شعر: آدمک ها

 

آدمك ها

——–

این جهان از آدمک ها پر شد

آدمی اندر میان اش گم شده

مکر و نیرنگ و فریب و هم دغل

کیش و آیین همه مردم شده

 

یک طرف حرفی ز محشر میزنند

از خدا و از پیمبر میزنند

وآن طرف با صد هزار درنده گی

بی گناهی را به خنجر میزنند

 

جای دل در سینه ها شان سنگ است

اندرونش پر ز هر نیرنگ است

رحم بر مظلوم ندارند ذرهء

هر طرف بینی که جنگ و جنگ است

 

سروری ! پایان ندارد این ستم

رنگ صلح در کشورم کم رنگ است

 

ع.م. سرورى

٦ جون ٢٠٠٩ هلسينكى

دیدگاه خودرا بنویسید

ایمیل *
نام *
دیدگاه *
اگر میخواهید عکس تان در کنار نظر تان قرار گیرد لطفا به سایت گراواتار مراجعه کنید

  • 28
  • سرطان
  • 1398
  • 19
  • July
  • 2019
  • 16
  • ذو القعدة
  • 1440

عضویت در کانون