غرب افغانستان را ترک مي کند- آشفتگي و هرج و مرج تهديد مي کند

مسئوليت تامين امنيت در اين سال از قوای بين المللي به اردو و پوليس ملي افغانستان سپرده شد. آخرين مناطقي که مسئوليتش به نيروهای مسلح افغانستان سپرده شد، مناطق شرقي افغانستان و همچنين ولايت قندهار يعني شهر زادگاه طالبان بودند.

آقای ياروينپا Järvenpää که سفير فنلند بين سالهای 2010 تا 2013 در افغانستان بود مي گويد که اين انتقال، خيلي خوب و با موفقيت انجام يافت. وی اظهار داشت که “: جنگهای رو در رو خيلي کم رخداد.”

البته آقای ياروينپا بر اين باور است که اين آرامش موقتي ممکن است پيش قدم يکسری حملات طوفاني باشد. ” بنظر مي رسد که شورشيان قصد برنامه ريزی حمله های شديدتری را برای نشان دادن توان و قدرت شان در سال 2014 دارند، که در آن صورت سال دشواری در پيشروخواهد بود.”

وقتهای دشوار ديده مي شود که از همين حالا پيش از پيش شروع شده است. امريکا و افغانستان به بن بست رسيده اند. حامد کرزی رئيس جمهور افغانستان از امضای قرار داد امنيتي بين دو کشور که روابط و همکاری آنها را پس از اين تعيين مي کند، بطور مداوم خود داری کرده است. اجلاس لويه جرگه عنعنوی که برای مسايل مهم در افغانستان برگزار مي شود، بخاطر اين موضوع داير شد و لويه جرگه اين قرار داد را پذيرفت؛ اما رئيس جمهور افغانستان مي گويد که اين قرارداد را رئيس جمهور آيندۀ افغانستان امضاء کند. ايالات متحده امريکا اخطار داده است که اگر تا پايان امسال قرار داد امنيتي امضاء نگردد، تمام نيروهای خود را در يک زمان بندی سريع از افغانستان خارج  مي کند. خروج سريع قوای بين المللي ممکن است سبب بحران در افغانستان شود. انتخابات رياست جمهوری افغانستان و کمکهای بين المللي به افغانستان مي توانند بخشي از خطرات جدی باشند که افغانستان با امضاء نکردن به موقع اين قرار امنيتي دچار خواهد شد.

ايالات متحد امريکا و افغانستان عملا” مذاکرات شان قطع شده است.

ناتو: حضور ناتو در افغانستان بعنوان يک ماموريت موفق و بزرگ در تاريخ ثبت نخواهد شد. پس از 12 سال جنگيدن، افغانستان هنوز به صلح و امنيت قطعي دست نيافته است.

وقتي قوای امريکا در خزان سال 2001 به افغانستان حمله کرد، حکومت طالبان و نيروهای مسلح آنها ضعيف بودند و براحتي از قدرت برکنار شده و به اطراف پايتخت رانده شدند. حالا طبق برآورد ناتو، طالبان دارای 30000 تا 35000 هزار نفر است. بنا بر گفته ای سفير سابق فنلند آقای ياروينپا، جامعه بين المللي يکسری اشتباهات را در افغانستان داشته است، بخصوص در آغاز حضور شان. بزرگترين آنها فراموش کردن مناطق دور افتاده و اطراف بود. وی مي گويد: “ميلياردها دالر برای شهرهای بزرگ اختصاص داده شد که رقم های هنگفت اين پول ها بخاطر وجود فساد اداری بالا به جيب های کارمندان رفت.” بيشتر شهروندان افغانستان در دهات و قريه های دور افتاده و محروم زندگي مي کنند که اين مناطق هيچ تغييری مثبتي نکرده اند؛ بلکه برعکس، جنگ خيلي از اين مناطق را ويران کرده است، پوليس و دستگاه قضايي و ماموران اداری آلوده به فساد حتي نتوانستند شرايط اوليه زندگي را در اين مناطق برای مردم تامين کنند.

آقای سفير ياروينپا اظهار داشت که: “نارضايتي مردم عادی اطراف از دولت، زمينه را برای نفوذ طالبان و حمايت از اين گروه در روستاها و قريه های دور افتاده مساعد ساخته است.”

