک منشاء دارد. تبعیض در هر جامعه ی که وجود داشته باشد آن جامعه مسلما یک جامعه بیمار و دارای روابط ناسالم اجتماعی خواهد بود. در حقیقت این ام الفساد موجب می شود که اتباع یک کشور نه به منزله شهروندان دارای حقوق و تکالیف برابر، بلکه به طبقه ممتاز که فقط حق دارند و طبقه ناممتاز که فقط تکلیف دارند تبدیل گردد، و این یعنی جامعه ناانسانی و بیمار و ناقض حقوق ذاتی بشر.

یکی از رویه های ظالماته و تبعیض محور در کشور مساله امتیازات نا بخردانه به کوچی هاست. آنها بر اساس همین رویه های ظالمانه گذشته به خود اجازه می دهند که حقوق مردم هزاره بخصوص امنیت جانی و مالی این مردم را باتهدید و خطر مواجه ساخته و هرسال با کاروان های بزرگی از افراد مسلح و غیر مسئول با رمه و احشام شان وارد مناطق هزاره جات گشته و موجب تلفات و خسارات عظیم و گسترده مالی و حتی کشتار دستجمعی یک قریه و دهی شوند. در حالیکه سرزمین هزارجات فعلی با توجه به جمعیت هزاره ها و مناطق قابل استفاده کمی که در اختیار دارند، به واقع تکافوء اهالی را نداشه و اساسا از این جهت خود مردم در مضیقه اند. که این می طلبد دولت برای اعاده حقوق این مردم و اجرای عدالت نه تنها به کوچی ها اجازه تهاجم را ندهد، بلکه زمین های غصب شده در دوران گذشته را هم به مردم هزاره مسترد نماید.

اعمال کوچی ها به موجب هر سندی ویا هر مجوزی از سوی هر مقامی که باشد آشکارا مخالف حقوق و آزادی های بنیادین بشر می باشد، که هر انسان باوجدانی آن را در می یابد. امروزه اعلامیه جهانی حقوق بشر 1948 و میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی و میثاق بین المللی حقوق اقتصادی اجتماعی و فرهنگی مصوب 1966 و پرتکل های الحاقی آنها منشور بین المللی حقوق بشر را تشکیل می دهند که دولت افغانستان نیز اعلامیه و میثاق ها را پذیرفته و به مفاد آن متعهد می باشد[3]. در مقررات بین المللی حقوق بشر حمایت جدی از امنیت و آزادی افراد صورت گرفته[4]  و نیز بر حق مالکیت و احترام به آن تاکید شده است.[5]  اما در پروسه غارت و تهاجم کوچیها چنانچه در بهسود مشاهده شد به هیچ یکی از این موارد وقعی نهاده نشده که حتی خون انسان ها نیز ریخته شده و پامال گردید.

اساسا در منطق منشور بین المللی حقوق بشر شناسایی حیثیت ذاتی کلیه اعضای خانواده بشری و حقوق یکسان و انتقال ناپذیر آنان اساس آزادی، عدالت و صلح را تشکیل داده و معتقد است که اعمال وحشیانه در جهان ناشی از عدم شناسایی و تحقیر حقوق بشر می باشد. و هدف این می باشد که تمام ابنای بشر بدون هیچگونه تمایز مخصوصا از حیث نژاد، رنگ، جنس، زبان، مذهب، عقیده سیاسی یا هر عقیده دیگر و همچنین ملیت، وضع اجتماعی، ثروت، ولادت  یا هر موقعیت دیگر، از تمام حقوق و کلیه آزادی های مندرج در منشور بین المللی حقوق بشر برخوردار گردند و این حقوق و آزادی ها حق ذاتی بشریت است[6] نه امتیازی که از سوی دولتها اعطا شده باشد. دولت فقط مکلف به رعایت و تضمین آنها است.

یکی از معاهدات مهم بین المللی “کنوانسیون رفع هرنوع تبعیض نژادی” است.[7] افغانستان به این کنوانسیون ملحق و به آن متعهد شده است. طبق بند 1 ماده 2 این کنوانسیون افغانستان متعهد است که :

1- … با توسل به کلیه وسایل مقتضی و بدون درنگ سیاستی را دنبال کنند که هدف آن از بین بردن هرنوع نژادی و تسهیل توافق و تفاهم در بین کلیه نژادها باشد. و برای نیل به این مقصود:

الف) به هیچ نوع اقدام و یا رفتار تبعیض نژدادی علیه اشخاص و گروههای افراد و یاموسسات مبادرت نورزد و ترتیبی فراهم آورد که کلیه مقامات و موسسات دولتی اعم از مملکتی و یا محلی این تعهد را رعایت نمایند.

ب) هیچ روش تبعیضی نژادی را که از طرف فرد یا سازمانی اتخاذ گردیده، مورد تشویق و دفاع و یا تأیید قرار ندهد.

ج) تدابیری موثری اتخاذ نماید که سیاست های مملکتی و محلی تجدید نظر و مقرراتی را که موجب ایجاد و یا تثبیت و استمرار تبعیضات نژادی گردد در کجا که باشد اصلاح یا ابطال و یا فسخ کند.

د) به کلیه وسایل مقتضی و از جمله در صورت اقتضا از طریق تدابیر تقنینیه اعمال هر نوع تبعیض نژادی را از ناحیه افراد یا دسته ها یا سازمان ها ممنوع سازد و بدان پایان دهد.

با توجه به تعهد و التزام دولت افغانستان به معاهدات و منشور بین المللی حقوق بشر و تضمین و تعهد مجدد و موکد آنها در قانون اساسی و با توجه به کنوانسیون منع تبعض نژادی، موظف است که هر نوع سندی را که مبتنی بر تبعیض و مغایر حقوق بشری و دستمایه غارتگران است، ابطال و رسما در پارلمان لغو گردد.

 

3- مخالفت با قانون اساسی جدید.

بسیاری از اسناد و تعهداتی دولتهای گذشته که مخالف منافع ملی بوده و یا صرفا برای تحکیم و بقاء حکومت شان منعقد نموده اند و یا تعهدات و الزاماتی که ناقض تعهدات فعلی کشور بر اساس قانون جدید می باشد و یا در امور داخلی رویه و رفتارها، و حق و امتیازهای که مغایر معاهدات حقوق بشری و بخصوص قواعد آمره بین المللی و اصول کلی حقوق می باشد یقینا ملغا و بی اثر می باشد و در جای خود موجب مسئولیت بین المللی دولت و مستلزم پرداخت غرامت به خسارت دیدگان.

