ADCO logo
dari    english    suomi   
 
صفحه اول       مقالات       در باره ما       نظرات بازديد کنندگان       تماس باما       پيوندها       آرشيف       خبری       دفتر نظرات مهمانان      

عدم توجه دولت در مورد بازماندگان نسل کشی در بامیان


05.11.2007 00:21

بقلم انجينر سخی ارزگانی:

پس از توافقنامه بن، آقای حامد کرزی بنا بر خواست و اراده جامعه جهانی به حیث رییس اداره مؤقت در افغانستان کرسی را اشغال نمود، آن وقت بود که وی برای تحکیم قدرت، نفوذ روانی، سیاسی وغیره خویش، همفکران و همقطارانش به مانورهای دست یازید. از آن جائیکه اقوام تحت ستم و زجر کشیده ای کشور ما، به خصوص که هزاره ها از همه بیشتر توسط طالبان به غصب دارایی، حبس، بی سرنوشتی، کوچاندن اجباری، نسل کشی و... قرار گرفته بودند؛ آنگاه آقای حامد کرزی با چند تن اعضای کابینه خویش دو مراتبه به ولایت باستانی بامیان سفر نمودند. شخص رییس دولت و همکارای اداری شان از شهر زمین سوخته، نسل کشی، فقردیرپای مردم بامیان عملا دیدن کردند که همه ای آنها تحت تأثیر جنایات ضد انسانی و ضد اسلامی طالبان و فقر تاریخی مردم در بامیان قرار گرفتند.

آنگاه آقای کرزی و تعدادی از همراهانش با چنان ترحم، مهربانی و دلسوزی پدرانه با مردم بامیان صحبت نمودند و آمادگی هر گونه کمک های دولتی و منابع جهانی را در قدم نخست برای بازماندگان نسل کشی در ولایت بامیان اعلان نمودند. مردم بامیان که نه تنها در طول تاریخ خویش همواره از توجه و کمک های دولت های قومگرای گذشته استبدادی کاملا محروم بودند و همچنان در جریان حاکمیت شؤنیستی و ضد انسانی طالبان بزرگترین تلفات جانی، خسارات مادی، معنوی و... بالاخیره نابودی مجسمه های بودای بامیان را متحمل شده بودند؛ آن وقت سخنان مهرانگیز، پدرانه، شاد آفرین، مرهم گذار بر زخم های خونین مردم آسیب دیده، امیدوار کنندهء دولتمداران چنان بر اذاهان کوفته از جنگ و قلب های خونبار مردم بی وارث بامیان اثر گذاشتند که یقینا مردم را به کمک های هرچه زود تر و لازم امیدوار کردند.

مضاف برآن سفیر ایالات متحده امریکا، برخی از مسؤلین نهادهای مدنی بین المللی، سازمان ملل متحد و دولتمداران از تأمین امنیت و استقرار صلح در بامیان و تمام مناطق هزاره نشین توصیف ها و صحبت های کردند. و آنها افزود که باید قبل از هر جای دیگر باید ایجاد و تحقق نهادهای مدنی و دموکراسی را در بامیان و سایر مناطق هزاره مد نظر و عمل گرفت و بعد با تأمین امنیت و گسترش صلح به دیگر ولایات افغانستان آغاز نمود. همه ای آنان از اولویت کمک ها در این مناطق سخن گفتند و تعهد هر گونه کمک و باسازی را نمودند؛ اما در عمل ثابت گردید که همه یک «فریب اذهان» عامه مردمان ما و جهان بشریت بود و بس.
از آن روز تا کنون مدت شش سال سپیر گردیده که تعهدات مکرر ادارهء موقت، انتقالی و دولت جمهوری اسلامی افغانستان در بامیان عملی نگردید. از آن جائیکه دولت خوب می داند که چون هزاره ها همواره از حقوق نعمات مدنی، اقتصادی، سیاسی، بهداشتی، فرهنگی و... محروم بوده و با یک وعده دولتی می شود آنان را سالیان طولانی به امید مساعدت نگهداشت و بالای آنان حکومت کرد.

