نبی قانع زاده

حوادث کنونی بطور زنجیره ایی به گذشته گره خورده است این تحولات طوری باهم بافته شده است که تا حدودی یکی مرتبط به دیگری است. 26 سرطان 1352، 7 ثور 1357، 8 ثور 1371 آبستن حوادث بعدی شدند و هرکدام اینها نیاز به بررسی جداگانه دارند و هر فرد وهرجناح طبق باور و برداشت های خود این حوادث و تحولات را توجیه، تحلیل و تفسیر می نمایند. بنا براین حادثه ۱۵ اگست نیز ریشه در تاریخ گذشته دارد سناریونویسان این روزحساب شده در یک بازی منطقه ایی و جهانی با مدیریت آمریکایی ها و بازیگری خلیل زاد، حمایت کرزی و رضایت اشرف غنی نظام جمهوریت جای خود را به حاکمیت طالبان تحویل داد. طالب وارث حاکمان انحصاری سیصدسال گذشته است حاکمان بی کفایت گذشته به جز ویرانی، تباهی و تبعیض هیچ ارمغانی در این جغرافیا نداشته اند و سوگمندانه باید گفت: طالب بدترین وارث اسلاف گذشته اند و این وارثان خشن، بدترین روزها را به مردم ما تحمیل کرده اند سالیان متمادیست که مردم این جغرافیه آرزو دارند که رفاه، امنیت، برادری وعدالت را تجربه کنند اما این بخت برگشته های قبیله، تمام آرزوهای ساکنین این سرزمین را به آتش افراطیت شان سوزانیده اند. پدران و اجداد ما با آرزوهای برآورده نشده، جان دادند و رفتند،هم نسلان من هم روزهای تلخی را در کوره های تعصب، افراطیت و بی عدالتی سوختند و ساختند و در صورت ادامه فضای موجود نسل های آینده ما نیز روزگاران تباهی و در بدری را پیش رو خواهند داشت.
با توجه به این تلخ کامی های آزار دهنده وناگوار، آیا اراده ای برای تغییر وضع موجود وجود دارد؟ و راه این تغییر در کجاست؟