قانون اساسی جدید در مقدمه و ماده هفتم به تضمین و رعایت حقوق بشر طبق منشور بین المللی حقوق بشر خود را متعهد نموده و صریحا اعلام داشته است که “به منظور ایجاد جامعه مدنی عاری از ظلم ، استبداد ، تبعیض و خشونت و مبتنی بر قانونمندی، عدالت اجتماعی، حفظ کرامت و حقوق انسانی و تامین آزادی ها و حقوق اساسی مردم” قانون اساسی را تصویب کرده اند. حال آیا کوچیگری نسبتی با جامعه مدنی و قانونمندی داشته و یا عملکرد وحشیانه کوچیها در بهسود و مناطق اطراف و ارتکاب قتل و غارت با تضمین رعایت حقوق بشر و آزادی های افراد و رفع خشونت و تبعیض همسویی دارد؟

همچنین در قانون اساسی در ماده 20 هر نوع تبعیض و امتیاز بین اتباع افغانستان را ممنوع، در ماده 23  حق حیات را به عنوان موهبت الهی و حق طبیعی انسان و مصون اعلام کرده، در ماده 24 آزادی و کرامت انسان را از تعرض مصون اعلام داشته و دولت را مکلف به رعایت و احترام به آنها دانسته، در ماده 38  مسکن افراد را از تعرض مصون و در ماده 40 نیز ملکیت افراد را از تعرض مصون اعلام داشته است. در صورتی که همه این موارد هر ساله از سوی کوچیهای مسلح و خشونت طلب به طور گسترده نقض می شود و به این اصول احترام گذاشته نشده و از سوی دولت نیز حمایت و تضمین نشده است. بر اساس اخرین ماده قانون اساسی” با نفاذ آن، قوانین و فرامین تقنینی مغایر احکام این قانون اساسی ملغی می باشد”. یعنی همه فرامین دولتی و مقررات که مغایر این قانون باشد بعد از تصویب آن ملغی است و دیگر کسی نمی تواند به موجب آن قوانین و فرامین دارای حق و تکلیفی گردد.

 

4- تغییر اوضاع و احوال

در ادوار گذشته و تاریخ افغانستان بخصوص بعد از پروسه نابودسازی امیر عبدالرحمان در کشور یک نوع آپارتاید شدید و خشن قومی و مذهبی حاکم بوده است. که در این سیستم هر رفتار و عملکردی علیه اقلیتهای قومی و مذهبی مجاز و حتی عاملین و مرتکبین آن مستحق انعام و امتیازات بود. این آپارتاید عملی، تمامی ابعاد و زوایای زندگی اقلیت های محروم و محکوم چون هزاره ها را دربر می گرفت. حق سیاسی و اجتماعی و فرهنگی و … همه را شامل بود. حتی در عصر صدارت عموهای ظاهر شاه بابای ملت و پادشاهی او رسما بخشنامه های دولتی صادر می شد که فرزندان هزاره حق ندارند در رشته خاص و در دانشگاه خاصی مشغول به تحصیل شوند، هر چند که بدون این بخشنامه ها هم طبق یک قانون اعلام نشده ولی به موجب یک سنت سیئه نوعی از آپارتاید علمی در مورد فرزندان هزاره اعمال می شد. شدت تبعیض و آپارتاید بحدی بوده است که هزاره به عنوان انسان درجه چندم جامعه و تبدیل شده حتی برای اقلیتهای محروم دیگر هم این باور ایجاد شده بود که هزاره ها شایستگی و صلاحیت برخورداری از حقوق سیاسی و اجتماعی را ندارند و در سالهای بعد از سقوط نجیب الله آنها نیز این باورهای خود را به عیان آشکار کردند.

اما در دو مرحله نظام آپارتاید در کشور با چالش مواجه شده است؛ یکی با روی کار آمدن کمونیست ها با اندیشه های برگرفته و متاثر از اندیشه های سوسیالیستی ( که الحاق به کنوانسیون منع هرنوع تبعیض نیز در زمان حاکمیت آنها صورت گرفته است) . و مرحله ی دیگری که به مراتب تاثیر گذارتر ظاهر گردید و مقاومت همه جانبه علیه نظام تبعیض و آپارتاید و افکار مبتنی بر آن، به شمار می رود مقاومت غرب کابل به رهبری استاد شهید عبدالعلی مزاری می باشد، او صریحا اعلام کرد که ما میخواهیم دیگر هزاره بودن در این کشور جرم نباشد و برای احقاق حقوق خود و برای استقرار عدالت اجتماعی مبارزه می کنیم. صریحا بیان داشت که بدون تشکیل یک حکومت فراقومی و فراگیر معضل افغانستان حل نخواهد شد و در واقع محور اصلی مقاومت غرب کابل رفع تبعیض و آپارتاید حاکم بر کشور بود.

بر اثر این مقاومت ها در راستای این خواسته مشروع و بحق بود که موافقت نامه بن با شعار تشکیل حکومت با پایه های وسیع تشکیل شد و مشخصا اعلام داشت که  در اداره موقتی که به موجب این موافقتنامه بوجود می آید باید “ملاحظات ترکیب قومی، جغرافیایی و مذهبی افغانستان و اهمیت مشارکت زنان در آن رعایت” شده باشد[8]. همچنین این موافقت نامه که اساس روند و ساختار جدید سیاسی کشور است اعلام داشته است که”با شناسایی حق مردم افغانستان درتعیین آزادانه آینده سیاسی خویش، مطابق اصول اسلام، دموکراسی ، پلورالیسم و عدالت اجتماعی … و با یاد آوری اینکه ترتیبات موقت به عنوان اولین گام به سوی ایجاد یک حکومت فراگیر، فاقد تبعیض جنسیتی، چند قومی و کاملا منتخب ” این توافقنامه را بوجود آورده اند[9].

بنابراین افغانستان بعد از موافقت نامه بن، با افغانستان قبل از آن متفاوت، و اوضاع و احوال کاملا تغییر کرده است. و دیگر نمی توان به قانون و رویه های مغایر با حقوق بشر و حقوق شهروندی همه اتباع کشور- براساس برخورداری برابر از تمام حقوق و مزایا و تساوی در تحمل تکالیف- استناد نمود. چه اینکه دموکراسی در حوزه سیاسی اجتماعی، و پلورالیسم در ساحه فرهنگی و مذهبی و عدالت اجتماعی در تمامی ابعاد زندگی اساس موافقتامه بن را تشکیل می دهد و این موافقتنامه نیز اساس نظام سیاسی جدید می باشد.

فرضا اگر چنین سندی هم صادر شده باشد، به دلیل تغییر اوضاع و احوال این سند از درجه اعتبار ساقط است. زیرا آن در شرایط و اوضاع و احوالی صادر شده است که دیگر وجود ندارد. و در شرایط حاضر بسیاری از آن موارد کاملا جرم انگاری شده و تجاوز محسوب می شود. و هیچ کسی حق ندارد به موجبی سندی که ماهیت ضد حقوق بشری دارد و مغایر احکام شرعی است، حقی را ادعا کند. چه بسا توسل به چنین سندی خود جرم تلقی گردد. چون اجرای مفاد اینگونه اسناد تجاوز به حریم غیر و مستلزم به رسمیت نشناختن مالکیت مردم بر اموال و املاک شان و تهدیدی علیه امنیت و آزادیهای اساسی خواهد بود.

 

5- عدم مشروعیت این سند به دلایل ذیل:

5/1- عدم صلاحیت مرجع صدور

در صدور یک دستور قانونی باید مرجع صادر کننده چنین اختیاری را داشته باشد، فرضا اگر این یک قانون است باید ویژگی های یک قانون را از حیث محتوا و تشریفات تصویب دارا باشد. و اگر یک بخشنامه دولتی بوده باید در حوزه صلاحیت و اختیارات آن مرجع باشد که مسلما هیچ نهاد دولتی حق چنین حاتم بخشی از اموال و املاک مردم را به این شکل گسترده و ابدالدهر ندارد. و اگر یک حکم موقتی در راستای سرکوبی مردم بوده قطعا تاریخ آن سپری شده و دیگر نمی تواند حق و تکلیفی را به بار آورد.

