ADCO logo
dari    english    suomi   
 
صفحه اول       مقالات       در باره ما       نظرات بازديد کنندگان       تماس باما       پيوندها       آرشيف       خبری       دفتر نظرات مهمانان      

مشکلات مهاجرين افغاني در فنلند


21.01.2007 23:27

قريب به دو سال است که دولت فنلند به اکثريت پناهجويان افغاني اقامت موقت بنام " ب" مي دهد. که دارندگان اقامت "ب" از حقوق اساسي چون حق مسکن، کار، تحصيل، آوردن اعضای فاميل، بيمه و درمان بيماريهای پر خرج، بر خور دار نمي باشند. کساني که اقامت "ب" دارند پناهنده محسوب نمي شوند و فقط حق اقامت موقت را دارند که پس از يکسال حق در خواست تمديد اقامت را دارند و پوليس با در نظر داشت اوضاع عمومي افغانستان و تغييرات پيش آمده در خود شخص در خواست کننده ممکن است برای يکسال ديگر اقامت شان را تمديد کند. تا کنون افغانها به اين خوش بودند که پس از دو بار تمديد يکساله، اقامت "ب" تبديل به اقامت " آ " مي شود که بمنظور اقامت دائم صادر مي شود و از امکانات و تسهيلات خدماتي پناهندگي بر خور دار مي شوند؛ اما در ماه جنوری سال 2007 روزنامه هلسينکي سنومات که معتبرترين و بزرگترين نشريه فنلند محسوب مي شود خبری را پخش نمود که صدها تن مهاجر افغاني را بشدت نگران ساخته است. بنا بر خبر اين نشريه وبه تعقيب آن بحثهای تلويزيوني راجع به اين قضيه، دولت فنلند تلاش دارد که دارندگان اقامت موقت را پس به افغانستان اخراج کند. بنا بگفته پوليس فنلند تا هنوز هيچ پناهنده ای مستقيم به افغانستان برگشت داده نشده است، زيرا مشکل حمل و نقل هوايي وجود داشته است و اين مشکل در حال حاضر بر طرف گرديده است و مي توانند افغانها را به کابل اخراج کنند. اين نشريه مي افزايد که تاکنون افغانها از کشورهای آلمان، اتريش، دانمارک، انگلستان به کشور شان اخراج شده و مشکلي برايشان پيش نيامده است.

در سالهای اخير، مخصوصا، پس از حملات تروريستي 11 سپتمبر بر امريکا و وقايع بمگذاری در لندن و افزايش بنيادگرايان اسلامي در کشورهای اروپايي، ترس دولتهای اروپايي از مسلمانان افزايش يافته و اغلب کشورها در سياست پذيرش پناهندگي شان تغييراتي را ايجاد کرده اند که پذيرش بعضي پناهجويان را دشوار ساخته است. از آنجمله سياست پناهندگي کشور فنلند است که از دو سال به اين سو به سه مليت سومالي، عراقي و افغاني اقامت موقت "ب" مي دهد که خيلي ها اين موضوع را نگراني مقامات امنيتي فنلند از مسلمانان بنياد گرا و اعضای گروه القاعده مي دانند و مقامات مسئول دولت در وزارت داخله نيز موضوع پناهندگي را با خطر تروريزم و امنيت مطرح مي کنند.

اوضاع وخيم سه کشور عراق، افغانستان و سومالي بر هيچ کسي پوشيده نيست، چرا فقط به اتباع اين سه کشور اقامت موقت "ب" داده مي شود؟ مسئولين فنلندی مي گويند که اين سه کشور مشکل ندارند! اين يک دليل بي اساس است که حتي يک کودک خرد سال آنرا رد مي کند. همه مي دانند که اين سه کشور بيشترين مشکل را در بين کشورهای دنيا دارند و معمولا در صدر خبرهای جهان قرار دارند. لذا دليلي ترس از گروه القاعده و گروههای بنيادگرای افراطي که ريشه عميق در اين سه کشور دوانده است وجود دارد.


ضعف دولت افغانستان در پذيرای مهاجرين

پس از حمله امريکا به افغانستان و سقوط رژيم طالبان، ميليونها مهاجر افغاني از کشورهای ايران و پاکستان و کشورهای اتحاد جماهير شوروی سابق به کشورشان داوطلبانه عودت کردند، اما آنها در داخل کشور با انواع از مشکلات مانند کمبود مسکن، نيافتن کار، مشکل نا امني، نبودن مکتب برای کودکانشان و ديگر موانع رو برو شدند و اکثر شان دو باره راه مهاجرت را در پيش گرفته اند. دولت افغانستان با اينکه يک وزارت را برای مهاجرين اختصاص داده است، ولي در عودت و ياری رساني به مهاجرين و وفق يافتن شان با شرايط و جامعه نو افغانستان عاجز و ناتوان بوده است. از طرف ديگر دولت بدون برنامه و سنجش صحيح توانائيهای خود و وضعيت کشور، قرار دادهای عودت مهاجرين را با سازمان ملل و بعضي کشورهای خارجي، از جمله کشورهای اروپايي امضا نموده است که زندگي بسياری از مهاجرين را با مشقتها و دشواريهای زياد رو برو ساخته است.


