دراین گزارش نگاشته شده است که وجود فقر، ازدواج های اجباری و زودهنگام و نیز نا امنی ها دشواری هایی استند که مانع رفتن دختران به مکتب می شوند.
سیما سمر، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر گفت: «ضرورت اساسی و بنیادی به رشد افغانستان این است که بودجۀ وزارت معارف افغانستان بسیار بلند از بودجۀ دیگر وزارت ها باشد. توقع ما ازعلمای افغانستان این است که برای تعلیم و تربیۀ دختران افغانستان تبلیغ کنند.»
گزارش نشان می دهد که در حال حاضر دو ملیون و چهار صد هزار دختر در افغانستان به مکتب می روند که این رقم در سال ۲۰۰۱ میلادی به ۵ هزار می رسید.
این گزارش نشان می دهد که ۱۸ درصد دختران در سن ۱۸ ساله گی در ولایت های گوناگون به مکتب می روند درحالی که این رقم درمیان پسران به ۴۲ درصد تخمین شده است.
در۲۰۰ ولسوالی افغانستان هنوزهم آموزگاران زن وجود ندارند و نیز در۲۴۰ ولسوالی دانش آموز دختر به علت های گوناگون به مکتب رفته نمی توانند.
ثریا پرلیکا، رییس اتحادیۀ سراسری زنان افغانستان گفت: «اگر امنیت درست نباشد، معلوم دار است که ترجیح می دهند اولاد شان زنده بمانند، نه این که به مکتب بروند. تشویش دیگر این فقر است که باید دولت و هم دونرها متوجه این باشد که این چالش را تا حدودی از بین ببرند.»
این گزارش ازسوی ۱۶ نهاد غیردولتی به شمول آکسفام ترتیب شده است و بربنیاد نظرسنجی ها از بیش از ۱۶۰۰ دختر آموزگار و خانواده در ولایت های بدخشان، بادغیس، بلخ، بامیان، دایکندی، غزنی، هرات، کابل، قندهار، خوست، کنر، کندز، ننگرهار، پنجشیر، پروان و تخار تکمیل شده است.
طلوع نیوز