ثانیا باید خود مرجع صدور از مشروعیت برخوردار باشد، و اگر او خود نامشروع باشد مسلما چنین حقی را نداشته و آن سند و دستور نیز نامشروع خواهد بود چون” ذات نا یافته از هستی بخش کی تواند که شود هستی بخش”. از آنجا که ادعای سند از سوی کوچیها مستلزم بازگشت به دوران تبعیض و سیاست نابودسازی است، دیگر حتی استناد به آن نیز جرم، و قابل مجازات خواهد بود.

5/2- تجاوز از حدود اختیارات

    برفرض اگر هم مرجع صدور یک مرجع قانونی بوده باشد اما بازهم به دلیل اینکه آن مرجع حق نداشته که مال ثالث را به غیر ببخشد و تملیک کند و یا اذن تهاجم و غارت را صادر کند، دادن چنین مجوزی نامشروع می باشد. چون اگر آن مرجع دولتی وقت فرضا با نمایندگان کوچیها نشسته و طی توافقنامه ای این سند مورد ادعا را صادر کرده باشد نمیتوان به موجب این سند ادعای حقی نمود زیرا مرجع فوق الذکر در اینکه به کوچیها مجوز قتل و غارت اقدامات نامشروع را اعطا کند مسلما نداشته است. و قطعا صدور تجاوز به اموال و چپاول داراییهای مردم نامشروع، ظالمانه و برضد اصول انسانی، اسلامی و حقوق ذاتی بشری است.

---

[1] – چنانچه در مورد قتل به ناحق در سوره اسراء آیه 33 میفرماید “ولا تقتلوا النفس التی حرم الله الا بالحق و من قتل مظلوما فقد جعلنا لولیه سلطانا” و در سوره نساء آیه 93 فرموده است ” ومن یقتل مؤمنا متعمدا فجزائه جهنم خالدا فیها و غضب الله علیه و لعنه و اعدله عذابا عظیما”. در قرآنکریم قتل انسان بی گناهی چنان عظیم دانسته شده که گویا تمام افراد بشر را به قتل رسانده باشد… من قتل نفسا بغیر نفس او فساد فی الارض فکانما قتل الناس جمیعا… (مائده/ 32).

[2] –  همانند اخذ جزیه و خراج که در صدر اسلام از کفار اهل کتاب که تحت حکومت اسلامی زندگی می کردند گرفته می شد. اما با این تفاوت که در هزارجات مسلمان از مسلمان و به شکل بسیار غیر منطقی این مالیات سرانه اخذ می شده است بگونه که در بسیاری موارد خانواده بخاطر پرداخت سرانه شان و نداشتن عواید کافی زیر بار قرض های کلانی می رفتند.

[3] – افغانستان از امضاء کنندگان اولیه اعلامیه جهانی حقوق بشر بوده است و به میثاقها نیز در 24 آوریل 1983 ملحق شده است.

[4] – ماده 3 اعلامیه جهانی و ماده 9 میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی

[5] – ماده 17 اعلامیه جهانی حقوق بشر

[6] – مقدمه منشور ملل متحد و مقدمه و ماده 2 اعلامیه جهانی و میثاقها

[7] – افغانستان مورخ 5 آگست 1983 به “کنوانسیون بین المللی رفع هرنوع تبعیض نژادی” پیوسته است.

[8] – بند 3  قسمت الف بخش سوم “اداره موقت” موافقتنامه بن.

[9] – پاراگراف چهارم مقدمه موافقتنامه بن.

جمهوری سکوت

افغانستان جامعه مدنی وحرکت  نوینی را بسوی دموکراسی هدایت شده تمرین می کند وشهروندانش

 حضور قانونی  خودرا در اداره حکومت وسازندگی کشور در قالب انتخابات باردوم  ریاست

جمهوری وانتخابات مجلسین ولایتی،به نمایش میگزارند. پس از ماه‌ها بحث و جدل، انتخابات

 ریاست‌جمهوری در افغانستان در ماه  اسد سال  1388 شمسی برگزار خواهد شد

تـــاریخ سیاسی ، موقعیت جغرافیایی، افغانستان و منافع ممالک همسایه های اتومی ، مبارزات گروه های راستی و چپی دیروز وجنگ سرد در سطح جهانی، ترکیب ملی و موجودیت اقوام و ملیتهای گوناگون  دارای فرهنگ مشترک مردم کشورهای همسایه در خارج از مرزهای افغانستان، عقاید تقلیدی و وابستګی مردم مسلمان افغانستان به مراجع دینی  و عوامل دیګر کشور و مردم  ما  را در حالت رقتبار موجود قرار داده است.افغانستان در زمرۀ فقیر ترین کشور های دنیا به شمارمیرودکه  از هر نوع مظاهرصنعت  بی بهره بوده و دارای منابع مواد خام بسیار غنی وفراوان نمی باشد ولی در همسایگی آن، کشورهائی قراردارند  که در سطح  جهان  بزرگترین  ذخایر گاز و نفت طبیعی  را دارا میباشندواز لحاظ  جیوپولیتیک در یک منطقه موقعیت دارد،که برای  گلوبال کاپیتالیزم از اهمیت بسزائی برخورداراست . دول غربی بمنظور تحت کنترول داشتن افغانستان  از لحاظ  نظامی و استقرار یک حکومت دست نشانده در آن، میلیارد ها دالررا به مصرف میرسانند.

 اماحکومت روسیه میخواهد خود را  به “بزرگترین  قدرت  انرژی”   جهان مبدل سازد و با استفاده از صدور موادخام  در اروپا  و آسیای شرقی،  کمبود سرمایه  را حل نموده پروسۀ صنعتی سازی آنکشور را  سرعت  بخشد.   شرکتهای  دولتی  روسیه  تمام  دادوستد و ترافیک مواد خام آسیای میانه را تحت  کنترول  دارند که آسیای میانه را  به  حیث منطفۀ  منافع  حیاتی   خود  تلقی کرده و سعی دارد  تا  دول  متذکره را در یک سیســـتم تعاون  اقتصادی و نظامی  متفق سازد.همچنان روسیه  وابستگی  انحصاری  اروپا  نسبت  به مواد خام آ نکشور را بمثابۀ عنصر فشارسیاسی علیۀ ممالک اروپائی  مورد استفاده  قرار میدهد.اروپا  تلاش  دارد  تا بر مبنای  “استراتیژی آسیای میانۀ”  خود،  حکومات  آسیای   میانه و اطراف  بحیرۀ کسپین  را  در چوکات  قراردادهای  همکاری  به  خود وابسته  سا زد،که این امر  ایجاب  میکنـد تا غرب نفوذ و حضور سیاسی اش را  در منطقه بطورملموس ازدیاد بخشد.

 به نظر دولت های مقتدر اروپائی،  فعالیتهای هماهنگ  ناتودر افغانستان میتواند نقش تعین کننده را در زمینه ایفا نماید. کشورهای درحال ترقی آسیای جنوبی، بالاخص چین الی 97 فیصد احتیاجات گاز خود را از همین منطقه وارد می کنند. بنا بر رشد و انکشاف سریع  صنایع  درچین، مایحتاج  آنکشور از ناحیۀ مواد  خام  ارتقا خواهد یافت. “همین اکنون حکومت چین در چوکات یک استراتیژی  عمومی آنکشورِ، نقش میانجیگرو تمویل کننده رابرای شرکت های چینی در ممالک آسیای میانه، اجرا می نماید. اهمیت بسزای  آسیای میانه  برای روس ها،  چینائی ها و اروپائی ها  علت اساسی تلاش ایالات متحده در استفاده ازامکانات نظامی  بخاطر کنترول این منطقه میباشد. زبگنیو برژنسکی مشاور سیاست خارجی  اوباما، 12 سا ل قبل در کتابش تحت عنوان  “یگانه ابر قدرت جهان”  نگاشته  بود که برتر ی ایالات  متحدۀ امریکا در جهان وابسته به برتری آن در منطقۀ آسیای میانه میباشد. عمل  تروریستی 11 سپتامبر 2001،  خدمت  بزرگی  را در قبال مشروعیت این  اقدام  ایفا کرد، استراتیژی  گلوبالیزم حکومت  جدید  ایالات متحده  حاکی از کنار آمدن با مخالفین احتمالی است.