اکنون طالبان قوی تر و راحت تر از گذشته در قريه های دور و فراموش شده افغانستان و همچنين در خاک پاکستان در انتظار بسر مي برند تا قوای بين بين المللي از افغانستان خارج شوند.

اگرچه ميزان تلفات نظامي در سال 2013 کم بود، اما برای مردم ملکي اين سال خونين بود. در نيمه اول سال 2013 مطابق به آمار سازمان ملل متحد، 1319 نفر ملکي در جنگ به قتل رسيدند، 2500 تن زخمي شدند. اين آمار تلفات به تناسب ميزان تلفات در سال قبل در آن زمان، 4 برابر زيادتر است. اين تقريبا” نزديک به آمار تلفات سال 2011 است که خونين ترين سال در دوره ای حضور نيروهای بين المللي در افغانستان بود.

دو سوم از قربانيان در حمله های گروه طالبان و ديگر شورشيان مسلح و يا بر اثر انفجار مين ها و بمب های کنار جاده ای آنها بقتل رسيده و يا زخمي شدند که از اين تعداد 231 کشته و 529 زخمي طفل بودند. ميزان تلفات و زخمي های اطفال به تناسب سال گذشته سه چهارم افزايش داشته است. در نيمه اول سال 2013 تعداد حملات انتحاری 32 مورد بود که بر اثر آنها 149 نفر کشته شدند.

در سال 2013 بخصوص کارمندان دولت، قاضي ها، ملاهای مساجد و افراد عادی ملکي که بنحوی از انحاء حامي و طرفدار قوای بين المللي بودند از سوی طالبان بقتل رسيده و يا ربوده شدند.

اگر در کشور ثبات و امنيت حفظ شود، 5 اپريل 2014 که در آنروز انتخابات رياست جمهوری برگزار مي شود، يک واقعه مهم تاريخي در افغانستان خواهد بود که از راه انتخابات قدرت از يک رئيس جمهور به رئيس جمهور منتخب جديد انتقال مي يابد. رئيس جمهور فعلي افغانستان آقای کرزی که دو دور رئيس جمهور اين کشور بوده است بنا بر قانون افغانستان، بيشتر از اين نمي تواند کانديد مقام رياست جمهوری شود.

از کانديدان انتخابات دوره ای قبل، داکتر عبدالله، مرد 54 ساله است. او رقيب اصلي آقای کرزی در انتخابات رياست جمهوری دوره ای پيش در سال 2009 بود که در آنوقت کرزی در سطح وسيعي متهم به انجام تقلب در انتخابات شد. عبدالله، 5 سال وزيرخارجه افغانستان در آغاز دهه 2000 بود. به عبارت ديگر داکترعبدالله از نزديکان فرمانده فقيد احمد شاه مسعود شناخته مي شود که ممکن است بتواند رای خيلي از تاجيکها و پشتونها را بدست آورد که حمايت دو قوم تاجيک و پشتون در انتخابات مي تواند شانس پيروزی را افزايش دهد.

دومين کانديد مشهور آقای زلمي رسول، مرد 73 ساله است. او نيز وزير خارجه سابق افغانستان است. آقای رسول، 10 سال مشاور کرزی در مسايل سياسي و امنيتي بود که بخاطر کانديد شدن در انتخابات رياست جمهوری از مسئوليت های خود در ماه اکتبر 2013 استعفاء داد.

سومين کانديد قوی آقای اشرف غني احمد زی، مرد 64 ساله است. او پست مهم پروسه انتقال مسئوليت های امنيتي را از نيروهای بين المللي آيساف به نيروهای اردو و پوليس ملي افغانستان برعهده داشت. اشرف غني تحصيلات عالي خود را در امريکا گذرانده و سالها کارمند بانک جهاني بود. او در سال 2001 به افغانستان بازگشت و به مدت 2 سال وزير امور ماليه بود. او همچنين در انتخابات قبلي رياست جمهوری کانديد بود.

همچنين کانديد ديگر آقای قيوم کرزی يکي از برادران رئيس جمهور کرزی است که به کار تجارت مشغول است.  انتظار نمي رود که هيچ کدام از 11 نفر کانديد بتواند در دور اول رای کافي بدست آورد؛ بنا بر اين خيلي احتمال مي رود که انتخابات به دور دوم کشيده شود. انتخابات دور دوم در ماه جون ميلادی برگزار خواهد شد. همراه با انتخابات رياست جمهوری، انتخابات شوراهای ولايتي نيز مي باشد. ” فضای گرم و پر شوری در افغانستان خواهد بود.”

