هدف از این کنفرانس هشدار قبل از وقت به نهاد های مربوط و دخیل بود. زیرا با گرمتر شدن هوا باز هم کوچی ها به سوی مناطق مرکزی از طریق بهسود حمله میکنند و با توجه به حوادث خونین سال گذشته احتمال درگیری شدید و وحشتناکی وجود دارد که در آنصورت مسوولیت مستقیم متوجه دولت افغانستان و نهاد های امنیتی می باشد.
چیزی که در این کنفرانس جلب توجه میکرد حضور احمد بهزاد نماینده جسور مردم هرات و آقای رحمان اوغلی نماینده مردم فاریاب در پارلمان، داکتر عبید ادنان نجاتی رییس انستتیوت مطالعات توسعه و استاد دانشگاه مریکایی افغانستان ، احمد ضیا رفعت عضو شورای متحد ملی ، داکتر ناصر محقق استاد فاکولته طب و رییس شفاخانه خیریه وطن بود که به سوالات خبرنگاران و رسانه ها پاسخ میدادند.
از انتقادات مهمی که در این محفل مطرح شد این بود که سال گذشته رسانه ها حد اقل پوشش خوبی در جریان درگیری ها میان بومیان بهسود و کوچی ها داشتند و همینکه قضیه ظاهرا خاموش شد ، رسانه ها نیز سکوت اختیار کردند. یعنی عکس العملی برخورد کردند. در حالیکه میتوانستند بیشترابعاد تاریخی و همچنان غفلت ، بی توجهی و قضاوت یکطرفه و جانبدارانه دولت افغانستان را به نقد و بررسی بگیرند. مورد دوم از طرف تلویزیون طلوع مطرح شد که چرا پارلمان افغانستان با وجود دانستن مشکلات و توانایی حل این مشکل، نتوانستند قضیه را حل کنند؟ سومین سوال را تلویزیون راه فردا مطرح نمود که بیشتر کوچیان در سال گذشته و سال جاری مصارف خود را از آنطرف مرز های کشور گرفته و آگاهانه و برنامه ریزی شده به بهسود ومناطق مرکزی وشمال حمله میکنند ، پس چرا دولت افغانستان ، پارلمان و جامعه جهانی با آن به عنوان یک مشکل محلی و قبیلوی برخورد میکنند؟ سوالات جالب و قابل تاملی دیگری نیز مطرح شد و سخنگویان این جمع نیز هوشیارانه و دقیق به سوالات پاسخ گفتند اما به نظر میرسید که سعی میکنند محتاطانه برخورد شود و پاسخ های شان باعث ایجاد اختلافات و سو تفاهم نگردد.
تمام مواد و مطالب جالب این محفل به زبان های فارسی ، پشتو، ازبیکی و انگلیسی ترجمه شده بودند. از مجموع 251 امضا کننده 23 ازبیک ، 63 تاجیک ، 45 پشتون، 96 هزاره و 24 نفر ان را سایر اقوام تشکیل میداد که بیشتر آنان را لیسانس ها ، ماستر ها ،داکتر ها ، معلمین ،ژورنالیستان ، حقوقدانان ، انجینیران ، استادان دانشگاه ها و آدم های غیر حرفه ای تشکیل میدادند. در بخش هایی از این مواد چنین آمده است:
با رسیدن فصل بهار و نزدیک شدن انتخابات ریاست جمهوری و شورا های ولایتی ، ورود کوچی ها به بهسود وسایر مناطق ، کشور را یک بار دیگر در بحرانی فروخوهد برد که نتایج زیانبار آن زیانبارتر از گذشته برای هر دو طرف باشد.با توجه به اهمیت قضیه ، قبل از آغاز بحران مقامات حکومتی چند تذکر ذیل را جدی بگیرند:
در اخیر خاطر نشان شده است که اگر مساله بصورت مسالمت آمیز و ریشه ای حل نشود و چنانچه امسال نیز در پی ورود مسلحانه کوچی ها فاجعه ای رخ دهد ، مسوولیت و پیامد های فاجعه بار آن به دوش مقامات ، اشخاص و گروه های یاد شده خواهد بود.
فکر میکنم امضا کنندگان این نامه با این اقدام شان دیموکراسی خوبی را به نمایش گذاشتند و میتوان امیدوار بود که اگر ما همیشه وقایه حادثه را قبل از وقوع داشته باشیم هیچگاه مثل حادثه حمله به لیسه عالی معرفت ، معلم عزیز رویش و حاجی کاظم یزدانی که اکنون دور از خانه اش به سر میبرد ، اتفاق نخواهد افتاد.
منبع: سایت جمهوری سکوت
دیدگاه خودرا بنویسید