 بعد ازحادثه سوات در پاکستان و تصویب لایحه برقرای نظام شرعی در آنجا فرضیه های قبلی سیاستمداران و تحلیل گران منطقه را بهم زده و تحلیل گران را به بررسی دوباره اوضاع واداشته است. طرح نقشه خاورمیانه بزرگ توسط ایالات متحده آمریکا که، نظر به آن نقشه، آمریکا در پی تجزیه کشور های  منطقه و ایجاد کشور های کوچکتر به اساس قومیت می باشد. مطابق به این نقشه ، کشور افغانستان به چند بخش تقسیم می شود. ولایات هرات، فراه و بادغیس افغانستان به ایران محلق می گردند. ولایت نیمروز به ” بلوچستان بزرگ، که از بدنه کشور پاکستان به اضافه سیستان و بلوچستان ایران پدید می آید خواهد پیوست. و قسمت های پشتون نشین افغانستان با پشتونهای  پاکستان کشور مستقلی را برای پشتونها بنام پشتونستان تشکیل خواهد داد مناطق مرکزی و صفحات شمال کشوردرکالبد  دولت فعلی  افغانستان باقی خواهند ماند. و از طرف دیگر بنام پاکستان فقط ایالت های سند و پنجاب حفظخواهدشد  و کشور جمهوری اسلامی ایران خود نیز به سه بخش تجزیه خواهدگردید ،

اقوام منطقه از جمله پشتونها جنگ را برای تعیین سرحدات شان از همین حالا با پاکستان شروع نموده اند. طالبان، با دید تندروانهء مذهبی شان و حزب اسفند یار ولی خان با اهداف دموکراتیک و ملی گرایانه شان  در این اواخر با هم برای حفظ منفعت پشتونها کنار آمدند  که توافقنامه سوات با سفارش حزب عوامی نشنل پارتی توسط دولت مرکزی پاکستان چندی پیش بخاطر تامین یک امنیت نسبی در سوات با طالبان امضا که این توافقنامه  مورد تایید پارلمان قرار گرفت و آصف علی زرداری آنرا با امضا نمودنش رسمیت بخشید. مولانا صوفی محمد رهبر طالبان دره سوات  صریحا  خواهان برقراری نظام شریعت اسلامی در سرتاسر پاکستان است.  ، بعد از عقد موافقتنامه سوات طالبان وارد پنجاب مستحکم ترین دژ حکومت مرکزی شده و خود را در صد کیلومتری اسلام آباد مرکز پاکستان رسانده است. در بلوچستان پاکستان، بعد از قتل سه تن از رهبران بلوچ، که در مورد، بلوچها حکومت مرکزی را متهم می کند. احساسات جدایی طلبی و آزادی خواهی برای تشکیل بلوچستان مستقل خیلی زیاد رشد نموده است.

 هیلری کلینتون، وزیر خارجه آمریکا، در سخنانی در برابر یکی از کمیته های کنگره این کشور، نسبت به عواقب اجرای توافقنامه دولت پاکستان با افراطیون تندرو اسلامگرا در دره سوات، در شمال غرب این کشور، ابراز نگرانی کرده و گفته است که جهان نمی تواند شاهد مصیبت بزرگی مانند سقوط پاکستان مجهز به سلاح اتمی به دست طالبان و القاعده  باشد. با تجزیه شدن کشور پاکستان، که یگانه کشور اسلامی دارنده سلاح اتمی نه تنها ممالک  آسیایی جنوبی بلکه کل جهان را به یک مشکل بزرگ دچار خواهد کرد.

ملاقات سه جانبه رئسای جمهورافغانستان و پاکستان با ریس جمهور امریکا درین روزهای نزدیک در واشنگتن بمنظور ایجاد همآهنگی این کشورها برای مبارزه علیه تروریزم جهانی صورت میگیرد اما دولت پاکستان همزمان با این ملاقات ها بخاطر امتیازگیری بیشتر از امریکا  شرایط و اوضاع جنگی علیه طالبان را دردره ء سوات و بونیر پاکستان تشدید نموده تا حوادث خونین افغانستان را از توجه مقامات امریکائی منحرف و به بیراهه بکشاند و همچنان در هنگام  این ملاقات سه جانبه بمباردمان طیارات امریکا ئی بالای مردم ملکی ولایت فراه که منجر به کشته شدن ده ها تن افراد ملکی گردید نیز بالای فضای سیاسی مذاکرات سه جانبه تاثیرات منفی داشته است و بدین ترتیب  آقای کرزی با دست خالی  و فاقد نتیجه ازین مذاکرات  ولی آقای زرداری با دست های پور و امتیازات بیشتر ازین مسافرت و ملاقات سه جانبه  به کشورهای شان  بازگشت خواهند نمود.

افغانستان جامعه مدنی وحرکت  نوینی رابسوی دموکراسی هدایت شده تمرین می کند وشهروندانش حضور قانونی  خودرا در اداره حکومت وسازندگی کشور در قالب انتخابات باردوم  ریاست جمهوری وانتخابات مجلسین ولایتی،به نمایش میگزارند. پس از ماه‌ها بحث و جدل، انتخابات ریاست‌جمهوری در افغانستان در ماه  اسد سال 1388 شمسی برگزار خواهد شد.اما عدم ثبات و امنیت در مناطق مختلف افغانستان سبب ایجاد نگرانی‌های فراوان پیرامون چگونگی برپایی انتخابات در این کشور گردیده است.

در حال حاضر حدود ۱۷ میلیون نفر رای‌دهنده در افغانستان ثبت  نام شده‌اند، که در مقایسه با انتخابات پیشین، حدود پنج میلیون نفر بر تعداد رای‌دهندگان افزوده شده است که هفتاد درصد رای‌دهندگان در قریه جات و سی درصد آنان در شهرها زندگی می‌کنند.افغانستان در حالی به سمت برگزاری انتخابات آینده می رود که برخی ها از تغییرات در نظام سیاسی و ائتلافهای سیاسی شکننده وپیچیدگی اوضاع کشور سخن می گویند؛ ، ولی  یکتعداد مفسرین  سیاسی دیگر تمام نامزدان انتخابات آینده را به پنج گروه تقسیم بندی می کنند. گروه اول شهرت طلبان هستند که تنها می خواهند در فهرست نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری نامشان گرفته شود. دسته دوم، امتیازطلبان هستند، که با گرفتن امتیاز از نامزد برنده، به نفع او کنار می روند. گروه سوم، کسانی اند که از حمایت برخی کشورهای عربی برخوردار اند و تمایل به افکار طالبانی دارند. گروه چهارم، کسانی اند که از حمایت غرب برخوردار هستند و لی در داخل کشور رای مردم را با خود ندارند. و گروه پنجم، اپوزیسیون و مخالفین  دولت کنونی را تشکیل میدهند.