همچنان عملا در مناسبات روزمره هم که یک فرد هزاره توسط کدام کس کلمه «جان» را نثارش نماید؛ آنگاه به مدت طولانی بالای گردهء این فرد هزاره حکومت خواهد نمود. زیرا بر پایه سیاست ها و عملکردهای دولت های ضد ملی و ضد دموکراتیک در کشور نه تنها همه اقوام جامعه ما از کاروان تمدن و ترقی به صورت تعمدی عقب نگهداشته شده اند، بلکه دولت های فاشیستی وقت، هزاره ها را نسبت به تمامی اقوام کشور چنان در تاریکی روزگار قرار داده اند که از جمله هزاره ها همواره با تعهدات و سوگند دولتمداران فریب خوردند که تا به این حال رسیده اند. دقیقا وعده های دولت در جریان شش سال گذشته برای تمام مردم افغانستان و در قدم نخست برای مردم هزارستان دل خوش کننده، سخت فریبنده و ضد ملی بوده است.

همه به خاطر دارند که بازماندگان نسل کشی در بامیان که از زیر تیغ جلادانه و شؤنیستی طالبان هزاره ستیز زنده مانده بودند؛ پس از سقوط حاکمیت سیاه طالبان تمدن ستیز از داخل و خارج از جمله وارد بامیان شدند. چون اماکن شان از سوی طالبان همه با آتش کشانده شده و از بین رفته بودند، مزارع شان ویران شده بوند و...؛ آنگاه آنها مجبورا به مغاره های کوه و در جوار مجسمه های بودای تخریب شده ای بامیان پناه بردند که تا کنون با نه تنها با مشقات و فقر فراوان، بلکه واضحا باید گفته که با یک « زندگان حیوانی» در آن به سر می برند. دولت مداران جمهوری اسلامی و جامعه جهانی از این حیات نهایت فقیرانه و غیر انسانی چنین آوارگان در بامیان ، غور، دایکندی، بدخشان و سایر نقاط کشور آگاهی دارند که متأسفانه تا حال کمک های لازم را در این مناطق نکرده اند و اکنون زمستان سخت و تباه کننده متوجه این ولایت فقیر و عمدا فراموش شده ای کشور ما می باشد. آیا انگیزه های عدم توجه دولت و حامیان خارجی شان به حال این مردمان مستحق که زیر گراف فقر قرار دارند، چه ها می باشند؟
قرار مصاحبه های محترمه داکتر حبیبه سرابی والی بامیان و آقای احمدی والی ولایت غور با رادیو بی بی سی روشن گردید که بیش از 70 در صد مردمان ولایات بامیان، غور، دایکندی و... زیر فقر قرار دارند و اگر در تحت پوشش هرچه عاجل کمک های دولت و جامعه جهانی قرار نگیرند؛ شاهد تلفات جانی فراوان انسانی دیگری از این آوارگان خواهیم بود.

همه خوب می دانند که دولت قومگرا در سدد تحکیم پایه های کاذب قدرت، زراندوزی، معامله با قاچاقچیان مواد مخدره، ائتلاف جدید با طالبان و... حلقات خارجی بوده و همچنان قوای نظامی جامعه جهانی در پی تحقق خواسته های اقتصادی، نظامی و سیاسی خویش با طالبان، قاچاقبران، جنگ سالاران، باندهای ویژه ای دولتمداران در داد و ستد استعماری می باشند. روی این ملحوظ مسأله بازسازی، مبارزه علیه تروریزم، مواد مخدره، تأمین امنیت و... در گرو جامعه جهانی و طرفداران افغانی شان می باشند، نه خدمت بی طرفانه و بشردوستانه به مردم افغانستان.
کمک های را که در دوران اداره موقت و یا حد اقل در آغاز حکومت انتقالی در بامیان صورت می گرفتند که تعمدا انجام ندادند؛ و حال از جمله برای تعداد 120 خانوار در بامیان آنهم از سوی یک نهاد خارجی تعهد شده است که منازل برای شان ساخته خواهند شد. معلوم نیست که اینهم به روی کاغذ باقی خواهد ماند و یا اینکه عملی خواهد شد. در رابطه مسکن سازی برای بازماندگان نسل کشی مردم بامیان لطفا به این گزارش مستند عطف توجه نموده و خود قضاوت نمایید:

