” لابی گری “موثرترین، زبان سیاسی در دنیای امروز است.

محمد رفیق رجا

دولت افغانستان متاسفانه، مستقل نیست. دولتی که از لحاظ اقتصادی ونظامی مستقل نباشد از لحاظ سیاسی نیز وابسته است. تصمیمات کاخ سفید وارگان های امنیتی این کشور، در برخی از ایالات های امریکا ، گاهی معلق می ماند، به تصمیم نهاد های ایالتی این کشور.اما در افغانستان امکان ندارد که هیچ تصمیم کاخ سفید وارگان های امنیتی امریکا ، معلق بماند واجرا نگردد. به دلیل وابستگی مطلق این کشور به امریکا.

به همین دلیل دولت افغانستان دولت نیست که با تظاهرات وخواست مردم این کشور، همراه شده وحرفی را بشنوند وبرای اجرای ان خود را مسئول بداند. تظاهرات وحرکت های مدنی در داخل وخارج کشور، می تواند ، ضعف وناتوانی زمامداران این کشور را، بر ملا نموده واعتبار جهانی ان را زیرسوال ببرد.اما دولت افغانستان ولابی های فعال قومی که در امریکا وسفارت های این کشور، در کشور های جهان دارد، بسیار به سادگی توانسته است، با ترتیب گزارش های دروغ و خلاف ، حرکت های مدنی را خنثی سازند. دولت کرزی وهم اشرف غنی ، به دلیل فرهنگ ومذهب مشترک هزار ها ، با برخی کشور های همسایه؛ تظاهرات مدنی و حق خواهی هزاره ها را همیشه ، با تهمت وافترا ، به برخی کشور های همسایه نسبت داده است.

امریکا ویا هر کشور دیگر در افغانستان، با هیچ قوم وحزبی خاص درین کشور، دوستی دایمی ندارد. پس از یازده سپتامبرملیت های ستم کشیده درافغانستان توانای های لازم برای جلب توجه غرب داشتند. اما فاقد صلاحیت لابی گری وزبان سیاسی بودند. زیرا توانایی های نظامی ومردمی در تاثیر گذاری بر روابط بین الملل کافی نیست .مهارت وتلاش های لابی گری ودیپلماتیک ونحوه ای  مدیریت روابط ؛ عمده ترین شیوه تاثیر گذاری است در دنیای امروز. به تعبیر دیگر؛ لابی گری سیاسی خلیل زاد ، امریکا را ، از رویا روی وخطر بالقوه پشتون ها، در اینده منطقه برای منافع امریکا، ترساندند. در حالکه امریکا ، خطربالفعل توانای های نظامی ومردمی اقوام بزرگ افغانستان را نادیده گرفت. خلیل زاد وگروه قومی افغانی او ؛ فقط به وسیله ی لابی گری سیاسی ودادن اطلاعات دروغ، به کشور های غربی حکومت تباری را، بدون اینکه حمایت قومی وریشه های ملی داشته باشد تحکیم کرد. بزرگترین تحولات در روابط بین الملل، در زمانه ی ما از« لابی گری های سیاسی» آغازشده وانجام یافته است.

لابی گری وگفتگوی مستقیم با محافل دولتی وزمامداران کشور های جهان وبه خصوص با زمامداران حامی دولت افغانستان ، موثر ترین شیوه حمایت ازمردم است که در افغانستان توسط حکومت قومی درین کشور، با سوء استفاده از امکانات جهانی ، جریان دارد. تا هنوز به شکل رسمی درسه نوبت این فعالیت ستودنی وموفق، در پارلمان انگلیس، استرالیا وکانادا ؛ از طرف فرهیختگان مردم هزاره انجام یافته است. برای فعالین این دادخواهی موفقیت های بیشتر را ارزو مندیم.امید واریم هزاره ها پس از این برای داد خواهی ومبارزه با ستم وبیداد قومی در افغانستان، بیش از تظاهرات در خیابان های کشور های جهان به «لابی گری سیاسی» وگفتگوی مستقیم با زمامداران کشور های جهان و به خصوص با زمامداران اروپایی وامریکایی تمرکز نمایند.

دیدگاه خودرا بنویسید

ایمیل *
نام *
دیدگاه *
اگر میخواهید عکس تان در کنار نظر تان قرار گیرد لطفا به سایت گراواتار مراجعه کنید

  • 26
  • جدی
  • 1397
  • 16
  • January
  • 2019
  • 9
  • جُمادى الأولى
  • 1440

عضویت در کانون