 جبهه ملی یگانه گروه سیاسی مخالف دولت کنونی از آغاز با مشکل بی برنامگی و عدم تجانس فکری و اندیشوی  مواجه بود و همین موضوع سبب شد که شخصیت های این جبهه برای بقای سیاسی خود با نامزدهای دیگری ائتلاف کنندکاندید شدن مار شال فهیم یکی از چهر های سر شناس جبهه ملی  بحیث معاون اول کرزی  و احمد ضیا مسعود معاون اول رییس جمهوری ، یکی از چهره های دیگر جبهه ملی که به نحوی تلاش کرد با کنار آمدن با گل آقا شیرزی، والی ننگرهار، جبهه ملی را ترک کندآقای شیرزی در یک کنفرانس خبری پس از انصراف نامزدی خود به نفع رییس جمهور کرزی در انتخابات آینده خبر داد و از آقای مسعود نیز رسما عذرخواهی کرد.جنرال  عبدالرشید دوستم، از دیگر چهره های مطرح  و برجسته ءجبهه ملی که اخیرا  از جبهه کنار رفت و با آقای محمد محقق رهبرحزب وحدت اسلامی مردم افغانستان، ائتلافی را به وجود آورده است ،  طرفداران و تیم کاری آقای کرزی نیز درین اواخر با مشکل چند دستگی مواجه گردید. جدا شدن اشرف غنی احمدزی – انورالحق احدی وزیران مالیه قبلی کرزی – کاندید شدن هدایت امین ارسلا وزیر ارشد  و برحال در کابینه کنونی آقای کرزی ومخالفت ضیا مسعود معاون اول وی و اعلام مخالفت علی احمد جلالی وزیر سابق داخله  همه نمایندگی از ایجاد شگاف عمیق در تیم کاری و سیاسی آقای کرزی مینماید. ائیتلاف میان آقای جنرال دستم و آقای محمدمحقیق تاثیرات عمده وضربه اساسی را در شکستاندن ساختار داخلی جبهه ملی و تیم کاری طرفداران آقای کرزی وارد نمودکه تمامی بلانس ها و توازن قدرت را  قبل از برگزاری انتخابات کنونی برهم زده است واحتمال داردرهبران  این دو حزب، از  کاندیدی نامزدی حمایت کنندکه از “اکثریت مردم افغانستان نمایندگی کرده بتواند و مطالبات عمده و مشترک ایندو متحدسیاسی را برآورده نماید.

 بهر صورت درجریان سه دهه جنگ در افغانستان   که دراثر آن انشقاق و افتراق وسیع میان اقوام کشور ایجاد شده است و هر روز در اثر مداخله ممالک ذینفع جهان و کشورهای همسایه این جدائی های میان قومی بیشتر ازگذشته میگردد. احزاب و گروه های سیاسی که قبلا  خصوصیات ایدئولوژیک داشتند ولی در دو دهه اخیر کاملا گرایشات قومی را بخود گرفته اند گرچه در ظاهر این گروه های سیاسی نمایش ملی وفراقومی میدهند ولی در عمل اقدامات و منافع قومی خویش را مدنظر دارند با در نظرداشت این وضعیت سیاسی کشور اتحاد های سیاسی اکثرا با انگیزه های قومی و منافع اقوام جداگانه تشکیل میشوندکه این اتحاد ها در اثر مداخلات ممالک صاحب غرض در برخی اوقات شکستانده شده و اتحاد های جدید بر اساس منافع کشورهای موثیر در قضایای افغانستان بوجود میایند. شهید عبدالعلی مزاری میگفت که – : در افغانستان شعار ها مذهبی، اما عملکرد ها نژادی است . کاندیدان مقام ریاست جمهوری آینده افغانستان که تعداد آنان به بیش از چهل تن میرسندو ازدیاد تعداد کاندیدان نمایندگی از آن دارد  که انتخابات میان رقبای اصلی به دور دوم کشانیده خواهندشد  نفاق و عدم توافق میان اعضای جبهه ملی ازیک طرف وجدائی در میان طرفداران و تیمی کاری آقای  کرزی قبل از معرفی کاندیدان جداگانه بدون اتفاق نظر میان متحدین این دو گروه عمده سیاسی در انتخابات وهم چنان عدم معرفی کاندید مستقل و جدا گانه ازمیان نخبگان جامعه هزاره و ازبک بخصوص سکوت معنی دار ودور اندیشانه رهبران سیاسی ایندو گروه قومی وزنه و اعتبار آنان را در هنگام برگزاری انتخابات بیشتر و برجسته نموده است.  مفسرین سیاسی عقیده دارند که رهبران سیاسی اصلی و متنفذ ایند و گروهی قومی با هم متحد میتواننددر انتخاب و تعین ریس جمهور آینده افغانستان رول و نقش تعین کننده و سر نوشت ساز ایفا نمایند قرار معلوم رهبران عمده این دو گروه قومی مذاکرات بسیار فشرده و دوامداری را با جناحها – گروه های سیاسیشخصیت های مستقل و کاندیدان مطرح و با نفوذ وتاثیرگذار به ببش برده و هنوز هم  مذاکرات شان ادامه دارد تا دیده شود که کدام یک از کاندیدان اصلی مطالبات و خواسته های سیاسی این رهبران را برآورده خواهند نمود تا بر مقام رئیس حمهور انتخابی آینده کشور تکیه زند. گذشت زمان بزودی نشان خواهد داد که  رهبران این دو گروه قومی  از کدام یک از کاندیدان رقیب آقای کرزی و یا شخص کرزی حمایت خواهندکرد.آقای کرزی و مخالفین اصلی وی در انتخابات هر کدام تلاش دارند تا حمایت وپشتیبانی این دو گروه قومی را حاصل نمایند که جهت جلب حمایت آنان از راه ها وطرق گوناگون بهره میگیرند. محافل مطلع در کابل به این باورند که هر یک ازین کاندیدان که  با رهبران ایندو گروه قومی  کنار بیاید در انتخابات پیشرو  موفق خواهند بود.

هماهنگی وهمسوی کامل این دو گروه قومی،حداقل دربعض مسایل وتأکیدبرداشتن اهداف مشترک ومبارزه باتبعیض وبی عدالتی به صورت هماهنگ، قطعاوزنه سیاسی هردوملیت را به سودتحقق «عدالت اجتماعی»سنگین ترخواهدساخت.اکنون که ازمیانهزاره ها  وازبک ها چهره های  تأثیرگزاردرانتخابات،به صورت مستقل شرکت نکردند،بهتراست تمامنخبگان سیاسی وفکری این دو گروه قومی ،سودو زیان خویش رادرحمایت ازچهره های مطرح درانتخابات به دقت بررسی نمایندومیزان موفقیت آن فرددر انتخابات رانیزدرنظرداشته باشند،حال این شخص آقای کرزی باشدیاغیراومهم نیست زیرا همانگونه که شهید مزاری می فرمود« ماعاشق قیافه هیچ کسی نیستیم»بلکه مابدنبال تحقق اهداف و خواسته های کلان سیاسی خویش هستیم وبررسی کنیم که چه کسی رابه اهداف وخواسته های مان نزدیک ترمی می بینیم. چنانچه که هنوز ایندو گروه قومی  باتهدیدات گوناگون مواجه است وخطر تهاجم مسلحانه کوچیها وناامن ساختن هزاره جات و صفحات شمال  یکی ازآنهاست،البته کوچی نه ازآن جهت که کوچی می باشند بلکه بدون تردیدآنهاجزءمردم این کشورند،اماحضوراشغالگرانه وسازمان داه شده آنهابه هزاره جات وشمال کشور نشانه تحقیرهزاره ها وازبک ها ونمادشکست تاریخی این مردمان درگذشته تاریخی آنهاست .مردم هزاره وشیعه مذهب افغانستان دراین شرایط حساس بیشترنیازمندتفکر،عقلانیت،روشن بینی و درک درست ازواقعیت های موجوددرفضای سیاسی کنونی کشورمی باشند؛علما،روشنفکران ونخبگان سیاسی این مردم بادرایت وهوشیاری،به دورازمنافع شخصی،تعلقات گروهی وحب وبغض سیاسی،بایدبه منافع جمعی تکیه نموده وبه کارکردهای مثبت ومنفی گذشته،بادوراندیشی ووفاق جمعی خویش آینده بهتری رافراروی مردم خویش ترسیم نمایند.

