پیام کانون افغانستانی های فنلند به مناسبت نوروز1397

در ابتدا فرا رسیدن سال 1397 هجری شمسی را به همه ای آنان که از نوروز تجلیل می کنند تبریک می گویم.

جا دارد که شهادت جمعی از هموطنان خویش را که بدست افراطیون جاهل در حمله وحشیانه ای روز نوروز در کنار زیارتگاه سخی در کابل جانهای شیرین شانرا از دست دادند به مردم افغانستان و خانواده های شهدا تسلیت عرض نمایم.

و اما متن پیام نوروز کانون که به مناسبت سال نوخورشیدی 1397 صادر شده است قرائت می نمایم:

نوروز از راه رسیده است. طبیعت, سبزه وگلستان, چهره ای دیگر دارند.سیاهی وسرما , از دامن طبیعت رخت بر بسته ونسیم بهار,گیسوی پریشان طبیعت را, نوازش می دهد.در سرزمین خورشید ,طبیعت درنوروز, اکنون مثل افتاب می درخشد . سبزه وستاره های بهاری, آسمان طبیعت را, دگرگون نموده, گل وبلبل بر شاخسار درخت وطبیعت, ترانه می خواند.

هم وطنان عزیز! این قصه طبیعت سرزمین ما وآنجای است که؛ خورشید از آنجا طلوع می کند وزمین را گرما وصفا می بخشد.آنجای که برای ما همیشه عزیزوخاطرات اش جاوددانه وماندگارخواهد بود.

در حقیقت نوروز,تغییر وتحول در طبیعت است. امروز نوروز را, در بیشتر کشورهای خاورمیانه، آسیای میانه، قفقاز، شبه قاره هند و بالکان جشن می‌گیرند. ساکنان سر زمین نوروز, سالها وقرنها است این تحول ودگرگونی را گرامی داشته و به گونه های متفاوت, در دامن سرسبز طبیعت بهاری, شور وشادی نموده است.خوشی ها وشادی ها, در دامن فرهنگ های متفاوت,  نوروز را رنگارنگ وتاریخ جاودانه بخشیده است.نوروزدردامن فرهنگ خاص و به خصوص اریایی ویا قومی دیگری متولد نگردیده,  تا کسی ان را تصاحب نماید.نوروز, در گستره ای  فرهنگ ها وتمدن های متفاوت ورنگارنگ, از اقوام ساکن “سرزمین خورشید”در دامن طبیعت ,پدید امده  ودر بستر زمانه ها , سلیقه ها, زبان ها,هنر ها,و فرهنگ های متفاوت رشد نموده  وبه بالندگی رسیده است. به همین دلیل نوروز تحول طبیعت وجشن,فرهنگ ها,  اقوام ومردمان است که  در”سرزمین خورشید” زندگی می کند.

هم وطنان عزیز!

قصه ای مردم ما در نوروز, پر از غصه وآه واشک است. سالها است درسر زمین خورشید , سایه ای سیاه وسرد طالبان سیاهی, دامن گسترده است.سبزه وسرو, و طبیعت در آنجا, از خون عزیزترین فرزندان آن مرز وبوم, رنگین است.سالها است خانه ای کبوتر, لانه ی گنجشک بام وباروت خانه ها, پری پروانه ها,اتش گرفته است.دیگر طوطی وقناری بر شاخسار درخت بهاردر کشورما, نغمه نمی خواند.شاهین وشهباز, از شکار مانده است.طنین چکاوک هد هد وپرستوهای ناز,سار وسهره, در دره های سبزوخرم به گوش نمی رسد و بال وپرکبوتران  سفید, درآسمان کشورم, پر خون است.

نوروزجلوه ای از فرهنگ وتمدن ما است.تمدن که سالها است با وحشت ودهشت برای ویرانی آن؛ کمر بسته است.در سر زمین ما تنها فرهنگ وتمدن در معرض گلوله وخشونت قرار ندارد.انسان وانسانیت,ترحم,بردباری,دوستی ها, رفاقت ومهربانی , جوان مردی و ایثار, در آتش خشونت, طالبان جهل ونابرابری,  به خاکستری تبدیل گردیده واکنون رنگ سیاهی به خود گرفته است.

هم وطنان عزیز!

بی تردید ,چشمان قلب وروح  ما از رنج که هم وطنان ما در افغانستان می کشند, اشک بار است.گرد وغبارجنگ و آوارگی, هنوزهم بر گونه ها ورخسارما نشسته است .رسانه ها ی مدرن وامروزی  هر لحظه, نه تنها اخبار غم انگیزی, از قتل عام ها و ویرانی ها را,از کشور ما روایت می کند که ؛ صدای زجه وناله اطفال ویتیمان غلطیده به خون پدران ومادرانش را نیز به گوشهای مان ,  نجوا , می کند.این ها همه درد های عادی وگذرا نیست. قصه تاریخ وسیاست وزمانه هم نیست . اینها قصه ودرد انسان افغانستانی است که از رنج وستم, به درازی یک قرن , به ستوه امده است.

آنچه گفتیم , روایت مرگ فرهنگ, هویت و وجدان کسانی است که خرابی وویرانی می آفریند. خرابی ورنج که مقاومت روحی واستواری مارا , محک می زند.اکنون واما ؛ ما در دنیای مهاجرت بر فراز؛ دو راه کاملا متفاوت ایستاده ایم:  یا با افسردگی ووخامت روح وروان, مرگ را می پذیریم واز هر چه داریم وداشتیم روی بر می تابیم ویا؛ با استواری وآگاهی, چشمان مان را بسوی افق های دور دست می گشاییم.افق های روشن و درخشان , که با آگاهی اینده مان را خود مان رقم می زنیم. ونمی گذاریم نسل ما در عالم آوارگی به وادی مرگ , مرگ فرهنگ ودارای های انسانی ما  نابود شود.

هم وطنان عزیز! به حکم تاریخ وزمانه, روزی فرامی رسد که در وطن ما, آگاهی بر نادانی, روشنایی بر تاریکی,ازادی بر اسارت, وصلح ,بر جنگ , پیروز خواهد شد. اما , ما وکسانی که از آن معرکه, معرکه جنگ و جهنم دورایم, تلاش نمایم که راهی را انتخاب نمایم که؛  هویت ما وفرهنگ ما , در کنار دیگر فرهنگها به بال وپر برسند. کسب دانش وعلم  مارا کمک می نماید که فرهنگ وزندگی خود را, رشد و ارتقاء بخشیم.رشد وتکامل فرهنگ ها, با اندیشه ودانش معاصر , نه تنها از مرگ حتمی دردامن خرافات,مارا  نجات می دهد , که  مارا توانای می بخشد.تنها توانایی علمی وفرهنگی است که ما درین عصر؛ که طوفان متلاطم وسهمگین زندگی وزمانه , پای مارا می لرزاند, استوار بمانیم. ومایه ی کمک وحمایتی شویم, برای انهای که, دروطن ما برخاکستر از جنگ وفقرنشسته وچشم امید بسوی ما دارند.

هر روز تان نوروز ونوروز تان پیروز

کانون افغانستانی ها ی فنلند

23.03.2018

 

دیدگاه خودرا بنویسید

ایمیل *
نام *
دیدگاه *
اگر میخواهید عکس تان در کنار نظر تان قرار گیرد لطفا به سایت گراواتار مراجعه کنید

  • 2
  • میزان
  • 1397
  • 24
  • September
  • 2018
  • 13
  • محرم
  • 1440

عضویت در کانون