آقای يوها متتي سيپنين Juha Matti Seppänen هماهنگ کننده ای پروژه صلح مربوط به سازمان CMI در شمال افغانستان مي گويد: “خيلي چيزها معلق مانده اند و در انتظار نتايج انتخابات هستند.”

عدم اطمينان از آينده در چهره همه مشاهده مي شود. ارزش پول افغاني در برابر ارزهای خارجي و همچنين قيمت های خانه ها پائين آمده است. توسعه و پيشرفت اقتصادی کند شده است. جوانان تحصيل کرده با جديدت به دنبال يافتن کار و مکان تحصيلي در خارج از کشور هستند. خروج قوای بين المللي مي تواند از لحاظ اقتصادی تاثير متنوع و فراواني به افغانستان بگذارد. در اطراف بيش از يکصد هزار سرباز خارجي غول اقتصادی سکتور خدمات به اين سربازان ايجاد شده است که عايد آن تقريبا” برابر با نصف توليد ناخالص کل افغانستان است. هزاران نفر راننده، پرسنل امنيتي، نظافت چي، کارگران رستوران، ترجمان و غيره که اکنون مشغول کار برای سربازان خارجي هستند در فکر اين مي باشند که پس از خروج قوای خارجي چه کار کنند و از کجا امرار معاش نمايند.

سفير سابق فنلند اقای ياروينپا هشدار مي دهد که جامعه جهاني نبايد افغانستان را تنها رها کند.

تعهدات بزرگي به افغانستان داده شده است: برای حمايت از قوای نظامي سالانه 3 ميليارد دالر وعده سپرده شده است و برای کمک به مردم ملکي نيز به همين مقدار کمک تعهد داده شده است. در تعهدنامه با جديت تاکيد بر مبارزه با فساد اداری و بهبودی حکومت داری خوب شده است. البته دولت افغانستان به اين تعهدات خودش عمل نکرده است. فساد اداری در حد گسترده ای هنوز وجود دارد و از حکومتداری خوب خبری نيست. بعنوان مثال کشور ناروی در ماه اکتبر اعلان کرد که بخشي از کمکهای خود را قطع خواهد کرد. دليل آنرا گفته است که دولت افغانستان به اندازه کافي اقدامي برای کاهش خشونت عليه زنان و همچنين مبارزه با فساد اداری نکرده است.

با اينکه برآورد جامعه بين المللي نسبت به افغانستان شديد بوده است، اما در 12 سال گذشته تغييرات زيادی در اين کشور به چشم مي خورد. بيشترين پيشرفت ها در عرصه های تعليم و تربيت و صحت و درمان بوده است. وقتي که حکومت طالبان سقوط کرد، دو صد هزار طفل به مکتب مي رفت که همه پسر بودند؛ اما حالا حدود 9 ميليون طفل هر روز به مکتب مي روند که 4/3 سه بر چهار کل اطفال را شامل مي شوند که در افغانستان در سن مکتب قرار دارند و %40 شاگردان مکتب دختر مي باشند.

خدمات صحي و درماني ابتدايي برای %85 از جمعيت افغانستان موجود است. البته سطح و کيفيت اين خدمات در مناطق مختلف بسيار از هم متفاوت است و بستگي به اين دارد که در شهرهای کلان باشد و يا در قريه های دور دست. در قريه های دور، دست يابي به خدمات صحي و درماني هنوز هم دشوار است و مثلا” برای ملاقات داکتر بايد مسافت طولاني را طي کرد.