 رهبران سیاسی هزاره در عین اختلاف سلایق ودارابودن حزب وهواخواهان حزبی خود،باتوجه به حساسیت های بین المللی وملی، در تصمیم گیری های کلان بالای سر نوشت مردم هزاره باید از عقل جمعی ورای زنی های سیاسی هماهنگ و  دور از سیاست بازی های حزبی وخام گروهی  بهره گیرند ودرچانه زنی های سیاسی وتقسیم قدرت  سیاسی ،مصلحت عام جامعه هزاره را قربانی مصلحت های حزبی ومنفت خواهی فردی نکنند.نخبگان هزاره اعم از تحصیلکردگان حوزوی ودانشگاهی، و روشنفکران عرصه های مختلف بدون هیچ حب وبغض نسبت به حزب وشخص خاص ، سیاست کلان جامعه را براساس فلسفه  مصلحت عمومی و علمی زمان شناسانه برای رهبران سیاسی ومذهبی ارایه دهند واز دست آورد خرد جمعی بشری جهان متمدن وتجربه های کشورهای رهیده از چمبره استبداد ملی ودینی بهره گیرند عامه مردم هزاره در عین احترام گذاشتن به رهبران سیاسی جامعه هزاره ،برمحوریت مرجعیت هزاره به کاندید واحد مورد نظر هزاره رأی دهند تا با رأی دادن به کاندید واحدمورد حمایت رهبران اصلی و دلسوز مردم هزاره جایگاه قانونی هزاره را در معرض داوری جهانی قرار دهند وبا رأی دادن به کاندید واحد مورد نظر جامعه  هزاره، نبوغ اجتماعی وسیاست ورزی حکمت مدارانه و بلوغ مدنی خود را در سینه تاریخ به یاد گار گزارند تا نسل های فردا ی هزاره از این بلوغ مدنی نسل امروز، چراغی فرا راه خود بر افروزد وجامعه عاری از هرگونه خشونت بناسازند. جامعه امروز هزاره  به کشمکش های مذهبی نیاز ندارد وبجای که از حلا ل وحرام های که هرگز در جامعه ما وجودخارجی ندارد باید از حلال وحرام های اجتماعی وسیاسی عینی بگوییم که بر سرنوشت ما حاکم است. باید امروز ازهمین حلال وحرام های موجود سیاسی سخن بگوییم وبه هر فرد جامعه هزاره بگوییم که رأی هزاره حرام است اگربه کسانی داده شود که دستش به خون هزاره آلوده می باشد واگر یک فرد  هزاره  به کسانی رأی دهند که دستش به خون فرزندان هزاره آلوده است ،آتش جهنم  فعلی او وتبارش را خواهند سوزاند ونیازی به آتش جهنم قیامت نیست. ازسوی دیگر ذهنیت که در میان مردم هزاره شکل گرفته است میزان قدرت ومشارکت درساختارسیاسی رابراساس حضورچندتاوزیردرکابینه سنجش می کنند،غافل ازاینکه بایددرتمام نهادهای سیاسی،اقتصادی،فرهنگی ونظامی کشورحضورلازم وموءثرداشته باشند ،

 با وجوداینکه حضور20٪جمعیت مردم هزاره وشیعه درکشورتثبیت شده است. طبقآمارهای منتشره ازسوی منابع رسمی،هنوزمردم هزاره درادارات دولتی بیشتراز7/5٪حضورندارد، درساختارقدرت بیشترسمبلیک است تابراساس واقعیت، تجربه هفت سال گذشته نشان داده است که تنها داشتن چند وزیردرکابینه کافی نیست ودرد ی رادوانمی کند،چه بساوزرای ازهمین مردم بوده اندکه بیشترازدیگران به ضرر این مردم بوده است ، پس داشتن چندتاوزیردرکابینه لازم است اماکافی نیست که  رهبران جامعه هزاره برسرداشتن وزارت بادیگران واردمعامله شوند،اگرده وزارت هم داشته باشید ولی آنهاصلاحیت لازم ویاجرأت وجسارت برای کارکردن به مردم خودرانداشته باشند،سودی برای مردمش نخواهدداشت.رهبران ودست اندرکاران عرصه سیاست ونخبگان جامعه هزاره  بایدبدانندکه هربرگه آرای مردم درواقع پاسداری حقوق ازدست رفته این مردم است،پس بایدارزش آن رابدانندوبرسرآن باهرفردویا گروه سیاسی معامله شخصی وحزبی نکنندکه هرنوع معامله وسازش بدون درنظرداشت منافع جمعی این مردم خیانت به این مردم خواهدبود!اکثریت جامعه هزاره از تصویب  قانون احوال شخصیه  اهل تشیع خرسند اند، ولی فقط در مورد چند ماده آن اختلاف نظر وجود دارد. که مسولیت  بیشتر اصلاح آن به دوش نمایندگان مردم ما در پارلمان کشور است، که با در نظر داشت تعهدی که در قبال مردم به جا آورده اند، غفلت نه نموده، حرمت و کرامت انسانی، حقوق شهروندی و مدنی، فرهنگی و روند اجتماعی کنونی جامعه هزاره را درتوشیح دوباره آن در نظر بگیرند.

 تشکلهای سیاسی وفرهنگی هزاره های خارج کشورمیتوانند درتامین وحدت ویکپارچگی سیاسی، تثبیت هویت و ایجاد اعتماد وخود باوری هزاره ها نقش مثبت وسازنده را ب

ازی نمایند ،

 فرهنگیان بیرون مرزی مردم هزاره می توانند درجهت  حل مشکلاتهای موجود نقش و  مسئولیت خویش رابجا آورند . و می توانند تا حدی در زمینه  باز سازی هزاره جات موثر وسازنده واقع  گردند.تامین وحدت وهمدلی هزاره ها برای بدست آوردن حقوق حقه شان یک ضرورت مبرم است، چنان همبستگی وهم پذیری که دسته های متفرق وپراکنده را باهر ایده وایدئولوژی وباهرعقیده ومذهبی که دارند،شیعه وسنی – اسماعلیه و اخباری ، آیت الله ومولوی، کافروبی دین  را گردهم آورند که رسیدن به این هدف نیازمند آگاهی ،درک اجتما عی وهمسویی فکری وزدودن احساس بیگانگی وفروریختن مرزهای اعتقادی ومذهبی است. ازآنجاییکه نهادها وتشکل های سیاسی فرهنگی واجتماعی خارج ازکشور شاید فراترازجریان زده گی های داخل کشورعمل می کنند می توانند با برجسته سازی هویت جمعی هزاره ها زمینه های شکل گیری وتحقق بخشیدن چنین آرمانی را فراهم سا خته و از انجام این مسولیت بزرگ ملی موفقانه بیرون بدر آیند.

