25 سپتامبر سالیاد قربانیان « نسل کشی هزاره ها » را به خاطر بسپاریم!
محمد رفیق رجا
در کتاب افغانستان در مسیر تاریخ آمده است که : «امیر عبدالرحمن ،میر غضب افغان تا آخر زمام داری اش چنان کشتار وقتل عام کردند که برای دها سال استعداد مردم این سرزمین را درهم کوفتند» البته نقل به مفهوم واما دقیق.
در سالیاد جنگ خونین هزاره ها با حکومت امیر عبدالرحمن که به پیروزی امیر افغان انجامید ،چند مسله قابل تامل است:
1. آیا کسی وکسانی در شرایط خاص فرهنگ و تاریخ افغانستان بوده که زور داشته وبا مخالفین اش ترحم روا داشته باشد.؟
2.ایا کدام امیر افغان را تا امروز داریم که از امیر عبدالرحمن بهتر باشد؟
3. مثلاً همین آخری اشرف غنی ،درزمان تسلط افکار حقوق بشری در جهان ، کدام چیزی بهتر از امیر عبدالرحمن داشت. دیوانه نبود؟ میر غضب بر مردم غریب ومزدور بیگانه نبود؟
بر مردم ووطن اش دلسوز بود؟ ترحم داشت ؟
همین مردم که به دروغ تاریخ پنج هزار ساله دارند ، بر دیوانگی او چک چک نمی کردند.
4. رهبران هزار ه در آن زمان که هیچ پناهی نبود وهیچ امکانات نداشتند ،مرگ دسته جمعی را انتخاب کردند واما بر لشکر امیر افغان تسلیم نشدند و تا آخر جنگیدند.
5. رهبران هزاره در زمان اشرف غنی هر خوش خدمتی که اشرف غنی خواست اینها کردند.
7. طالبان در نظام طبیعی انسان امروز، غیر طبیعی وتحمیلی است.خواهی ونه خواهی رفتنی است .ماندن ت البان وامدن آنها از بی صلاحیتی کامل مخالفین سیاسی کنونی آنها است .
6.هم مردم وهم جهان کسی را قابل اعتماد در فضای سیاسی افغانستان در برابر ت تا لبان نمی بینند، تا آن را انتخاب کنند.مهم این است که «نسل امروز » برای ساختن کشورش واقتدار بر سرنوشت خویش ، با تجربه که وجود دارند اماده شوند.
8. من اصلا نمی فهمم که مرگ ودرد، بر عبدالرحمن میر غضب افغان، چه مفاد بر زخم گذشته ما دارند. سرنوشت مردم ونسل معاصر ما را میر غضبان تشنه به خون دیگر ، به اسارت گرفته اند وما در جهت نامعلومی مشت در هوا می زنیم.ایا چنین نیست؟
دیدگاه خودرا بنویسید