در آغاز دهه 2000 نيمي از مرگ زود هنگام زنان در افغانستان ارتباط داشت به زايمان آنها، که در حال حاضر سه بر چهار 4/3 اين مشکل حل و برطرف شده است. همچنين زير ساخت های افغانستان بهتر شده است. بيست و چهار هزار 24000 کيلومتر سرک و جاده ساخته شده است. %85 از ساکنان افغانستان در مناطقي زندگي مي کنند که در آنجا خطوط تلفن مبايل فعال است و %36 در صد از خدمات انترنتي استفاده مي کنند. اقتصاد افغانستان با ميانگين ميانه %6 سالانه رشد داشته است. توليدات نا خالص داخلي چهار برابر افزايش يافته است. دو کشور چين و هندوستان به معادن و همچنين ذخاير گاز و نفت افغانستان سرمايه گذاری نموده اند. آقای سفير پاولي ياروينپا مي گويد: ” جامعه افغاني خيلي قديمي و سنتي است، اما بسرعت در حال تغيير مي باشد. در آنجا جوانان طوری ديده مي شوند که گويا بکلي از کشور ديگرهستند. آنها تحصيل کرده اند و مبايل و کامپيوتر دارند.” آقای ياروينپا مي گويد: جامعه جهاني مسئوليت کلان در آينده افغانستان دارد. کارها و موانع و مشکلات در افغانستان زياد است. تخمين مي شود که حدود يک بر چهار 4/1 جمعيت افغانستان هنوز هم با کمک غذايي زندگي مي کنند. به امور تعليم وتربيت هنوز هم بايد بيشتر توجه و کمک شود، به خصوص به آموزش تخصصي معلمان و آموزش دختران.

آقای ياروينپا تاکيد زياد روی زراعت و جنگلداری در افغانستان دارد. اين دو در افغانستان هنوز ضعيف است. ” کمک از کانال همکاری انکشافي بسيار موثر و ارزشمند خواهد بود.” (ياروينپا)

 عليرغم اينکه هيچ کس نمي خواهد جنگ ادامه پيدا کند؛ اما وقتي گفته مي شود که با گروه طالبان مذاکره شود، زنان افغان مي ترسند که دست آوردها و پيشرفتهای آنها در اولين گام بر سر ميز مذاکره قرباني شوند.

بنا بر گزارش جديد سازمان ملل، خشونت عليه زنان در سال گذشته نسبت به سال قبل آن %28 زيادتر بوده است. البته نسبت به اين افزايش، پيگرد قضايي آنها فقط %2 زياد تر از سال قبلش بوده است. آمار کشته شده ها و مجروحان زنان توسط گروههای شورشي به تناسب سال قبل از آن %60 افزايش داشته است.

خانم سيما سمر رئيس کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان در سفرش به لندن در آغاز ماه دسمبر، از آينده اظهار نگراني کرد. او گفت: ” کارها در افغانستان به هيچ وجه آماده نيستند، که جامعه جهاني از اين کشور خارج شود.” او همچنين اظهار داشت که جامعه جهاني اکنون در آخرين لحظات از حقوق زنان بدون پرده سخن مي گويد. ” پس از لفافه گويي و احتياط بخاطر احترام به عنعنات و فرهنگ و مذهب.”

صداهای گروههای افراطي مذهبي که فشار سياسي مي آورند مانند گذشته به گوش مي رسند. پارلمان افغانستان تصويب کرد که سهميه  زنان را در شوراهای ولايتي از %25 به %20 کاهش دهد. اين رقم البته خيلي زياد نيست اما جهت و سمت آن منفي است. وزارت قضای افغانستان در خزان امسال قانوني را آماده کرد که در صورت  تصويب شدنش مي توانست قانون گذشته را برگرداند و جزای مرگ از راه سنگسار را برای فرد متاهلي که زنا کند مجاز بداند. وقتي که مدافعين حقوق بشر و کمک کننده های بين المللي در رسانه ها از اين قانون صحبت کردند و قضيه سر و صدا ايجاد کرد، طرح تهيه ای اين قانون متوقف شد و  لا اقل فعلا” به حالت تعليق در آمده است.

منبع اصلي متن به زبان فنلندی در وبسايت مجله ای سومين کواليهتي

Suomen Kuvalheti

http://suomenkuvalehti.fi/jutut/ulkomaat/aasia-tyynimeri/uusi-afganistan

دیدگاه خودرا بنویسید

ایمیل *
نام *
دیدگاه *
اگر میخواهید عکس تان در کنار نظر تان قرار گیرد لطفا به سایت گراواتار مراجعه کنید
  • 27
  • عقرب
  • 1396
  • 18
  • November
  • 2017
  • 28
  • صفر
  • 1439

عضویت در کانون