« براي 120خانواده فقيرومغاره نشين دجرباميان سرپناه ساخته مي شود
دويچه ويله:
براي يکصدوبيست خانواده فقيرو بي بضاعت در دشت قشقه واقع در مرکز ولايت باميان خانه و سرپناه ساخته مي شود. اين خانه و سرپناه براي افراد بي بضاعت و مغاره نشين توزيع مي شوند. هزينه ي ساخت اين سرپناها توسط موسسه يوک پيک که يک نهاد خيريه از طرف کمپني هاي الکترونيکي اروپا است ، تمويل مي شوند.
خانم داکترحبيبه سرابي والي باميان دراين رابطه گفت: موسسه يوک پيک حاضر شدند که يکصدوبيست خانه را به آسيب پذيرترين قشرجامعه باميان اعمار کند. وي اضافه نمود که: در رابطه توزيع زمين برنامه قبلي داشتيم که به دليل عدم تطبيق نقشه به تعويق افتاده بود، که خوشبختانه موسسه يوک پيک حاضر به اعمار اين شهرک شد.
والي باميان علاوه نمود :براي اين که عدالت اجتماعي رعايت شده باشد،به تعداد ده شماره زمين را به برادران تاجيک که مغاره نشين هم نبودند ،اختصاص داديم تا آسب پذيرترين وفقير ترين افرادخودرا معرفي نمايند.
انجنير هارون اوريا معاون موسسه اي يوک پيک دررابطه به کمک هاي اين موسسه گفت: يکصدوبيست خانه، که هر خانه به تعداد سه اتاق، تشناب و آشپزخانه بصورت چوب پوش به مساحت چهارونيم بسوه همراه با چهارديواري براي اهالي که در مغاره ها زندگي مي کنند و مستحق اند، ساخته مي شود.
اين که اين سرپناه ها چه موقع در اختيار مستحقين قرارخواهند گرفت، انجنيراوريا مي گويد: ما همه آمادگي ها را داريم و منتظر نقشه اي وزارت شهرسازي هستيم که مطابق نقشه و برنامه کارخود را آغازنماييم.
وي همچنان ازادامه کمک هاي اين موسسه يادآورشده گفت: به طول چهل کيلومتر خيابانها بشکل اساسي درنظرداريم که 37 کيلومترآن در ولسوالي ورس و سه کيلومتر آن درخود شهرک ساخته مي شود.
سيد محمدعلي26ساله يکتن از افرادي که مغاره نشين است و مستحق سرپناه شناخته شده، در حالي که خوشي درسيماي وي هويدا است، مي گويد: احساس خوشي مي کنيم و از روند اين کار بسيارخوشنود هستم.
سيد محمدعلي همچنان اضافه نمودکه: افراد مغاره نشين و فقراي واقعي شامل اين کمک ها شده است. ولي بازهم ممکن است که در گوشه و کنار مستحقين باقي مانده باشد.
اين اولين برنامه سرپناه سازي است که در ولايت باميان آغاز مي گردد.
اين در حاليست مردم در مرکز باميان هنوزهم، در فاصله اي يک کيلومتري شهر، در مغارها به سرمي برند.» منبع: سایت وزین آریایی.
نتیجه:
اینکه دولت با چنین بافتار، خصوصیات، سیاست ها و عملکردهای خویش تا به حال به مردم افغانستان و جهان ثابت نموده است که «فاقد رهبری» سازنده و شایسته خدمت به کشور و مردم مصیبت زده ای ما می باشند. بافتار این دولت از یک سو و کارکردهای سودجویانه یکطرفه امدادگران و قوای خارجی در کشور ما از سوی دیگر، بیانگر آنست که افغانستان را در کام طالبان و سایر تمدن ستیزان فرو برده و افغانستان را به محور «جنگ سرد» جدید، رقابت کشورهای همسایه، منطقه و استعمارگارن بین المللی تبدیل خواهند نمود. لذا، در همین رابطه نیز به خوبی درک می گردد که دموکراسی وارداتی در کشور ما بزرگ ترین صدمه را برای مردم و کشور افغانستان وارد خواهد نمود و کشور ما را به عنوان یک سرزمین مصرف کننده و مستعمره جدید برای همسایگان، کشور های منطقه و جهانی مبدل خواهد نمود.
پس مردمان کشور باید نسبت به هر زمان دیگر بیدار و هوشیار باشند و سرنوشت خویش را از دست دشمنان داخلی و خارجی خویش بر بنیاد دانش، آگاهی سیاسی و خرد دموکراتیک مستقل ملی نجات دهند و بر سرزمین مقدس خودها افغانستان به صورت آگاهانه، دایمی و عملی مسلط گردند.
خدا آن ملتی را سروری داد که تقدیـرش بدسـت خویـش بنوشـت
بآن ملت سرو کـــاری ندارد که دهقانــش بـرای دیــگران کشــت
شنبه 12 عقرب 1386 خورشيدی برابر با 3 نومبر2007 ميلادی/ آلمان

·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·

Login »