 رویکردها:–سایتآریائی زیرعنوانهزاره هاو نیازمندی به درایت –عقلانیت،واقع بینی ودوراندیشی درفضای انتخابا تی نويسنده: عبدالعلیم برهانی بامیانی .

سایت جام غور

زیرعنوانبراساس بلوغ مدنی،رأی هزاره بر چه کسانی حرام است؟ نوشته:– اسدالله جعفری.

سایتآریائی

زیرعنوانافغانستان درآستانه انتخابات منبع:- دويچه ويله

.سایت مشعل

زیرعنوانملاحظات چندی برانتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ افغانستان نوشته:دکتور صلاح الدین سعیدی.

.سایت  جمهوری سکوت

زیرعنوان  مسئولیت هزاره های خارج کشورنوشته:–  محمد ضیا نیازی.

یا دداشت های شخصی صاحب این قلم– 10– ماه –می– سال – 2009 – میلادی.  

قرارگزارش ها امسال نیز گروهی عظیمی از کوچیهای مسلح پاکستانی  قبل از

ان که برف های زمستان به طورکامل از ارتفاعات کوههای هزاره جات آب شود،

خودرا به مناطق ولایت وردک میدان نزدیک به سرحدات هزاره جات رسانده اند .

 

پاکستان وافغانستان دو کشورهمسايه و مسلمان درحدود 200ميليون نفرجمعيت و رشد ناهنجاري

 اجتماعي  با تروريسم جهانی ، رو به رومیباشند. باشنده گان دو سوي خط دیورند را  در امتداد دو هزار

 و 430 کيلومتري افغانستان و پاکستان عمدتا ا قوام پشتون تشکیل میدهند، که از نظر زباني، مذهبي

 و فرهنگي وجه مشترک زيادي با هم دیگر دارند ،اقوام پشتون افغانستان عمدتا در ده ولايت کشوربه

  امتداد دوطرف سرحد دیورند با پاکستان  ودر جنوب و جنوب شرق افغانستان زندگي مي کنند که درین

 ساحه در حال نبرد مسلحانه بر ضد نيروهاي دولتي و نظاميان خارجي مي باشند ، درحاليکه اقوام

 پشتون در پاکستان نسبت بدیگر اقوام آن کشور در اقليت مي باشند ، وعمدتا در آن سوي مرزديورند

 زندگي دارند. گروه های مسلح بنیاد گرای طالبان  در دو سوي سرحد افغانستان و پاکستان از نظر فکري

 با هم تفاوتي ندارند، و طالبان دو کشور در فعاليت هاي ضد دولتي در جبهه هاي جنگ ضمن همکاري با

 يکديگرتحت فرماندهی طالبان کشورخود قرار دارند. ودرحال حاضر همکاري متقابل و تنگا تنگي درصفوف

 طالبان افغانستاني و پاکستاني را میتوان مشاهده کرد . با آنکه حکومت پاکستان تحت فشار آمريکا،

 غرب وافغانستان در مبارزه با گروه طالبان پاکستانی  قرار دارد اما عقد تفاهم نامهء مقام هاي اسلام آباد

با “صوفي محمد” در دره سوات و عدم اراده سازمان اطلاعات نظامی  پاکستان دليل عمده افزايش فعاليت

هاي تخریبی گروه طالبان درخاک افغانستان است.

 ريشه اصلي ناامني ها در دو سوي خط ديورند که مورد اختلاف دو کشوراست را تا حدودي بايد بر بي

 توجهي دولت هاي گذشته درمنطقه ، دخالت پنهان و آشکارکشور های غربی  – ممالک اسلامی و  

همسایه در منطقه و عدم توسعه این ساحه و ساختار سنتي قبيله اي اداره جستجو کرد که ، اين مساله

باعث شده تا در قرن بيستم، انگليس با کمک آمريکا و حمايت مالي عربستان سعودي و کمک استخبارات

 نظامی پاکستان به تشکیل و تقويت تحریک طالبان در افغانستان بپردازند

 اين موضوع را اخيرا هيلاري کلينتون وزير امور خارجه آمريکا در مجلس سناي کشورش نيز گفته است که

 آمريکا طالبان را ايجاد و پاکستان را به حال خود رها کرده است .  خانم کلينتون اضافه کرد ، با افرادي که

امروز در حال مبارزه با آنها هستيم ، 20سال قبل با سرمايه گذاري ما تشکيل شدند ؛ چرا که در جنگ با

 اتحاد شوروي سابق با مشکلاتي رو به رو شده بوديم. که رشد و گسترش فرهنگ طالبان قبل از هرچيزي

 به عنوان يک پديده فرهنگي و اجتماعي نه سياسي درافغانستان بايد مورد مطالعه قرار گيرد ، تا زماني که

 پاکستان و افغانستان در مورد طالبان و بلوچ ها و پاکستان و هند در مورد مساله کشمير يکديگر را متهم به

حمايت ازمخالفان يکديگر مي کنند، منطقه روي آرامش به خود نخواهد ديد، اين مساله به رشد افراط گرايي

و ترويج خشونت کمک خواهد کرد بايد پديرفت که هر نوع افزايش فعاليت هاي تروريستي خصوصا در مناطق

 مرزي اين دو کشور بر اوضاع امنيتي و سياسي افغانستان بسيار تاثيرگذار است، که با افزايش فعاليتهای

تروریستی  طالبان پاکستاني ناآرامي ها در خاک افغانستان افزايش مي يابد. طالبان منطقه با استفاده از

کارشناسان زبده سياسي و فرهنگي ازاحساسات پاک مردم خصوصا ده نشینان به خوبي بهره برداري مي

 کنند، وقریه جات مناطق مرزي بخشي از پايگاه هاي اصلی  گروه طالبان هستند.

و همچنان طالبان و دیگر گروه  های تروریستی در سه سال اخیر برای متشنج ساختن مناطق هزاره جات

و ساحات شما ل که ساحات امن افغانستان اند با مسلح نمودن کوچیها ی پاکستانی  و تهاجم آنان در این

 ساحه بهره برداری نظامی و سیاسی را به نفع خویش نموده و شرایط با الفعل و با القوه منطقوی را نیز

 برای  تهاجم مسلحانه کوچی ها درمناطق هزاره جا ت و دیگر ساحات کشور فراهم و  بوسیله استخبارات

نظامی پاکستان و گروه طالبان کوچیها را مسلح و تجهیز که بدین ترتیب امنیت این مناطق را برهم زده و این

ساحه را مانند ولایات جنوب و شرق افغانستان دست خوش تشنج و  بی ثباتی  می نمایند.

