ناداری وگرفتاری واما سخن بی پرده در سیاست افغانستان

محمد رفیق رجا

مشاوریت وهر ماموریت در «حکومت دروغ ودغل قومی کنونی»در شرایط ناداری ونیازمندی برای برخی قابل توجیه است. هر توجیه ممکن درست باشد. اما اینکه طالبان امدنی است وجمهوریت در خطر است وبرای دفاع از اشرف غنی که برای برخی عین جمهوریت است تحریف واقعیت است. این توجیه ازجنس همان مغالطه ، دروغ ودغل است. چرایی ان قابل بحث وارزیابی است:
یک. سرنوشت سیاسی افغانستان، اشرف غنی وطالبان؛ کاملا به منافع واراده امریکا وپاکستان تعلق دارد.« صلاح مملکت خویش خسروان دانند»
دو. رفتن غنی، چگونگی امدن طالبان ، حکومت موقت وسناریوی بعدی که از قبل پلان شده و از اراده اشرف غنی خارج است ؛ فقط ان مهره های اصلی تصمیم گیری در امریکا وپاکستان می دانند. بحث های شورای صلح در دوحه، کمک به توجیه افکار جهانی وداخلی ومشورت به تصمیم درست تر، امریکای ها است ونه بیشتر از آن . بدین ترتیب مشورت وماموریت برای اشرف غنی، دفاع از جمهوریت نیست. زانو زدن در دربار، اشرف غنی در واقع ماموریت موفق، برای دفع بلای گرفتاری از ناداری وحل مشکل مصرف اهل وعیال است.
سه. طالبان را هیچ کسی نمی پذیرد، نه افغانستان (در هر خانه حد اقل یک شهیدی بدست طالبان داریم) ، نه همسایه ها ، نه سازمان ملل ، نه ناتو ونه افکار جهان. طالبان یک وسیله ی فشار وتاثیر گذاری است و اما نه گزینه ای برای حکومت.حتا پاکستان وبرخی رهبران طالبان این را می دانند.
چهار. دولت فعلی، هم گزینه مناسب برای طالبان نیست چون با او در گیر وطرف جنگ است. وقت طالبان ودولت کنونی، گزینه های برای حکومت نباشند. سوال اصلی این است که گزینه ی بهتر وقابل قبول برای همه ی اطراف درگیروکشور های ذی نفع کدام است واصلا هدف از مذاکره چیست؟
پنجم. راه حل که هم مورد قبول امریکا ،پاکستان،مردم افغانستان، طالبان وحکومت اشرف غنی باشد از تمام راه حل ها؛ یک گزینه ممکن وعملی است واما آن گزینه در دو سطح عملی وتئوری درینجا مورد توجه است:
الف. در تئوری: «تقسیم دولت وقدرت » تقسیم قدرت میان طالبان ودولت فعلی ، در تمام ساختار دولتی ، بگونه ای که قانون اساسی وساختار حکومت کنونی را در کلیت ش تغییر دهد. با این کار طالبان وحامیان بیرونی طالبان؛ فکر می کنند می توانند برای «فتح کامل» زمینه وسکوی، بسازند وبه درون نظام، جای پای بازنماید. دولت کنونی فکر می کنند با این کار، حامیان اش را راضی وطالبان را جذب وغرق می نماید.
ب. عملی وساختاری: در اینکه ریس دولت موقت کدام شخص باشد چهار نفر قابل بحث است: اشرف غنی ، کرزی، ملا برادر وداکتر عبدالله.
الف. اشرف غنی. در مسایل اصول جمهوریت، حل مسئله ملی به نفع پشتون ها، در مناسبات با پاکستان وامریکا با کرزی وجه مشترک دارند. در معامله با خارجی ها هرکه باشد؛ برای حفظ قدرت، هم هردو به هیچ اصول ملی وجمهوری پابندی وتعهد خاص ندارند. اما هر کدام با شیوه های مخصوص خودش کار می کند. اشرف غنی از نظر شخصی تا بخواهی بدون هیچ حد وحصری ، مورد نفرت خاص وعام است. به همین دلیل به رشوت دهی وخرید صندوق های رای اغاز نموده است. اما او هم طرف جنگ قرار دارد وهم امتیاز قدرت را بدست گرفته است.یک امتیاز ودها ضعف ومشکل.
ب. کرزی. او در میان رهبران باد اورده ومورد توجه خارجی ها وبرخی احزاب سیاسی مخالفین شخصی کم دارند. در زمان کرزی چند مدتی اوضاع امنیتی واقتصادی در سایه خارجی ها خوب بود. کرزی برای مردم ،نظام کنونی ، امنیتی های دولت کنونی، نام نیک دارد. کرزی با طالبان سابقه برادری دارد. برای پاکستان وامریکای ها شخصیت انعطاف نا پذیر نیست. البته که هردو، در پذیریش نظرات امریکای ها وپاکستان برای ماندن در قدرت امادگی روانی دارند. کرزی وجهه ی قابل قبول دارد برای تمام اطراف. واما اشرف غنی عملا امتیاز قدرت نسبی ، پول واسلحه امریکا را بدست گرفته است.
ج. عبدالله. او مهره ای قابل انعطاف و به هر سمت وسطح ،قابلیت لول خوردن را دارد. به هیچ چیزی باور ندارد. اما طالبان اورا در جبه شورای نظاردیده وبه این دلیل برای صفوف طالبان قابل قبول نیست. مهم تر از همه ؛ دولت فعلی وهم جلو داران روند جاری سیاست در افغانستان، در اختیار تمامیت خواهان قومی است.عبدالله برای این گروه، که ترجمان سیاست امریکا وپاکستان نیز است ؛ نمی تواند مهره قومی سالم باشد.
د. ملا برادر. برای افکارجهان ومردم هردم شهید افغانستان، قابل قبول نیست.برای صفوف امنیتی های افغانستان، او یک طالب است.هر چند او برای امریکا وپاکستان مهره ی برادرانه است. اما ریس دولت موقت در شرایط کنونی وصلح باید تفاوت ها وحساسیت ها را جمع نماید، چیزی که در او دیده نمی شود.

دیدگاه خودرا بنویسید

ایمیل *
نام *
دیدگاه *
اگر میخواهید عکس تان در کنار نظر تان قرار گیرد لطفا به سایت گراواتار مراجعه کنید

  • 23
  • حمل
  • 1400
  • 12
  • April
  • 2021
  • 29
  • شعبان
  • 1442

عضویت در کانون