پروژه عودت تحصيل يافته های افغاني به کشور

چند سال پيش در فنلند، سازمان بين المللي مهاجرت "آي او ام" با همکاری يکي از افغانهای مقيم فنلند برای عودت و اشتراک افغانهای تحصيل يافته به بازسازی افغانستان با بودجه وزارت خارجه فنلند راه اندازی شد که قرار بود اين پروژه سالانه 30 نفر مهاجر افغاني را به کشورشان عودت داوطلبانه دهد، نگارنده که آن موقع رياست انجمن افغانها در هلسينکي را برعهده داشتم مخالفت خود را با اين پروژه طي ديدار مسئول آن و نيز با مسئولين وزارت خارجه فنلند شديدا ابراز داشتم؛ ولي اين اعتراضات فايده نکرد و اين پروژه با همکاری بي دريغ يک نفر افغان و کارمندان فنلندی آن ادامه يافت. اين پروژه نا موفق که قرار بود سالانه 30 نفر افغان را به وطن بازگرداند، با سعي و تبليغات زياد تنها چند نفر از افغانها را به افغانستان فرستاد و آنها چند ماه در وطن ماندند وپس بر گشتند، عده ای نه بخاطر شرکت در بازسازی کشور بلکه بخاطر حل کارهای شخصي خود مانند ازدواج و حل و فصل زمين و خانه ای شان رفتند و پس آمدند. اين پروژه ناموفق که پولهای هنگفتي را که ازپولهای کمک فنلند به افغانستان بود و مي توانست در داخل افغانستان در کارهای عام المنفعه بسيار موثر واقع شود، درداخل فنلند بيهوده صرف نشريه تبليغاتي و حقوق چند نفر کارمند، تکيت طياره و ترن و محافل موسيقي و بر گزاری سمينارهای پر خرج و غيره کرد و هيچ سودی نداشت. اين پروژه نتنها هيچ فايده ی به باز سازی افغانستان نداشت بلکه اين واقعيت را به دولت فنلند ثابت ساخت که مهاجرين افغاني در کشور شان مشکل امنيتي ندارند و مي توان آنها را اخراج کرد، زيرا اغلب کساني که از طريق اين پروژه به افغانستان رفته بودند پناهنده های سياسي بودند و و آنها از بودجه وزارت خارجه فنلند و با هماهنگي آن عودت کردند و مدتي را در ادارات دولتي افغانستان خدمت نمودند. همچنين اين پروژه نشريه ای داشت که به سه زبان فنلندی و انگليسي و دری پخش مي شد که از صفحه اول تا آخر آن تبليغات يکطرفه مي شد که افغانستان امن و امان است و مهاجرين از هر طرف به کشور شان عودت مي کنند. متاسفانه فرد افغاني که در اين پروژه بخاطر منافع شخصي خود، منافع عمومي افغانها را زير پا گذاشت از هيچ تلاشي برای اخراج مهاجرين تا آخرين روزهای پروژه دريغ نکرد و نقش کليدی را در آن بازی نمود. متاسفانه همين شخص حتي در سمينارها در شهرهای دور حضور بهم مي رساند و از موضع خود دفاع مي نمود، که بعنوان نمونه در سمينار مهم حقوق بشر در دانشگاه تورکو که در آن اساتيد دانشگاهها، محققين، کارمندان عاليرتبه وزارتخانه های فنلند، شخصيتهای بين المللي و از جمله داکتر سيما سمر از افغانستان دعوت شده بودند، وقتي نگارنده از مشکلات اقامت "ب" افغانها صحبت کردم، اين کارمند افغاني" آی او ام" چاپلوسانه و بي مورد به دفاع از سياست پناهندگي فنلند پرداخت و از دولت فنلند تشکری کرد و از پروژه ی نا موفقش که سراسر به ضرر افغانها و افغانستان بوده است و هيچ جای بحث آن نيز در اين سمينار نبود نام برد و در داخل سمينار ما دو نفر يکي برای دفاع از حقوق مهاجرين و ديگری برای رد آن درگير جر و بحث لفظي شديم.


تلاشها برای حل مشکل مهاجرين

در فنلند که حدود 2000 هزار مهاجر افغاني اقامت دارند، صدها تن اقامت موقت "ب" دارند و در معرض خطر اخراج اجباری بسر مي برند. در اين راستا کانون توسعه و تعاون افغانستان که مرکزيت آن در فنلند مي باشد در همکاری با سازمانها و موسسات غير دولتي طرفدار خارجي، مانند سازمان عفو بين الملل، سازمان صليب سرخ، اتحاديه حقوق بشر فنلند، سازمان جوانان فنلند، اتحاديه جوان چپ، اتحاديه سبزهای فنلند، کليسای فنلند، سازمان وکيلان مهاجرين، سازمان مبارزه با نژاد پرستي اروپا، اتحاديه سوماليها، موسسه رسموس و...، برای حل مشکل مهاجرين افغاني تلاش نموده است که شامل دو تظاهرات مهم در شهر هلسينکي و تامپری، بر گزاری سمينار در دانشگاه هلسينکي، برگزاری سمينار بزرگ در هلسينکي که در آن وزير داخله فنلند، رئيس کميساريای عالي پناهندگي سازمان ملل در اروپا، نماينده ی پارلمان فنلند، رئيس اداره مهاجرت دعوت شده بودند، ملاقات با کميسيون حقوق بشر پارلمان فنلند، ديدار و مذاکره با وزير کار فنلند بوده است.

کانون توسعه و تعاون افغانستان با داشتن قريب به دوسال تجربه دفاع از حقوق افغانهای مهاجر در فنلند، خواستار وحدت انجمنهای افغاني مقيم فنلند برای دفاع از حقوق مهاجرين مظلوم افغانستان و ايجاد يک کميسيون کاری با پلان کاری سنجيده و دقيق مي باشد تا بطور پيگير با مقامات مسئول فنلندی مذاکره نموده و راههای حل مشکل را جستجو و اجرا نمايد.

حامد شفايي

·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·

Login »