سنگینیِ سایه وحشت برفضای کابل

اسحاق جویا
شهر کابل به شهر خوف و وحشت تبدیل شده است. شهروندان کابل به جز مقامات بلند ربته دولتی که دیوارهای خانه‌ها و دفترهای شان با مانع‌های بلند و زخمت سمنتی محافظت شده و خودشان نیز با موترهای زرهی گشت و گذار می‌کنند، هیچ شهروندی دیگر مصوون نیست. داعش که نام مستعار جریان کشتار انسان‌ها است، همه روزه در شهر کابل وحشت خلق می‌کند و در یک چشم برهم زدن ده‌ها انسان را به کام مرگ می‌فرستند. مردم نیز با وقوع هر انفجار و انتحار چند روزی ناله و زجه می‌کنند و گاهی هم مقام‌های حکومتی را دشنام میدهند. این وضعیت اما دیر دوام نمی‌آورد. درد و احساسات ناشی از رویدادهای خونین زود فروکش می‌کند و همه خاموشانه منتظر رویداد خونین دیگر می‌مانند. شهر بعد از هر حمله انتحاری فقط برای یک لحظه و تا گاهی هم تا یک روز تکان می‌خورد؛ اما زود خاموش می‌شود. این وضعیت محصول فراموشی و فراموش کاری حکومت و شهروندان است. فراموشیِ فاجعه باربار به تکرار فاجعه انجامیده است. اگر به این وضعیت توجه نشود حکومت و جامعه جهانی برای مهار تروریسم در افغانستان اقدام نکند و شهروندان افغانستان هم‌چنان نظاره‌گر وضعیت باشد، ممکن است در آینده رویدادهای خونین‌تر از رویداد امروز و دشت برچی در کابل واقع شود.
شهر کابل را همه داعش و طالب فرا گرفته است. خیابان‌های شهر پر از داعش است و در هرجای شهر که بخواهد می‌تواند جوی خون جاری کند. هنوز خون شهدای دشت برچی نخشکیده بود که امروز باردیگر 25 نفر شهید و بیشتر از50 نفر دیگر در کابل زخمی شدند. اینبار کسانی قربانی شد که می‌خواست حمله انتحاری در شش درک را رسانه‌ی بسازند تا جهان متوجه وضعیت اسفبار شهروندان کابل شود. هفت خبرنگار در جمع قربانیان حمله انتحاری امروز است. همین خبرنگاران است که با پذیرفتن ریسک‌های بسیار راویی حملات انتحاری و بازتاب دهنده وضعیت رقتبار مردم افغانستان است. اگر خبرنگاران نیز مثل مقام‌های حکومتی، صرف در پیِ حفظ جان و تأمین امنیت خودشان باشند فکر نمی‌کنم جهان متوجه شود که افغانستان و مردمش دچار چه نوع مصیبت و غرق در خون و خاکستر ناشی از حملات انتحاری است.
داعش با آزادی بیان و ارزش‌های مدنی و شهروندان مدنی مشکل دارد. داعش با حکومت و نظام مشکل ندارد. هدف داعش افغانستانی، کشتن مردم است. داعش در افغانستان با هدف قرار دادن افراد ملکی، اماکن مذهبی، خبرنگاران و رسانه‌ها، نشان داده است که به حکومت و نظام سیاسی افغانستان کار ندارد. در چنین وضعیت چه باید کرد و شهروندانِ بی دفاع و خبرنگارانی که جز کمره، قلم و دفتر صلاح دیگر در مقابل داعش در دست ندارد چگونه از جان شان محافظت کنند. حکومت یا نمی‌تواند و یا هم نمی خواهد به دفاع از مردم و شهروندان برخیزد. اگر حکومت و دستگاه امنیتی و نظامی افغانستان می‌خواهد امنیت مردم را تأمین کند باید راهکار عملی برای نجات مردم روی دست گیرد.
ظهور و نفوذ داعش در کابل از دوحالت خارج نیست: 1) داعش با تمام تجهیزات نظامی و مواد انفجاری از بیرون شهر کابل به طور نمونه از پاکستان وارد کابل می‌شود. در چنین حالتی دروازه‌های شهروکابل و کمربندهای شهری باید مستحکم تر شود و جلو ورود و نفوذ داعش و تروریستان در شهر کابل گرفته شود. 2) داعش در داخل شهر کابل جای دارد و تمام تجهیزات و نیروی بشری داعش و تروریستان از داخل شهر کابل تأمین می‌شود. حکومت باید تمام نقاط شهر کابل را بازرسی وبررسی کند و پایگاه داعش و منابع تمویل کننده داعش در کابل را از بین ببرد. اگر حکومت و دستگاه امنیتی و نظامی افغانستان اراده کند در هردو حالت می‌تواند مانع حملات انتحاری داعش و طالب در کابل و سایر شهرهای بزرگ افغانستان شود.

جمهوری سکوت

دیدگاه خودرا بنویسید

ایمیل *
نام *
دیدگاه *
اگر میخواهید عکس تان در کنار نظر تان قرار گیرد لطفا به سایت گراواتار مراجعه کنید

  • 31
  • ثور
  • 1397
  • 21
  • May
  • 2018
  • 6
  • رمضان
  • 1439

عضویت در کانون