 مشکلات میانکوچیها و باشندگان مناطق هزارهجات و ساحات شما ل کشور ازمیراثهای شوم

دوره حکومت استبدادی عبدالرحمان خان دانستهمی شودکوچیها از سالهای دهه آخر سده ۱۹

 میلادی به دستور مقامات حکومت امیر عبدالرحمان خان برای استفاده از چراگاههای مناطق

 هزاره جات و ساحات شما ل افغانستان به آن جا می روند، اما ورود آنها به هزاره جات همواره

با تنشها و درگیریهایی همراه بوده است. کوچیهابزعم خودها این دستور را قانونی و مدرک مالکیت

 خود بر چراگاههای این مناطق می دانند، اما مردم محلی و بومی که هزاران سا ل مالکیت چراهگاه

ها  را داشته که آن را غیرقانونی و فاقد اعتبار می شمارند. با این که این معضله و جنجال دهها

 سال است همچنان ادامه دارد، دولتهای گذشته و کنونی افغانستان موفق به حل این مشکلات

نشده است گرچه دنياي متمدن امروزی نمي تواند با كوچي گري ساز گاري داشته باشد، طبيعت

كوچي گري را دشمن خود مي داند، متاسفانه در افغانستان اين پديده هنوز ادامه دارد و هيچ راه

 حلي براي آن از سوي دولت وپارلمان افغانستان ارايه نمي گردد، نشانه آن است كه دولت مردان

 و قانون سالاران کشورهنوز درك نكرده اند كه جريان كوچي گري تا چه اندازه به طبيعت و مراتع

افغانستان ضربه مي زند و كوهها و دشت هاي اين سرزمين را به اراضی بدون آب و علف تبديل

مي كنند، کوچیگری به عنوان یک روش زندگی ابتدایی و غیر قانونمند ، نه تنها معضلی برای سایر

ساکنان افغانستان است ، بلکه باعث شده است که کوچی ها خود نیز در قرن پیشرفته 21 فاقد

 هرگونه امکانات اولیه زندگی ، تحصیل و آگاهی باشند. این مساله بعضا زمینه را برای حاکمان و

 گروه های انحصار طلب فراهم کرده است تا از سرنوشت و شیوه زندگی آنان در جهت مطامع

 سیاسی شان بهره برداری کنند. نهاد های بین المللی تاکنون به این معضله بعنوان یک قضیه

 ساده ومحلی نگریسته که باعث میشود تا حیثیت وآبروی جامعه بین المللی را به خطر اندازد

مطبوعات ورسانه ها مهمترین اهرم فشار برای حل مساله – میتواند نقش مقطعی خویش را به

نقش مستمر تبدیل کنند. احزاب سیاسی ، بزرگان قومی نیز میتوانند با درایت و مسوولیت پذیری

 در حل این معضله کمک کنند. اگر  این مساله بصورت مسالمت آمیز و ریشه ای حل نشود مانند

 سالهای قبل در پی ورود مسلحانه کوچیها فاجعه ای رخ خواهد داد، مسوولیت و پیامد های فاجعه

 بار آن به دوش مقامات ، اشخاص و گروه های یاد شده خواهد بود.دولت و دیگرگروه های ذیدخل با

 این اقدام شان میتوانند که وقایه حادثه را قبل از وقوع جلوگیری نموده وهیچگاه ، چنین اتفاقی

نخواهد افتاد.حل معضله کوچیگری و درگیری های پیاپی میان بومیان محلی و کوچیان زمانی می

تواند به یک نتیجه مطلوب برسد که رییس جمهور کشور با مسوولیت پذیری و ملی نگری بیشتری

 به موضوع برخورد نماید و با اقدامات پیشگیرانه توجه جدی مبذول نماید.

قرارگزارش ها امسال نیز گروهی عظیمی از کوچیهای مسلح پاکستانی  قبل از آن که برف های

زمستان به طورکامل از ارتفاعات کوههای هزاره جات آب شود، خود را به مناطق ولایت وردک

میدان نزدیک به سرحدات هزاره جات رسانده اند و باردیگربیم و هراس از جنگ و چورو چپاول در

میان مردم محلی حصه اول و دوم بهسود و دایمیرداد سایه افگنده است.

، کوچیها امسال زودترازسال گذشته و با ساز و برگ جدید قصد دارند با تهاجم نظامی وزور تفنگ ،

چراگا های این مناطق را به تصرف خود درآورند. و مردم بهسود و دایمیرداد دوسال است که خونین

 ترین درگیری را پشت سرمیگذرانند و طی دو سال خانه های آنان غارت شده و به آتش کشیده

می شوند و دهها هزار تن در فصل کشت و کار مجبور به مهاجرت و آوارگی می گردند و صدهها

میلیون افغانی برای این مردم خسارت وارد می شود. ، تنها کاری که از سوی دولت طی دوسال

صورت گرفته تعیین یک هیئت بررسی منازعه میان کوچی ها و مردم محلی بوده است.این هیئت

 نیز با برخورد های ضعیف و موضع گیریهای مبهم بجای آن که غایله را خاموش کند، دربرخی از

مواقع برشدت اختلافها افزوده اند، درسال جاری نیز ، رئیس جمهور دستور داده است که والی

 میدان وردک، به مشکل مالکیت چراگاهها میان کوچیها و مردم بومی رسیدگی کند. ، رئیس

جمهوری و  رئیس کمیسیون رسیدگی به مشکلات کوچیها و ساکنان بهسود تا حال چندین بار با

نمایندگان کوچیها و اهالی بهسود و دایمیرداددر این مورد گفتگو کرده ولی تاهنوز به نتیجه مطلوب

نرسیده است. قرار گزارش ها  بیشتر کوچی های مسلح  در سال گذشته و سال جاری مصارف

خود را از آنطرف مرز های کشورازمقامات پاکستان گرفته و آگاهانه و برنامه ریزی شده به بهسود

 ومناطق مرکزی وشمال حمله میکنند ، با رسیدن فصل بهار، تهاجم کوچی ها به بهسود وسایر

 مناطق ، کشور را یک بار دیگر در بحرانی فروخواهد برد که نتایج زیانبار آن زیانبارتر ازگذشته برا ی

 هردو طرف باشد.سال گذشته بعد ازدرگیری میان کوچیها و مردم محلی آقای کرزی دستور داد

که کوچیها به گونه موقت این منطقه را ترک کنند. که این مشکل توسط نمایندگان دو طرف و مقام

های دولتی حل شود. اما به نظر می رسد هنوز این معضله همچنان پا برجا استدولت افغانستان

 بايد غایله کوچی گری را از ریشه حل نماید، و به کوچی های که زمین ندارند، درمکانهای مناسبی

 که به تنش های قومی دامن نمی زنند، زمین داده و آنان را در روستاها و یا شهر ها مسکون سازند

 و اجازه ندهند كه دشمنان افغانستان از اين مسئله در راستاي نفاق ملي و تنش هاي قومي

 استفادهنمايندودولت افغانستان باید تدابیر پیشگیرانه بخاطر جلوگیری از تهاجم کوچیهای مسلح

 پاکستانی را اتخاذ نماید  و در غیرآن حوادث خونین ودرد ناک بدتر از سا ل های قبل  بوقوع خواهند

 پیوست و فضای انتخاباتی سال جاری را  صدمه زده و بی ثباتی را در سایر مناطق کشورنیز

توسعه خواهند داد. رویکردها:

– سایت آریائی زیرعنوانکوچی ها در وردک،آیا غایله تکرار می شود؟

 نويسنده: -محمد اسحا ق فیاض.

— سایت نمای نزدیک زیرعنوان نگرانی از افزایش تنشهای  کوچیها و مردم هزاره 

 منبع بی بی سی.

سایت سمنگان زیرعنوان ازتکرارفاجعه هزاره ها وکوچیها جلو گیری کنید

 منبع بی بی سی.گزارشگر: یونس انتظار .

 -سایت کاتب هزاره زیرعنوان نگاهي به تاثير افزايش فعاليت طالبان پاکستاني برافغانستان

منبع سایت آریائی.

-یا د داشت های شخصی صاحب این قلم  3 — ماه –می– سال – 2009 – میلادی.