ADCO logo
dari    english    suomi   
 
صفحه اول       مقالات       در باره ما       نظرات بازديد کنندگان       تماس باما       پيوندها       آرشيف       خبری       دفتر نظرات مهمانان      

خودکشی به خاطريک روپيه


15.10.2005 15:45

خودکشی به خاطريک روپيه

http://www.roshangari.net/
روشنگری:سانيا خاتون هيچوقت در مدرسه غذا نمی خورد، اما روز جمعه گذشته وقتی ديد همکلاسی هايش دارند برنج می خورند، به خانه رفت و از مادرش خواهش کرد يک روپيه به او بدهد که او هم برنج بخرد. اما پولی نگرفت که هيچ مادر به او سرکوفت هم زد و رفت سرکارش. وقتی برگشت سانيا را از سقف آويزان ديد. او با ساری اش را خود را دار زده بود.

بی بی سی آن لاين - نسخه انگليسی ? خبر را روز شنبه گذشته از روزنامه تلگراف کلکته نقل کرد. در همين گزارش آمده است که سازمان ملل اعلام کرده نيمی از کودکان هند از کمبود غذا رنج می برند.

اما بانک جهانی هم اعلام کرده توسعه اقتصادی هند بعد از شروع رفرم اقتصادی - يعنی تعديل اقتصادی هندی - تحسين برانگيز است.

رئيس بانک جهانی پل ولفوويتز است. اگر او اين خبر بی بی سی را بخواند چه واکنشی نشان ميد هد؟ نمی دانيم. اما به عنوان معمار جنگ عراق و مدافع لشکرکشی تمدن های پيشرفته به تمدن های عقب مانده - يعنی در پست قبلی اش - بعيد نيست بگويد: چه مادر سنگدلي، در فرهنگ های پيشرفته ی ما، مادران خيلی مهربان ترند.

اما به عنوان رئيس بانک جهانی - يعنی در شغل فعلی اش - حتما بايد بگويد: اين قربانی ها برای توسعه ضرورت دارد. تلفات جانبی رشد اقتصادی است و آينده گان آن را خواهند بخشيد. شغل جديد آقای ولفوويتز عکس برگردان شغل قبلی اوست. تلفات جنگ هرچند با اختلاف نظر، اما به هر حال به شمارش در می آيد. اما تلفات جانبی برنامه تعديل آقای پل ولفوويتز را چه کسی شمرده است؟ چگونه می تواند شمرد؟


سلاح پل ولفوويتز و "هم رزمانش " در اينجا ظاهرا هيچ شباهتی به بمب و راکت ندارد، اما قدرت تخريب اش از هر نوع سلاحی بيشتر است، و به هر حال تلفات جانبی اش يکی است: و مقدم بر همه کودکان که هم تن و هم روان نازک آرای شان تاب جفا ندارد. سودها هم به جيب های مشترکی می رود: مقاطعه کاران و شرکت های بزرگ. گزارشگربی بی سی هم نوشته است رشد اقتصادی هند در سال های اخير بی سابقه بوده است، اما دست بسياری در هند به دامان آن نرسيد.

اما مادر سانيا گويا می داند علاوه بر تحمل مصيبت، ممکن است زير اتهام هم قطاران آقای ولفوويتز قرار بگيرد. او به روزنامه ديلی تلگراف هند می گويد: من يک روپيه را به دخترم ندادم، چون نداشتم. وقتی که اصرار کرد سرش داد زدم.

جينب بوار بيوه است، او خانه اش را در سيل اخير هند از دست داده وبا چهارپسر و يک دخترش در يکی کلبه های موقت دولتی اسکان داده شده است. اگر چه توفان زدگان لوئيزيانا هم از فقيران آمريکا بودند، اما تبعيض حتی در تقسيم فقر هم وجود دارد. سيل های جنوب آسيا فقط چند روز پروژکتورها ی جهان را متوجه خود می کند، و بيشتر برای نشان دادن صحنه های بديع و باورنکردنی که ميتواند برای مسابقه عکاسی فرصت به شمار آيد. ولی دست به نقد رسانه های بزرگ مثل رويتر و آسو شيتد پرس و هم کيشان با فروش نسخه های کپی رايت آن ارزش سهام شرکت را بالا می برند.

جينب بوار در خانه های مردم خدمت کاری می کند. بنا بر گزارش تلگراف دو پسراو گاهی کارهای موقت به دست می آورند ولی نه کاردايمی. جينب و پسرانش باهم با هم هرگز بيش از600 روپيه - 14 دلار- در ماه در آمد نداشته اند. تلگراف نوشته است سانيا وقتی ديد کودکان در مدرسه برنج می خورند، "هوس" خوردن برنج به سرش زد. مادر معمولا شکم فرزندانش را از غذايی که از خانه های اربابان می آورد، سير می کرد. او، خيلی ساده، قادر به تقبل اين تجمل نبود که پول نقد ی را که بايد صرف مخارج ضروری زندگی شود، صرف هوس دختر کند. راستی کدام بيشتر قابل سرزنش اند: مادر به خاطر دريغ يک روپيه از دختر و داد زدن بر سراو يا دختر به خاطر ,هوس غير مسوولانه اش,؟

بنا بر گزارش تلگراف يک روانشناس گفته است سانيا در زندگی اش به آستانه در هم شکستن رانده شده بود. کاری که مادرش کرد، ضربه آخر را زد. در دنيای بانک جهانی سرزنش را اين طور تقسيم می کنند و به هر حال دست بانک جهانی پاک است و سرزنش نصيب يکی از آن دو، مادر يا دختر، يا يکی از ميليون ها مثل آن دو ميشود: و آن ها يا خودشان، خود را به دار مجازات می آويزند، يا به عنوان کسی که رفتار ضد اجتماعی دارد، يا دله دزد، يا اراذل و اوباش يا تن فروش است، اربابان قدرت آن ها را به دار می آويزند يا به شحنه و پاسگاه و زندان و صندلی گازی می سپارند.

البته اين نوع آدم های قابل سرزنش کسانی هستند که مرزهای قاعده را شکسته اند. قاعده اصلی که بيشتر مردمان گرفتار رعايت می کنند، اين است: تحمل. نجيبانه تحمل کردن.

يک معلم هندی بعد از خواندن خبر خودکشی سانيادر وبلاگی نوشت: مدت ها قبل در دهلی در مدرسه ای درس می دادم. هرروز، بدون استثناء غذای کودکان يک مشت برنج بود. هيچ روزی با روز ديگر فرق نداشت. و مقدار برنج فقط دو قاشق بود. به اندازه ای که بچه ها بتوانند در صف بايستند و به کلاس بروند. هيچوقت نديدم شکايت کنند. چهره های نجيب شان را هرگز نمی توانم فراموش کنم

·

کودکان      
مشق اول : بابا آب ندارد بابا نان ندارد ·
آمار تكان‌دهنده فروپاشي خانواده در اروپا:از هر سه كودك، يكي نامشروع ·
اطفال‏تان را دوست دارید؟ ·
با كودكان خود چگونه رفتار كنيم ·
وضعیت اطفال افغانستان در سال 2005 ·
كمك يونيسف به راديو و تلويزيون ملي ·
'شش ميليون کودک' هرسال قربانی گرسنگی می شوند ·
به وضعیت کودکان افغانی توجه گردد ·
سال گذشته 300 کودک در افغانستان به خارج قاچاق شدند ·
طراوت کودکانه، در مجموعه کتابهای طراوت ·
حمايت از كودكان در برابر ايدز ·
چگونه كودك را به كتاب خواندن علاقه مند كنيم؟ ·
خودکشی به خاطريک روپيه ·
جنگ ، فقرو کودکا ن ·
يك ميليارد كودك فقير در دنيا، ·
خريد و فروش سالانه 3 میلیون کودک در جهان ·
دومیلیون کودک درجهان مبتلا به مرض ایدز هستند ·
هشدار يونيسف: چهارده ميليون کودک زير خطر فقر ·
کنوانسیون حقوق کودک ·

Login »